Μόνη διαφορά με την Τουρκία η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, δεν συζητάμε «γκρίζες ζώνες» και αποστρατιωτικοποίηση, λέει ο Γεραπετρίτης

Mηνύματα για τις ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις, το Κυπριακό και τον ρόλο που επι­διώ­κει να δια­δρα­μα­τί­σει η Ελλάδα στον ΟΗΕ στέλνει ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Γιώργος Γερα­πε­τρί­της, σε συνέ­ντευξή του στον «Εθνικό Κήρυκα», ενώ ανα­φέ­ρε­ται εκτενώς και στη στρα­τη­γική της Αθήνας για τον απόδημο ελλη­νι­σμό.

Ενόψει της ανά­λη­ψης από την Ελλάδα της Προ­ε­δρίας του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ τον Οκτώ­βριο, ο κ. Γερα­πε­τρί­της υπο­γραμ­μί­ζει ότι στόχος της Αθήνας είναι να λει­τουρ­γή­σει ως «γέφυρα» μεταξύ δια­φο­ρε­τι­κών πλευρών και να συμ­βά­λει στη δια­μόρ­φωση συναι­νέ­σεων σε μια περίοδο έντονης γεω­πο­λι­τι­κής αστά­θειας.

Για τις ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις, επα­να­λαμ­βά­νει ότι η οριο­θέ­τηση υφα­λο­κρη­πί­δας και ΑΟΖ απο­τε­λεί τη μόνη διαφορά που μπορεί να παρα­πεμ­φθεί σε διεθνή δικαιο­δο­σία, απορ­ρί­πτο­ντας ως αντι­κεί­μενο συζή­τη­σης αξιώ­σεις που αφορούν ζητή­ματα ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας. Παράλ­ληλα, δηλώνει ότι ο διά­λο­γος με την Τουρκία πρέπει να συνε­χι­στεί.

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών χαρα­κτη­ρί­ζει το Κυπριακό σταθερή εθνική προ­τε­ραιό­τητα, ενώ ιδιαί­τερη έμφαση δίνει και στις σχέσεις της Ελλάδας με την Ομο­γέ­νεια, μιλώ­ντας για την ψηφιο­ποί­ηση των προ­ξε­νι­κών υπη­ρε­σιών και την ελλη­νό­γλωσση εκπαί­δευση.

Ολό­κληρη η συνέ­ντευξη του Γιώργου Γερα­πε­τρίτη στον Εθνικό Κήρυκα:

Δημο­σιο­γρά­φος: Η Ελλάδα ανα­λαμ­βά­νει τον Οκτώ­βριο την προ­ε­δρία του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας σε μια περίοδο κατά την οποία οι πόλεμοι πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται, αλλά το δικαί­ωμα αρνη­σι­κυ­ρίας συχνά ακι­νη­το­ποιεί τον Οργα­νι­σμό. Ποια συγκε­κρι­μένη πρω­το­βου­λία θα ανα­λά­βει η Αθήνα, ποιες χώρες έχουν ήδη δεσμευ­θεί να τη στη­ρί­ξουν και ποιο μετρή­σιμο απο­τέ­λε­σμα ανα­μέ­νετε έως το τέλος της ελλη­νι­κής προ­ε­δρίας;

Γιώργος Γερα­πε­τρί­της: Σε ένα εξαι­ρε­τικά ασταθές και ραγδαία μετα­βαλ­λό­μενο γεω­πο­λι­τικό τοπίο, όπου η λογική της ισχύος επι­χει­ρεί συχνά να υπο­κα­τα­στή­σει τη δύναμη των κανόνων, η Ελλάδα παρα­μέ­νει σταθερά προ­ση­λω­μένη στο Διεθνές Δίκαιο, στον Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών και στην απο­τε­λε­σμα­τική πολυ­μέ­ρεια.

Η ελλη­νική Προ­ε­δρία του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας τον Οκτώ­βριο, για δεύτερη φορά στην τρέ­χουσα θητεία μας ως μη μόνιμο μέλος του οργάνου, έρχεται σε μία ιδιαί­τερα κρίσιμη στιγμή. Μεταξύ άλλων, η Προ­ε­δρία μας θα συμπέ­σει με κρίσιμη φάση της δια­δι­κα­σίας επι­λο­γής του νέου Γενικού Γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ, ενώ το Συμ­βού­λιο θα κληθεί να χει­ρι­στεί σημα­ντι­κές περι­φε­ρεια­κές κρίσεις και να λάβει απο­φά­σεις σε σημα­ντι­κούς φακέ­λους.

Η δική μας επι­δί­ωξη είναι συγκε­κρι­μένη: να αξιο­ποι­ή­σουμε την Προ­ε­δρία για να ενι­σχύ­σουμε τη δια­βού­λευση και την ειρη­νική επίλυση των δια­φο­ρών, να διευ­ρύ­νουμε τις συναι­νέ­σεις και να παρά­γουμε, όπου είναι δυνατόν, συγκε­κρι­μένα απο­τε­λέ­σματα σε ζητή­ματα που σήμερα διχά­ζουν το Συμ­βού­λιο. Η Ελλάδα έχει το πλε­ο­νέ­κτημα ότι δια­τη­ρεί ανοι­κτούς διαύ­λους και σχέσεις εμπι­στο­σύ­νης με χώρες δια­φο­ρε­τι­κών γεω­γρα­φι­κών και πολι­τι­κών ομάδων και φιλο­δο­ξεί να λει­τουρ­γή­σει ως γέφυρα μεταξύ Βορρά και Νότου, Ανα­το­λής και Δύσης.

Ήδη συνερ­γα­ζό­μα­στε συστη­μα­τικά με τα υπό­λοιπα κράτη που συμ­με­τέ­χουν στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας, έτσι ώστε να κατα­λή­ξουμε στη δια­μόρ­φωση ευρύ­τε­ρων συγκλί­σεων. Και το κρι­τή­ριο επι­τυ­χίας μας θα είναι απτό: αν στο τέλος του μήνα έχουμε συμ­βά­λει στην υιο­θέ­τηση συναι­νε­τι­κών απο­φά­σεων, στην γεφύ­ρωση των δια­φο­ρών μέσα στο Συμ­βού­λιο και σε μια δια­δι­κα­σία επι­λο­γής νέου Γενικού Γραμ­μα­τέα που θα ενι­σχύει την αξιο­πι­στία και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα του Οργα­νι­σμού.

Δημο­σιο­γρά­φος: Η φετινή Γενική Συνέ­λευση επα­να­φέ­ρει το αίτημα ανα­μόρ­φω­σης ενός Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας που εξα­κο­λου­θεί να αντα­να­κλά τους συσχε­τι­σμούς ισχύος του 1945. Θα υπο­στη­ρί­ξει η Ελλάδα συγκε­κρι­μένα τη διεύ­ρυνση της μόνιμης εκπρο­σώ­πη­σης, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Ινδίας, και περιο­ρι­σμούς στη χρήση του βέτο σε περι­πτώ­σεις μαζικών παρα­βιά­σεων του Διε­θνούς Δικαίου;

Γιώργος Γερα­πε­τρί­της: Η συζή­τηση για την ανάγκη ανα­μόρ­φω­σης του ΟΗΕ εξε­λίσ­σε­ται εδώ και καιρό. Ωστόσο, η συζή­τηση αυτή, όσο δύσκολη και περί­πλοκη κι αν απο­δει­κνύ­ε­ται, είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τητη για να φέρει τον Οργα­νι­σμό στο ύψος των περι­στά­σεων ώστε να αντι­με­τω­πί­σει απο­τε­λε­σμα­τικά τις σύγ­χρο­νες προ­κλή­σεις και να δια­τη­ρή­σει ενεργή τη διεθνή πολυ­μέ­ρεια. Η Ελλάδα υπο­στη­ρί­ζει το σχέδιο UN80 για τη μεταρ­ρύθ­μιση της δια­δι­κα­σίας λήψης απο­φά­σεων στα Ηνωμένα Έθνη.

Συναφώς, η ανάγκη μεταρ­ρύθ­μι­σης του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας είναι πλέον προ­φα­νής. Η σημε­ρινή σύνθεσή του δεν αντα­να­κλά επαρκώς τον κόσμο του 21ου αιώνα. Γεω­γρα­φι­κές περιο­χές υπο­εκ­προ­σω­πού­νται, ενώ η μετα­βολή των παγκό­σμιων συσχε­τι­σμών ισχύος καθιστά ανα­γκαία μια δικαιό­τερη και πιο αντι­προ­σω­πευ­τική αρχι­τε­κτο­νική διε­θνούς ασφά­λειας. Επι­πλέον, ο τρόπος λήψης απο­φά­σεων με το δικαί­ωμα αρνη­σι­κυ­ρίας έχει κατα­στεί, σε πολλές περι­πτώ­σεις, κατα­χρη­στικό μέσο που δυσχε­ραί­νει τη λήψη κρί­σι­μων απο­φά­σεων, ακόμη και των πιο αυτο­νό­η­των.

Η Ελλάδα είναι απο­λύ­τως ανοικτή στη μεταρ­ρύθ­μιση της δια­δι­κα­σίας λήψης απο­φά­σεων, αλλά και στη διεύ­ρυνση της σύν­θε­σης του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας, τόσο στην κατη­γο­ρία των μονίμων όσο και σε εκείνη των μη μονίμων μελών.

Ιδιαί­τερη προ­τε­ραιό­τητα πρέπει να δοθεί στην απο­κα­τά­σταση της ανα­λο­γι­κής εκπρο­σώ­πη­σης της Αφρικής, της Ασίας, της Λατι­νι­κής Αμε­ρι­κής και της Καραϊ­βι­κής. Σε ό,τι αφορά ειδικά την Ινδία, η θέση μας είναι σαφής: η Ελλάδα υπο­στη­ρί­ζει τη μόνιμη εκπρο­σώ­πησή της στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας. Δεν είναι δυνατόν να συζη­τούμε για μια αντι­προ­σω­πευ­τική διεθνή τάξη χωρίς να λαμ­βά­νουμε υπόψη το ειδικό βάρος της Ινδίας σε επίπεδο πλη­θυ­σμιακό, οικο­νο­μικό και γεω­πο­λι­τικό.

Το ίδιο σαφής είναι και η θέση μας για το δικαί­ωμα αρνη­σι­κυ­ρίας. Το βέτο οφείλει να ασκεί­ται με μέτρο και κατ’ εξαί­ρεση, η δε άσκησή του φέρει ιδιαί­τερη ευθύνη για το κράτος που το επι­κα­λεί­ται. Αυτό ισχύει κατ’ εξοχήν σε περι­πτώ­σεις που αφορούν την προ­στα­σία των ανθρώ­πων ή για εγκλή­ματα κατά της ανθρω­πό­τη­τας και εγκλή­ματα πολέμου.

Δημο­σιο­γρά­φος: Η παρου­σία σας στη Νέα Υόρκη, στο πλαίσιο της Γενικής Συνέ­λευ­σης του ΟΗΕ, περι­λαμ­βά­νει σειρά επαφών και συνα­ντή­σεων σε μια ιδιαί­τερα ρευστή διεθνή συγκυ­ρία. Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλει να εκπέμ­ψει η Ελλάδα προς τους εταί­ρους και συμ­μά­χους της και ποια συγκε­κρι­μένα ζητή­ματα επι­διώ­κετε να προ­ω­θή­σετε μέσα από τις επαφές σας στον ΟΗΕ;

Γιώργος Γερα­πε­τρί­της: Το βασικό μήνυμα που μετα­φέ­ρει η Ελλάδα στη Νέα Υόρκη είναι ένα μήνυμα συνέ­πειας, αξιο­πι­στίας και διε­θνούς κύρους. Σε ένα διεθνές περι­βάλ­λον μεγάλης αστά­θειας και αβε­βαιό­τη­τας, η χώρα μας παρα­μέ­νει σταθερά προ­ση­λω­μένη στον διάλογο, τη διπλω­μα­τία, το Διεθνές Δίκαιο και τον Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών. Αυτές είναι οι αρχές που καθό­ρι­σαν και τη θητεία μας στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας και πάνω σε αυτές οικο­δο­μούμε τις σχέσεις και ανα­πτύσ­σουμε κοινές πρω­το­βου­λίες με εταί­ρους και συνο­μι­λη­τές από όλες τις γεω­γρα­φι­κές περιο­χές.

Η δια­φύ­λαξη της πολυ­μέ­ρειας, με τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που ο χρόνος και οι συν­θή­κες επι­βάλ­λουν, αλλά και η θωρά­κιση της διε­θνούς νομι­μό­τη­τας, ως το βασικό θεσμικό πλαίσιο για την προ­ώ­θηση της ειρήνης και της ευη­με­ρίας των λαών, απο­τε­λούν τον πυρήνα της διε­θνούς πολι­τι­κής μας.

Στις επαφές μου θα βρί­σκε­ται, πρώτα απ’ όλα, το Κυπριακό, που απο­τε­λεί σταθερή εθνική προ­τε­ραιό­τητα, με στόχο να δια­τη­ρη­θεί η σημε­ρινή κινη­τι­κό­τητα υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμ­μα­τέα και να δημιουρ­γη­θούν οι συν­θή­κες για ουσια­στική επα­νεκ­κί­νηση των συνο­μι­λιών στο συμ­φω­νη­μένο πλαίσιο των Ηνω­μέ­νων Εθνών.

Παράλ­ληλα, θα συζη­τή­σουμε τις μεγάλες κρίσεις που δοκι­μά­ζουν σήμερα τη διεθνή ασφά­λεια -από την Ουκρα­νία και τη Μέση Ανατολή έως τις εξε­λί­ξεις στην ευρύ­τερη γει­το­νιά μας- με σταθερή επι­δί­ωξη την απο­κλι­μά­κωση, την προ­στα­σία των αμάχων και την επι­στροφή στη διπλω­μα­τία.

Τέλος, οι επαφές αυτές έχουν ιδιαί­τερη σημασία ενόψει της ελλη­νι­κής Προ­ε­δρίας του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας. Θέλουμε να αξιο­ποι­ή­σουμε τη θέση μας ώστε η Ελλάδα να λει­τουρ­γή­σει ως γέφυρα συνεν­νό­η­σης και ως αξιό­πι­στος εταίρος.

Δημο­σιο­γρά­φος: Οι ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις παρα­μέ­νουν σε φάση δια­λό­γου, αλλά ταυ­τό­χρονα η Άγκυρα επα­να­φέ­ρει ζητή­ματα όπως η απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση των νησιών και άλλες πάγιες διεκ­δι­κή­σεις. Τι μήνυμα θα μετα­φέ­ρει η ελλη­νική πλευρά στη Νέα Υόρκη για το Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο και υπάρ­χουν περι­θώ­ρια για ουσια­στική πρόοδο το επόμενο διά­στημα;

Γιώργος Γερα­πε­τρί­της: Η θέση της Ελλάδας είναι απο­λύ­τως σαφής και δια­χρο­νική. Η οριο­θέ­τηση υφα­λο­κρη­πί­δας και Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης είναι η μία και μόνη διαφορά μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρ­κίας που μπορεί να αχθεί ενώπιον διε­θνούς δικαιο­δο­σίας. Αξιώ­σεις που άπτο­νται ζητη­μά­των ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας, όπως οι λεγό­με­νες «γκρίζες ζώνες» ή η απο­στρα­τι­κο­ποί­ηση νησιών, είναι αυθαί­ρε­τες, ανυ­πό­στα­τες και δεν απο­τε­λούν αντι­κεί­μενο συζή­τη­σης. Η θέση αυτή εδρά­ζε­ται στο Διεθνές Δίκαιο και δεν μετα­βάλ­λε­ται ανάλογα με τη συγκυ­ρία.

Το μήνυμα που μετα­φέ­ρουμε και στη Νέα Υόρκη είναι ότι η Ελλάδα επι­διώ­κει στα­θε­ρό­τητα, ειρήνη και σχέσεις καλής γει­το­νίας στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, χωρίς όμως καμία έκπτωση σε ζητή­ματα κυριαρ­χίας και κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των. Η ενί­σχυση του διε­θνούς και διπλω­μα­τι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος της χώρας μάς επι­τρέ­πει να προ­σερ­χό­μα­στε στον διάλογο με αυτο­πε­ποί­θηση και με σταθερή προ­σή­λωση στις αρχές μας, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τα επι­χει­ρή­ματά μας.

Είναι γεγονός ότι το τελευ­ταίο διά­στημα παρα­τη­ρεί­ται μια όξυνση από τουρ­κι­κής πλευράς, μεταξύ άλλων ως αντί­δραση σε πρω­το­βου­λίες που έχει ανα­λά­βει η Ελλάδα για την προ­ά­σπιση των δικαιω­μά­των και των συμ­φε­ρό­ντων της. Γιατί η χώρα μας επεν­δύ­σει στην ισχυ­ρο­ποί­ηση των συμ­μα­χιών της και των στρα­τη­γι­κών εται­ρι­κών σχέσεών της, έχει ανα­κτή­σει πραγ­μα­τική ισχύ, η οποία εδρά­ζε­ται στην αμυ­ντική της θωρά­κιση, στην οικο­νο­μική της ανά­καμψη και στη διεθνή της θέση.

Πιστεύω ότι ο διά­λο­γος με την Τουρκία θα πρέπει να συνε­χι­στεί. Σήμερα δεν συντρέ­χουν ακόμη οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να αρχίσει ουσια­στική συζή­τηση για την οριο­θέ­τηση. Η Ελλάδα θα συνε­χί­σει να επι­διώ­κει την ειρήνη και την καλή γει­το­νία, πάντοτε με γνώμονα την καθο­λική εφαρ­μογή της διε­θνούς νομι­μό­τη­τας.

Δημο­σιο­γρά­φος: Η παρου­σία σας στην ενθρό­νιση του νέου Αρχιε­πι­σκό­που Καναδά έχει έναν ιδιαί­τερο συμ­βο­λι­σμό για τον Ελλη­νι­σμό της χώρας. Πέρα, όμως, από τον συμ­βο­λι­σμό, τι συγκε­κρι­μένο μπορεί να περι­μέ­νει η ελλη­νική Ομο­γέ­νεια από την ελλη­νική Πολι­τεία ως προς την ενί­σχυση των προ­ξε­νι­κών υπη­ρε­σιών, την εκπαί­δευση, τον πολι­τι­σμό και τη στε­νό­τερη συνερ­γα­σία με τους ομο­γε­νεια­κούς θεσμούς;

Γιώργος Γερα­πε­τρί­της: Είναι ιδιαί­τερη χαρά και τιμή να βρί­σκο­μαι στον Καναδά σε μια τόσο σημα­ντική στιγμή για τον Ελλη­νι­σμό της Δια­σπο­ράς. Είμαι βέβαιος ότι η ποι­μα­ντο­ρία του νεο­ε­κλε­γέ­ντος Σεβα­σμιο­τά­του Αρχιε­πι­σκό­που Καναδά, κ. Από­στο­λου, θα είναι φωτι­σμένη και δημιουρ­γική, επ’ ωφελεία της Εκκλη­σίας και της Ομο­γέ­νειας, υπό τη σκέπη και την καθο­δή­γηση του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου, της Αγίας και Ιεράς Συνόδου και της Α.Θ.Π. του Οικου­με­νι­κού Πατριάρχη, κ. Βαρ­θο­λο­μαίου. Επι­τρέψτε μου, μέσα από το βήμα που μου προ­σφέ­ρετε, να ευχηθώ από καρδιάς στον νέο Αρχιε­πί­σκοπο «εις έτη πολλά, Δέσποτα».

Ένα νέο κεφά­λαιο ξεκινά, πράγ­ματι, για τον Ελλη­νι­σμό του Καναδά. Και η ελλη­νική Πολι­τεία θα είναι δίπλα του με συγκε­κρι­μένο σχέδιο. Βρί­σκε­ται ήδη σε πλήρη εφαρ­μογή το Στρα­τη­γικό Σχέδιο του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών για τον Απόδημο Ελλη­νι­σμό 2024 – 2027, με σειρά δράσεων που απο­βλέ­πουν στην επίλυση πρα­κτι­κών προ­βλη­μά­των και στην καλύ­τερη εξυ­πη­ρέ­τηση των Ελλήνων του εξω­τε­ρι­κού, στην ενί­σχυση της ελλη­νι­κής γλώσσας, ιστο­ρίας, παρά­δο­σης και πολι­τι­σμού, στη στε­νό­τερη συνερ­γα­σία με τους ομο­γε­νεια­κούς θεσμούς και, ιδίως, στην ενδυ­νά­μωση των σχέσεων της νέας γενιάς με τη μητρό­πολη.

Με την ψηφιο­ποί­ηση των προ­ξε­νι­κών υπη­ρε­σιών του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών, ένα έργο που έχει ήδη υλο­ποι­η­θεί σε μεγάλο βαθμό, αξιο­ποιώ­ντας και τις δυνα­τό­τη­τες της Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης, η καθη­με­ρινή επι­κοι­νω­νία και η διεκ­πε­ραί­ωση των υπο­θέ­σεων των Ομο­γε­νών μας γίνο­νται πλέον ευκο­λό­τερα, ταχύ­τερα και σε πολλές περι­πτώ­σεις, και εξ απο­στά­σεως. Πρό­κει­ται για μια εκ βάθρων ανα­διορ­γά­νωση των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών προς τον Ελλη­νι­σμό του εξω­τε­ρι­κού, με σκοπό να φέρει πραγ­μα­τικά την πατρίδα πιο κοντά τους.

Παράλ­ληλα, στη­ρί­ζουμε την ελλη­νο­μά­θεια, την ελλη­νό­γλωσση εκπαί­δευση και τη σύνδεση με τον ελλη­νικό πολι­τι­σμό, ενώ επι­διώ­κουμε μια σταθερή και αμφί­δρομη σχέση με τις οργα­νώ­σεις, την Εκκλη­σία, τα εκπαι­δευ­τικά και ακα­δη­μαϊκά ιδρύ­ματα και τους άλλους φορείς της Ομο­γέ­νειας. Η φιλο­δο­ξία μας είναι σαφής: η Ελλάδα να μην είναι για τους ομο­γε­νείς απλώς η χώρα της κατα­γω­γής τους, αλλά μια πατρίδα διαρκώς παρούσα και προ­σβά­σιμη στην καθη­με­ρι­νό­τητά τους.

Δημο­σιο­γρά­φος: Ποιο μήνυμα θα θέλατε να στεί­λετε στον νέο Αρχιε­πί­σκοπο και τι θεω­ρείτε ότι χρειά­ζε­ται περισ­σό­τερο σήμερα ο Ελλη­νι­σμός του Καναδά από τη νέα εκκλη­σια­στική του ηγεσία;

Γιώργος Γερα­πε­τρί­της: Θα ήθελα να επα­να­λάβω τις θερμές ευχές μου στον νέο Αρχιε­πί­σκοπο. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση προ­σβλέ­πει σε στενή και δημιουρ­γική συνερ­γα­σία με την Αρχιε­πι­σκοπή, πάντοτε με επί­κε­ντρο την Ομο­γέ­νεια και τις ανάγκες της.

Ο Ελλη­νι­σμός του Καναδά είναι σήμερα μια ώριμη, δυνα­μική και πολυ­γε­νε­ακή κοι­νό­τητα. Η μεγάλη πρό­κληση είναι να δια­τη­ρή­σει την ενότητά του, να μετα­δώ­σει στις νεό­τε­ρες γενιές τη γλώσσα, την ιστο­ρική μνήμη και την πολι­τι­στική του ταυ­τό­τητα και, ταυ­τό­χρονα, να παρα­μεί­νει ανοι­χτός και δημιουρ­γι­κός μέσα στη σύγ­χρονη κανα­δική κοι­νω­νία. Η Εκκλη­σία έχει δια­χρο­νικά ιδιαί­τερη θέση και ρόλο σε αυτή την προ­σπά­θεια, λει­τουρ­γώ­ντας ως σημείο ανα­φο­ράς και συνοχής, ως γέφυρα μεταξύ των γενεών και ως χώρος όπου η ελλη­νική παρά­δοση και η Ορθό­δοξη πίστη συνα­ντώ­νται με τις ανάγκες μιας σύγ­χρο­νης Δια­σπο­ράς.

Είμαι βέβαιος ότι ο νέος Αρχιε­πί­σκο­πος δια­θέ­τει την πείρα, τη φρόνηση και τη γνώση της Ομο­γέ­νειας που απαι­τού­νται για να επι­τε­λέ­σει με επι­τυ­χία αυτή την απο­στολή. Η ελλη­νική Πολι­τεία και το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών θα είναι σταθερά δίπλα του, με σεβασμό πάντοτε στους δια­κρι­τούς ρόλους Εκκλη­σίας και Πολι­τείας.

Δημο­σιο­γρά­φος: Η ελλη­νική Ομο­γέ­νεια στον Καναδά είναι πλέον πολυ­γε­νε­ακή, βαθιά ενσω­μα­τω­μένη στην κανα­δική κοι­νω­νία και αρκετά δια­φο­ρε­τική από εκείνη των πρώτων μετα­να­στευ­τι­κών γενεών. Πώς προ­σαρ­μό­ζει η ελλη­νική Πολι­τεία την πολι­τική της σε αυτή τη νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα και κυρίως πώς επι­χει­ρεί να κρα­τή­σει κοντά στην Ελλάδα τις νεό­τε­ρες γενιές;

Γιώργος Γερα­πε­τρί­της: Πράγ­ματι, ο Από­δη­μος Ελλη­νι­σμός αλλάζει και εξε­λίσ­σε­ται. Και μαζί του μετα­βάλ­λε­ται η σχέση της νέας γενιάς ομο­γε­νών με την Ελλάδα. Δεν μπο­ρούμε να θεω­ρούμε δεδο­μένο ότι ένας νέος τρίτης ή τέταρ­της γενιάς θα έχει την ίδια σχέση με την πατρίδα που είχαν οι γονείς ή οι παπ­πού­δες του. Η πολι­τική μας οφείλει να προ­σαρ­μό­ζε­ται στα νέα δεδο­μένα. Αυτό ακριβώς επι­χει­ρούμε μέσα από το Στρα­τη­γικό Σχέδιο: να οικο­δο­μή­σουμε μία σύγ­χρονη και αμφί­δρομη σχέση με τους νέους της Δια­σπο­ράς, η οποία να μην στη­ρί­ζε­ται μόνο στην κατα­γωγή και στη μνήμη, αλλά στις ανάγκες τους και σε πραγ­μα­τι­κές ευκαι­ρίες επι­κοι­νω­νίας, συμ­με­το­χής και συνερ­γα­σίας με τη σημε­ρινή Ελλάδα.

Δημιουρ­γούμε, λοιπόν, δίκτυα νέων ομο­γε­νών, ενι­σχύ­ουμε την επαφή τους με την ελλη­νική γλώσσα και τον πολι­τι­σμό και ανα­πτύσ­σουμε προ­γράμ­ματα φιλο­ξε­νίας, εκπαί­δευ­σης και ανταλ­λα­γών. Παράλ­ληλα, συνερ­γα­ζό­μα­στε με την Εκκλη­σία, τις κατά τόπους ομο­γε­νεια­κές οργα­νώ­σεις, τους ακα­δη­μαϊ­κούς φορείς, τα ελλη­νικά σχολεία και την επι­χει­ρη­μα­τική κοι­νό­τητα, δημιουρ­γώ­ντας πολ­λα­πλούς διαύ­λους σύν­δε­σης και επι­κοι­νω­νίας με την Ελλάδα.

Έχουμε ήδη οργα­νώ­σει στο Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών τρία Συνέ­δρια Νέων Ελλη­νι­κής Δια­σπο­ράς, φέρ­νο­ντας σε επαφή νέους Ομο­γε­νείς από κάθε γωνιά του Πλανήτη, οι οποίοι λει­τουρ­γούν ως «Youth Ambassadors», ως πρε­σβευ­τές του ελλη­νι­κού πολι­τι­σμού, σχη­μα­τί­ζο­ντας και­νούρ­για δίκτυα νέων παγκο­σμίως. Η μεγάλη μας επι­δί­ωξη είναι η σχέση των νέων της Δια­σπο­ράς με την Ελλάδα να μην είναι μόνο συναι­σθη­μα­τική ή κλη­ρο­νο­μη­μένη. Να είναι μια ζωντανή σχέση επι­λο­γής, συμ­με­το­χής και πραγ­μα­τι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος για τη χώρα.

Δημο­σιο­γρά­φος: Η δυνα­τό­τητα των Ελλήνων του εξω­τε­ρι­κού να συμ­με­τέ­χουν στις εκλογές έχει πλέον διευ­ρυν­θεί σημα­ντικά, ενώ έχει ανοίξει ο δρόμος και για την επι­στο­λική ψήφο στις εθνικές εκλογές και για ιδιαί­τερη κοι­νο­βου­λευ­τική εκπρο­σώ­πηση του Από­δη­μου Ελλη­νι­σμού. Θεω­ρείτε ότι με αυτές τις αλλαγές κλείνει μία μακρά εκκρε­μό­τητα απέ­να­ντι στην Ομο­γέ­νεια ή υπάρ­χουν ακόμη βήματα που πρέπει να γίνουν ώστε οι Έλληνες του εξω­τε­ρι­κού να έχουν πραγ­μα­τικά ισότιμη και ουσια­στική συμ­με­τοχή στην πολι­τική ζωή της χώρας;

Γιώργος Γερα­πε­τρί­της: Έχουν γίνει, αναμ­φί­βολα, πολύ σημα­ντικά βήματα. Η άρση των περιο­ρι­σμών για την ψήφο των Ελλήνων του εξω­τε­ρι­κού απο­κα­τέ­στησε μια θεσμική εκκρε­μό­τητα πολλών ετών, καταρ­γώ­ντας πρα­κτικά εμπόδια που δυσχέ­ραι­ναν αδι­καιο­λό­γητα την άσκηση ενός θεμε­λιώ­δους πολι­τι­κού δικαιώ­μα­τος.

Στην ίδια κατεύ­θυνση κινού­νται οι πρω­το­βου­λίες για την καθιέ­ρωση της επι­στο­λι­κής ψήφου στις εθνικές εκλογές και την ενί­σχυση της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής εκπρο­σώ­πη­σης του Από­δη­μου Ελλη­νι­σμού. Δεν θεωρώ, όμως, ότι με αυτές τις θεσμι­κές αλλαγές εξα­ντλεί­ται η προ­σπά­θεια. Η ουσια­στική συμ­με­τοχή των Ελλήνων του εξω­τε­ρι­κού δεν περιο­ρί­ζε­ται στην ημέρα των εκλογών. Προ­ϋ­πο­θέ­τει στα­θε­ρούς διαύ­λους επι­κοι­νω­νίας με την Πολι­τεία, ώστε οι ιδιαί­τε­ρες ανάγκες και οι απόψεις τους να ακού­γο­νται και να λαμ­βά­νο­νται υπόψη.

Ο Ελλη­νι­σμός είναι ένας και ενιαίος και η Πολι­τεία οφείλει να δια­σφα­λί­ζει ότι η γεω­γρα­φική από­σταση δεν μετα­τρέ­πε­ται σε θεσμική από­σταση. Γι’ αυτό και θα συνε­χί­σουμε να εργα­ζό­μα­στε για την ουσια­στική και ισότιμη συμ­με­τοχή των Ελλήνων της Δια­σπο­ράς στην πολι­τική και δημόσια ζωή της χώρας.

Δημο­σιο­γρά­φος: Ποια θέση θέλει η ελλη­νική εξω­τε­ρική πολι­τική να έχει ο από­δη­μος Ελλη­νι­σμός τα επόμενα δέκα ή είκοσι χρόνια; Θέλουμε απλώς να δια­τη­ρεί δεσμούς με την πατρίδα ή να έχει έναν ουσια­στι­κό­τερο και θεσμικό ρόλο στη διεθνή παρου­σία και επιρροή της Ελλάδας;

Γιώργος Γερα­πε­τρί­της: Η φιλο­δο­ξία μας για τον Απόδημο Ελλη­νι­σμό δεν περιο­ρί­ζε­ται στη δια­τή­ρηση ενός συναι­σθη­μα­τι­κού δεσμού με την Ελλάδα. Αυτός ο δεσμός είναι πολύ­τι­μος, αλλά για τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες χρειά­ζε­ται να οικο­δο­μή­σουμε πάνω του μια ακόμη πιο σύγ­χρονη και ουσια­στική σχέση.

Ο Ελλη­νι­σμός της Δια­σπο­ράς δια­θέ­τει ένα εξαι­ρε­τικά σημα­ντικό ανθρώ­πινο κεφά­λαιο – στην επι­στήμη, στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, στον πολι­τι­σμό, στην τεχνο­λο­γία και στη δημόσια ζωή των χωρών όπου δρα­στη­ριο­ποιεί­ται. Η Ελλάδα οφείλει να δια­μορ­φώ­νει τους θεσμούς και τα δίκτυα που επι­τρέ­πουν σε αυτό το δυνα­μικό να συν­δέ­ε­ται περισ­σό­τερο με τη χώρα και, όπου το επι­θυ­μεί, να συμ­βάλ­λει στην οικο­νο­μική, κοι­νω­νική και διεθνή της παρου­σία.

Σε βάθος χρόνου, θα θέλαμε ο Από­δη­μος Ελλη­νι­σμός να απο­κτή­σει έναν πιο σταθερό ρόλο στη διεθνή παρου­σία της Ελλάδας με πλήρη σεβασμό στην αυτο­τέ­λεια και την ιδιαί­τερη φυσιο­γνω­μία των ίδιων των ομο­γε­νεια­κών κοι­νο­τή­των.

Πηγή: protothema.gr