Βασίλης Υψηλάντης: Θέλω η φωνή του Αιγαίου να ακούγεται εκεί όπου σχεδιάζεται η Ευρώπη

Κύριε Υψη­λά­ντη, τα Δωδε­κά­νησα είναι μία δύσκολη εκλο­γική περι­φέ­ρεια. Πολλά νησιά, δια­φο­ρε­τικά προ­βλή­ματα. Ποιος ο βαθμός δυσκο­λίας εκπρο­σώ­πη­σης ενός τέτοιου νησιω­τι­κού συμπλέγ­μα­τος;

Ακριβώς επειδή τα Δωδε­κά­νησα δεν είναι μία ομοιό­μορφη περι­φέ­ρεια, αλλά μια δύσκολη, μεγάλη και πολυά­ριθμη νησιω­τική περιοχή, δεν μπορεί να εκπρο­σω­πεί­ται στατικά. Άλλες είναι οι ανάγκες της Κω και της Καλύ­μνου, άλλες της Καρ­πά­θου και της Κάσου, άλλες της Λέρου, της Πάτμου και των Λειψών, άλλες της Σύμης, της Νισύρου, της Τήλου, της Χάλκης και της Αστυ­πά­λαιας, άλλες του Αγα­θο­νη­σίου και του Καστελ­λό­ρι­ζου και βεβαίως άλλης κλί­μα­κας είναι τα προ­βλή­ματα της Ρόδου. Και είναι αλήθεια σύνθετο να είσαι βου­λευ­τής ενός τέτοιου νομού με δια­φο­ρε­τι­κούς βαθμούς νησιω­τι­κό­τη­τας.

Η δική μου θέση κυρία Παμπρή, είναι ξεκά­θαρη. Κανένα νησί μεγάλο για να θεω­ρού­νται τα πάντα αυτο­νό­ητα και κανένα νησί μικρό για να παρα­με­ρί­ζο­νται τα προ­βλή­ματα. Γι’ αυτό βρί­σκο­μαι διαρκώς στα νησιά. Ακούω τους πολίτες, τους επαγ­γελ­μα­τίες, τους ψαράδες, τους εκπαι­δευ­τι­κούς, τους υγειο­νο­μι­κούς, τους αυτο­διοι­κη­τι­κούς. Και μετά το πρό­βλημα πρέπει να μετα­φερ­θεί εκεί όπου μπορεί να λυθεί. Στη Βουλή, στο Υπουρ­γείο, στην αρμόδια υπη­ρε­σία. Έτσι αντι­λαμ­βά­νο­μαι την απο­στολή μου. Από το νησί στη Βουλή, από τη Βουλή στο Υπουρ­γείο και από εκεί πίσω στο νησί με απο­τέ­λε­σμα.

Λέτε συχνά ότι το έργο ενός βου­λευτή πρέπει να είναι μετρή­σιμο. Πώς μετριέ­ται το δικό σας;

Με πράξεις. Όχι με αυτο­χα­ρα­κτη­ρι­σμούς. Ούτε με μοντα­ρι­σμέ­νες φωτο­γρα­φίες που δεί­χνουν απλά μια μουγκή και άχρηστη παρου­σία. Με τις πάμπολ­λες ερω­τή­σεις, ανα­φο­ρές και κοι­νο­βου­λευ­τι­κές παρεμ­βά­σεις μου. Με τις ομιλίες μου στην Ολο­μέ­λεια και στις Επι­τρο­πές της Βουλής. Με τις συνε­χείς παρα­στά­σεις μου στα Υπουρ­γεία. Με το πόσες φορές χρειά­στηκε να επα­νέλθω σε ένα ζήτημα μέχρι να προ­χω­ρή­σει.

Και κυρίως με συγκε­κρι­μέ­νες υπο­θέ­σεις. Στην Κάλυμνο, για παρά­δειγμα, έχω επι­μεί­νει για την Ακα­δη­μία Εμπο­ρι­κού Ναυ­τι­κού και τη Σχολή Μηχα­νι­κών, αλλά και για κοι­νω­νι­κές δομές του νησιού όπως στην περί­πτωση του κτιρίου του ΕΚΑΒ.

Στην Κω, οι παρεμ­βά­σεις αφορούν από την υγεία και την ασφά­λεια μέχρι τις υπο­δο­μές τα νερά και την απο­χέ­τευση, το μετα­πτυ­χιακό τμήμα, τον πολι­τι­σμό και τις συνέ­πειες που έχει για το νησί η δια­χεί­ριση του μετα­να­στευ­τι­κού.

Στη Λέρο, έχω ασχο­λη­θεί με τις ανάγκες του νησιού, τις υπο­δο­μές και τα αντα­πο­δο­τικά έργα που δικαιού­ται μια κοι­νω­νία η οποία έχει σηκώσει ιδιαί­τερο βάρος στο μετα­να­στευ­τικό.

Στην Κάρπαθο και την Κάσο, έχω βρεθεί δίπλα στους κατοί­κους και στους φορείς για τα ζητή­ματα υγείας, μετα­φο­ρών, υπο­δο­μών και καθη­με­ρι­νό­τη­τας.

Στη Σύμη, τη Νίσυρο, τη Χάλκη, την Τήλο, την Αστυ­πά­λαια, την Πάτμο, τους Λειψούς, με πάμπολ­λες στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις προ­σαρ­μο­σμέ­νες στην κλίμακα και στις ιδιαί­τε­ρες ανάγκες κάθε νησιού.

Και στο Αγα­θο­νήσι, στο Καστελ­λό­ριζο, στη Ρω και τη Στρογ­γύλη στα ακρι­τι­κό­τερα σημεία της πατρί­δας μας, με παρεμ­βά­σεις με ιδιαί­τερη εθνική διά­σταση.

Βεβαίως στη Ρόδο, λόγω μεγέ­θους, τα ζητή­ματα είναι πολλά. Κτη­μα­το­λό­γιο, Δικα­στικό Μέγαρο, οδικές και αθλη­τι­κές υπο­δο­μές, πολι­τική προ­στα­σία, δημόσια περιου­σία, υγεία. Δεν ισχυ­ρί­ζο­μαι ότι όλα λύθηκαν. Ισχυ­ρί­ζο­μαι όμως κάτι που μπορεί να ελεγ­χθεί. Παρεμ­βά­σεις, διεκ­δι­κή­σεις, επιμονή και στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις απτό απο­τέ­λε­σμα. Μια δια­δι­κα­σία που είναι και εμφανής και μετρή­σιμη. Και με ικα­νο­ποιεί το γεγονός ότι οι πολίτες μου ανα­γνω­ρί­ζουν ειλι­κρί­νεια και εντι­μό­τητα και ότι είμαι πάντα δίπλα τους.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός επι­μέ­νει στην αυτο­δυ­να­μία. Πιστεύ­ετε πραγ­μα­τικά ότι είναι εφικτή;

Ναι, πιστεύω ξεκά­θαρα ότι η αυτο­δυ­να­μία δεν είναι μόνο εφικτή αλλά και ανα­γκαία για τον τόπο. Δεν παρα­γνω­ρίζω ούτε τις δυσκο­λίες ούτε τα μηνύ­ματα της κοι­νω­νίας. Η Νέα Δημο­κρα­τία πρέπει να ακούσει περισ­σό­τερο, να διορ­θώ­σει αστο­χίες και να αντι­με­τω­πί­σει με ακόμη μεγα­λύ­τερη απο­φα­σι­στι­κό­τητα την ακρί­βεια, τη στέγη, την υγεία και την καθη­με­ρι­νό­τητα. Όταν όμως έρθει η ώρα της κάλπης, ο πολίτης δεν θα ψηφίσει μια στιγ­μιαία εντύ­πωση. Θα απο­φα­σί­σει ποιος μπορεί να κυβερ­νή­σει.

Το ερώτημα θα είναι πολύ καθαρό. Σταθερή κυβέρ­νηση με σχέδιο και ευρω­παϊκή αξιο­πι­στία ή επι­στροφή στην αβε­βαιό­τητα και στην κατρα­κύλα; Πιστεύω ότι η Νέα Δημο­κρα­τία μπορεί να κερ­δί­σει ξανά την εμπι­στο­σύνη των πολιτών και να πετύχει τον στόχο της αυτο­δυ­να­μίας. Και στα Δωδε­κά­νησα πάμε με τον ίδιο στόχο. Να είμαστε ξανά η μεγάλη πλειο­ψη­φική δύναμη των νησιω­τών, προ­σω­πικά δε να συνε­χίσω με σοβα­ρό­τητα και γνώση να υπηρετώ τους συμπα­τριώ­τες μου και τα νησιά μας.

Σας ανη­συ­χεί το ενδε­χό­μενο μιας νέας πολι­τι­κής κίνησης του Αντώνη Σαμαρά και ένας κατα­κερ­μα­τι­σμός της Κεντρο­δε­ξιάς;

Σέβομαι την ιστο­ρική δια­δρομή κάθε πρώην πρω­θυ­πουρ­γού της παρά­τα­ξής μας και δεν θα μπω σε προ­σω­πική αντι­πα­ρά­θεση. Η Νέα Δημο­κρα­τία είναι όμως μια μεγάλη λαϊκή, πατριω­τική και ευρω­παϊκή παρά­ταξη με βαθιές ρίζες στην κοι­νω­νία. Στις εκλογές ο πολίτης θα κληθεί τελικά να απο­φα­σί­σει ποιος μπορεί να κυβερ­νή­σει την Ελλάδα και να εγγυ­η­θεί στα­θε­ρό­τητα, ανά­πτυξη, ασφά­λεια και ισχυρή διεθνή παρου­σία. Εκεί πιστεύω ότι η Νέα Δημο­κρα­τία έχει καθαρή υπεροχή.

Μετά τη ΔΕΘ, τι κρατάτε για τα Δωδε­κά­νησα; Και τι λέτε για τον μειω­μένο ΦΠΑ;

Κρατώ κάτι συγκε­κρι­μένο. Ο πρω­θυ­πουρ­γός δεν εξαγ­γέλ­λει ανού­σιες και αόρι­στες παροχές, αλλά μέτρα κοστο­λο­γη­μένα και με συγκε­κρι­μένο χρονικό ορί­ζο­ντα.

Ο μειω­μέ­νος κατά 30% ΦΠΑ ισχύει ήδη από 1/1/2026 στα νησιά Δωδε­κα­νή­σου έως 20.000 κατοί­κους, μαζί με Β. Αιγαίο και Σαμο­θράκη — απόφαση σε ισχύ, μέσα σε ένα ευρύ­τερο σχέδιο νησιω­τι­κό­τη­τας με ορί­ζο­ντα το 2030.

Για το Καστελ­λό­ριζο ανα­κοι­νώ­θηκε ολο­κλη­ρω­μένο πακέτο: 5.000 ευρώ ετησίως αφο­ρο­λό­γητο ανά νοι­κο­κυ­ριό για μόνιμη εγκα­τά­σταση, επι­πλέον 5.000 ευρώ σε δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους και ένστο­λους που υπη­ρε­τούν εκεί, δωρεάν στέγαση γιατρών/εκπαι­δευ­τι­κών/λιμε­νι­κών, και 37 έργα υπο­δο­μής προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 27 εκατ. ευρώ.

Προ­στί­θε­ται και το «Σπίτι μου ΙΙΙ» (2 δισ. ευρώ) με διευ­ρυ­μένα κρι­τή­ρια για πρώτη κατοι­κία.

Δύο ακόμη μέτρα έχουν διπλή σημασία για τα νησιά μας: Από 1/1/2026, αφο­ρο­λό­γητο 22.204 ευρώ για νέους έως 25 ετών (από 8.636), αυξη­μένο και για έως 30 ετών -πρακτικά μηδε­νι­κός φόρος για νέο που εργά­ζε­ται ή ξεκινά επι­χεί­ρηση στο νησί του.

Από το 2026 μερική και το 2027, πλήρης κατάρ­γηση ΕΝΦΙΑ σε οικι­σμούς έως 2.000 κατοί­κους (12.855 οικι­σμοί συνο­λικά, 131 επι­πλέον, ~62.000 νέοι δικαιού­χοι)- καλύ­πτει τη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των μικρών οικι­σμών στα Δωδε­κά­νησα, ανα­κου­φί­ζο­ντας μόνι­μους κατοί­κους και συντα­ξιού­χους.

Τέλος θεωρώ ότι η προ­σπά­θεια ανα­γνώ­ρι­σης και στη Ρόδο του δικαιώ­μα­τος μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ οφεί­λουμε να τη συνε­χί­σουμε με παράλ­ληλη διεκ­δί­κηση περαι­τέρω βέλ­τι­στων πρα­κτι­κών αντι­με­τώ­πι­σης της νησιω­τι­κό­τη­τας.

Η παρου­σία σας δεν περιο­ρί­ζε­ται στην Ελλη­νική Βουλή. Τι μπορούν να κερ­δί­σουν τα Δωδε­κά­νησα από τη διεθνή κοι­νο­βου­λευ­τική σας δρα­στη­ριό­τητα;

Πολλά, εφόσον αξιο­ποιούμε αυτές τις θέσεις και δεν τις αντι­με­τω­πί­ζουμε ως τίτλους.

Έχω την τιμή να εκπρο­σωπώ το Ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο σε διε­θνείς και υπε­ρε­θνι­κές κοι­νο­βου­λευ­τι­κές συνε­λεύ­σεις, σε επαφές και κοινές συνε­δριά­σεις με το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο, στην Κοι­νο­βου­λευ­τική Συνέ­λευση του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης, στη Γαλ­λο­φω­νία και σε άλλες διε­θνείς συνα­ντή­σεις.

Εκεί υπε­ρα­σπί­ζο­μαι ασφαλώς τις εθνικές μας θέσεις. Αλλά έχω και μια σταθερή επι­δί­ωξη. Να βάλω τη νησιω­τι­κό­τητα στην ευρω­παϊκή συζή­τηση.

Γιατί τα προ­βλή­ματα νησιών μας δεν είναι «τοπικά παρά­πονα». Είναι ζητή­ματα ευρω­παϊ­κής συνοχής, απο­κα­τά­στα­σης περι­φε­ρεια­κών ανι­σο­τή­των, συν­δε­σι­μό­τη­τας, δημο­γρα­φίας και ασφά­λειας.

Θέλω η φωνή του Αιγαίου να ακού­γε­ται εκεί όπου σχε­διά­ζε­ται η Ευρώπη.

Η επί­σκεψη του πρω­θυ­πουρ­γού στο Καστελ­λό­ριζο προ­κά­λεσε έντονες αντι­δρά­σεις στην Τουρκία. Τι σημαί­νει για εσάς η παρου­σία στα ακρι­τικά νησιά;

Εθνική ανα­ζω­ο­γό­νηση. Το Καστελ­λό­ριζο, η Ρω, η Στρογ­γύλη, το Αγα­θο­νήσι δεν είναι σύμβολα μόνο τις ημέρες των επε­τείων. Είναι ζωντα­νές ελλη­νι­κές κοι­νω­νίες.

Και η επί­σκεψη του πρω­θυ­πουρ­γού στο Καστελ­λό­ριζο συν­δέ­θηκε με συγκε­κρι­μένη συζή­τηση για έργα, υπη­ρε­σίες και κίνητρα οι μόνιμοι κάτοι­κοι αλλά να έλθουν κι άλλοι.

Για μένα αυτό είναι το κλειδί.

Η ισχυ­ρό­τερη εθνική πολι­τική για τα ακρι­τικά νησιά είναι να παρα­μέ­νουν ζωντανά.

Με για­τρούς, δασκά­λους, ακτο­πλοϊκή σύνδεση, δου­λειές, κατοι­κίες, ψηφια­κές υπη­ρε­σίες, ασφά­λεια και κίνητρα για νέες οικο­γέ­νειες.

Η Ελλάδα επι­διώ­κει την ειρήνη και συνερ­γα­σία στο Αιγαίο. Αλλά δεν δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται ούτε την κυριαρ­χία ούτε τα κυριαρ­χικά της δικαιώ­ματα.

Πώς βλέπετε την επόμενη εκλο­γική μάχη στα Δωδε­κά­νησα;

Με αισιο­δο­ξία και με μεγάλη αυτο­πε­ποί­θηση, αλλά χωρίς ίχνος αλα­ζο­νείας. Κανείς δεν έχει ιδιο­κτη­σία πάνω στην ψήφο των Δωδε­κα­νη­σίων. Στις προη­γού­με­νες εκλογές η Νέα Δημο­κρα­τία πέτυχε μια εξαι­ρε­τικά ισχυρή νίκη. Η επόμενη μάχη θα είναι δια­φο­ρε­τική και απαι­τη­τική. Προ­σω­πικά δεν θα ζητήσω από τους πολίτες να με κρίνουν από συν­θή­ματα. Θα τους ζητήσω να συγκρί­νουν. Να συγκρί­νουν ποιος ήταν παρών. Ποιος πήγε στα νησιά. Ποιος άκουσε. Ποιος μίλησε στη Βουλή. Ποιος έκανε παρεμ­βά­σεις στα Υπουρ­γεία. Ποιος χρη­σι­μο­ποί­ησε τις θεσμι­κές του θέσεις για να προ­ω­θή­σει ζητή­ματα του τόπου. Ποιος ήταν προ­σβά­σι­μος όταν ο πολίτης τον χρεια­ζό­ταν.

Και δεν μιλώ μόνο για τη Ρόδο. Μιλώ για τους πολίτες των νησιών μας. Η εμπι­στο­σύνη στα Δωδε­κά­νησα κερ­δί­ζε­ται νησί-νησί, χωριό-χωριό, άνθρωπο-άνθρωπο. Έτσι πολι­τεύ­ο­μαι. Και έτσι θα δώσω την επόμενη εκλο­γική μάχη. Για να την κερ­δί­σουμε.

Ποια θεω­ρείτε σήμερα τη μεγάλη πρό­κληση για τα Δωδε­κά­νησα συνο­λικά;

Να μετα­τρέ­ψουμε τη δυνα­μική που ήδη υπάρχει σε μόνιμη προ­ο­πτική για κάθε νησί. Τα Δωδε­κά­νησα έχουν ό,τι χρειά­ζε­ται για να είναι «ζωντανά» όλο τον χρόνο. Θέση, φύση, ανθρώ­πους που δεν φεύγουν εύκολα. Η πρό­κληση -και η ευκαιρία- είναι να στη­ρί­ξουμε αυτή την αντοχή με στα­θε­ρές πολι­τι­κές, ώστε κάθε νησί να χτίζει το δικό του μέλλον, με τη λογική του δωδε­κά­μη­νου και όχι του επο­χι­κού.

Αν έπρεπε να συνο­ψί­σετε σε λίγες φράσεις τι θα πείτε στους Δωδε­κα­νή­σιους όταν έρθει η ώρα των εκλογών, τι θα τους λέγατε;

Θα τους έλεγα κυρία Παμπρή, να μας κρίνουν αυστηρά αλλά δίκαια. Να δουν και να συγκρί­νουν. Τα κόμματα, ποιός μπορεί αληθινά να κυβερ­νή­σει. Και σε επίπεδο βου­λευ­τών, ποιός πραγ­μα­τικά μπορεί να τους εκπρο­σω­πή­σει και να παράγει δημιουρ­γικό και πρω­τό­τυπο έργο για τα νησιά μας. Ας ανα­τρέ­ξουν και συγκρί­νουν τις κοι­νο­βου­λευ­τι­κές παρεμ­βά­σεις, τις ομιλίες στην Ολο­μέ­λεια, τη δουλειά στις Επι­τρο­πές, τις παρα­στά­σεις στα Υπουρ­γεία, τη διεθνή κοι­νο­βου­λευ­τική παρου­σία και κυρίως την παρου­σία στα ίδια τα νησιά. Στις επό­με­νες εκλογές πάμε με καθαρό στόχο. Ισχυρή και αυτο­δύ­ναμη Νέα Δημο­κρα­τία, ισχυρή εκπρο­σώ­πηση των Δωδε­κα­νή­σων και μια νέα μεγάλη νίκη που θα μας επι­τρέ­ψει να συνε­χί­σουμε ακόμη πιο δυνατά για την Ελλάδα και τους Έλληνες.