Ένα γράμμα ταξίδεψε 100 ημέρες για να θυμίσει όσα ξεχάσαμε σε ένα κλικ

Ο Μπερτράν Λιρόϊ διέσχισε μόνος του 3.000 ναυτικά μίλια, από το Μον-Σαιν-Μισέλ της Νορμανδίας ως τον Πανορμίτη της Σύμης, για να παραδώσει μια σφραγισμένη επιστολή του επισκόπου της Κουτάνς προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Σε μια εποχή που το ίδιο μήνυμα θα έφτανε στον προορισμό του σε δευτερόλεπτα, ο Γάλλος προσκυνητής επέλεξε τον δρόμο των 100 ημερών, της θαλασσοταραχής και της μοναξιάς του πελάγους. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η ουσία της πράξης του. Το περιεχόμενο μιας επιστολής μπορεί να μεταδοθεί ψηφιακά, το βάρος της όμως το δίνει ο άνθρωπος που αναλαμβάνει τον κόπο και τον κίνδυνο να τη μεταφέρει. Η εικόνα του καταπονημένου ιστιοπλόου που, πριν καν ξεκουραστεί, κατευθύνθηκε στο καθολικό της Μονής για να προσκυνήσει τον Ταξιάρχη, λέει περισσότερα για την πίστη από οποιαδήποτε διακήρυξη.

Η αποστολή έχει και μια ευρύτερη διάσταση που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Η θαλάσσια γέφυρα ανάμεσα σε δύο από τα σημαντικότερα προσκυνήματα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην Ευρώπη, το ένα καθολικό και το άλλο ορθόδοξο, έρχεται σε μια στιγμή που ο διάλογος των δύο Εκκλησιών αναζητά πράξεις και όχι μόνο λόγια, μετά την επίσκεψη του Πατριάρχη στη Λούρδη και τη συνάντηση με τον νέο Πάπα στο Φανάρι. Για τη Σύμη και τα Δωδεκάνησα, η προοπτική διδυμοποίησης του Πανορμίτη με το Μον-Σαιν-Μισέλ είναι μια ευκαιρία που ξεπερνά το θρησκευτικό γεγονός και αγγίζει τη διεθνή ακτινοβολία του τόπου.

Κάποτε τα σπουδαία μηνύματα δεν στέλνονται, μεταφέρονται, και όποιος τα μεταφέρει γίνεται ο ίδιος μέρος τους.