Γάλλος διένυσε σε 100 ημέρες 3.000 ναυτικά μίλια από το Μον-Σαιν-Μισέλ στον Ταξιάρχη Πανορμίτη Σύμης!

Ένα μονα­δικό προ­σκύ­νημα που συνδέει δύο από τα επτά ιερά σημα­ντι­κό­τερα του Αρχαγ­γέ­λου Μιχαήλ στην Ευρώπη ολο­κλη­ρώ­θηκε στη Σύμη, με πρω­τα­γω­νι­στή τον Γάλλο συγ­γρα­φέα, ιστιο­πλόο και προ­σκυ­νητή Μπερ­τράν Λιρόϊ (Bertrand Leroy), ο οποίος διένυσε μόνος του περίπου 3.000 ναυτικά μίλια (!) μέσα σε εκατό ημέρες, μετα­φέ­ρο­ντας μια σφρα­γι­σμένη επι­στολή του Ρωμαιο­κα­θο­λι­κού επι­σκό­που της Κουτάνς και Αβράνς, Gregoire Cador, προς τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη Βαρ­θο­λο­μαίο.

Επι­στολή επι­σκό­που στον Οικου­με­νικό Πατριάρχη

Η απο­στολή ξεκί­νησε το Πάσχα του 2026 από το Μον-Σαιν-Μισέλ της Νορ­μαν­δίας, ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα προ­σκυ­νή­ματα του Αρχαγ­γέ­λου Μιχαήλ στη Δυτική Ευρώπη. Ο Λιρόϊ περ­πά­τησε αρχικά μέχρι το λιμάνι του Λοριάν, όπου σάλπαρε στο ιστιο­φόρο του «Ancolie», και στη συνέ­χεια απέ­πλευσε μόνος του για ένα πολύ­μηνο ταξίδι στη Μεσό­γειο.

Η δια­δρομή του πέρασε από τις ακτές της Γαλλίας, την Ισπανία, την Πορ­το­γα­λία, την Κορσική, την Ιταλία και την Πάτμο, προτού κατα­λή­ξει στον Πανορ­μίτη της Σύμης, μετα­φέ­ρο­ντας στο σεντούκι του σκάφους την επι­στολή που προ­ο­ρί­ζε­ται για τον Προ­κα­θή­μενο της Ορθο­δο­ξίας.

Η επι­στολή παρα­δό­θηκε στον Θεο­φι­λέ­στατο Επί­σκοπο Ροδο­στό­λου και Ηγού­μενο της Ιεράς Μονής Πανορ­μίτη Σύμης κ. Αντώνιο, από όπου προ­ω­θή­θηκε στον Σεβα­σμιώ­τατο Μητρο­πο­λίτη Σύμης κ. Χρυ­σό­στομο που ήταν και ο παρα­λή­πτης κι εκείνος με την σειρά του θα την απο­στεί­λει στον τελικό απο­δέ­κτη, τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαίο, επι­σφρα­γί­ζο­ντας μια απο­στολή που ξεπερνά τα όρια ενός απλού θαλάσ­σιου ταξι­διού και αποκτά έντονο συμ­βο­λικό και εκκλη­σια­στικό χαρα­κτήρα.

Η επιλογή της φυσικής μετα­φο­ράς μιας επι­στο­λής, σε μια εποχή όπου η επι­κοι­νω­νία πραγ­μα­το­ποιεί­ται σχεδόν απο­κλει­στικά ψηφιακά, απο­τε­λεί τον πυρήνα της πρω­το­βου­λίας του Μπερ­τράν Λιρόϊ.

Ο ίδιος περι­γρά­φει την απο­στολή ως μια πράξη που υπεν­θυ­μί­ζει τη σημασία της προ­σω­πι­κής παρου­σίας, της ευθύνης και της μαρ­τυ­ρίας της πίστης. Όπως επι­ση­μαί­νει, δεν πρό­κει­ται για μια άρνηση της τεχνο­λο­γίας, αλλά για μια συνει­δητή επιλογή να ανα­δεί­ξει ότι ορι­σμένα μηνύ­ματα απο­κτούν δια­φο­ρε­τικό βάρος όταν μετα­φέ­ρο­νται από έναν άνθρωπο που ανα­λαμ­βά­νει το κόστος, τον κόπο και τον κίνδυνο της δια­δρο­μής. Η πρω­το­βου­λία αυτή δεν γεν­νή­θηκε σε ιστο­ρικό κενό.

Εντάσ­σε­ται στο κλίμα που δια­μορ­φώ­θηκε μετά την ιστο­ρική επί­σκεψη του Οικου­με­νι­κού Πατριάρχη Βαρ­θο­λο­μαίου στη Λούρδη, τον Νοέμ­βριο του 2025, όπου απευ­θύν­θηκε στη Γενική Συνέ­λευση των Καθο­λι­κών Επι­σκό­πων της Γαλλίας. Στην ομιλία του ο Πανα­γιό­τα­τος υπο­γράμ­μισε ότι η εποχή μας καλεί­ται να επι­λέ­ξει «τη συνεί­δηση αντί της άνεσης», καλώ­ντας τους χρι­στια­νούς να μετα­τρέ­ψουν την κοινή πίστη σε συγκε­κρι­μέ­νες πράξεις ευθύνης, δια­λό­γου και μαρ­τυ­ρίας.

Λίγες εβδο­μά­δες αργό­τερα, η συνά­ντηση του Οικου­με­νι­κού Πατριάρχη με τον νέο Πάπα στο Φανάρι, με αφορμή την επέτειο των 1.700 ετών από την Α΄ Οικου­με­νική Σύνοδο της Νίκαιας, επα­νέ­φερε στο προ­σκή­νιο την ανάγκη ενί­σχυ­σης των δεσμών ανάμεσα στην Ορθό­δοξη και τη Ρωμαιο­κα­θο­λική Εκκλη­σία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η επι­στολή του Γάλλου επι­σκό­που προς τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη, η οποία δεν στάλ­θηκε με ηλε­κτρο­νικό ταχυ­δρο­μείο αλλά μετα­φέρ­θηκε δια θαλάσ­σης από έναν προ­σκυ­νητή, αποκτά ιδιαί­τερη συμ­βο­λική σημασία. Δεν είναι τυχαίο ότι το ταξίδι είχε ως αφε­τη­ρία και προ­ο­ρι­σμό δύο ιερούς τόπους αφιε­ρω­μέ­νους στον ίδιο Αρχάγ­γελο.

Το Μον-Σαιν-Μισέλ, σύμβολο της δυτικής χρι­στια­νι­κής παρά­δο­σης, και ο Πανορ­μί­της της Σύμης, ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα προ­σκυ­νή­ματα της Ορθο­δο­ξίας, ενώ­νο­νται μέσα από μια θαλάσ­σια δια­δρομή που λει­τουρ­γεί ως γέφυρα επι­κοι­νω­νίας ανάμεσα στις δύο εκκλη­σια­στι­κές παρα­δό­σεις. Ιδιαί­τερη συγκί­νηση προ­κά­λεσε η άφιξη του Γάλλου προ­σκυ­νητή στη Μονή.

Όπως δήλωσε στη «δ» ο Θεο­φι­λέ­στα­τος Ροδο­στό­λου και Ηγού­με­νος της Μονής Αντώ­νιος Πατρός, ο Λιρόϊ, παρά την εξά­ντληση από τη σφοδρή θαλασ­σο­τα­ραχή που είχε αντι­με­τω­πί­σει το προη­γού­μενο βράδυ, δεν ανα­ζή­τησε πρώτα ξεκού­ραση, αλλά κατευ­θύν­θηκε αμέσως στο καθο­λικό της Μονής για να προ­σκυ­νή­σει τον Ταξιάρχη Μιχαήλ. «Είχε ταξι­δέ­ψει σχεδόν τρεις μήνες μόνο και μόνο για να προ­σκυ­νή­σει τον Αρχάγ­γελο. Ήταν κατα­πο­νη­μέ­νος από τη θαλασ­σο­τα­ραχή της προη­γού­με­νης νύχτας, όμως πρώτος του σκοπός ήταν να προ­σκυ­νή­σει. Αυτό απο­δει­κνύει τη διεθνή ακτι­νο­βο­λία του Πανορ­μίτη», τόνισε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Να σημειω­θεί τέλος, όπως επι­σή­μανε ο Θεο­φι­λέ­στα­τος Ροδο­στό­λου ότι σκοπός είναι να επι­σκε­φθούν τον Πανορ­μίτη, ζητώ­ντας «διδυ­μο­ποί­ηση» με περαι­τέρω σύνδεση των δύο μονα­στη­ριών.

Αξίζει επίσης να ανα­φερ­θεί ότι παρών ήταν κατά την συνά­ντηση του Λιρόι με τον Θεο­φι­λέ­στατο, και ο εφη­μέ­ριος του Ιερού Ναού Παμ­με­γί­στων Ταξιαρ­χών στο Κολω­νάκι της Αθήνας π. Στυ­λια­νός Μαρ­κα­ντώ­νης που βρι­σκό­ταν στο μονα­στήρι του Πανορ­μίτη Σύμης για προ­σκύ­νημα.

Ο Μπερ­τράν Λιρόϊ δια­θέ­τει μια ιδιαί­τερα πολυ­σχιδή πορεία. Είναι μηχα­νι­κός υπο­λο­γι­στών, επαγ­γελ­μα­τίας κυβερ­νή­της ιστιο­πλοϊ­κών, νοση­λευ­τής και συγ­γρα­φέας, ενώ ως ιδρυτής και συν­πρό­ε­δρος του συλ­λό­γου Les Compagnons du Sentier έχει συνο­δεύ­σει περισ­σό­τε­ρους από 7.500 προ­σκυ­νη­τές στο Μον-Σαιν-Μισέλ, δια­νύ­ο­ντας δεκάδες χιλιά­δες χιλιό­με­τρα πεζο­πο­ρίας. Η ναυτική αυτή απο­στολή δεν απο­τέ­λεσε απλώς μια εντυ­πω­σιακή ιστιο­πλοϊκή πρό­κληση. Υπήρξε μια συμ­βο­λική πράξη που επι­χεί­ρησε να ενώσει δύο ιστο­ρικά προ­σκυ­νή­ματα του Αρχαγ­γέ­λου Μιχαήλ, δύο εκκλη­σια­στι­κές παρα­δό­σεις και δύο άκρα της Ευρώπης, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι, ακόμη και στην ψηφιακή εποχή, η προ­σω­πική μαρ­τυ­ρία, το προ­σκύ­νημα και ο διά­λο­γος εξα­κο­λου­θούν να έχουν ξεχω­ρι­στή αξία.