«Δάκρυα από χρυσάφι», το νέο μυθιστόρημα της Μαρίας Παπαντωνίου-Γαζέπη ταξιδεύει τους αναγνώστες στη Μάλωνα και στη Ρόδο

Η τρίτη συγ­γρα­φι­κή από­πει­ρα της υγ­γρα­φέ­ως κυ­κλο­φο­ρεί από τις εκ­δό­σεις Κο­μνη­νός και κα­τα­πιά­νε­ται με φλέ­γο­ντα κοι­νω­νι­κά ζη­τή­μα­τα, όπως η έμ­φυ­λη βία, η κα­κο­ποί­η­ση και οι πα­τριαρ­χι­κές αντι­λή­ψεις.

Ένα νέο λο­γο­τε­χνι­κό έργο με άρωμα Ρόδου προ­στί­θε­ται στη σύγ­χρο­νη ελ­λη­νι­κή βι­βλιο­γρα­φία. Πρό­κει­ται για το μυ­θι­στό­ρη­μα «Δά­κρυα από χρυ­σά­φι» της Μα­ρί­ας Πα­πα­ντω­νί­ου-Γα­ζέ­πη από το χωριό Μά­λω­να, το οποίο κυ­κλο­φό­ρη­σε πρό­σφα­τα από τις εκ­δό­σεις Κο­μνη­νός και απο­τε­λεί το τρίτο βι­βλίο στη συγ­γρα­φι­κή της πο­ρεία. Η ιστο­ρία, αν και προ­ϊ­όν μυ­θο­πλα­σί­ας, αντλεί το σκη­νι­κό της από τον τόπο της συγ­γρα­φέ­ως, κα­θι­στώ­ντας τη Μά­λω­να και ευ­ρύ­τε­ρα το νησί της Ρόδου πρω­τα­γω­νι­στές μιας αφή­γη­σης που συν­δυά­ζει την ηθο­γρα­φία με τον κοι­νω­νι­κό προ­βλη­μα­τι­σμό.

Το «Δά­κρυα από χρυ­σά­φι» ση­μα­το­δο­τεί την τρίτη συγ­γρα­φι­κή από­πει­ρα της κ. Πα­πα­ντω­νί­ου-Γα­ζέ­πη. Προη­γή­θη­καν μια αυ­το­έκ­δο­ση, με την οποία έκανε τα πρώτα της βή­μα­τα στον χώρο της λο­γο­τε­χνί­ας, και το μυ­θι­στό­ρη­μα «Άρωμα πορ­το­κα­λιού», που κυ­κλο­φό­ρη­σε επί­σης από τις εκ­δό­σεις Κο­μνη­νός. Η συ­νερ­γα­σία της με τον ίδιο εκ­δο­τι­κό οίκο συ­νε­χί­ζε­ται και στο νέο της πό­νη­μα, το οποίο έρ­χε­ται να επι­βε­βαιώ­σει τη στα­θε­ρή πα­ρου­σία της στα ελ­λη­νι­κά γράμ­μα­τα.

Στον πυ­ρή­να της νέας ιστο­ρί­ας βρί­σκο­νται επί­και­ρα κοι­νω­νι­κά θέ­μα­τα που απα­σχο­λούν έντο­να τη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση. Το μυ­θι­στό­ρη­μα καυ­τη­ριά­ζει την έμ­φυ­λη βία, την κα­κο­ποί­η­ση και τις πα­τριαρ­χι­κές αντι­λή­ψεις, ενώ θίγει και πλή­θος άλλων ηθι­κών και κοι­νω­νι­κών φαι­νο­μέ­νων. Η συγ­γρα­φέ­ας επι­λέ­γει να αγ­γί­ξει τα ζη­τή­μα­τα αυτά μέσα από μια ηθο­γρα­φι­κή αφή­γη­ση, δί­νο­ντας στον ανα­γνώ­στη την ευ­και­ρία να προ­βλη­μα­τι­στεί χωρίς δι­δα­κτι­σμό, μέσα από τις δια­δρο­μές και τις δο­κι­μα­σί­ες των ηρώων της.

Όπως διευ­κρι­νί­ζει η ίδια, η ιστο­ρία είναι εξ ολο­κλή­ρου βγαλ­μέ­νη από τη φα­ντα­σία της και δεν έχει καμία σχέση με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Υπαρ­κτές είναι μόνο οι πε­ριο­χές στις οποί­ες κι­νού­νται οι ήρωες, ενώ οποια­δή­πο­τε ομοιό­τη­τα της αφή­γη­σης με την πραγ­μα­τι­κή ζωή είναι κα­θα­ρά συμ­πτω­μα­τι­κή.

Πέρα από τον κοι­νω­νι­κό της πυ­ρή­να, η ιστο­ρία λει­τουρ­γεί και ως ένα πλού­σιο οδοι­πο­ρι­κό στο νησί. Τα γε­γο­νό­τα ξε­τυ­λί­γο­νται στο χωριό Μά­λω­να και κατ’ επέ­κτα­ση σε ολό­κλη­ρη τη Ρόδο, με τους ήρωες να τα­ξι­δεύ­ουν σε διά­φο­ρους προ­ο­ρι­σμούς, φυ­σι­κές ομορ­φιές και αξιό­λο­γα ση­μεία του τόπου. Πα­ράλ­λη­λα, μέσα από τις σε­λί­δες του βι­βλί­ου ανα­δύ­ο­νται ήθη, έθιμα και πα­ρα­δό­σεις του χω­ριού, στοι­χεία που προσ­δί­δουν στο έργο έντο­νο λα­ο­γρα­φι­κό χρώμα και το συν­δέ­ουν με τη ζω­ντα­νή μνήμη της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας.

Με τον τρόπο αυτό, το «Δά­κρυα από χρυ­σά­φι» δεν απευ­θύ­νε­ται μόνο στους λά­τρεις της κοι­νω­νι­κής λο­γο­τε­χνί­ας, αλλά και σε όσους επι­θυ­μούν να γνω­ρί­σουν την εν­δο­χώ­ρα της Ρόδου μέσα από τη ματιά μιας αν­θρώ­που που τη ζει και την αγαπά.

Το μυ­θι­στό­ρη­μα είναι δια­θέ­σι­μο σε όλα τα ηλε­κτρο­νι­κά βι­βλιο­πω­λεία, καθώς και στα βι­βλιο­πω­λεία της Αρ­χαγ­γέ­λου «Αλ­φα­βη­τά­ρι» και «Υδρό­γειος». Οι εν­δια­φε­ρό­με­νοι μπο­ρούν επί­σης να το προ­μη­θευ­τούν με πα­ραγ­γε­λία μέσω του ιστό­το­που komninos.shop ή απευ­θεί­ας από την ίδια τη συγ­γρα­φέα.