Εισαγγελική πρόταση για την αποφυλάκιση αλλοδαπού καταδίκου

Μια υπό­θε­ση που ανα­δει­κνύ­ει τα όρια της δι­κα­στι­κής κρί­σης στο ζή­τη­μα της υπό όρο από­λυ­σης κρα­του­μέ­νων φτά­νει ενώ­πιον του αρ­μό­διου Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών, ύστε­ρα από έφεση αλ­λο­δα­πού κα­τα­δί­κου, γε­ωρ­για­νής υπη­κο­ό­τη­τας, κατά βου­λεύ­μα­τος που απέρ­ρι­ψε το αί­τη­μά του να αφε­θεί ελεύ­θε­ρος πριν από την ολο­κλή­ρω­ση της ποι­νής του.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», ο ει­σαγ­γε­λέ­ας που χει­ρί­στη­κε τον φά­κε­λο ει­ση­γεί­ται με ανα­λυ­τι­κά τεκ­μη­ριω­μέ­νη πρό­τα­ση την απο­δο­χή της έφε­σης, την εξα­φά­νι­ση του πρω­τό­δι­κου βου­λεύ­μα­τος και την από­λυ­ση του κρα­του­μέ­νου υπό όρους, εκτι­μώ­ντας ότι η απορ­ρι­πτι­κή κρίση δεν στη­ρί­χθη­κε σε συ­γκε­κρι­μέ­να στοι­χεία αλλά σε γε­νι­κές και αό­ρι­στες επι­φυ­λά­ξεις.

Ο εκ­κα­λών, αλ­λο­δα­πός γε­ωρ­για­νής κα­τα­γω­γής με μό­νι­μη κα­τοι­κία στην Αθήνα, κρα­τεί­ται σε εκτέ­λε­ση από­φα­σης του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Αθη­νών που εκ­δό­θη­κε στις 20 Ιου­νί­ου 2024 και με την οποία κη­ρύ­χθη­κε ένο­χος για από­πει­ρα κλο­πής και αντί­στα­ση, πρά­ξεις που φέ­ρο­νται να τε­λέ­στη­καν στις 11 Μαΐου 2020. Του επι­βλή­θη­κε συ­νο­λι­κή ποινή φυ­λά­κι­σης 18 μηνών, με­τα­τρέ­ψι­μη προς 10 ευρώ ημε­ρη­σί­ως. Αρ­χι­κά κρα­τή­θη­κε στο Σω­φρο­νι­στι­κό Κα­τά­στη­μα της Κω, ενώ στις 17 Μαρ­τί­ου 2026 με­τή­χθη στο Αγρο­τι­κό Σω­φρο­νι­στι­κό Κα­τά­στη­μα Τί­ρυν­θας, όπου εξα­κο­λου­θεί να εκτί­ει την ποινή του.

Στις 9 Μαρ­τί­ου 2026 ο κα­τά­δι­κος υπέ­βα­λε αί­τη­ση για υπό όρο από­λυ­ση. Όπως προ­κύ­πτει από τον πί­να­κα υπο­λο­γι­σμού ποι­νής που συ­ντά­χθη­κε την ίδια ημέρα από το κα­τά­στη­μα κρά­τη­σης της Κω, είχε ήδη εκτί­σει πραγ­μα­τι­κά 3 μήνες και 20 ημέ­ρες, ενώ είχαν υπο­λο­γι­στεί ευ­ερ­γε­τι­κά και 113 επι­πλέ­ον ημέ­ρες λόγω ερ­γα­σί­ας του εντός του κα­τα­στή­μα­τος. Συ­νο­λι­κά, δη­λα­δή, είχε απο­τί­σει ποινή 7 μηνών και 15 ημε­ρών, με υπό­λοι­πο προς έκτι­ση 10 μήνες και 15 ημέ­ρες. Το κρί­σι­μο νό­μι­μο όριο των 2/5 της ποι­νής, που αντι­στοι­χεί σε 7 μήνες και 6 ημέ­ρες, είχε συ­νε­πώς κα­λυ­φθεί, γε­γο­νός που ση­μαί­νει ότι οι τυ­πι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη χο­ρή­γη­ση του ευ­ερ­γε­τή­μα­τος συ­νέ­τρε­χαν πλή­ρως.

Παρά τη συν­δρο­μή των τυ­πι­κών προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω με βού­λευ­μά του στις 29 Απρι­λί­ου 2026 απέρ­ρι­ψε την αί­τη­ση, κρί­νο­ντας ότι δεν πλη­ρού­νται οι ου­σια­στι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Ει­δι­κό­τε­ρα, το πρω­το­βάθ­μιο συμ­βού­λιο εκτί­μη­σε ότι δεν μπο­ρεί να συ­να­χθεί με βε­βαιό­τη­τα η πραγ­μα­τι­κή ηθική με­τα­στρο­φή και με­τα­μέ­λεια του Γε­ωρ­για­νού κα­τα­δί­κου, η βού­λη­σή του να απο­δε­χθεί τους κα­νό­νες της σύν­νο­μης συ­μπε­ρι­φο­ράς και, κατ’ επέ­κτα­ση, η ομαλή επα­νέ­ντα­ξή του στην κοι­νω­νία. Επι­πλέ­ον, του κα­τα­λο­γί­στη­κε ότι δεν επέ­δει­ξε θε­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά μέσω της συμ­με­το­χής του σε πρό­γραμ­μα εκ­παί­δευ­σης ή σε άλλη δρα­στη­ριό­τη­τα του κα­τα­στή­μα­τος κρά­τη­σης, ενώ δια­τυ­πώ­θη­κε και η επι­φύ­λα­ξη ότι δεν απο­δει­κνύ­ε­ται η στα­θε­ρή δια­μο­νή του στην πε­ριο­χή της Κυ­ψέ­λης στην Αθήνα, όπου ο ίδιος δή­λω­νε ότι θα εγκα­τα­στα­θεί.

Το βού­λευ­μα επι­δό­θη­κε στον κρα­τού­με­νο στις 4 Μαΐου 2026 και την επο­μέ­νη, στις 5 Μαΐου 2026, αυτός άσκη­σε έφεση με προ­φο­ρι­κή δή­λω­ση ενώ­πιον της διευ­θύ­ντριας του Αγρο­τι­κού Κα­τα­στή­μα­τος Κρά­τη­σης Τί­ρυν­θας, εντός της νό­μι­μης δε­κα­ή­με­ρης προ­θε­σμί­ας. Ως λό­γους έφε­σης επι­κα­λέ­στη­κε την εσφαλ­μέ­νη εκτί­μη­ση και τη λαν­θα­σμέ­νη νο­μι­κή αξιο­λό­γη­ση των πραγ­μα­τι­κών πε­ρι­στα­τι­κών.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση, απο­δο­μεί ένα προς ένα τα επι­χει­ρή­μα­τα του πρω­τό­δι­κου βου­λεύ­μα­τος. Όπως επι­ση­μαί­νε­ται, από την ανα­φο­ρά του διευ­θυ­ντή του Σω­φρο­νι­στι­κού Κα­τα­στή­μα­τος Κω και τα συ­νημ­μέ­να σε αυτήν έγ­γρα­φα, με­τα­ξύ των οποί­ων βε­βαί­ω­ση δια­γω­γής, από­σπα­σμα από το βι­βλίο ηθι­κού ελέγ­χου και έκ­θε­ση κοι­νω­νι­κής έρευ­νας κοι­νω­νι­κού λει­τουρ­γού, προ­κύ­πτει ότι ο κα­τά­δι­κος κατά τη διάρ­κεια της κρά­τη­σής του δεν τι­μω­ρή­θη­κε ποτέ πει­θαρ­χι­κά, επέ­δει­ξε καλή δια­γω­γή και ερ­γα­ζό­ταν συ­στη­μα­τι­κά. Κα­νέ­να στοι­χείο, ση­μειώ­νε­ται, δεν συν­δέ­ει τη δια­γω­γή του με την ανά­γκη συ­νέ­χι­σης της κρά­τη­σής του προς απο­τρο­πή τέ­λε­σης νέων αξιό­ποι­νων πρά­ξε­ων, όπως απαι­τεί ο νόμος για την απόρ­ρι­ψη τέ­τοιου αι­τή­μα­τος.

Κομ­βι­κό ση­μείο της ει­σαγ­γε­λι­κής επι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­ας απο­τε­λεί η θέση ότι η αδυ­να­μία του πρω­το­βάθ­μιου συμ­βου­λί­ου να σχη­μα­τί­σει πλήρη δι­κα­νι­κή πε­ποί­θη­ση και οι όποιες αμ­φι­βο­λί­ες του για την ηθική με­τα­στρο­φή του κα­τα­δί­κου δεν επι­τρέ­πε­ται να λει­τουρ­γή­σουν σε βάρος του, τη στιγ­μή μά­λι­στα που δεν γί­νε­ται επί­κλη­ση κα­νε­νός συ­γκε­κρι­μέ­νου γε­γο­νό­τος που να συ­νη­γο­ρεί υπέρ της ανα­γκαιό­τη­τας πα­ρά­τα­σης της κρά­τη­σης. Ο ισχυ­ρι­σμός περί μη συμ­με­το­χής σε εκ­παι­δευ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται πα­ντε­λώς αό­ρι­στος, καθώς ου­δέ­πο­τε εξει­δι­κεύ­τη­κε ποιες δρα­στη­ριό­τη­τες θα μπο­ρού­σε πράγ­μα­τι να πα­ρα­κο­λου­θή­σει ο κρα­τού­με­νος. Όσο για την επι­φύ­λα­ξη σχε­τι­κά με τη στα­θε­ρή δια­μο­νή, η πρό­τα­ση ανα­φέ­ρει ότι το επι­χεί­ρη­μα αυτό δεν βρί­σκει έρει­σμα στον νόμο, ενώ υπο­γραμ­μί­ζε­ται και ένα στοι­χείο με ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα: το ίδιο συμ­βού­λιο, με προ­γε­νέ­στε­ρο βού­λευ­μά του στις 31 Ιου­λί­ου 2025, είχε δια­τά­ξει την υπό όρο από­λυ­ση του ίδιου κα­τα­δί­κου για άλλη ποι­νι­κή υπό­θε­ση, θέ­το­ντας μά­λι­στα ως όρο τη δια­μο­νή του στην ίδια ακρι­βώς πε­ριο­χή της Κυ­ψέ­λης την οποία τώρα αμ­φι­σβή­τη­σε.

Με βάση τα πα­ρα­πά­νω, ο ει­σαγ­γε­λι­κός λει­τουρ­γός ει­ση­γεί­ται στο Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου να γίνει δεκτή η έφεση ως ου­σια­στι­κά βά­σι­μη, να εξα­φα­νι­στεί το εκ­κα­λού­με­νο βού­λευ­μα και να δια­τα­χθεί η από­λυ­ση του Γε­ωρ­για­νού κα­τα­δί­κου από το Αγρο­τι­κό Σω­φρο­νι­στι­κό Κα­τά­στη­μα Τί­ρυν­θας, εφό­σον δεν κρα­τεί­ται για άλλη νό­μι­μη αιτία. Η από­λυ­ση προ­τεί­νε­ται να συ­νο­δεύ­ε­ται από δύο πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους, την απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα και την υπο­χρέ­ω­ση εμ­φά­νι­σης εντός του πρώ­του πεν­θη­μέ­ρου κάθε μήνα στην πλη­σιέ­στε­ρη αστυ­νο­μι­κή αρχή του τόπου κα­τοι­κί­ας του, με σύ­ντα­ξη σχε­τι­κής έκ­θε­σης εμ­φά­νι­σης κάθε φορά, μέχρι τη λήξη του χρό­νου δο­κι­μα­σί­ας των 3 ετών.