ΦΟΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου: «Δεν ζητάμε ασυλία – ζητάμε θεσμική προστασία της αυτοδιοίκησης»

• Έντονος προ­βλη­μα­τι­σμός μετά τη σύλληψη του δημάρ­χου Πάρου κ. Κώστα Μπιζά για τις πυρ­κα­γιές • Κοινό αίτημα για βελ­τί­ωση του θεσμι­κού πλαι­σίου και σαφή οριο­θέ­τηση των ευθυνών των αιρετών

Η εικόνα της σύλ­λη­ψης του δημάρ­χου της Πάρου κ. Κώστα Μπιζά, με αφορμή τη μεγάλη πυρ­κα­γιά που εκδη­λώ­θηκε στο νησί, κυριάρ­χησε στη συνε­δρί­αση του Φορέα Δια­χεί­ρι­σης Στερεών Απο­βλή­των (ΦΟΔΣΑ) Νοτίου Αιγαίου. Η συζή­τηση επι­κε­ντρώ­θηκε όχι στην ουσία της δικα­στι­κής υπό­θε­σης, αλλά στον τρόπο με τον οποίο αντι­με­τω­πί­ζο­νται οι αιρετοί κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους, με τους συμ­με­τέ­χο­ντες να υπο­γραμ­μί­ζουν ότι η λογο­δο­σία είναι αδια­πραγ­μά­τευτη, αλλά πρέπει να συνο­δεύ­ε­ται από ένα δίκαιο και σαφές θεσμικό πλαίσιο.

Ο πρό­ε­δρος του ΦΟΔΣΑ και περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, οι δήμαρ­χοι που συμ­με­τεί­χαν στη συνε­δρί­αση, αλλά και ο ανε­ξάρ­τη­τος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος Ρόδου κ. Τηλέ­μα­χος Καμπού­ρης, εξέ­φρα­σαν τον προ­βλη­μα­τι­σμό τους για τις συνέ­πειες που μπορεί να έχει η ποινική αντι­με­τώ­πιση αιρετών εν μέσω δια­χεί­ρι­σης κρίσεων, διευ­κρι­νί­ζο­ντας επα­νει­λημ­μένα ότι ουδείς ζητά προ­νο­μιακή μετα­χεί­ριση ή ασυλία.

Να σημειω­θεί ότι ενώ στην συνε­δρί­αση συμ­με­τείχε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου της Νέας Δημο­κρα­τίας κ. Βασίλης Υψη­λά­ντης, ο πρό­ε­δρος της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου και δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, ήταν απών.

«Δεν κάνουμε γενική συνέ­λευση – κάνουμε διάλογο»

Ανοί­γο­ντας τη συνε­δρί­αση, ο κ. Χατζη­μάρ­κος ανα­φέρ­θηκε στην ένταση που είχε προη­γη­θεί τις τελευ­ταίες ημέρες, σημειώ­νο­ντας ότι υπήρξαν παρερ­μη­νείες σχετικά με τη συνά­ντηση.

«Υπο­ψιά­ζο­μαι ότι καμιά φορά το χαλα­σμένο τηλέ­φωνο κάνει μεγα­λύ­τερη ζημιά και από αυτή που νομί­ζουμε, γιατί χθες εκδό­θηκε μία ανα­κοί­νωση από την ΠΕΔ ή δεν εκδό­θηκε τέλος πάντων (εμείς την είδαμε από τα ΜΜΕ, αφού δεν μας ήρθε ποτέ επι­στολή). Λοιπόν, υπήρξαν απα­ντή­σεις και τοπο­θε­τή­σεις και απα­ντή­σεις επί των τοπο­θε­τή­σεων. Νομίζω ότι όταν μιλάμε είναι καλύ­τερα τα πράγ­ματα. Μίλησα πριν από λίγο, επί μακρόν, με τον δήμαρχο της Ρόδου και εξη­γή­σαμε, νομίζω, αρκετά, ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά, διευ­κρι­νί­ζο­ντας ότι η συγκε­κρι­μένη συνε­δρί­αση δεν απο­τε­λεί γενική συνέ­λευση του ΦΟΔΣΑ αλλά μια συνά­ντηση δια­λό­γου μεταξύ εκπρο­σώ­πων της αυτο­διοί­κη­σης.

Όπως εξήγησε, η προ­βλε­πό­μενη από το κατα­στα­τικό γενική συνέ­λευση θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στον χρόνο που ορίζει η δια­δι­κα­σία, ενώ παράλ­ληλα εξέ­φρασε τη θετική του στάση απέ­να­ντι στην πρόταση για κοινή συνε­δρί­αση των διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λίων του ΦΟΔΣΑ και της Περι­φε­ρεια­κής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου.

«Η συζή­τηση για το θέμα αυτό καθε­αυτό είναι πάντα ευπρόσ­δε­κτη και γι’ αυτό με χαρά την κάνουμε σήμερα», υπο­γράμ­μισε.

«Ούτε ασυλία, ούτε ειδική μετα­χεί­ριση»

Στο μεγα­λύ­τερο μέρος της τοπο­θέ­τη­σής του ο πρό­ε­δρος του ΦΟΔΣΑ στάθηκε στην υπόθεση του δημάρ­χου Πάρου, ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας ότι κανείς στην αυτο­διοί­κηση δεν ζητά προ­στα­σία από τη Δικαιο­σύνη.

«Ούτε κανένας κρύ­φτηκε, ούτε κανένας έχει ασυλία, ούτε κανείς ζητά οποια­δή­ποτε ειδική μετα­χεί­ριση. Το έργο της Δικαιο­σύ­νης και των ανα­κρι­τι­κών αρχών είναι απο­λύ­τως σεβαστό», τόνισε.

Ο ίδιος επα­νέ­λαβε πολλές φορές ότι οι αιρετοί οφεί­λουν να ελέγ­χο­νται όπως κάθε πολίτης, όμως υπο­στή­ριξε ότι απαι­τεί­ται νομο­τε­χνική βελ­τί­ωση του πλαι­σίου που αφορά στην αυτό­φωρη δια­δι­κα­σία για δημάρ­χους και περι­φε­ρειάρ­χες.

«Δεν ζητάμε κανένα ειδικό καθε­στώς προ­στα­σίας. Όλο τον έλεγχο, όλη τη λογο­δο­σία και ό,τι πρέπει να ασκηθεί από τα όργανα της Δικαιο­σύ­νης, είμαστε εδώ να τα υπο­στούμε. Αυτό που λέμε είναι κάτι δια­φο­ρε­τικό».

Ο περι­φε­ρειάρ­χης εξήγησε ότι ένας δήμαρ­χος ή ένας περι­φε­ρειάρ­χης είναι πρόσωπο γνωστής δια­μο­νής, με συγκε­κρι­μένο θεσμικό ρόλο και ευθύνη κατά τη διάρ­κεια μιας κρίσης.

«Στην καρδιά μιας δύσκο­λης κατά­στα­σης, ενός φυσικού φαι­νο­μέ­νου, υπάρχει ένα πρόσωπο που έχει ενεργό ρόλο. Όταν τελειώ­σει το φαι­νό­μενο, θα είναι εκεί και την επόμενη ημέρα και τη μεθε­πό­μενη για να ελεγ­χθεί, να λογο­δο­τή­σει και να δώσει όλες τις εξη­γή­σεις που απαι­τού­νται».

«Η εικόνα με τις χει­ρο­πέ­δες τραυ­μα­τί­ζει όλους»

Ιδιαί­τερη αναφορά έκανε στην εικόνα της σύλ­λη­ψης του δημάρ­χου Πάρου.

«Η εικόνα αυτή, με ένα φαι­νό­μενο σε εξέλιξη και με τον πρώτο πολίτη ενός νησιού να σύρεται με χει­ρο­πέ­δες, δεν νομίζω ότι υπη­ρε­τεί το δημόσιο συμ­φέ­ρον. Δεν τραυ­μά­τισε μόνο τον Κώστα Μπιζά. Μας τραυ­μα­τί­ζει όλους».

Παράλ­ληλα υπο­γράμ­μισε ότι η σχετική νομο­θε­σία χρειά­ζε­ται βελ­τί­ωση και ζήτησε τη συνερ­γα­σία της κυβέρ­νη­σης και των βου­λευ­τών του Νοτίου Αιγαίου.

«Είναι ένας τίμιος και δίκαιος αγώνας που υπη­ρε­τεί το δημόσιο συμ­φέ­ρον», είπε, επα­να­λαμ­βά­νο­ντας ότι το αίτημα αφορά απο­κλει­στικά τη λει­τουρ­γία της αυτο­διοί­κη­σης και όχι την αποφυγή της λογο­δο­σίας.

Αιρετοί: «Οι δήμαρ­χοι γίνο­νται απο­διο­πο­μπαίοι τράγοι»

Τη στήριξή τους στον δήμαρχο Πάρου εξέ­φρα­σαν οι δήμαρ­χοι που έλαβαν τον λόγο.

Ο δήμαρ­χος Λέρου κ. Τιμό­θεος Κωτ­τά­κης έκανε λόγο για δια­χρο­νι­κές παθο­γέ­νειες του ελλη­νι­κού κράτους στον τομέα της δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των.

«Οι δήμαρ­χοι είναι τελικά οι απο­διο­πο­μπαίοι τράγοι του θέματος, διότι όλα αυτά προ­έρ­χο­νται από την παθο­γέ­νεια του κράτους επί δεκα­ε­τίες», σημεί­ωσε.

Υπεν­θύ­μισε τις καθυ­στε­ρή­σεις στην κατα­σκευή των ΧΥΤΑ και ΧΥΤΥ, παρά τη δια­θε­σι­μό­τητα ευρω­παϊ­κών πόρων, εκτι­μώ­ντας ότι οι ευθύνες δεν μπορούν να μετα­φέ­ρο­νται απο­κλει­στικά στους δημάρ­χους.

«Κι εγώ θα μπο­ρούσα να είχα φορέσει χει­ρο­πέ­δες δύο φορές το τελευ­ταίο διά­στημα και θεωρώ ότι αυτό θα ήταν άδικο, όχι μόνο για τη Δικαιο­σύνη αλλά και για την ηθική».

Από την πλευρά του, ο δήμαρ­χος Καλυ­μνίων κ. Γιάννης Μαστρο­κού­κος ανέφερε ότι πολλοί δήμαρ­χοι βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με ευθύνες που δεν αντι­στοι­χούν στις πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες των δήμων.

«Εγώ δώδεκα φορές θα μπο­ρούσα να ήμουν στην ίδια θέση για πράγ­ματα που δεν ευθύ­νε­ται προ­σω­πικά ένας δήμαρ­χος αλλά απο­τε­λούν δια­χρο­νι­κές ελλεί­ψεις της ελλη­νι­κής πολι­τείας».

Έθεσε μάλιστα το ερώτημα πού αρχίζει και πού τελειώ­νει η προ­σω­πική ευθύνη ενός δημάρ­χου όταν ο δήμος δεν δια­θέ­τει προ­σω­πικό, οικο­νο­μι­κούς πόρους ή τον απα­ραί­τητο εξο­πλι­σμό.

«Πρέπει να θεσπι­στεί ένα σαφές και αντι­κει­με­νικό πλαίσιο κατα­λο­γι­σμού ευθυνών», υπο­γράμ­μισε.

Με ιδιαί­τερα αιχμηρό τρόπο σχο­λί­ασε και την απο­θάρ­ρυνση που δημιουρ­γεί­ται για όσους επι­θυ­μούν να ασχο­λη­θούν με την αυτο­διοί­κηση.

«Αν βρείτε σοβα­ρούς ανθρώ­πους να ασχο­λη­θούν με τον πρώτο και τον δεύτερο βαθμό αυτο­διοί­κη­σης, ελάτε να μου το πείτε. Δεν γίνεται, αν βρέξει, να φταίει ο δήμαρ­χος, αν γίνει σεισμός να φταίει ο δήμαρ­χος και αν μπει φωτιά να φταίει πάλι ο δήμαρ­χος».

Η παρέμ­βαση του κ. Τηλέ­μα­χου Καμπούρη

Στη συζή­τηση παρε­νέβη και ο ανε­ξάρ­τη­τος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος Ρόδου, κ. Τηλέ­μα­χος Καμπού­ρης, ο οποίος προ­σέγ­γισε το ζήτημα από νομική σκοπιά. Όπως ανέφερε, η εικόνα ενός εκλεγ­μέ­νου δημάρ­χου με χει­ρο­πέ­δες απο­τε­λεί ιδιαί­τερα ισχυρό συμ­βο­λι­σμό.

«Οι χει­ρο­πέ­δες δεν απο­τε­λούν μια απλή δια­δι­κα­στική πράξη, αλλά το βαρύ­τερο δημόσιο σύμβολο του ποι­νι­κού κατα­να­γκα­σμού», είπε, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι κάθε περιο­ρι­σμός της προ­σω­πι­κής ελευ­θε­ρίας πρέπει να είναι ανα­γκαίος και απο­λύ­τως ανα­λο­γι­κός.

Ο κ. Καμπού­ρης ξεκα­θά­ρισε ότι η συζή­τηση δεν αφορά στην υπο­κα­τά­σταση της Δικαιο­σύ­νης ούτε την κρίση επί της συγκε­κρι­μέ­νης υπό­θε­σης.

«Δεν γνω­ρί­ζουμε τη δικο­γρα­φία και δεν προ­δι­κά­ζουμε την αθω­ό­τητα ή την ενοχή κανενός. Μπο­ρούμε όμως να συζη­τή­σουμε τον τρόπο με τον οποίο ασκεί­ται η κρατική εξουσία».

Ιδιαί­τερη έμφαση έδωσε στο τεκ­μή­ριο αθω­ό­τη­τας, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι μέχρι να υπάρξει δικα­στική κρίση το κράτος οφείλει να αντι­με­τω­πί­ζει κάθε πολίτη ως αθώο.

Παράλ­ληλα συμ­φώ­νησε ότι οι αιρετοί πρέπει να λογο­δο­τούν χωρίς καμία εξαί­ρεση, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η συνερ­γα­σία όλων των βαθμών της αυτο­διοί­κη­σης απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θεση για την αντι­με­τώ­πιση αντί­στοι­χων ζητη­μά­των στο μέλλον.

Κοινός παρο­νο­μα­στής

η θεσμική θωρά­κιση

Η συνε­δρί­αση ολο­κλη­ρώ­θηκε με κοινή δια­πί­στωση ότι η αυτο­διοί­κηση δεν ζητά προ­νο­μιακή μετα­χεί­ριση έναντι της Δικαιο­σύ­νης, αλλά ένα σαφές και λει­τουρ­γικό θεσμικό πλαίσιο που θα επι­τρέ­πει στους αιρε­τούς να ασκούν τα καθή­κο­ντά τους κατά τη διάρ­κεια κρίσεων χωρίς να δημιουρ­γού­νται εικόνες που, όπως ειπώ­θηκε επα­νει­λημ­μένα, τραυ­μα­τί­ζουν το κύρος των θεσμών και της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης.

Οι συμ­με­τέ­χο­ντες συμ­φώ­νη­σαν ότι ο διά­λο­γος θα συνε­χι­στεί στο επόμενο διά­στημα, τόσο στο πλαίσιο των οργάνων του ΦΟΔΣΑ όσο και σε κοινές συνε­δριά­σεις με την Περι­φε­ρειακή Ένωση Δήμων, με στόχο την κατά­θεση συγκε­κρι­μέ­νων προ­τά­σεων προς την κυβέρ­νηση για τη βελ­τί­ωση του ισχύ­ο­ντος νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου.