ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου η υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων στη δομή του Π.Ι.Κ.Π.Α. Λέρου

Δαμιανός Αθανασίου 5 λεπτά ανάγνωση
ΠΙΚΠΑ-Λέρου2
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου έχει ορίσει την 5η Οκτω­βρίου 2026 για την εκδί­καση σε δεύτερο βαθμό της σοβαρής υπό­θε­σης που αφορά τη δομή φιλο­ξε­νίας της Λέρου.
  • Ο κατα­δι­κα­σμέ­νος, εργα­ζό­με­νος στη δομή, έχει επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 26 ετών και 30 μηνών για βιασμό και άλλες σοβαρές κατη­γο­ρίες κατά ανη­λί­κων.
  • Η εκδί­καση της υπό­θε­σης προήλθε από καταγ­γε­λία αλλο­δα­πής που ανέφερε επα­να­λαμ­βα­νό­μενη σεξουα­λική προ­σβολή σε βάρος ανη­λί­κων, γεγονός που κινη­το­ποί­ησε τις αρχές.
  • Ο κατη­γο­ρού­με­νος βρί­σκε­ται υπό αυστη­ρούς περιο­ρι­στι­κούς όρους, περι­λαμ­βά­νο­ντας απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα και υπο­χρέ­ωση μηνιαίας εμφά­νι­σης στο αστυ­νο­μικό τμήμα.

• Η Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου όρισε την 5η Οκτω­βρίου 2026 ως ημε­ρο­μη­νία εκδί­κα­σης σε δεύτερο βαθμό της υπό­θε­σης που συγκλό­νισε τη δομή φιλο­ξε­νίας της Λέρου, με τον κατα­δι­κα­σθέ­ντα να αντι­με­τω­πί­ζει ποινή κάθειρ­ξης 26 ετών και 30 μηνών που του επέβαλε πρω­το­δί­κως το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο

Η βαριά σκιά μιας υπό­θε­σης που ξεκί­νησε με μια καταγ­γε­λία το φθι­νό­πωρο του 2020 συνε­χί­ζει να πλα­νά­ται πάνω από τα δικα­στικά έδρανα της Δωδε­κα­νή­σου. Η Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου προσ­διό­ρισε την εκδί­καση της υπό­θε­σης σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου για την 5η Οκτω­βρίου 2026, δηλαδή στην πρώτη δικά­σιμο μετά τη λήξη των θερινών δικα­στι­κών δια­κο­πών. Πρό­κει­ται για μια υπόθεση που ανέ­δειξε με τον πλέον σκληρό τρόπο πόσο ευάλωτα καθί­στα­νται παιδιά με σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας και νοητική υστέ­ρηση όταν οι δικλεί­δες προ­στα­σίας δεν λει­τουρ­γούν, ενώ εξα­κο­λου­θεί να φέρει ολό­κληρο το βάρος μιας πρω­τό­δι­κης κατα­δί­κης που απο­τυ­πώ­νει τη σοβα­ρό­τητα των πράξεων για τις οποίες κρίθηκε ένοχος ο κατη­γο­ρού­με­νος.

Η ποινή σε πρώτο βαθμό και ο δρόμος προς την έφεση

Το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο επέβαλε στον κατη­γο­ρού­μενο, ημεδαπό που εργα­ζό­ταν στον τομέα καθα­ριό­τη­τας της δομής, συνο­λική ποινή κάθειρ­ξης 26 ετών και 30 μηνών. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο ήταν ιδιαί­τερα εκτε­τα­μένο και περιε­λάμ­βανε βιασμό κατ’ εξα­κο­λού­θηση και κατά συρροή, γενε­τή­σιες πράξεις με ανήλικο που δεν είχε συμπλη­ρώ­σει τα 12 έτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση και κατά συρροή, κατά­χρηση σε ασέλ­γεια κατ’ εξα­κο­λού­θηση, καθώς και ασέλ­γεια με κατά­χρηση εξου­σίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση και κατά συρροή. Το εύρος των αδι­κη­μά­των και η συστη­μα­τι­κό­τητα που δια­πί­στωσε το δικα­στή­ριο οδή­γη­σαν σε μία από τις βαρύ­τε­ρες ποινές που έχουν εκδοθεί για αντί­στοι­χες υπο­θέ­σεις στη δικα­στική περι­φέ­ρεια.

Η άσκηση έφεσης είχε ως απο­τέ­λε­σμα την ανα­στολή εκτέ­λε­σης της ποινής, ωστόσο ο κατη­γο­ρού­με­νος τελεί υπό αυστη­ρούς περιο­ρι­στι­κούς όρους που ορί­στη­καν παράλ­ληλα με την απόφαση. Συγκε­κρι­μένα, του απα­γο­ρεύ­ε­ται η έξοδος από τη χώρα, ενώ υπο­χρε­ού­ται να εμφα­νί­ζε­ται 1 φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του. Οι όροι αυτοί αντα­να­κλούν την εκτί­μηση των αρχών για τη βαρύ­τητα των κατη­γο­ριών και τον κίνδυνο φυγής, παρά το γεγονός ότι η υπόθεση εκκρε­μεί πλέον στον δεύτερο βαθμό.

Η αφε­τη­ρία μιας σκο­τει­νής υπό­θε­σης

Η υπόθεση ανήλθε στην επι­φά­νεια στις 3 Νοεμ­βρίου 2020, όταν αλλο­δαπή που διέμενε στη δομή του Π.Ι.Κ.Π.Α. Λέρου απευ­θύν­θηκε στο τοπικό αστυ­νο­μικό τμήμα. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», κατήγ­γειλε επα­να­λαμ­βα­νό­μενη σεξουα­λική προ­σβολή σε βάρος ανή­λι­κου 17 ετών με δια­γνω­σμένη νοητική υστέ­ρηση, καθώς και εξυ­βρί­σεις σε βάρος άλλου παιδιού ηλικίας 4 ετών. Η ίδια περιέ­γραψε κλίμα φόβου και απο­κλί­νουσα συμπε­ρι­φορά εργα­ζό­με­νου παρου­σία ανη­λί­κων, στοι­χείο που ενερ­γο­ποί­ησε άμεσα τον θεσμικό μηχα­νι­σμό.

Ιδιαί­τερη σημασία απέ­κτησε εξαρχής το γεγονός ότι η αναφορά δεν προήλθε από συγ­γε­νικό πρόσωπο των παιδιών αλλά από συγκά­τοικο της δομής, κάτι που απο­δυ­νά­μωσε από την πρώτη στιγμή κάθε επι­χεί­ρημα περί σκο­πι­μό­τη­τας. Η διοί­κηση της δομής, μόλις ενη­με­ρώ­θηκε για τις καταγ­γε­λίες, προ­χώ­ρησε σε άμεση απόλυση του εργα­ζό­με­νου, καθώς η περι­γραφή των περι­στα­τι­κών υπο­δεί­κνυε επα­να­λη­πτι­κό­τητα και θύματα με ιδιαί­τερη ευα­λω­τό­τητα.

Τα παιδιά μπροστά στον ανα­κριτή και τα ευρή­ματα των εμπει­ρο­γνω­μό­νων

Η προ­δι­κα­σία υπήρξε εξαι­ρε­τικά απαι­τη­τική, τόσο λόγω της ηλικίας των εμπλε­κό­με­νων όσο και λόγω των επι­κοι­νω­νια­κών δυσκο­λιών που παρου­σί­α­ζαν ορι­σμένα από τα παιδιά. Ο 17χρονος εξε­τά­στηκε παρου­σία ψυχο­λό­γου και περιέ­γραψε κατ’ επα­νά­ληψη πράξεις θώπευ­σης, τοπο­θε­τώ­ντας συγκε­κρι­μένο επει­σό­διο στις 2 Νοεμ­βρίου 2020, δηλαδή μόλις μία ημέρα πριν από την καταγ­γε­λία. Ανέφερε επίσης ότι ανάλογα περι­στα­τικά υπέ­στη­σαν και τα αδέλφια του.

Η ιατρο­δι­κα­στική διε­ρεύ­νηση επε­κτά­θηκε και στα 7 παιδιά της οικο­γέ­νειας και τα ευρή­ματα υπήρξαν απο­κα­λυ­πτικά. Σε 3 παιδιά δια­πι­στώ­θη­καν ευρή­ματα κακο­ποί­η­σης και σε 1 ακόμη εντο­πί­στη­καν ενδεί­ξεις, δημιουρ­γώ­ντας μια συνο­λική εικόνα που ενίσχυε τον ισχυ­ρι­σμό περί συστη­μα­τι­κής δράσης. Ανάμεσα στα πιο ισχυρά απο­δει­κτικά στοι­χεία ξεχώ­ρισε η κατά­θεση ανή­λι­κου με προ­βλή­ματα ακοής και ομιλίας. Ο ανή­λι­κος αυτός, ενώπιον του ανα­κριτή, αντέ­δρασε έντονα στην επί­δειξη φωτο­γρα­φίας του κατη­γο­ρού­με­νου και στην απλή αναφορά του ονό­μα­τός του. Μέσω νοη­μα­τι­κής επι­βε­βαί­ωσε πράξεις θώπευ­σης και προσ­διό­ρισε επα­νά­ληψή τους 3 φορές, με τρόπο που αξιο­λο­γή­θηκε από τους δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς ως αυθόρ­μη­τος και αξιό­πι­στος. Η συνέ­πεια των περι­γρα­φών, ο τρόπος αντί­δρα­σης και η αντι­στοί­χιση με τα ιατρο­δι­κα­στικά πορί­σματα απο­τέ­λε­σαν βασικές παρα­μέ­τρους στη συγκρό­τηση του κατη­γο­ρη­τη­ρίου.

Ο χώρος που δεν επέ­τρεπε να φτάσει το φως

Κεντρικό ρόλο στη δια­μόρ­φωση του απο­δει­κτι­κού πλαι­σίου έπαιξε ο προσ­διο­ρι­σμός του τόπου τέλεσης των πράξεων. Μάρ­τυ­ρες περιέ­γρα­ψαν νυχτε­ρινή δρα­στη­ριό­τητα σε απο­μο­νω­μένο σημείο πίσω από κτήριο με στέ­γα­στρο και μαν­δρό­τοιχο, σημείο που δεν καλυ­πτό­ταν από προ­σω­πικό ασφα­λείας. Το στοι­χείο αυτό, σε συν­δυα­σμό με τις ώρες κατά τις οποίες φέρεται να εκτυ­λίσ­σο­νταν τα επει­σό­δια και με την ευα­λω­τό­τητα των φερό­με­νων ως θυμάτων, έδωσε απά­ντηση στο κρίσιμο ερώτημα πώς ήταν δυνατόν να δια­φεύ­γουν της προ­σο­χής τέτοιες συμπε­ρι­φο­ρές σε μια δομή περιο­ρι­σμέ­νης έκτασης.

Το ίδιο ακριβώς επι­χεί­ρημα επι­χεί­ρησε να αξιο­ποι­ή­σει προς όφελός του και ο κατη­γο­ρού­με­νος, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι το μικρό μέγεθος της δομής καθι­στούσε αδύνατη οποια­δή­ποτε τέτοια πράξη, καθώς θα γινόταν άμεσα αντι­λη­πτός. Το δικα­στή­ριο δεν απο­δέ­χθηκε τον συλ­λο­γι­σμό, εκτι­μώ­ντας ότι η συγκε­κρι­μένη χωρική απο­μό­νωση παρείχε ακριβώς εκείνη τη δυνα­τό­τητα συγκά­λυ­ψης που ο κατη­γο­ρού­με­νος δια­τει­νό­ταν ότι απου­σί­αζε.

Ο ισχυ­ρι­σμός περί σκο­πι­μό­τη­τας και η κρίση του δικα­στη­ρίου

Η υπε­ρά­σπιση, πέρα από την πλήρη άρνηση των πράξεων, επέ­μεινε στο επι­χεί­ρημα ότι οι καταγ­γε­λίες υπα­γο­ρεύ­θη­καν από επι­διώ­ξεις που σχε­τί­ζο­νταν με τη μετε­γκα­τά­σταση των οικο­γε­νειών που διέ­με­ναν στη δομή. Το δικα­στή­ριο δεν έκρινε πει­στικό τον ισχυ­ρι­σμό, στη­ρί­ζο­ντας την κρίση του σε δύο βασικά στοι­χεία. Πρώτον, στο γεγονός ότι η αρχική αναφορά προς τις αρχές δεν έγινε από μέλος της οικο­γέ­νειας που φερόταν να επι­διώ­κει όφελος, αλλά από άλλη δια­μέ­νουσα χωρίς προφανή εξάρ­τηση από την εξέλιξη της δια­δι­κα­σίας μετε­γκα­τά­στα­σης. Δεύ­τε­ρον, στη σύμ­πτωση των μαρ­τυ­ρι­κών κατα­θέ­σεων με τα ιατρο­δι­κα­στικά πορί­σματα και με τις περι­γρα­φές για τον χώρο και τον χρόνο των περι­στα­τι­κών, μια σύγκλιση που δεν άφηνε στο δικα­στή­ριο ουσια­στικά ερεί­σματα αμφι­βο­λίας.

Το απο­τύ­πωμα της υπό­θε­σης στις δομές φιλο­ξε­νίας

Πέρα από την αμιγώς ποινική της διά­σταση, η υπόθεση ανέ­δειξε την ανάγκη αυστη­ρό­τε­ρων πρω­το­κόλ­λων προ­στα­σίας στις δομές φιλο­ξε­νίας. Η απουσία επι­τή­ρη­σης σε συγκε­κρι­μένα σημεία, οι νυχτε­ρι­νές βάρδιες με περιο­ρι­σμένο προ­σω­πικό και η ελλιπής κατα­γραφή κινή­σεων σε χώρους εκτός κεντρι­κής επο­πτείας συν­θέ­τουν συν­θή­κες που ευνοούν την αορα­τό­τητα συμπε­ρι­φο­ρών υψηλού κιν­δύ­νου, ιδίως όταν πρό­κει­ται για ανη­λί­κους με ανα­πη­ρίες ή δια­τα­ρα­χές επι­κοι­νω­νίας που δυσκο­λεύ­ο­νται να περι­γρά­ψουν όσα βιώνουν. Η εκδί­καση της υπό­θε­σης σε δεύτερο βαθμό, τον Οκτώ­βριο του 2026, ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει την τελική δικα­στική ανα­μέ­τρηση για μια υπόθεση που σημά­δεψε τη δομή και απα­σχό­λησε έντονα την τοπική κοι­νω­νία.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρού­με­νου παρί­στα­ται ο κ. Πανα­γιώ­της Αβρίθης.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.