Γιατί μπαίνει φρένο στις ανεμογεννήτριες στα νησιά με το νέο χωροταξικό

Δεκαοκτώ χρόνια μετά το ειδικό χωροταξικό πλαίσιο του 2008, η κυβέρνηση, μέσω του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, επιχειρεί να επαναχαράξει τους κανόνες για την ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), σε μια συγκυρία όπου η ελληνική αγορά ΑΠΕ δεν θυμίζει σε τίποτα την περίοδο κατά την οποία σχεδιάστηκε το προηγούμενο καθεστώς.

Τότε η χώρα διέθετε περίπου 1 GW εγκατεστημένων ΑΠΕ, με τα φωτοβολταϊκά να αποτελούν σχεδόν αμελητέο μέγεθος (μόλις 12 MW) και την αιολική ενέργεια να κυριαρχεί ως η βασική μορφή πράσινης ηλεκτροπαραγωγής. Σήμερα, η εγκατεστημένη ισχύς έχει φτάσει περίπου τα 18 GW, ενώ το συνολικό επενδυτικό pipeline -σε διάφορα στάδια ωρίμανσης, αδειοδότησης ή απλής εκδήλωσης ενδιαφέροντος- υπερβαίνει κατά πολύ τις πραγματικές ανάγκες του ηλεκτρικού συστήματος, προσεγγίζοντας το «αστρονομικό» νούμερο των 110 GW. Η νέα πραγματικότητα αλλάζει εκ των πραγμάτων και τη λογική του χωροταξικού σχεδιασμού. «Αλλο Χωροταξικό κάνεις με 1 GW και άλλο με 18 GW», έλεγε σε συνομιλητές του τις προηγούμενες μέρες ο υφυπουργός Ενέργειας Νίκος Τσάφος, μιλώντας για μια σύνθετη εξίσωση που αποτυπώθηκε και στη μεγάλη καθυστέρηση των 18 ετών μέχρι η Πολιτεία να διαμορφώσει το νέο πλαίσιο.

Το βασικό δίλημμα δεν είναι πλέον αν η χώρα χρειάζεται ΑΠΕ. Η στρατηγική επιλογή υπέρ της πράσινης μετάβασης θεωρείται δεδομένη, ειδικά σε μια περίοδο μεγάλων γεωπολιτικών προκλήσεων όπως είναι η περίοδος που διανύουμε. Το ερώτημα είναι πού, με ποιους όρους και με ποια κοινωνική και περιβαλλοντική αντοχή μπορεί να συνεχιστεί η ανάπτυξη. Το νέο πλαίσιο που παρουσίασε το προηγούμενο διάστημα ηγούμενες μέρες το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας -και βρίσκεται ήδη σε διαβούλευση με τους φορείς της αγοράς- επιχειρεί ακριβώς αυτή τη μετάβαση: από ένα στάδιο επέκτασης χωρίς έντονους χωρικούς περιορισμούς σε ένα στάδιο πιο επιλεκτικής χωροθέτησης, με περισσότερους κόφτες, σαφέστερους αποκλεισμούς και ισχυρότερη διοικητική διάκριση ανάμεσα σε ώριμα και πρώιμα έργα.

 Από το «βάζουμε ΑΠΕ», στο «πού μπαίνουν ΑΠΕ»
Στο ΥΠΕΝ αναγνωρίζουν ότι η πολιτική πίεση έχει αλλάξει. Αν πριν από μία δεκαετία η βασική προτεραιότητα ήταν η επιτάχυνση της διείσδυσης των ΑΠΕ, σήμερα που στη χώρα λειτουργούν 18 «πράσινα» GW το ζήτημα της χωροθέτησης έχει μετατραπεί σε πεδίο έντονων κοινωνικών και πολιτικών αντιδράσεων. Σύμφωνα με την κυβερνητική ανάγνωση, σημαντικό μέρος των κοινοβουλευτικών ερωτήσεων που σχετίζονται με την ενέργεια αφορά πλέον συγκεκριμένα έργα ΑΠΕ, κυρίως αιολικά, και τοπικές αντιδράσεις σε συγκεκριμένες περιοχές. Το μήνυμα από πολλές τοπικές κοινωνίες είναι σαφές: η ανάπτυξη δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς όρια, ειδικά σε περιοχές με υψηλή περιβαλλοντική ή τουριστική ευαισθησία. Το νέο Χωροταξικό επιχειρεί να απαντήσει σε αυτή την πίεση, χωρίς όμως να ακυρώσει τη δυναμική του κλάδου, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα στην αγορά για τους περιορισμούς και την επενδυτική συνέχεια της χώρας.

Διαβάστε περισσότερα στο newmoney,gr

Πηγή: newmoney.gr