Ψυχικά ασθενής κρίθηκε ο 26χρονος που κατηγορείται για το μπαράζ κλοπών στη Μεσαιωνική Πόλη

• Το πόρισμα δικαιώ­νει τους ισχυ­ρι­σμούς της υπε­ρά­σπι­σης και ανοίγει τον δρόμο για την εφαρ­μογή των ειδικών δια­τά­ξεων περί κατη­γο­ρου­μέ­νων με ψυχική δια­τα­ραχή, με τον συνή­γορο του προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νου να κινεί χθες τις δια­δι­κα­σίες ώστε ο εντο­λέας του να κρα­τη­θεί σε ψυχια­τρικό κατά­στημα και όχι σε κοινές φυλακές

Νέα, καθο­ρι­στική τροπή παίρνει η υπόθεση του 26χρονου ημε­δα­πού που κατη­γο­ρεί­ται για σειρά δια­κε­κρι­μέ­νων κλοπών από σταθ­μευ­μένα οχήματα και κατοι­κίες στη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η ψυχια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη που διε­νερ­γή­θηκε μετά την προ­σω­ρινή του κράτηση κατέ­ληξε στο συμπέ­ρα­σμα ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος είναι ψυχικά ασθενής. Με βάση αυτό το πόρισμα, ο συνή­γο­ρός του κίνησε χθες τις προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σίες, ζητώ­ντας να τύχει ο εντο­λέας του ειδικής μέρι­μνας και να μετα­χθεί σε ψυχια­τρικό κατά­στημα κρά­τη­σης, όπου θα μπορεί να λαμ­βά­νει την ενδε­δειγ­μένη ιατρική φρο­ντίδα και παρα­κο­λού­θηση.

Η διε­νέρ­γεια ψυχια­τρι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης απο­τε­λούσε εξαρχής κεντρικό αίτημα της υπε­ρά­σπι­σης, η οποία το είχε δια­τυ­πώ­σει ήδη με το απο­λο­γη­τικό υπό­μνημα που κατα­τέ­θηκε ενώπιον του τακτι­κού ανα­κριτή. Το γεγονός ότι το πόρισμα κατα­λή­γει πλέον στη δια­πί­στωση ψυχικής νόσου μετα­βάλ­λει ουσιω­δώς τα δεδο­μένα της υπό­θε­σης, τόσο ως προς το καθε­στώς κρά­τη­σης του 26χρονου όσο και, ενδε­χο­μέ­νως, ως προς τη μελ­λο­ντική δικα­στική του μετα­χεί­ριση.

Στο ποινικό μας σύστημα, η δια­πί­στωση ψυχικής δια­τα­ρα­χής σε κατη­γο­ρού­μενο δεν συνε­πά­γε­ται αυτο­δι­καίως την άρση της κρά­τη­σης, ανοίγει ωστόσο τον δρόμο για την εφαρ­μογή ειδικών ρυθ­μί­σεων που αφορούν στον τόπο και στους όρους αυτής. Αντί του κοινού κατα­στή­μα­τος κρά­τη­σης, ο κρα­τού­με­νος μπορεί να τοπο­θε­τη­θεί σε κατάλ­ληλη ψυχια­τρική δομή, ώστε η στέρηση της ελευ­θε­ρίας να συν­δυά­ζε­ται με θερα­πευ­τική αντι­με­τώ­πιση. Ακριβώς αυτή την οδό ακο­λου­θεί τώρα η υπε­ρά­σπιση, επι­κα­λού­μενη το πόρισμα της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης ως το επι­στη­μο­νικό έρεισμα του αιτή­μα­τός της.

Παράλ­ληλα, το εύρημα περί ψυχικής ασθέ­νειας ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει κρίσιμο στοι­χείο και για την ουσία της υπό­θε­σης, καθώς συν­δέ­ε­ται ευθέως με το ζήτημα της ικα­νό­τη­τας προς κατα­λο­γι­σμό. Το κατά πόσον και σε ποιον βαθμό η δια­πι­στω­θείσα κατά­σταση επη­ρέ­αζε τον κατη­γο­ρού­μενο κατά τον χρόνο τέλεσης των πράξεων που του απο­δί­δο­νται είναι ζήτημα που θα κριθεί από το αρμόδιο δικα­στή­ριο, όταν η υπόθεση φθάσει στο ακρο­α­τή­ριο.

Οι ισχυ­ρι­σμοί που είχαν προ­βλη­θεί στην απο­λο­γία

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι ήδη από το στάδιο της απο­λο­γίας ο 26χρονος είχε επι­κα­λε­στεί σοβαρά ψυχια­τρικά προ­βλή­ματα υγείας, προ­σκο­μί­ζο­ντας σειρά ιατρι­κών εγγρά­φων από νοση­λείες του σε ψυχια­τρι­κές δομές, καθώς και πιστο­ποί­ηση ανα­πη­ρίας σε ποσοστό 67%. Η υπε­ρά­σπιση είχε επι­ση­μά­νει ότι σε παλαιό­τε­ρες υπο­θέ­σεις ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε κριθεί αθώος λόγω ανι­κα­νό­τη­τας προς κατα­λο­γι­σμό και είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι δεν πλη­ρού­ται ούτε η αντι­κει­με­νική ούτε η υπο­κει­με­νική υπό­σταση των αδι­κη­μά­των. Στο ίδιο υπό­μνημα είχε ζητηθεί είτε η παύση της ποι­νι­κής δίωξης είτε η επιβολή περιο­ρι­στι­κών όρων, άλλως η εφαρ­μογή των ειδικών δια­τά­ξεων για κατη­γο­ρου­μέ­νους με ψυχική δια­τα­ραχή.

Κατά την απο­λο­γία του, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να είχε απο­δε­χθεί μέρος των πράξεων, απο­δί­δο­ντας τη δράση του στη δυσχερή οικο­νο­μική του κατά­σταση. Υπο­στή­ριξε ότι εισερ­χό­ταν σε ξεκλεί­δωτα οχήματα και σε σπίτια που θεω­ρούσε εγκα­τα­λε­λειμ­μένα, ενώ επέ­μεινε ότι η 19χρονη σύντρο­φός του δεν είχε καμία ανά­μειξη στις πράξεις. Φέρεται μάλιστα να είχε ζητήσει συγ­γνώμη από τους πολίτες. Παρά ταύτα, ανα­κρι­τής και Εισαγ­γε­λέας Υπη­ρε­σίας είχαν κρίνει ομο­φώ­νως ότι συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, με το ποινικό παρελ­θόν του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποίος είναι σεση­μα­σμέ­νος για πλήθος υπο­θέ­σεων από το 2020 και εντεύ­θεν, να φαί­νε­ται πως βάρυνε στη δια­μόρ­φωση της δικα­στι­κής κρίσης.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Η υπόθεση απα­σχό­λησε έντονα τις διω­κτι­κές αρχές του νησιού για διά­στημα μεγα­λύ­τερο του ενός μήνα. Σε βάρος του 26χρονου ασκή­θηκε ποινική δίωξη για δια­κε­κρι­μέ­νες κλοπές από κοινού και κατά μόνας, τετε­λε­σμέ­νες και σε από­πειρα, κατ’ επάγ­γελμα και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, καθώς και από δημόσιο οίκημα όπου είναι εκτε­θει­μένα πράγ­ματα αρχαιο­λο­γι­κής ή ιστο­ρι­κής σημα­σίας. Παράλ­ληλα κατη­γο­ρεί­ται για φθορά ξένης ιδιο­κτη­σίας πράγ­μα­τος που χρη­σι­μεύει για κοινό όφελος και για από­πειρα υφαρ­πα­γής ψευδούς βεβαί­ω­σης, με τον χρόνο τέλεσης των πράξεων να τοπο­θε­τεί­ται στο διά­στημα από τις 18 Ιουνίου 2026 έως τις 26 Ιουλίου 2026.

Όπως προ­έ­κυψε από την έρευνα, ο δράστης κινού­νταν πάντοτε πεζός, επι­χει­ρούσε μετά τα μεσά­νυ­χτα και επέλεγε απο­κλει­στικά οχήματα που είχαν μείνει ξεκλεί­δωτα, ώστε να αποκτά πρό­σβαση χωρίς ίχνη παρα­βί­α­σης. Από τα τέλη Ιουλίου η δράση φέρεται να εξε­λί­χθηκε σε διαρ­ρή­ξεις κατοι­κιών εντός της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, όπου διέμενε και ο ίδιος. Συνο­λικά του απο­δί­δο­νται 12 περι­πτώ­σεις, με σοβα­ρό­τερη την κλοπή σε κατοι­κία στις 24 Ιουλίου 2026, από την οποία φέρεται να αφαι­ρέ­θη­καν 800 ευρώ σε μετρητά και κοσμή­ματα συνο­λι­κής αξίας 4.000 ευρώ. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο περι­λαμ­βά­νει ακόμη από­πειρα διάρ­ρη­ξης σε κτήριο θρη­σκευ­τι­κής κοι­νό­τη­τας το βράδυ της 26ης Ιουλίου 2026, μετά την οποία ακο­λού­θησε, τις πρωινές ώρες της επο­μέ­νης, ο εντο­πι­σμός και η σύλληψή του σε πλατεία της Μεσαιω­νι­κής Πόλης.

Σε έρευνα που διε­νερ­γή­θηκε στην οικία όπου διέμενε με τη σύντροφό του κατα­σχέ­θηκε πλήθος αντι­κει­μέ­νων, μεταξύ των οποίων κοσμή­ματα, ρολόγια, εικόνες, χαρ­το­νο­μί­σματα δραχμών και 158 κέρματα παλαιού τύπου, με τις αρχές να εκτι­μούν βάσιμα ότι πρό­κει­ται για προ­ϊ­ό­ντα κλοπής. Ιδιαί­τερη διά­σταση είχε προσ­δώ­σει και η κατη­γο­ρία της από­πει­ρας υφαρ­πα­γής ψευδούς βεβαί­ω­σης, καθώς ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να προ­σερ­χό­ταν επα­νει­λημ­μένα στην αρμόδια αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία προ­σκο­μί­ζο­ντας κοσμή­ματα και αγαλ­μα­τί­δια, επι­μέ­νο­ντας ότι επρό­κειτο για αρχαία, τη στιγμή που οι υπάλ­λη­λοι τού εξη­γού­σαν ότι επρό­κειτο για του­ρι­στικά είδη χωρίς αρχαιο­λο­γική αξία.

Στην ίδια δικο­γρα­φία περι­λαμ­βά­νε­ται και η 19χρονη ημεδαπή σύντρο­φός του, η οποία κατη­γο­ρεί­ται για συμ­με­τοχή σε 2 από τις περι­πτώ­σεις, αρνεί­ται κάθε ανά­μειξη και δεν συνε­λή­φθη, καθώς δεν συνέ­τρε­χαν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις της αυτό­φω­ρης δια­δι­κα­σίας.