Διαλύθηκε το βοτσαλωτό της Ιερού Λόχου!

Ει­κό­να εγκα­τά­λει­ψης πα­ρου­σιά­ζει το βο­τσα­λω­τό στο μικρό πάρκο επί της οδού Ιερού Λόχου και της λε­ω­φό­ρου 7ης Μαρ­τί­ου, δίπλα στο κτή­ριο του Κε­ντρι­κού Τα­χυ­δρο­μεί­ου Ρόδου. Το άλ­λο­τε κα­λαί­σθη­το βο­τσα­λω­τό, χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό δείγ­μα της το­πι­κής λαϊ­κής τέ­χνης, βρί­σκε­ται σή­με­ρα σε εμ­φα­νή κα­τά­στα­ση φθο­ράς, με τα βο­τσα­λά­κια να έχουν απο­κολ­λη­θεί σε πολλά ση­μεία και να κα­τα­λή­γουν ακόμη και στο οδό­στρω­μα. Η κα­τά­στα­ση δεν περνά απα­ρα­τή­ρη­τη από κα­τοί­κους κι επι­σκέ­πτες.

Κα­θη­με­ρι­νά, εκα­το­ντά­δες άν­θρω­ποι διέρ­χο­νται από το συ­γκε­κρι­μέ­νο ση­μείο, με τα φθαρ­μέ­να τμή­μα­τα του βο­τσα­λω­τού να δη­μιουρ­γούν προ­βλή­μα­τα στην ασφα­λή διέ­λευ­ση των πεζών. Σύμ­φω­να με ανα­φο­ρές πο­λι­τών, δεν έχουν λεί­ψει και πε­ρι­στα­τι­κά μι­κρο­τραυ­μα­τι­σμών από τις ανω­μα­λί­ες του δα­πέ­δου. Παρά τις κατά και­ρούς επι­ση­μάν­σεις για την ανά­γκη απο­κα­τά­στα­σης του χώρου, το πρό­βλη­μα πα­ρα­μέ­νει. Η ει­κό­να που πα­ρου­σιά­ζει το ση­μείο δη­μιουρ­γεί εύ­λο­γα ερω­τή­μα­τα για την κα­τά­στα­ση συ­ντή­ρη­σης ενός χώρου που βρί­σκε­ται σε ένα από τα κε­ντρι­κό­τε­ρα ση­μεία της πόλης και κα­θη­με­ρι­νά δέ­χε­ται με­γά­λο αριθ­μό κα­τοί­κων και επι­σκε­πτών.

Η τέχνη του βο­τσα­λω­τού περνά στη νέα γενιά

Η ει­κό­να αυτή απο­κτά ιδιαί­τε­ρο συμ­βο­λι­σμό, καθώς την ίδια ώρα η πα­ρα­δο­σια­κή τέχνη του βο­τσα­λω­τού επι­χει­ρεί να πε­ρά­σει στις νε­ό­τε­ρες γε­νιές μέσα από το πρό­γραμ­μα Aegean Skills. Η δράση υλο­ποιεί­ται στο πλαί­σιο της συ­νερ­γα­σί­ας της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου με το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου, μέσω του Κέ­ντρου Επι­μόρ­φω­σης και Διά Βίου Μά­θη­σης (ΚΕ­ΔΙ­ΒΙΜ), δί­νο­ντας τη δυ­να­τό­τη­τα στους συμ­με­τέ­χο­ντες να γνω­ρί­σουν από κοντά την πα­ρα­δο­σια­κή τε­χνι­κή του βο­τσα­λω­τού. Πρό­κει­ται για μία από τις χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές μορ­φές λαϊ­κής τέ­χνης της Ρόδου, η οποία έχει συν­δε­θεί δια­χρο­νι­κά με την πο­λι­τι­στι­κή ταυ­τό­τη­τα του νη­σιού. Τα ασπρό­μαυ­ρα, αλλά και πο­λύ­χρω­μα ψη­φι­δω­τά από θα­λάσ­σια βό­τσα­λα κο­σμούν αυλές, πλα­τεί­ες, εκ­κλη­σί­ες και ιστο­ρι­κά κτή­ρια της Ρόδου, απο­τε­λώ­ντας δια­χρο­νι­κά δείγ­μα­τα λαϊ­κής δη­μιουρ­γί­ας και αι­σθη­τι­κής. Το «Μέ­τρον Άρι­στον» απέ­να­ντι στην ει­κό­να εγκα­τά­λει­ψης. Και κάπου εδώ βρί­σκε­ται η αντί­φα­ση.

Την ώρα που η πα­ρά­δο­ση και η τε­χνι­κή του βο­τσα­λω­τού επι­χει­ρούν να δια­σω­θούν και να με­τα­δο­θούν στις νε­ό­τε­ρες γε­νιές, ένα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό δείγ­μα αυτής της τέ­χνης, σε κε­ντρι­κό ση­μείο της πόλης, αφή­νε­ται να φθεί­ρε­ται κα­θη­με­ρι­νά. Μά­λι­στα, στον ίδιο χώρο βρί­σκε­ται η μορφή του Κλε­ό­βου­λου του Λίν­διου, ενός από τους Επτά Σο­φούς της αρ­χαιό­τη­τας, ο οποί­ος έχει συν­δε­θεί με το πε­ρί­φη­μο «Μέ­τρον Άρι­στον». Ένα μή­νυ­μα που, στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση, μοιά­ζει να απο­κτά έναν ιδιαί­τε­ρο συμ­βο­λι­σμό, καθώς ζη­τού­με­νο δεν είναι μόνο η ανά­δει­ξη της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, αλλά και η φρο­ντί­δα και συ­ντή­ρη­ση των στοι­χεί­ων που την εκ­προ­σω­πούν στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα της πόλης. Το βο­τσα­λω­τό της Ιερού Λόχου πα­ρα­μέ­νει εκεί, κα­θη­με­ρι­νά εκτε­θει­μέ­νο στη φθορά και στην αδια­φο­ρία, πε­ρι­μέ­νο­ντας την απο­κα­τά­στα­σή του.