Γιώργος Χατζημάρκος: Με πολλά έργα και σκληρή δουλειά αλλλάζουν οι καταστάσεις

«Η πραγ­μα­τι­κό­τητα: το μεγα­λύ­τερο σε έκταση, το μεγα­λύ­τερο σε προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, το μεγα­λύ­τερο σε πλήθος παρεμ­βά­σεων, το μεγα­λύ­τερο σε στο­χευ­μένη βελ­τί­ωση επι­πέ­δου ασφά­λειας, το μεγα­λύ­τερο—σε όλα τα σχετικά μεγέθη του—πρό­γραμμα τεχνι­κών έργων στην ιστορία των νησιών μας, είναι αυτό που υλο­ποι­ή­θηκε και που συνε­χί­ζει να υλο­ποιεί­ται, τα τελευ­ταία μόνο χρόνια. Σε αυτό, δεν υπο­λο­γί­ζουμε αυτά τα έργα που είναι σε στάδιο δημο­πρά­τη­σης καθώς και τις δεκάδες μελέτες που είναι— ταυ­τό­χρονα— σε εξέλιξη. Γιατί, μόνο έτσι αλλά­ζουν οι κατα­στά­σεις».

Αυτό υπο­γραμ­μί­ζει σε ανάρ­τηση του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος.

Αφορμή της ανάρ­τη­σης τα έργα στο οδικό δίκτυο της Καρ­πά­θου

Η ανάρ­τηση έχει ως εξής:

Μα … καλά, πόσο δύσκολο είναι να απο­κτή­σουμε το οδικό δίκτυο που θέλουμε; Ειναι μόνο μερικές χιλιά­δες χιλιό­με­τρα.

Ναι, στα νησιά μας μόνο και μόνο το Επαρ­χιακό Οδικό Δίκτυο είναι σε χιλιά­δες χιλιό­με­τρα!

Στην ερώτηση, τι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός μπορεί να απαι­τεί­ται για να φτιά­ξεις, απο την αρχή μάλιστα στο μεγα­λύ­τερο μήκος του, το οδικό δίκτυο, η απά­ντηση είναι πολύ εύκολη. Οσο και να είναι, το αξί­ζουμε. Σωστά.

Βλέπετε, στο δια­δί­κτυο είναι πια όλα “αυτο­νό­ητα”. Στο δια­δί­κτυο, οι μελέτες γίνο­νται τσάκα-τσάκα, η γνώση περισ­σεύει όπως άλλωστε και τα χρήματα.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα: το μεγα­λύ­τερο σε έκταση, το μεγα­λύ­τερο σε προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, το μεγα­λύ­τερο σε πλήθος παρεμ­βά­σεων, το μεγα­λύ­τερο σε στο­χευ­μένη βελ­τί­ωση επι­πέ­δου ασφά­λειας, το μεγα­λύ­τερο—σε όλα τα σχετικά μεγέθη του—πρό­γραμμα τεχνι­κών έργων στην ιστορία των νησιών μας, είναι αυτό που υλο­ποι­ή­θηκε και που συνε­χί­ζει να υλο­ποιεί­ται, τα τελευ­ταία μόνο χρόνια. Σε αυτό, δεν υπο­λο­γί­ζουμε αυτά τα έργα που είναι σε στάδιο δημο­πρά­τη­σης καθώς και τις δεκάδες μελέτες που είναι— ταυ­τό­χρονα— σε εξέλιξη.

Γιατί, μόνο έτσι αλλά­ζουν οι κατα­στά­σεις.

Και για να μην το ξεχνάμε: και με σκάψιμο. Πολύ σκάψιμο, πολύ σκόνη, πολλά ενο­χλη­τικά μεγάλα μηχα­νή­ματα, πολλά εργο­τά­ξια, πολλά σήματα απο αυτά που τα βλέ­πουμε μπροστά μας και εκνευ­ρι­ζό­μα­στε.

Μα, μόνο το οδικό δίκτυο θέλει φρο­ντίδα; Δεν πρέπει να φτια­χτούν δημόσια κτίρια, σχολεία, γήπεδα, υδρα­γω­γεία, βιο­λο­γι­κοί, δίκτυα ύδρευ­σης, δίκτυα απο­χέ­τευ­σης, χώροι δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των, κέντρα υγείας, λιμάνια ; Και εδώ η απά­ντηση είναι εύκολη: άμα θέλετε εσείς, μπο­ρείτε! Σωστά.

Χαμο­γε­λάμε!

Χαμο­γε­λάμε και δου­λεύ­ουμε και όπως έχω ξαναπεί, έχουμε την τύχη να έχουμε και καλούς συνερ­γά­τες που απ’ ότι φαί­νε­ται: και θέλουνε και μπο­ρούνε