Το κτήριο εγκαινιάστηκε, το στοίχημα τώρα αρχίζει

Σα­ρά­ντα πέντε χρό­νια χρειά­στη­κε η Νότια Ρόδος για να δει το αί­τη­μα του 1981 να παίρ­νει σάρκα και οστά, και αυτό από μόνο του λέει πολλά για το πώς αντι­με­τω­πί­ζει η πο­λι­τεία τις νη­σιω­τι­κές πε­ρι­φέ­ρειες. Το νέο Πο­λυ­δύ­να­μο Ια­τρείο Γεν­να­δί­ου είναι αναμ­φί­βο­λα ένα βήμα μπρο­στά, με 600 τε­τρα­γω­νι­κά, ερ­γα­στή­ρια, δια­με­ρί­σμα­τα για για­τρούς και 24ωρη κά­λυ­ψη ΕΚΑΒ. Όμως η ουσία δεν κρί­θη­κε στην τε­λε­τή με τις κορ­δέ­λες και τους βου­λευ­τές. Κρί­νε­ται στη δέ­σμευ­ση του Άδωνι Γε­ωρ­γιά­δη ότι η δομή θα γίνει Κέ­ντρο Υγεί­ας με 24ωρη λει­τουρ­γία, μια υπό­σχε­ση που απαι­τεί ορ­γα­νό­γραμ­μα, θέ­σεις και κυ­ρί­ως για­τρούς που θα δε­χτούν να ζή­σουν σε ένα νησί όπου το κό­στος δια­βί­ω­σης διώ­χνει το υγειο­νο­μι­κό προ­σω­πι­κό πριν καν φτά­σει.

Η πε­ριο­χή έχει ήδη ζήσει το προη­γού­με­νο των απο­γευ­μα­τι­νών εφη­με­ριών που χά­θη­καν επει­δή έληξε η θη­τεία δύο αγρο­τι­κών για­τρών. Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που κα­νέ­να εγκαί­νιο δεν κρύ­βει. Ένα κτή­ριο χωρίς μό­νι­μη στε­λέ­χω­ση είναι απλώς ένα ωραίο κέ­λυ­φος, και οι κά­τοι­κοι της Νό­τιας Ρόδου το γνω­ρί­ζουν κα­λύ­τε­ρα από τον κα­θέ­να, αφού επί δε­κα­ε­τί­ες με­τρούν τα χι­λιό­με­τρα μέχρι το νο­σο­κο­μείο της πόλης με το ρολόι της αγω­νί­ας στο χέρι.

Ο υπουρ­γός είπε ότι η δια­δι­κα­σία είναι δύ­σκο­λη αλλά θα τα κα­τα­φέ­ρουν. Η Νότια Ρόδος κρα­τά­ει την υπό­σχε­ση και πε­ρι­μέ­νει να δει αν αυτή τη φορά θα χρεια­στούν λι­γό­τε­ρα από 45 χρό­νια.