ΠΟΞ: Ο απολογισμός Χατζή πριν από την κάλπη – «Μαχητικότητα, σοβαρότητα, ειλικρίνεια» και έμφαση σε αξιοπιστία, συνέπεια και διεκδίκηση

Με σαφή έμ­φα­ση στην αξιο­πι­στία της θε­σμι­κής εκ­προ­σώ­πη­σης, τη συ­νέ­πεια στις πα­ρεμ­βά­σεις και τη διεκ­δί­κη­ση με τεκ­μη­ρί­ω­ση, ο πρό­ε­δρος της Πα­νελ­λή­νιας Ομο­σπον­δί­ας Ξε­νο­δό­χων, Γιάν­νης Χα­τζής, πα­ρου­σί­α­σε τον απο­λο­γι­σμό της τριε­τούς θη­τεί­ας του απερ­χό­με­νου Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, λίγο πριν από την εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία για την ανά­δει­ξη της νέας διοί­κη­σης της ΠΟΞ.

Ο ίδιος, μπρο­στά σε ένα πο­λυ­πλη­θές σώμα εκλε­κτό­ρων,  επέ­λε­ξε να συν­δέ­σει ευ­θέ­ως τον ση­με­ρι­νό απο­λο­γι­σμό με τη θέση που είχε δια­τυ­πώ­σει το 2023, όταν είχε υπο­γραμ­μί­σει ότι η ενα­σχό­λη­ση με τον συν­δι­κα­λι­σμό δεν είναι αυ­το­νό­η­τη, αλλά πα­ρα­μέ­νει απα­ραί­τη­τη για την ευ­η­με­ρία του ξε­νο­δό­χου και συ­νο­λι­κά του κλά­δου.

Το βα­σι­κό μή­νυ­μα του απο­λο­γι­σμού είναι ότι η ΠΟΞ της τε­λευ­ταί­ας τριε­τί­ας δεν επι­δί­ω­ξε απλώς να πα­ρεμ­βαί­νει συ­χνό­τε­ρα, αλλά να χτί­σει μια πιο αξιό­πι­στη, πιο συ­νε­πή και πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή πα­ρου­σία απέ­να­ντι στην Πο­λι­τεία, στους θε­σμούς και στον ίδιο τον ξε­νο­δο­χεια­κό κόσμο.

Ο κ. Χα­τζής συ­μπύ­κνω­σε τη φι­λο­σο­φία αυτής της πε­ριό­δου σε τρεις λέ­ξεις που είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει και το 2023: «Μα­χη­τι­κό­τη­τα – Σο­βα­ρό­τη­τα – Ει­λι­κρί­νεια».

Το money-tourism.gr ήταν στις εκλο­γές της ΠΟΞ και εν ανα­μο­νή των απο­τε­λε­σμά­των δη­μο­σιεύ­ει το ρε­πορ­τάζ, καθώς και φω­το­ρε­πορ­τάζ και video από την έναρ­ξη.

«Η εκ­προ­σώ­πη­ση δεν εξα­ντλεί­ται στις κα­ταγ­γε­λί­ες»

Στο κέ­ντρο της το­πο­θέ­τη­σής του βρί­σκε­ται μια συ­γκε­κρι­μέ­νη αντί­λη­ψη για τον ρόλο της συν­δι­κα­λι­στι­κής εκ­προ­σώ­πη­σης.

Όπως ση­μειώ­νει στο κεί­με­νό του, σο­βα­ρή εκ­προ­σώ­πη­ση δεν είναι εκεί­νη που πε­ριο­ρί­ζε­ται σε κα­ταγ­γε­λί­ες ή εύ­κο­λες δια­τυ­πώ­σεις, αλλά εκεί­νη που γνω­ρί­ζει τα θέ­μα­τα, τεκ­μη­ριώ­νει τις θέ­σεις της, προ­τεί­νει λύ­σεις και επι­μέ­νει μέχρι να υπάρ­ξει απο­τέ­λε­σμα.

Ακρι­βώς σε αυτό το ση­μείο δίνει ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα στην αξιο­πι­στία: μια Ομο­σπον­δία, κατά την προ­σέγ­γι­σή του, πρέ­πει να μπο­ρεί να συ­γκρού­ε­ται όταν χρειά­ζε­ται, χωρίς όμως να απο­κό­πτε­ται από τους θε­σμι­κούς συ­νο­μι­λη­τές της ή να χάνει την αξιο­πι­στία της.

Αυτή είναι ίσως και η πιο σαφής πο­λι­τι­κή —με την ευ­ρεία θε­σμι­κή έν­νοια— γραμ­μή του απο­λο­γι­σμού: διεκ­δί­κη­ση χωρίς κραυ­γές, πίεση χωρίς απώ­λεια θε­σμι­κού κύ­ρους και διά­λο­γος χωρίς υπο­χώ­ρη­ση από τις βα­σι­κές θέ­σεις του κλά­δου.

Τρία χρό­νια «στην πρώτη γραμ­μή»

Ο Γιάν­νης Χα­τζής πε­ρι­γρά­φει την πε­ρί­ο­δο 2023–2026 ως τρία χρό­νια συ­νε­χών πα­ρεμ­βά­σε­ων, διεκ­δι­κή­σε­ων και αγώ­νων, κατά τα οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζει, η ΠΟΞ δεν πα­ρα­κο­λού­θη­σε τις εξε­λί­ξεις από από­στα­ση αλλά βρέ­θη­κε στην πρώτη γραμ­μή των θε­μά­των που αφο­ρού­σαν την ελ­λη­νι­κή ξε­νο­δο­χία.

Η δράση, σύμ­φω­να με τον ίδιο, ορ­γα­νώ­θη­κε γύρω από τρεις βα­σι­κούς άξο­νες: ισχυ­ρή θε­σμι­κή εκ­προ­σώ­πη­ση, ου­σια­στι­κή στή­ρι­ξη των μελών και ανα­βάθ­μι­ση της λει­τουρ­γί­ας και της πα­ρου­σί­ας της Ομο­σπον­δί­ας.

Στον απο­λο­γι­σμό υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι η φωνή της ΠΟΞ ακού­στη­κε στον δη­μό­σιο διά­λο­γο, στη Βουλή, στα υπουρ­γεία και στο Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο, μέσα από εκα­το­ντά­δες επι­στο­λές, συ­να­ντή­σεις και θε­σμι­κές πα­ρεμ­βά­σεις.

Η επί­ση­μη ιστο­σε­λί­δα της ΠΟΞ επι­βε­βαιώ­νει ότι η Ομο­σπον­δία δια­τή­ρη­σε μέχρι και τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες της θη­τεί­ας έντο­νη πα­ρεμ­βα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα, με επι­στο­λές για την ηλε­κτρο­νι­κή τι­μο­λό­γη­ση, το χω­ρο­τα­ξι­κό, τη ΔΥΠΑ και άλλα ζη­τή­μα­τα του κλά­δου.

Η συ­νέ­πεια ως βα­σι­κό στοι­χείο της θη­τεί­ας

Το δεύ­τε­ρο βα­σι­κό μή­νυ­μα του απο­λο­γι­σμού αφορά στη συ­νέ­πεια.

Ο Χα­τζής επι­χει­ρεί να πα­ρου­σιά­σει τη δράση της απερ­χό­με­νης διοί­κη­σης όχι ως σειρά απο­σπα­σμα­τι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων, αλλά ως στα­θε­ρή γραμ­μή σε συ­γκε­κρι­μέ­να ζη­τή­μα­τα.

Πρώτο από αυτά είναι η φο­ρο­λο­γι­κή επι­βά­ρυν­ση των ξε­νο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σε­ων. Η ΠΟΞ, όπως ση­μειώ­νει, βρέ­θη­κε συ­στη­μα­τι­κά απέ­να­ντι σε νέες επι­βα­ρύν­σεις και επα­νέ­φε­ρε σε κάθε ευ­και­ρία το ζή­τη­μα της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας του ελ­λη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Πα­ράλ­λη­λα, η Ομο­σπον­δία έθετε στα­θε­ρά το θέμα των ίσων κα­νό­νων αντα­γω­νι­σμού, δη­λα­δή της λει­τουρ­γί­ας μιας αγο­ράς στην οποία όλες οι μορ­φές του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας υπό­κει­νται σε αντί­στοι­χες υπο­χρε­ώ­σεις και ελέγ­χους.

Η συ­νέ­πεια αυτή είναι και το ση­μείο στο οποίο ο ίδιος στη­ρί­ζει την έν­νοια της αξιο­πι­στί­ας: όχι αλ­λα­γή θέ­σε­ων ανά­λο­γα με τη συ­γκυ­ρία, αλλά επα­νά­λη­ψη των ίδιων τεκ­μη­ριω­μέ­νων αι­τη­μά­των μέχρι αυτά να μπουν στην πραγ­μα­τι­κή ατζέ­ντα της Πο­λι­τεί­ας.

Διεκ­δί­κη­ση με σχέ­διο και όχι με εντυ­πώ­σεις

Η λέξη «διεκ­δί­κη­ση» δια­τρέ­χει ολό­κλη­ρο τον απο­λο­γι­σμό.

Ο Χα­τζής δεν πα­ρου­σιά­ζει τη διεκ­δί­κη­ση ως αντι­πα­ρά­θε­ση για την αντι­πα­ρά­θε­ση. Τη συν­δέ­ει με τεκ­μη­ρί­ω­ση, συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις και διάρ­κεια.

Σε αυτή τη λο­γι­κή εντάσ­σει τις πα­ρεμ­βά­σεις για τη φο­ρο­λο­γία, τους ίσους όρους αντα­γω­νι­σμού, τα ερ­γα­σια­κά, το χω­ρο­τα­ξι­κό, τις μι­κρές επι­χει­ρή­σεις και τα προ­βλή­μα­τα της πε­ρι­φέ­ρειας.

Η ίδια αντί­λη­ψη είχε δια­τυ­πω­θεί και στη Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση της ΠΟΞ τον Μάρ­τιο του 2025, όταν ο Χα­τζής είχε πε­ρι­γρά­ψει την Ομο­σπον­δία ως έναν από τους «πιο αξιό­πι­στους και ου­σια­στι­κούς συ­νο­μι­λη­τές» του δη­μό­σιου δια­λό­γου.

Η Συλ­λο­γι­κή Σύμ­βα­ση ως κε­ντρι­κή πα­ρα­κα­τα­θή­κη

Ιδιαί­τε­ρη θέση στον απο­λο­γι­σμό κα­τέ­χει η Εθνι­κή Κλα­δι­κή Συλ­λο­γι­κή Σύμ­βα­ση Ερ­γα­σί­ας. Η απερ­χό­με­νη διοί­κη­ση τη θε­ω­ρεί μία από τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες πα­ρεμ­βά­σεις της τριε­τί­ας, όχι μόνο εξαι­τί­ας του Τα­μεί­ου Επαγ­γελ­μα­τι­κής Ασφά­λι­σης, αλλά και λόγω της ει­σα­γω­γής ενός αντι­κει­με­νι­κού οι­κο­νο­μι­κού κρι­τη­ρί­ου, που ανα­γνω­ρί­ζει ότι δεν έχουν όλες οι ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις την ίδια οι­κο­νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα.

Σύμ­φω­να με τον κ. Χατζή, με αυτόν τον τρόπο δια­τη­ρή­θη­κε ένα ενιαίο πλαί­σιο ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων, αλλά πα­ράλ­λη­λα δη­μιουρ­γή­θη­κε δι­κλεί­δα προ­στα­σί­ας για τις πιο αδύ­να­μες επι­χει­ρή­σεις. Ο ίδιος χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη ρύθ­μι­ση αυτή ίσως τη ση­μα­ντι­κό­τε­ρη συν­δι­κα­λι­στι­κή πα­ρα­κα­τα­θή­κη της θη­τεί­ας.

Το στοι­χείο αυτό συν­δέ­ε­ται άμεσα και με τη βα­σι­κή του επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία περί σο­βα­ρής διεκ­δί­κη­σης: μια συμ­φω­νία που, κατά την εκτί­μη­ση της διοί­κη­σης, επι­χει­ρεί να συν­δυά­σει την προ­στα­σία της ερ­γα­σί­ας με τη βιω­σι­μό­τη­τα των πιο αδύ­να­μων επι­χει­ρή­σε­ων.

Πιο κοντά στις Ενώ­σεις και την Πε­ρι­φέ­ρεια

Ένα ακόμη από τα ση­μεία στα οποία ο απο­λο­γι­σμός δίνει ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα είναι η προ­σπά­θεια να πάψει η ΠΟΞ να λει­τουρ­γεί ως ένας φο­ρέ­ας συ­γκε­ντρω­μέ­νος στην Αθήνα.

Στη διάρ­κεια της θη­τεί­ας πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν 10 πε­ρι­φε­ρεια­κά συ­νέ­δρια, τρία Συμ­βού­λια Προ­έ­δρων, ενώ μέσα από τα NextGen RoundTables επι­χει­ρή­θη­κε να δοθεί βήμα στη νέα γενιά της ελ­λη­νι­κής ξε­νο­δο­χί­ας.

Ο στό­χος, όπως πε­ρι­γρά­φε­ται στον απο­λο­γι­σμό, ήταν η ΠΟΞ να βρί­σκε­ται δίπλα στις το­πι­κές Ενώ­σεις και στον ίδιο τον ξε­νο­δό­χο και να μην αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως «ορ­γά­νω­ση της Αθή­νας», αλλά ως κοινή φωνή της ξε­νο­δο­χί­ας σε όλη τη χώρα.

Στή­ρι­ξη στις μι­κρό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις

Στο κεί­με­νο που συ­νο­δεύ­ει τον απο­λο­γι­σμό, ο Γιάν­νης Χα­τζής δίνει ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση και στη μέ­ρι­μνα για τις μι­κρό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις. Η σχε­τι­κή ανα­φο­ρά συν­δέ­ε­ται τόσο με τη συλ­λο­γι­κή σύμ­βα­ση όσο και με τη γε­νι­κό­τε­ρη φι­λο­σο­φία της Ομο­σπον­δί­ας για με­γα­λύ­τε­ρη αντι­προ­σω­πευ­τι­κό­τη­τα. Η θέση του είναι ότι ο σω­στός συν­δι­κα­λι­σμός δεν πρέ­πει να εκ­προ­σω­πεί μόνο τα κοινά προ­βλή­μα­τα των ξε­νο­δο­χεί­ων, αλλά να ανα­γνω­ρί­ζει και τις δια­φο­ρε­τι­κές ανά­γκες με­τα­ξύ με­γά­λων και μι­κρών μο­νά­δων, νη­σιω­τι­κών και ηπει­ρω­τι­κών προ­ο­ρι­σμών, επο­χι­κών και δω­δε­κά­μη­νης λει­τουρ­γί­ας επι­χει­ρή­σε­ων. Αυτό το στοι­χείο βρί­σκε­ται και στον πυ­ρή­να της ση­με­ρι­νής του επι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­ας περί αντι­προ­σω­πευ­τι­κό­τη­τας και αξιο­πι­στί­ας.

Νέο μο­ντέ­λο λει­τουρ­γί­ας της ΠΟΞ

Η τριε­τία χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε επί­σης από προ­σπά­θεια ορ­γα­νω­τι­κής ανα­βάθ­μι­σης της Ομο­σπον­δί­ας. Για πρώτη φορά, σύμ­φω­να με τον απο­λο­γι­σμό, δη­μιουρ­γή­θη­κε ορ­γα­νω­μέ­νο πρό­γραμ­μα στρα­τη­γι­κών χο­ρη­γιών και συ­νερ­γα­σιών, μέσω του οποί­ου χρη­μα­το­δο­τή­θη­καν επι­πλέ­ον δρά­σεις και υπη­ρε­σί­ες προς τα μέλη.

Η ΠΟΞ επέν­δυ­σε πα­ράλ­λη­λα στη γνώση και την εκ­παί­δευ­ση, στην τεκ­μη­ρί­ω­ση, στην εξω­στρέ­φεια, στις σχέ­σεις με τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης, στη συ­νερ­γα­σία με ερευ­νη­τι­κούς φο­ρείς, και στην ανα­βάθ­μι­ση των γρα­φεί­ων της. Η επί­ση­μη ιστο­σε­λί­δα της Ομο­σπον­δί­ας ανα­φέ­ρει επί­σης ως κε­ντρι­κό στόχο τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό και την ψη­φια­κή ανα­βάθ­μι­ση των υπη­ρε­σιών της ΠΟΞ.

Τε­χνη­τή Νοη­μο­σύ­νη και επό­με­νη ημέρα

Στο τέλος της θη­τεί­ας, ο πρό­ε­δρος της ΠΟΞ  επι­χει­ρεί να ανοί­ξει και ένα νέο κε­φά­λαιο για την ΠΟΞ, που αφορά την Τε­χνη­τή Νοη­μο­σύ­νη. Στον απο­λο­γι­σμό ανα­φέ­ρει ότι το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα συ­νερ­γά­ζε­ται με ει­δι­κούς από το εξω­τε­ρι­κό για την ανά­πτυ­ξη νέου ερ­γα­λεί­ου, το οποίο θα τεθεί προς έγκρι­ση στο νέο Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο. Η πρό­τα­ση προ­βλέ­πει, εφό­σον εγκρι­θεί, πι­λο­τι­κή διά­θε­ση του ερ­γα­λεί­ου στα μέλη, με στόχο να αξιο­ποι­η­θεί η ΤΝ προς όφε­λος της κα­θη­με­ρι­νής λει­τουρ­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων και της ίδιας της Ομο­σπον­δί­ας.

«Η ενό­τη­τα δεν ση­μαί­νει ότι συμ­φω­νού­με σε όλα»

Ένα από τα πιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ση­μεία της το­πο­θέ­τη­σης αφορά την ενό­τη­τα του κλά­δου. Ο κ. Χα­τζής ξε­κα­θα­ρί­ζει ότι η ενό­τη­τα δεν προ­ϋ­πο­θέ­τει πλήρη συμ­φω­νία σε όλα. Προ­ϋ­πο­θέ­τει, όμως, την ανα­γνώ­ρι­ση όσων συν­δέ­ουν τον ξε­νο­δο­χεια­κό κόσμο και την ανά­λη­ψη του με­ρι­δί­ου ευ­θύ­νης που ανα­λο­γεί στον κα­θέ­να. Η ίδια λο­γι­κή υπάρ­χει και στο γρα­πτό κεί­με­νο του απο­λο­γι­σμού: το νέο Δ.Σ. κα­λεί­ται να εκ­προ­σω­πή­σει «με μία φωνή» αρ­κε­τές χι­λιά­δες ξε­νο­δό­χους και να λει­τουρ­γή­σει αντι­προ­σω­πευ­τι­κά, χωρίς να αγνο­εί τις δια­φο­ρε­τι­κές ανά­γκες του κλά­δου.

Αξιο­πι­στία ως κε­φά­λαιο

Εάν υπάρ­χει μία λέξη που συ­μπυ­κνώ­νει τον τρόπο με τον οποίο ο Γιάν­νης Χα­τζής επι­χει­ρεί να πε­ρι­γρά­ψει αυτή την τριε­τία, αυτή είναι η αξιο­πι­στία.

Αξιο­πι­στία απέ­να­ντι στα μέλη, ώστε οι δε­σμεύ­σεις να έχουν συ­νέ­χεια.

Αξιο­πι­στία απέ­να­ντι στην Πο­λι­τεία, ώστε οι θέ­σεις της ΠΟΞ να έχουν τεκ­μη­ρί­ω­ση και ει­δι­κό βάρος.

Αξιο­πι­στία απέ­να­ντι στους ερ­γα­ζο­μέ­νους και στους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους, ώστε η διεκ­δί­κη­ση να μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε συμ­φω­νί­ες.

Και αξιο­πι­στία απέ­να­ντι στην αγορά, ώστε η Ομο­σπον­δία να μην πε­ριο­ρί­ζε­ται σε γε­νι­κές δια­κη­ρύ­ξεις αλλά να κα­τα­θέ­τει εφαρ­μό­σι­μες προ­τά­σεις.

Η ίδια η ΠΟΞ, μέσα από την επί­ση­μη πα­ρου­σία της, πα­ρου­σιά­ζει τη δια­φύ­λα­ξη και προ­α­γω­γή της αξίας που δη­μιουρ­γεί ο Έλ­λη­νας ξε­νο­δό­χος ως βα­σι­κό σκοπό της ση­με­ρι­νής διοί­κη­σης.

«Δεν λύ­σα­με όλα τα προ­βλή­μα­τα»

Ένα ση­μα­ντι­κό στοι­χείο του απο­λο­γι­σμού είναι ότι ο κ. Χα­τζής απο­φεύ­γει τη δια­τύ­πω­ση ότι η απερ­χό­με­νη διοί­κη­ση πέ­τυ­χε τα πάντα.

«Δεν ισχυ­ρι­ζό­μα­στε ότι λύ­σα­με όλα τα προ­βλή­μα­τα», ανα­φέ­ρει, προ­σθέ­το­ντας όμως ότι θε­ω­ρεί πως η φωνή των ξε­νο­δό­χων ακού­γε­ται σή­με­ρα ισχυ­ρό­τε­ρα μέσα από την ΠΟΞ.

Ο ίδιος ανα­γνω­ρί­ζει ότι πα­ρα­μέ­νουν ζη­τή­μα­τα τα οποία για πολ­λές επι­χει­ρή­σεις απο­τε­λούν κα­θη­με­ρι­νή αγω­νία και τα οποία πρέ­πει να απο­τε­λέ­σουν τις προ­τε­ραιό­τη­τες της επό­με­νης ημέ­ρας.

Ο απο­λο­γι­σμός ως μή­νυ­μα για την επό­με­νη ημέρα

Το τε­λευ­ταίο μέρος της το­πο­θέ­τη­σης δεν είναι απλώς απο­λο­γι­στι­κό. Λει­τουρ­γεί και ως μή­νυ­μα για τη νέα διοί­κη­ση της Ομο­σπον­δί­ας. Ο Γιάν­νης Χα­τζής χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη θη­τεία του απερ­χό­με­νου Δ.Σ. ως «αρχή μιας νέας επο­χής για την ΠΟΞ» και καλεί τα μέλη να επι­λέ­ξουν αν­θρώ­πους που θα συ­νε­χί­σουν ενω­μέ­νοι το έργο της Ομο­σπον­δί­ας.

Η βα­σι­κή γραμ­μή του απο­λο­γι­σμού είναι συ­νε­πώς σαφής: συ­νέ­πεια στις θέ­σεις, αξιο­πι­στία στις σχέ­σεις με τους θε­σμούς, σο­βα­ρό­τη­τα στον δη­μό­σιο λόγο και διεκ­δί­κη­ση μέχρι να υπάρ­ξει απο­τέ­λε­σμα.

 

Πηγή: money-tourism.gr