Πλήρωσαν 11.000 ευρώ για διαμέρισμα στη Ρόδο και έμαθαν ότι η πωλήτρια είχε πεθάνει πριν καν εισπραχθεί η δεύτερη δόση

Μια υπόθεση που ξεκί­νησε ως συνη­θι­σμένη ιδιω­τική συμ­φω­νία για την αγορά ενός δια­με­ρί­σμα­τος στην πόλη της Ρόδου και εξε­λί­χθηκε σε ποινική δίωξη για δύο σοβαρά αδι­κή­ματα φτάνει την ερχό­μενη Τετάρτη στο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου.

Στο εδώλιο θα καθίσει μια ημεδαπή, η οποία ενερ­γούσε ως πλη­ρε­ξού­σια της ιδιο­κτή­τριας του ακι­νή­του και φέρεται να εισέ­πραξε από τους υπο­ψή­φιους αγο­ρα­στές συνο­λικά 11.000 ευρώ, χωρίς ποτέ η μετα­βί­βαση να ολο­κλη­ρω­θεί και χωρίς ποτέ τα χρήματα να επι­στρα­φούν.

Το κρίσιμο στοι­χείο της υπό­θε­σης, όπως προ­κύ­πτει από το κατη­γο­ρη­τή­ριο, είναι ότι η δεύτερη κατα­βολή πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε σε χρόνο κατά τον οποίο η ιδιο­κτή­τρια και πωλή­τρια του δια­με­ρί­σμα­τος είχε ήδη απο­βιώ­σει, γεγονός που, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, η πλη­ρε­ξού­σια γνώριζε και απο­σιώ­πησε.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η ιστορία ανά­γε­ται στην άνοιξη του 2021. Με συμ­βο­λαιο­γρα­φικό πλη­ρε­ξού­σιο που καταρ­τί­στηκε στις 31 Μαρτίου 2021, η κατη­γο­ρού­μενη ανέλαβε να ενεργεί για λογα­ρια­σμό μιας γυναί­κας που ήταν κυρία κατά ποσοστό 81,25% ενός δια­με­ρί­σμα­τος δευ­τέ­ρου ορόφου σε πολυ­κα­τοι­κία της πόλης της Ρόδου. Πρό­κει­ται για ακίνητο επι­φά­νειας 69,80 τετρα­γω­νι­κών μέτρων, απο­τε­λού­μενο από τρία κύρια δωμάτια, χωλ, κουζίνα και λουτρό, κατα­χω­ρι­σμένο στα βιβλία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου. Το πλη­ρε­ξού­σιο, όπως ανα­φέ­ρε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο, της παρείχε, μεταξύ άλλων, ρητή εντολή να εισπρά­ξει το τίμημα της πώλησης.

Λίγες εβδο­μά­δες αργό­τερα, στις 21 Μαΐου 2021, η κατη­γο­ρού­μενη, ενερ­γώ­ντας με την ιδιό­τητα αυτή, υπέ­γραψε ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό πώλησης του δια­με­ρί­σμα­τος με ένα ζευγάρι, τον εγκα­λού­ντα και τη σύζυγό του. Το συμ­φω­νη­θέν τίμημα ανερ­χό­ταν σε 55.000 ευρώ. Οι όροι ήταν σαφείς. Οι αγο­ρα­στές θα κατέ­βαλ­λαν αμέσως προ­κα­τα­βολή 5.000 ευρώ και το υπό­λοιπο ποσό των 50.000 ευρώ θα εξο­φλού­νταν κατά την υπο­γραφή του ορι­στι­κού συμ­βο­λαίου αγο­ρα­πω­λη­σίας. Η προ­κα­τα­βολή, όπως προ­κύ­πτει από τη δικο­γρα­φία, κατα­βλή­θηκε πράγ­ματι την ίδια ημέρα στα χέρια της πλη­ρε­ξού­σιας.

Το σημείο στο οποίο, κατά την κατη­γο­ρία, η υπόθεση αλλάζει χαρα­κτήρα εντο­πί­ζε­ται τον Σεπτέμ­βριο του 2021. Στο μεσο­διά­στημα η ιδιο­κτή­τρια του δια­με­ρί­σμα­τος είχε απο­βιώ­σει. Ο θάνατός της, με βάση τις γενικές αρχές που διέπουν την εντολή και την πλη­ρε­ξου­σιό­τητα, σήμαινε, όπως ανα­φέ­ρε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο, ότι η πλη­ρε­ξού­σια δεν είχε πλέον δικαί­ωμα να εισπρά­ξει οποιο­δή­ποτε επι­πλέον ποσό στο πλαίσιο της συγκε­κρι­μέ­νης δικαιο­πρα­ξίας.

Παρά ταύτα, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, η κατη­γο­ρού­μενη, τελώ­ντας σε πλήρη γνώση του γεγο­νό­τος, δεν ενη­μέ­ρωσε τους αγο­ρα­στές. Αντι­θέ­τως, φέρεται να ζήτησε από τον εγκα­λού­ντα να της κατα­βά­λει επι­πλέον 6.000 ευρώ έναντι του τιμή­μα­τος. Ο τελευ­ταίος, αγνο­ώ­ντας ότι η πωλή­τρια δεν βρι­σκό­ταν πλέον εν ζωή και πιστεύ­ο­ντας ότι η συναλ­λαγή προ­χω­ρούσε κανο­νικά, πεί­στηκε και στις 24 Σεπτεμ­βρίου 2021 μετέ­φερε το ποσό σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό του οποίου δικαιού­χος ήταν η ίδια η κατη­γο­ρού­μενη.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται, μονα­δι­κός στόχος της εξ αρχής ήταν η από­σπαση των 6.000 ευρώ από τον εγκα­λού­ντα, ο οποίος, εάν γνώριζε την πραγ­μα­τι­κό­τητα, ουδέ­ποτε θα προ­έ­βαινε στη μετα­φορά των χρη­μά­των. Με τον τρόπο αυτό, κατά την κατη­γο­ρία, η περιου­σία του ζευ­γα­ριού υπέστη βλάβη ισόποση με το κατα­βλη­θέν ποσό.

Το ζευγάρι πλη­ρο­φο­ρή­θηκε τον θάνατο της ιδιο­κτή­τριας σε μετα­γε­νέ­στερο χρόνο. Μόλις έλαβε γνώση, ο εγκαλών κινή­θηκε νομικά. Στις 9 Αυγού­στου 2024 επέδωσε, μέσω δικα­στι­κού επι­με­λητή, εξώδικη όχληση, δια­μαρ­τυ­ρία, πρό­σκληση και δήλωση προς την κατη­γο­ρού­μενη. Με το έγγραφο αυτό την καλούσε να του επι­στρέ­ψει έως τις 12 Αυγού­στου 2024 το συνο­λικό ποσό των 11.000 ευρώ, δηλαδή την αρχική προ­κα­τα­βολή των 5.000 ευρώ και τα 6.000 ευρώ της δεύ­τε­ρης κατα­βο­λής, μαζί με τον νόμιμο τόκο υπε­ρη­με­ρίας.

Η προ­θε­σμία παρήλθε άπρακτη. Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, στις 13 Αυγού­στου 2024, στη Ρόδο, η κατη­γο­ρού­μενη εξέ­φρασε τη βούλησή της να ιδιο­ποι­η­θεί παρα­νό­μως το ποσό, καθώς δεν το επέ­στρεψε στον εγκα­λού­ντα και το ενσω­μά­τωσε στην περιου­σία της. Η ημε­ρο­μη­νία αυτή απο­τε­λεί, κατά την κατη­γο­ρία, τον χρόνο τέλεσης του δεύ­τε­ρου αδι­κή­μα­τος, της υπε­ξαί­ρε­σης.

Η κατη­γο­ρού­μενη διώ­κε­ται για δύο δια­κρι­τές πράξεις που, κατά το κατη­γο­ρη­τή­ριο, τελέ­στη­καν σε δια­φο­ρε­τι­κούς χρόνους και τόπους. Το πρώτο αδίκημα είναι αυτό της απάτης. Η κατη­γο­ρία εδώ αφορά απο­κλει­στικά τα 6.000 ευρώ του Σεπτεμ­βρίου 2021 και θεμε­λιώ­νε­ται στην αθέμιτη παρα­σιώ­πηση αλη­θι­νού γεγο­νό­τος, δηλαδή του θανάτου της πωλή­τριας, με σκοπό τον παρά­νομο περιου­σιακό προ­σπο­ρι­σμό.

Το δεύτερο αδίκημα είναι η υπε­ξαί­ρεση από εντο­λο­δόχο σε δια­κε­κρι­μένη μορφή λόγω της ιδιό­τη­τας με την οποία ενερ­γούσε η κατη­γο­ρού­μενη. Η κατη­γο­ρία αυτή αφορά το σύνολο των 11.000 ευρώ, ποσό που, σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία, της είχε εμπι­στευ­θεί ο εγκαλών ακριβώς επειδή εμφα­νι­ζό­ταν ως εντο­λο­δό­χος και πλη­ρε­ξού­σια της ιδιο­κτή­τριας. Η αξιό­ποινη συμπε­ρι­φορά, κατά την κατη­γο­ρία, συνί­στα­ται στην άρνηση επι­στρο­φής των χρη­μά­των μετά την εξώδικη πρό­σκληση και στην παρά­νομη ενσω­μά­τωσή τους στην περιου­σία της.

Η υπόθεση εκδι­κά­ζε­ται με τη δια­δι­κα­σία της συρροής, καθώς απο­δί­δο­νται στην κατη­γο­ρού­μενη περισ­σό­τερα αδι­κή­ματα τελε­σθέ­ντα με περισ­σό­τε­ρες πράξεις.