Με τον νόμο στο χέρι η Περιφέρεια καταρρίπτει τις κατηγορίες για τη διάλυση της σύμβασης για τη δεύτερη φάση των έργων ύδρευσης από το Φράγμα

• Η διά­λυ­ση της ερ­γο­λα­βί­ας ήταν δι­καί­ω­μα που άσκη­σε η ανά­δο­χος εται­ρεία και όχι επι­λο­γή της Πε­ρι­φέ­ρειας, ενώ καμία απο­ζη­μί­ω­ση δεν έχει κρι­θεί • Την ίδια ώρα η ΔΕΥΑΡ, που εξο­φλεί ακόμη σε δό­σεις οφει­λές πε­ρα­σμέ­νων ετών, καλεί τους ξε­νο­δό­χους να μην εφαρ­μό­σουν τα κα­τα­σχε­τή­ρια

Με δύο ανα­κοι­νώ­σεις που εξέ­δω­σε στις 5 Οκτω­βρί­ου 2026, η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου απα­ντά στις κα­τη­γο­ρί­ες που δέ­χε­ται από τη διοί­κη­ση της ΔΕΥΑΡ και στε­λέ­χη της δη­μο­τι­κής αρχής, με τη συμ­με­το­χή, όπως ση­μειώ­νει, και του ίδιου του δη­μάρ­χου. Οι ανα­κοι­νώ­σεις ήρθαν την επο­μέ­νη της ανοι­χτής επι­στο­λής του προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ προς τον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη για τη διά­λυ­ση της ερ­γο­λα­βι­κής σύμ­βα­σης της δεύ­τε­ρης φάσης των έργων από το Φράγ­μα Γα­δου­ρά, που αφορά στην υδρο­δό­τη­ση της Λίν­δου και της Νό­τιας Ρόδου.

Τα χρή­μα­τα της Πε­ρι­φέ­ρειας δεν είναι πορ­το­φό­λι

Η πρώτη κα­τη­γο­ρία είναι ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια είχε χρή­μα­τα και άφησε τον ερ­γο­λά­βο απλή­ρω­το. Η απά­ντη­ση ξε­κι­νά από την πηγή της χρη­μα­το­δό­τη­σης. Το έργο πλη­ρω­νό­ταν από το ΕΣΠΑ της πε­ριό­δου 2014 έως 2020 και, όταν το πρό­γραμ­μα ολο­κλη­ρώ­θη­κε, χρειά­στη­κε να με­τα­φερ­θεί στο ΕΣΠΑ της πε­ριό­δου 2021 έως 2027, με δια­δι­κα­σία που χει­ρι­ζό­ταν το αρ­μό­διο υπουρ­γείο. Στο διά­στη­μα που με­σο­λά­βη­σε, οι λο­γα­ρια­σμοί δεν μπο­ρού­σαν να εξο­φλη­θούν από το συ­γκε­κρι­μέ­νο πρό­γραμ­μα.

«Το υπό­λοι­πο ενός τρα­πε­ζι­κού λο­γα­ρια­σμού δεν απο­τε­λεί από μόνο του άδεια πλη­ρω­μής οποιασ­δή­πο­τε δα­πά­νης», ανα­φέ­ρει η ανα­κοί­νω­ση. «Τα χρή­μα­τα της Πε­ρι­φέ­ρειας δεν είναι ένα πορ­το­φό­λι από το οποίο πλη­ρώ­νει κα­νείς ό,τι θέλει, όπως θέλει». Τον κα­νό­να αυτό τον δέ­χε­ται και η άλλη πλευ­ρά. Ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ γρά­φει στην επι­στο­λή του ότι είναι «ορθός» και ότι «σε αυτό συμ­φω­νού­με απο­λύ­τως», δια­φω­νώ­ντας μόνο ως προς το αν υπήρ­χαν δια­θέ­σι­μες πι­στώ­σεις. Η Πε­ρι­φέ­ρεια απα­ντά ότι το επι­χεί­ρη­μα «μα η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει χρή­μα­τα» πα­ρα­πλα­νά τους πο­λί­τες.

Η με­τα­φο­ρά, πά­ντως, ολο­κλη­ρώ­θη­κε χωρίς να χαθεί ούτε ευρώ. Με από­φα­ση της 17ης Φε­βρουα­ρί­ου 2026 το έργο εντά­χθη­κε στο νέο πρό­γραμ­μα με 18.414.353,87 ευρώ, ενώ η Πε­ρι­φέ­ρεια συμ­με­τέ­χει και με ίδιους πό­ρους 2.800.000 ευρώ, κάτι που η επι­στο­λή της ΔΕΥΑΡ επι­βε­βαιώ­νει «χωρίς επι­φύ­λα­ξη».

Δι­καί­ω­μα του ανα­δό­χου και όχι επι­λο­γή της Πε­ρι­φέ­ρειας

Την κα­θυ­στέ­ρη­ση που προ­κά­λε­σε η με­τά­βα­ση την αξιο­ποί­η­σε, σύμ­φω­να με την Πε­ρι­φέ­ρεια, η ανά­δο­χος εται­ρεία. Ο νόμος δίνει στον ερ­γο­λά­βο το δι­καί­ω­μα να δια­κό­ψει τις ερ­γα­σί­ες όταν εγκε­κρι­μέ­νος λο­γα­ρια­σμός μένει απλή­ρω­τος πέραν του δι­μή­νου και, στη συ­νέ­χεια, να ζη­τή­σει τη διά­λυ­ση της σύμ­βα­σης. Αυτό έγινε.

Η υπη­ρε­σία δεν έλυσε τη σύμ­βα­ση με δική της πρω­το­βου­λία. Με από­φα­ση της 8ης Ιου­νί­ου 2026 έκανε δεκτή αί­τη­ση της ανα­δό­χου, αφού ο νο­μι­κός σύμ­βου­λος της Πε­ρι­φέ­ρειας γνω­μο­δό­τη­σε ότι συ­νέ­τρε­χαν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου. Η ΔΕΥΑΡ επι­κα­λεί­ται τη φράση της γνω­μο­δό­τη­σης περί υπε­ρη­με­ρί­ας του κυ­ρί­ου του έργου για να μι­λή­σει για ολι­γω­ρία. Η υπε­ρη­με­ρία όμως είναι η τυ­πι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση για να ασκη­θεί το δι­καί­ω­μα του ανα­δό­χου, και η γνω­μο­δό­τη­ση δεν δια­τυ­πώ­νει κρίση για την αιτία της κα­θυ­στέ­ρη­σης. Η σύμ­βα­ση λύ­θη­κε, επι­πλέ­ον, «με ρητή επι­φύ­λα­ξη κάθε εκα­τέ­ρω­θεν νο­μί­μου αξιώ­σε­ως».

Καμία απο­ζη­μί­ω­ση δεν έχει κρι­θεί

Η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία είναι ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια θα πλη­ρώ­σει συ­γκε­κρι­μέ­νη απο­ζη­μί­ω­ση. Όσοι το υπο­στη­ρί­ζουν, απα­ντά, πα­ρου­σιά­ζουν ως ορι­στι­κή υπο­χρέ­ω­ση μια υπό­θε­ση που δεν έχει κρι­θεί, αφού κατά την Πε­ρι­φέ­ρεια η ανά­δο­χος δεν έχει κα­τα­θέ­σει σχε­τι­κό αί­τη­μα. «Άλλο να υπο­θέ­τεις ότι μια εται­ρεία θα διεκ­δι­κή­σει χρή­μα­τα και άλλο να δια­δί­δεις αυτό ως βε­βαιό­τη­τα».

Η ΔΕΥΑΡ αντι­τεί­νει ότι υπάρ­χει όχλη­ση της ανα­δό­χου για θε­τι­κές ζη­μί­ες, με ημε­ρο­μη­νία 12 Φε­βρουα­ρί­ου 2026, καθώς και επι­φυ­λά­ξεις στην αί­τη­ση διά­λυ­σης. Η ίδια η από­φα­ση διά­λυ­σης, ωστό­σο, ορί­ζει ότι τα ζη­τή­μα­τα αυτά θα κρι­θούν κατά τις οι­κεί­ες δια­δι­κα­σί­ες και ότι η απο­δο­χή της αί­τη­σης «δεν προ­δι­κά­ζει ούτε ανα­γνω­ρί­ζει το ύψος» των αξιώ­σε­ων. Ποσό δεν έχει εκ­κα­θα­ρι­στεί, και ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ πα­ρα­δέ­χε­ται ότι οι υπο­λο­γι­σμοί του απο­τε­λούν «τάξη με­γέ­θους, όχι τε­λι­κές εκ­κα­θα­ρί­σεις». Η Πε­ρι­φέ­ρεια υπεν­θυ­μί­ζει ότι σε αντί­στοι­χες πε­ρι­πτώ­σεις επέ­λε­ξε τη δι­κα­στι­κή οδό, ώστε να μην κα­τα­βλη­θεί δη­μό­σιο χρήμα χωρίς δι­κα­στι­κή από­φα­ση.

Οφει­λές σε δό­σεις και κά­λε­σμα προς τους ξε­νο­δό­χους

Η δεύ­τε­ρη ανα­κοί­νω­ση αφορά στη λει­τουρ­γία του ίδιου του φράγ­μα­τος. Με τις 2 τε­λευ­ταί­ες ανα­κοι­νώ­σεις της προς τους ξε­νο­δό­χους, η ΔΕΥΑΡ επι­διώ­κει, κατά την Πε­ρι­φέ­ρεια, να εμπο­δί­σει την εί­σπρα­ξη των πόρων που χρειά­ζο­νται για το Φράγ­μα Γα­δου­ρά και τις Εγκα­τα­στά­σεις Επε­ξερ­γα­σί­ας Νερού. Στο τε­λευ­ταίο τρί­μη­νο του 2026 η επι­χεί­ρη­ση απο­πλη­ρώ­νει ακόμη σε μη­νιαί­ες δό­σεις λει­τουρ­γι­κές δα­πά­νες της πρώ­της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης, που έληξε το 2023. Το ίδιο επα­να­λή­φθη­κε στη δεύ­τε­ρη σύμ­βα­ση, με οφει­λές που βε­βαιώ­θη­καν μέσω της ΑΑΔΕ.

Τώρα η ΔΕΥΑΡ καλεί τους ξε­νο­δό­χους να μη συμ­μορ­φω­θούν με τα κα­τα­σχε­τή­ρια εις χεί­ρας τρί­των, για τα οποία δεν δια­θέ­τει δι­κα­στι­κή από­φα­ση προ­στα­σί­ας. «Καλεί δη­λα­δή τους ξε­νο­δό­χους να πα­ρα­νο­μή­σουν;» διε­ρω­τά­ται η Πε­ρι­φέ­ρεια. Όσο για τις τρα­πε­ζι­κές κα­τα­σχέ­σεις, η δι­κα­στι­κή από­φα­ση της επέ­τρε­ψε να ει­σπρά­ξει το σύ­νο­λο των ποσών που υπήρ­χαν στους λο­γα­ρια­σμούς της επι­χεί­ρη­σης. Χα­ρα­κτη­ρί­ζει επί­σης ψευδή τον ισχυ­ρι­σμό ότι το Υπουρ­γείο Εθνι­κής Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών χρη­μα­το­δο­τεί τις δα­πά­νες αυτές, θυ­μί­ζο­ντας ότι τον έχει δια­ψεύ­σει το ίδιο το υπουρ­γείο.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια δη­λώ­νει ότι κρατά κα­θη­με­ρι­νά το έργο σε πλήρη λει­τουρ­γία και ότι θα αξιο­ποι­ή­σει κάθε νό­μι­μο μέσο για την εί­σπρα­ξη των ανα­γκαί­ων πόρων. Ζητά πα­ράλ­λη­λα απα­ντή­σεις για τη ρύ­παν­ση της θά­λασ­σας με χι­λιά­δες κυ­βι­κά μέτρα λυ­μά­των από τον βιο­λο­γι­κό κα­θα­ρι­σμό στο ακρω­τή­ριο Βόδι, υπο­δο­μή αρ­μο­διό­τη­τας της ΔΕΥΑΡ, και κάνει λόγο για επι­λε­κτι­κή ευαι­σθη­σία.