Φρένο σε πλειστηριασμό οικογενειακής στέγης 5 ημέρες πριν από το σφυρί

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου ανέ­στειλε προ­σω­ρινά την εκτέ­λεση δια­τα­γής πλη­ρω­μής για οφειλή περίπου 50.000 ευρώ, με την οποία επι­σπευ­δό­ταν πλει­στη­ρια­σμός δια­με­ρί­σμα­τος τιμής 186.000 ευρώ. Ο 62χρονος οφει­λέ­της, τον οποίο εκπρο­σω­πεί ο δικη­γό­ρος κ. Εμμα­νουήλ Ζέζιος, υπο­στη­ρί­ζει ότι η καταγ­γε­λία του δανείου ήταν άκυρη και ότι η τιτλο­ποί­ηση της απαί­τη­σης έγινε χωρίς τα στοι­χεία που απαιτεί ο νόμος.

Με προ­σω­ρινή διαταγή το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου ανέ­στειλε την εκτέ­λεση δια­τα­γής πλη­ρω­μής, δυνάμει της οποίας εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης απαι­τή­σεων είχε προ­γραμ­μα­τί­σει για την Τετάρτη 30 Σεπτεμ­βρίου 2026 τον πλει­στη­ρια­σμό της κύριας κατοι­κίας ημε­δα­πού οφει­λέτη. Η ανα­στολή χορη­γή­θηκε υπό τον όρο κατα­βο­λής εγγύ­η­σης 5.000 ευρώ και ισχύει μέχρι την έκδοση ορι­στι­κής από­φα­σης επί της ανα­κο­πής που έχει ήδη ασκηθεί.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «Δημο­κρα­τι­κής», στις 18 Φεβρουα­ρίου 2026 επι­δό­θηκε στον οφει­λέτη αντί­γραφο της δια­τα­γής πλη­ρω­μής, μαζί με επιταγή προς εκτέ­λεση της 16ης Φεβρουα­ρίου 2026. Η διαταγή είχε εκδοθεί το 2023, ωστόσο η εκτέ­λεση ενερ­γο­ποι­ή­θηκε σχεδόν 3 χρόνια αργό­τερα. Η επι­σπεύ­δουσα δεν είναι η αρχική δανεί­στρια, αλλά εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης απαι­τή­σεων που ενεργεί για λογα­ρια­σμό αλλο­δα­πής εται­ρείας ειδικού σκοπού με έδρα την Ιρλαν­δία, η οποία απέ­κτησε την απαί­τηση μέσω τιτλο­ποί­η­σης από συστη­μική τράπεζα.

Στις 3 Μαρτίου 2026 επι­δό­θηκε έκθεση ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης σε δια­μέ­ρι­σμα δευ­τέ­ρου ορόφου, με ημε­ρο­μη­νία πλει­στη­ρια­σμού την 30ή Σεπτεμ­βρίου 2026. Στις 10 Μαρτίου 2026 ο οφει­λέ­της κατέ­θεσε, μέσω του πλη­ρε­ξου­σίου του κ. Εμμα­νουήλ Ζέζιου, ανακοπή κατά της δια­τα­γής πλη­ρω­μής, η οποία προσ­διο­ρί­στηκε για τις 18 Μαρτίου 2027. Στις 14 Σεπτεμ­βρίου 2026 κατα­τέ­θη­καν και πρό­σθε­τοι λόγοι, που θα συνεκ­δι­κα­στούν την ίδια ημε­ρο­μη­νία.

Επειδή η ανακοπή δεν ανα­στέλ­λει αυτο­δι­καίως την εκτέ­λεση, στις 23 Σεπτεμ­βρίου 2026 κατα­τέ­θηκε αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων με αίτημα προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής. Η συζή­τηση ορί­στηκε για τις 25 Σεπτεμ­βρίου 2026 και η Πρό­ε­δρος Υπη­ρε­σίας, αφού άκουσε τους δικη­γό­ρους των δια­δί­κων, δέχθηκε το αίτημα. Η κύρια αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων θα συζη­τη­θεί στις 9 Μαρτίου 2027.

Ο βασικός λόγος ανα­κο­πής αφορά τον τρόπο καταγ­γε­λίας της δανεια­κής σύμ­βα­σης. Η επι­σπεύ­δουσα επι­κα­λεί­ται εξώδικη καταγ­γε­λία της 23ης Μαΐου 2022, με την οποία, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, κατέστη ληξι­πρό­θε­σμο το σύνολο της οφειλής. Ο κ. Ζέζιος υπο­στη­ρί­ζει ότι η καταγ­γε­λία δεν υπο­γρά­φε­ται από τα νόμιμα όργανα του δικαιού­χου νομικού προ­σώ­που, αλλά από τρίτα πρόσωπα που εμφα­νί­ζο­νται ως πλη­ρε­ξού­σιοι, χωρίς να επι­δει­κνύ­ε­ται ή να συγκοι­νο­ποιεί­ται το πλη­ρε­ξού­σιο έγγραφο. Κατά το άρθρο 226 του Αστικού Κώδικα, όπως ανα­φέ­ρε­ται στο δικό­γραφο, τέτοια μονο­με­ρής δικαιο­πρα­ξία είναι άκυρη εφόσον απο­κρου­σθεί χωρίς υπαίτια καθυ­στέ­ρηση.

Ο οφει­λέ­της δια­τεί­νε­ται επίσης ότι ουδέ­ποτε έλαβε γνώση της καταγ­γε­λίας, καθώς αυτή θυρο­κολ­λή­θηκε στις 21 Ιουνίου 2022 και δεν κατέ­ληξε ποτέ στα χέρια του. Το συμπέ­ρα­σμα της ανα­κο­πής είναι ότι, χωρίς έγκυρη καταγ­γε­λία, δεν απο­δει­κνύ­ε­ται εγγρά­φως το απαι­τητό της οφειλής και δεν συνέ­τρε­χαν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για έκδοση δια­τα­γής πλη­ρω­μής.

Με τους πρό­σθε­τους λόγους, η πλευρά του οφει­λέτη αμφι­σβη­τεί και τη νομι­μο­ποί­ηση της ίδιας της επι­σπεύ­δου­σας. Υπο­στη­ρί­ζει ότι στις κατα­χω­ρί­σεις της σύμ­βα­σης μετα­βί­βα­σης στο Ενε­χυ­ρο­φυ­λα­κείο Αθηνών, της 17ης Δεκεμ­βρίου 2021 και της 20ής Ιανουα­ρίου 2022, δεν ανα­γρά­φο­νται τα ελά­χι­στα στοι­χεία που απαιτεί ο νόμος 2844/2000, όπως το τίμημα αγοράς, ο τύπος των απαι­τή­σεων και οι εμπράγ­μα­τες ασφα­λί­σεις. Επι­κα­λού­με­νος απο­φά­σεις εφε­τείων της χώρας, ο κ. Ζέζιος υπο­στη­ρί­ζει ότι η παρά­λειψη αυτή καθιστά τη μετα­βί­βαση ατελή και δημιουρ­γεί ασάφεια ως προς το αν η εξουσία δια­χεί­ρι­σης της επι­σπεύ­δου­σας εκτεί­νε­ται καν στην επίδικη απαί­τηση.

Στην αίτηση τονί­στηκε ότι η απαί­τηση ανέρ­χε­ται σε περίπου 50.000 ευρώ, ενώ το ακίνητο πλει­στη­ρια­ζό­ταν για 186.000 ευρώ. Ο αιτών, ημε­δα­πός που διανύει το εξη­κο­στό τρίτο έτος της ηλικίας του, είναι παντρε­μέ­νος με συντα­ξιούχο πρώην καθη­γή­τρια αγγλι­κών και έχει 2 ενήλικα παιδιά. Κατά­γε­ται από γει­το­νικό νησί, όπου δια­τη­ρεί τους θερι­νούς μήνες επι­χεί­ρηση ενοι­κί­α­σης αυτο­κι­νή­των. Το κατα­σχε­θέν δια­μέ­ρι­σμα, όπως ανα­φέ­ρε­ται, απο­τε­λεί την κύρια κατοι­κία της οικο­γέ­νειας και δεν υπάρχει άλλο ακίνητο για άμεση μετε­γκα­τά­σταση, σε μια περίοδο που η εύρεση στέγης στη Ρόδο χαρα­κτη­ρί­ζε­ται πρα­κτικά ανέ­φι­κτη.

Ο κ. Ζέζιος υπο­στή­ριξε ότι για την εται­ρεία η ανα­στολή σημαί­νει απλώς χρονική μετά­θεση, αφού η κατά­σχεση παρα­μέ­νει και η απαί­τηση δεν θίγεται, ενώ για την οικο­γέ­νεια η διε­νέρ­γεια του πλει­στη­ρια­σμού θα δημιουρ­γούσε μη ανα­στρέ­ψιμα τετε­λε­σμένα πριν κριθεί η ουσία.