Γιάννης Παππάς: «Κανένας νησιώτης δεν πρέπει να αισθάνεται πολίτης δεύτερης κατηγορίας»

Κύριε Παππά, η κυβέρ­νηση βρί­σκε­ται πλέον αντι­μέ­τωπη με μια σειρά από ανοιχτά μέτωπα και αυξη­μένη κοι­νω­νική πίεση. Ποιο θεω­ρείτε ότι είναι το μεγα­λύ­τερο πολι­τικό στοί­χημα της Νέας Δημο­κρα­τίας μέχρι τις επό­με­νες εκλογές και τι πρέπει να αλλάξει στην κυβερ­νη­τική πολι­τική για να ανα­κτη­θεί η εμπι­στο­σύνη των πολιτών;

Το μεγα­λύ­τερο στοί­χημα είναι ένα: να απο­δει­κνύ­ουμε καθη­με­ρινά ότι η πολι­τική μας βελ­τιώ­νει τη ζωή του πολίτη. Δεν αρκεί να παρου­σιά­ζουμε θετι­κούς οικο­νο­μι­κούς δείκτες ή να μιλάμε για μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Ο πολίτης θέλει να δει απο­τέ­λε­σμα στην τσέπη του, στην καθη­με­ρι­νό­τητά του, στην υγεία, στην ασφά­λεια, στις υπη­ρε­σίες του κράτους. Θέλει ένα κράτος που λει­τουρ­γεί πιο γρήγορα και πιο απο­τε­λε­σμα­τικά. Η Νέα Δημο­κρα­τία έχει μπροστά της μια περίοδο κατά την οποία πρέπει να δώσει ακόμη μεγα­λύ­τερη έμφαση στην κατα­πο­λέ­μηση της ακρί­βειας, στην αύξηση του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος, στη στήριξη της οικο­γέ­νειας, στη δημόσια υγεία και στην ενί­σχυση των δημό­σιων υπη­ρε­σιών. Η μάχη με την ακρί­βεια πρέπει να παρα­μεί­νει στην πρώτη γραμμή. Ο πολίτης δεν αξιο­λο­γεί την οικο­νο­μία μόνο μέσα από τους αριθ­μούς. Την αξιο­λο­γεί στο σούπερ μάρκετ, στο ενοίκιο, στους λογα­ρια­σμούς, στα καύσιμα. Χρειά­ζο­νται συνε­χείς έλεγχοι στην αγορά, απο­φα­σι­στική αντι­με­τώ­πιση φαι­νο­μέ­νων αισχρο­κέρ­δειας και πολι­τι­κές που ενι­σχύ­ουν ουσια­στικά το εισό­δημα. Και ειδικά για τα νησιά μας, η αντι­με­τώ­πιση της ακρί­βειας πρέπει να έχει έντονη νησιω­τική διά­σταση, γιατί το μετα­φο­ρικό κόστος επι­βα­ρύ­νει σημα­ντικά προ­ϊ­ό­ντα και υπη­ρε­σίες. Παράλ­ληλα, χρειά­ζε­ται περισ­σό­τερη ταχύ­τητα. Ο πολίτης πρέπει να βλέπει τα απο­τε­λέ­σματα άμεσα. Αυτό θα είναι και το δια­κύ­βευμα των εκλογών. Οι πολίτες πρέπει να αισθά­νο­νται ότι η Πολι­τεία ακούει τις αγωνίες τους και διορ­θώ­νει όπου χρειά­ζε­ται. Αυτή είναι και η δική μου αντί­ληψη για την πολι­τική.

Η Νέα Δημο­κρα­τία έχει δια­νύ­σει πλέον αρκετά χρόνια στην κυβέρ­νηση. Πώς απα­ντάτε στην κριτική ότι έχει απο­μα­κρυν­θεί από ένα μέρος της παρα­δο­σια­κής της εκλο­γι­κής βάσης και ότι χρειά­ζε­ται μια πιο καθαρή πολι­τική ταυ­τό­τητα;

Η Νέα Δημο­κρα­τία είναι ένα μεγάλο και ιστο­ρικό κόμμα ακριβώς επειδή μπορεί να εκφρά­ζει μια ευρύ­τερη κοι­νω­νική πλειο­ψη­φία χωρίς να χάνει τις βασικές αρχές της. Η πολι­τική της ταυ­τό­τητα, κατά τη γνώμη μου, είναι ξεκά­θαρη: εθνική κυριαρ­χία, οικο­νο­μική ανά­πτυξη, κοι­νω­νική συνοχή, ασφά­λεια, ισχυροί θεσμοί και ένα κράτος που υπη­ρε­τεί τον πολίτη. Η Νέα Δημο­κρα­τία είναι μεγάλο κόμμα γιατί ακριβώς κατα­φέρ­νει να συν­θέ­τει όλες τις φωνές με γνώμονα το συμ­φέ­ρον της πατρί­δας. Η κοι­νω­νία έχει ανάγκη να την ακού­σουμε. Να μιλή­σουμε στον εργα­ζό­μενο, στον μικρό επαγ­γελ­μα­τία, στον αγρότη, στον νησιώτη, στην νέα οικο­γέ­νεια, στον συντα­ξιούχο. Για μένα, η παρά­ταξη πρέπει να παρα­μέ­νει λαϊκή με την ουσια­στική έννοια της λέξης: κοντά στον άνθρωπο, όχι μόνο προ­ε­κλο­γικά. Και αυτό συν­δέ­ε­ται με το τι Ελλάδα θέλουμε να χτί­σουμε. Παιδεία, οικο­νο­μία, επεν­δύ­σεις και δικαιο­σύνη είναι τέσ­σε­ρις κρί­σι­μοι πυλώνες. Θέλουμε μια παιδεία που δίνει στα παιδιά μας περισ­σό­τε­ρες ευκαι­ρίες, μια οικο­νο­μία που δημιουρ­γεί καλύ­τερα αμει­βό­με­νες θέσεις εργα­σίας, ένα σταθερό περι­βάλ­λον που προ­σελ­κύει επεν­δύ­σεις και δημιουρ­γεί πλούτο και μια δικαιο­σύνη που απο­νέ­με­ται γρήγορα και απο­τε­λε­σμα­τικά. Δεν μπορεί να υπάρξει ισχυρή Ελλάδα χωρίς ισχυ­ρούς θεσμούς, ανά­πτυξη και ευκαι­ρίες για την νέα γενιά. Αυτό άλλωστε προ­σπαθώ να κάνω και στα Δωδε­κά­νησα: να μετα­φέρω στην κυβέρ­νηση τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα των ανθρώ­πων και να πιέζω για συγκε­κρι­μέ­νες λύσεις. Η πολι­τική ταυ­τό­τητα αποκτά αξία όταν μετα­τρέ­πε­ται σε απο­τέ­λε­σμα. Χρειά­ζε­ται περισ­σό­τερη ταχύ­τητα, καλύ­τε­ρος συντο­νι­σμός και μεγα­λύ­τερη απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα στην εφαρ­μογή των απο­φά­σεων. Υπάρ­χουν προ­βλή­ματα που έχουν ανα­δει­χθεί πολλές φορές, έχουν συζη­τη­θεί και έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί λύσεις, αλλά ο πολίτης εξα­κο­λου­θεί να περι­μέ­νει. Εκεί πρέπει να είμαστε πιο αυστη­ροί με τον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν πιστεύω στις κυβερ­νή­σεις που υπο­στη­ρί­ζουν ότι όλα λει­τουρ­γούν τέλεια. Κανένα κράτος δεν λει­τουρ­γεί τέλεια και καμία κυβέρ­νηση δεν είναι αλάν­θα­στη. Αυτό που έχει σημασία είναι να ανα­γνω­ρί­ζεις γρήγορα τι δεν λει­τουρ­γεί, να το διορ­θώ­νεις και να μην επι­μέ­νεις σε λάθη από πολι­τικό εγωισμό.

Κατά την εκτί­μησή σας, θα κατα­φέ­ρει η ΝΔ να δια­τη­ρή­σει τις δυνά­μεις και τα ποσοστά που έλαβε στις προη­γού­με­νες εκλογές και να κερ­δί­σει ξανά πολλές έδρες;

Οι εκλογές δεν κερ­δί­ζο­νται με δημο­σκο­πή­σεις και σίγουρα δεν κερ­δί­ζο­νται με εφη­συ­χα­σμό. Η Νέα Δημο­κρα­τία εξα­κο­λου­θεί να έχει ισχυρό πολι­τικό απο­τύ­πωμα, όμως ταυ­τό­χρονα υπάρχει μια κοι­νω­νία που έχει απαι­τή­σεις και θέλει περισ­σό­τερα. Άρα η απά­ντηση είναι ότι τίποτα δεν πρέπει να θεω­ρεί­ται δεδο­μένο. Αν θέλουμε να κερ­δί­σουμε ξανά την εμπι­στο­σύνη των πολιτών, πρέπει να την κερ­δί­ζουμε κάθε μέρα. Με έργο, με συνέ­πεια και με παρου­σία. Προ­σω­πικά δεν σκέ­φτο­μαι την επόμενη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση με όρους αριθμών. Τη σκέ­φτο­μαι με όρους ευθύνης. Έχω πλήρη επί­γνωση ότι ο κάθε πολίτης που μας εμπι­στεύ­θηκε περι­μέ­νει από εμάς να δικαιο­λο­γή­σουμε αυτή την εμπι­στο­σύνη. Και ειδικά για τα Δωδε­κά­νησα, θέλω να είμαι ξεκά­θα­ρος: δεν θεωρώ καμία ψήφο δεδο­μένη και κανένα νησί δεδο­μένο. Αυτό θεωρώ ότι είναι και ο πραγ­μα­τι­κός στόχος μέχρι τις επό­με­νες εκλογές: όχι να πεί­σουμε τους πολίτες με λόγια, αλλά να τους δώσουμε αρκε­τούς λόγους, μέσα από την καθη­με­ρι­νό­τητά τους, για να μας εμπι­στευ­θούν ξανά.

Τα Δωδε­κά­νησα αντι­με­τω­πί­ζουν δια­χρο­νικά προ­βλή­ματα που συν­δέ­ο­νται με το κόστος ζωής, τις υπο­δο­μές, την υγεία, τις μετα­φο­ρές και τη στε­λέ­χωση των υπη­ρε­σιών. Τι απα­ντάτε στους Δωδε­κα­νή­σιους;

Από την πλευρά μου βρί­σκο­μαι στην πρώτη γραμμή, κυρίως στις φουρ­τού­νες, όπως λένε και οι νησιώ­τες μας, και αυτό θα συνε­χίσω να κάνω. Τα προ­βλή­ματα στα νησιά μας είναι πολλά και προ­σπαθώ προ­σω­πικά να κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου. Σίγουρα έχουμε διορ­θώ­σει πολλά, αλλά μπο­ρούμε και θα κατα­φέ­ρουμε ακόμη περισ­σό­τερα. Και αυτό είναι το βασικό μήνυμα που μετα­φέρω διαρκώς στην κυβέρ­νηση: Δεν μπορεί η από­σταση από την ηπει­ρω­τική Ελλάδα να μετα­τρέ­πε­ται σε πρό­σθετο κόστος για τον κάτοικο ενός νησιού. Δεν μπορεί η πρό­σβαση στην υγεία, στις δημό­σιες υπη­ρε­σίες ή στις μετα­φο­ρές να είναι δυσκο­λό­τερη επειδή κάποιος ζει σε ένα νησί. Η νησιω­τι­κό­τητα δεν είναι μια γενική αναφορά στο Σύνταγμα. Είναι πολι­τική υπο­χρέ­ωση του κράτους και πρέπει να απο­τυ­πώ­νε­ται σε συγκε­κρι­μέ­νες πολι­τι­κές. Γι’ αυτό και έχω επι­μεί­νει ιδιαί­τερα στην ανάγκη ισχυ­ρό­τε­ρης συνταγ­μα­τι­κής προ­στα­σίας της νησιω­τι­κό­τη­τας. Ένα σημα­ντικό βήμα ήταν η εφαρ­μογή από 1ης Ιανουα­ρίου 2026 της μείωσης κατά 30% των συντε­λε­στών ΦΠΑ στα Δωδε­κά­νησα για τα νησιά με πλη­θυ­σμό έως 20.000 κατοί­κους. Όμως για μένα η προ­σπά­θεια δεν τελειώ­νει εκεί. Η Ρόδος και τα μεγα­λύ­τερα νησιά των Δωδε­κα­νή­σων πρέπει να παρα­μεί­νουν στο επί­κε­ντρο της συζή­τη­σης για το κόστος ζωής και τη νησιω­τι­κό­τητα. Αυτή ήταν και η βασική συζή­τηση μου με τον πρω­θυ­πουργό στην πρό­σφατη επί­σκεψή μου στο Μέγαρο Μαξιμου, όπου του παρου­σί­ασα προ­τά­σεις για την εφαρ­μογή του μειω­μέ­νου ΦΠΑ. Στην Υγεία, επίσης, δεν μπο­ρούμε να κάνουμε εκπτώ­σεις. Έχω θέσει επα­νει­λημ­μένα ζητή­ματα που αφορούν στο Νοσο­κο­μείο Ρόδου, στον επι­χει­ρη­σιακό σχε­δια­σμό του ΕΚΑΒ και ειδι­κό­τερα στην ανάγκη ενί­σχυ­σης του τομέα υγείας στα νησιά. Θέλω εδώ να ανα­γνω­ρίσω και το σημα­ντικό έργο που γίνεται από την ηγεσία του Υπουρ­γείου Υγείας. Ο Άδωνις Γεωρ­γιά­δης γνω­ρί­ζει τα προ­βλή­ματα και έχει δείξει ότι είναι ένας υπουρ­γός που μπορεί να παίρνει απο­φά­σεις και να προχωρά σε λύσεις. Η παρου­σία του στη Ρόδο είναι μια σημα­ντική ευκαι­ρία να συζη­τή­σουμε από κοντά τις ανάγκες του Νοσο­κο­μείου, του ΕΚΑΒ και συνο­λικά της υγειο­νο­μι­κής θωρά­κι­σης των νησιών μας. Για μένα, όμως, κάθε επί­σκεψη υπουρ­γού έχει αξία όταν μετα­τρέ­πε­ται σε συγκε­κρι­μέ­νες παρεμ­βά­σεις και απο­τε­λέ­σματα. Αυτό διεκ­δικώ και αυτό θα συνε­χίσω να κάνω. Το ίδιο ισχύει για τις υπο­δο­μές. Η Ρόδος χρειά­ζε­ται επαρ­κείς υπο­δο­μές, καλύ­τερο οδικό δίκτυο και λύσεις στα χρόνια ζητή­ματα χωρο­τα­ξίας, πολε­ο­δο­μίας και αρχαιο­λο­γι­κών περιο­ρι­σμών. Χρειά­ζε­ται να επι­τα­χύ­νουμε. Και βέβαια χρειά­ζε­ται στε­λέ­χωση των υπη­ρε­σιών. Δεν μπορεί ένα νησί που σηκώνει μεγάλο μέρος του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος της χώρας να λει­τουρ­γεί με υπο­στε­λε­χω­μέ­νες υπη­ρε­σίες. Θέλω, όμως, να πω κάτι πιο προ­σω­πικό. Γνωρίζω ότι υπάρ­χουν άνθρω­ποι που περι­μέ­νουν χρόνια για λύσεις. Θέλω να τους λέω την αλήθεια και να διεκ­δικώ ό,τι μπορώ να διεκ­δι­κήσω. Η δική μου δουλειά ως βου­λευτή δεν είναι να εξηγώ στους Δωδε­κα­νή­σιους γιατί κάτι δεν μπορεί να γίνει. Είναι να βρίσκω τρόπους για να γίνει. Αυτό έκανα μέχρι σήμερα και αυτό θα συνε­χίσω να κάνω. Γιατί τα Δωδε­κά­νησα δεν είναι η άκρη της Ελλάδας. Είναι η πρώτη γραμμή της Ελλάδας. Και η πρώτη γραμμή πρέπει να είναι δυνατή.