H ψευδαίσθηση της γραμμικής τιμολόγησης

«Κρίση είναι όταν θα πάει στα 5 ευρώ» είπε ο υπουρ­γός Και­ρί­δης τις προ­άλ­λες, όταν τον ενη­μέ­ρω­σαν στον αέρα ότι έφθασε 2,50 η βενζίνη στη Λήμνο. Κάτι σαν την φράση του Τραμπ δηλαδή πριν μια εβδο­μάδα που κυνικά είπε «το πετρέ­λαιο είναι στα 85 -90 δολάρια και όχι στα 300»

Ακούστε : οι πολι­τι­κές ηγεσίες δεν μπορούν να μην εκμε­ταλ­λευ­τούν την εύκολη υπερ­κλι­μά­κωση του πλη­θω­ρι­σμού που «συνη­θί­ζει» ο μέσος άνθρω­πος. Γιατί την συνη­θί­ζει;

Οχι γιατί αυξά­νο­νται τα εισο­δη­μα­τικά του αλλά : αν βλέπεις 6 ευρώ την μπύρα σε ένα μαγαζί, και την σαλάτα πχ 16 ευρώ, αισθά­νε­σαι ασυ­νεί­δητα ότι υπάρχει γραμ­μική τιμο­λό­γηση, άρα την εκλαμ­βά­νεις ως «δικαιο­λο­γη­μένη» ( και λες μέσα σου : πώς να βγει ο άνθρω­ποι στο μαγαζί με τόσα κόστη) Όταν στο ράφι βλέπεις την ελλη­νική φέτα 14 ευρώ και το ιταλικό τυρί 24 ευρώ, ε τότε πεί­θε­σαι ότι είναι παγκό­σμιο το φαι­νό­μενο και εισα­γό­με­νος ο πλη­θω­ρι­σμός.

Αφήστε δε την πινα­κίδα τιμών στο πρα­τή­ριο : με 2,20 την βενζίνη και 2,28 το πετρέ­λαιο ( που παλιά ήταν χαμη­λό­τερα) είναι σαν να εκλο­γι­κεύ­εις αμέσως την ακρί­βεια ως γεω­πο­λι­τική συνέ­πεια – αν και ξέρεις ότι το κράτος κονο­μάει πάνω από τα μισά με τους ειδι­κούς φόρους – ντα­βα­τζι­λίκι ) Ζούμε δηλαδή μια παρα­νοϊκή ανα­πα­ρά­σταση, μια συμ­βο­λική εκλο­γί­κευση και θέαση του υπερ­βο­λι­κού ως κανο­νι­κού.

«Αφού παντού στον κόσμο υπάρχει ακρί­βεια, άρα και εδώ είναι β ανα­πό­φευ­κτη» – που να συγκρί­νεις μετά ότι ο μισθός σου είναι στο 60-70% του μέσου Ευρω­παίου, ποιος να σε πλη­ρο­φο­ρή­σει ότι μπήκε πλαφόν σε Ισπανία, Πορ­το­γά­λια, Κύπρο, Ιταλία σε καύσιμα – ενέρ­γεια. Που να σκε­φτείς μετά ότι πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχει χρη­μα­τι­στή­ριο που στήνουν τις τιμές του ρεύ­μα­τος 5- 6 πάροχοι που είναι και παρα­γω­γοί ( απλά αντί να το καταρ­γή­σουν, σου λένε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει που το έφτιαξε το 2016» και όχι ότι ήταν μνη­μο­νιακή υπο­χρέ­ωση).

Με λίγα λόγια εθί­ζε­σαι στον νεο­φι­λε­λεύ­θερο παρα­νοϊκό μηχα­νι­σμό μη παρέμ­βα­σης στην αγορά. Και νιώθεις ότι έχεις εσύ την ελευ­θε­ρία επι­λο­γής( σε κάτι εν τω μεταξύ που δεν είναι πλέον αγορά) οπότε λες : κατα­να­λώνω άρα υπάρχω, του­λά­χι­στον επειδή ψωνί­ζουν όλοι ακριβά ( αν και ξέρεις ότι έχει ακόμη δρόμο η ακρί­βεια) Πως το είπε άλλωστε ο φωστή­ρας της ενη­μέ­ρω­σης Πορ­το­σάλτε ; «Η ακρί­βεια στα σούπερ μάρκετ εμπε­ριέ­χει και τη βελ­τί­ωση της οικο­νο­μίας» εξη­γώ­ντας πως επειδή υπάρχει ανά­πτυξη, πολλοί άνθρω­ποι αγο­ρά­ζουν και τα ακρι­βό­τερα προ­ϊ­ό­ντα! Θεέ και κύριε…. Θα μας τρε­λά­νουν : αυταρ­χι­κός κυνι­σμός, εκφορά ενός χυδαίου νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρου λόγου, αλλά με μπόλικη κρυμ­μένη βιο­πο­λι­τική, με μπόλικο από πίσω φασι­στοει­δές σκηνικό απο­δο­χής μιας «κανο­νι­κό­τη­τας».

Ανα­ρω­τιέ­ται φυσικά κανείς γιατί δεν περιο­ρί­ζε­ται η ζήτηση, γιατί δεν απέχει ο κατα­να­λω­τής, γιατί επι­δο­τεί την ακρί­βεια. Όποιος απα­ντή­σει ότι «υπάρχει χρήμα και εισό­δημα για να ξοδευ­τεί» προ­φα­νώς μιλάει επειδή ανήκει στην κατη­γο­ρία όσων πάσχουν από το «σύν­δρομο μη ανα­γνώ­ρι­σης».

Τι εννοώ : η γνω­στική ασυμ­φω­νία εντός μας είναι που εξοι­κειώ­νει τόσο τις κατη­γο­ρίες και τις τάξεις των κατα­να­λω­τών όσο και κάτι άλλο : την ανάγκη για αγορά απα­ραί­τη­των αγαθών με την ροπή κατα­νά­λω­σης για περιττά αγαθά, ( αφού όλα είναι πιο ακριβά – και τα βασικά και τα πολυ­τελή – άρα όλα μοιά­ζουν σαν να είναι φυσιο­λο­γικά τιμο­λο­γη­μένα).

Παθη­τι­κοί απο­δέ­κτες της ακρί­βειας όλοι ως πολίτες – κατα­να­λω­τές – εργο­δό­τες, ξεχνάμε ότι ο καθένας δια­φέ­ρει από τον άλλο σε αντοχές και απο­θέ­ματα ή εισο­δή­ματα, επειδή όλους μας ξεσκί­ζει στην αφαί­μαξη ο «καπι­τα­λι­σμός» και φυσικά ο βρα­χί­ο­νας του, ο μεγάλος μας συνέ­ται­ρος . το κράτος( που στο μεταξύ σε πείθει καθη­με­ρινά ότι νοι­κο­κυ­ρεύ­ε­ται, γιατί προ­νοη­τικά ξεπλη­ρώ­νει χρέος, και παίρνει και φρε­γά­τες).

Άρα τι νόημα έχει να σκε­φτείς ότι ποτέ – ούτε στα μνη­μό­νια – δεν είδαμε καθη­γή­τρια να μένει με το παιδί της 4 ετών σε σκηνή (στην Κρήτη που διο­ρί­στηκε) επειδή με τα 1,100 ευρώ δεν μπορεί να πλη­ρώ­σει τα πανά­κριβα ενοίκια…