Μεγάλες στιγμές στο μικρό Καστελλόριζο – Τριήμερες εκδηλώσεις για τη Γεύση, την Παράδοση τον Πολιτισμό και το Ποδόσφαιρο

Το ακρι­τι­κό Κα­στελ­λό­ρι­ζο απέ­δει­ξε για ακόμη μία φορά πως, όταν η πα­ρά­δο­ση συ­να­ντά την ψυχή των αν­θρώ­πων, τότε ακόμη και το πιο μικρό νησί μπο­ρεί να γίνει το κέ­ντρο με­γά­λων στιγ­μών.

Γρά­φει ο Χρή­στος Μυ­στι­λιά­δης – enlefkoblog

Με ιδιαί­τε­ρη επι­τυ­χία ολο­κλη­ρώ­θη­καν οι τρι­ή­με­ρες εκ­δη­λώ­σεις που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν από τις 22 έως τις 25 Μαΐου στο ακρι­τι­κό νησί, προ­σελ­κύ­ο­ντας επι­σκέ­πτες από τη Ρόδο, την Αθήνα, αλλά και πλή­θος ντό­πιων που αγκά­λια­σαν κάθε δράση με εν­θου­σια­σμό και συ­γκί­νη­ση.

Για τρεις ημέ­ρες, το Κα­στελ­λό­ρι­ζο έζησε στον ρυθμό της γεύ­σης, της πα­ρά­δο­σης, του πο­λι­τι­σμού και του αθλη­τι­σμού.

“Εδώ στην άκρη του χάρτη, αντι­λαμ­βά­νε­ται κα­νείς δια­φο­ρε­τι­κά τι ση­μαί­νει Ελ­λά­δα. Γιατί δεν είναι μικρό πράγ­μα να φτά­νεις σε αυτόν τον τόπο και να συ­να­ντάς αν­θρώ­πους που κρα­τούν ζω­ντα­νή την πα­τρί­δα με την πα­ρου­σία, την αξιο­πρέ­πεια και τη δύ­να­μη της ψυχής τους”, δή­λω­σε η Μαρία Μπά­φι­τη, συ­ντο­νί­στρια μελών Λαιονς Θ.117Α.

Ιδιαί­τε­ρη στιγ­μή ήταν η κα­τα­θε­ση Στε­φά­νου χθες στον αν­δριά­ντα της σύγ­χρο­νης ηρω­ί­δας του νη­σιού Δέ­σποι­νας Αχλα­διώ­τη, από την Πρό­ε­δρο των Λαιονς Κα­στελ­λό­ρι­ζου Ευας – Ευαν­θί­ας Μα­ντι­κού, πα­ρου­σία πολ­λών μελών από τη Λέσχη Ρόδου, οι οποί­οι στο τέλος έψαλ­λαν τον Εθνι­κό Ύμνο.

Οι εκ­δη­λώ­σεις άνοι­ξαν  στις 22 Μαΐου με το Φε­στι­βάλ Γεύ­σης, όπου πα­ρου­σιά­στη­καν πα­ρα­δο­σια­κά εδέ­σμα­τα του Κα­στελ­λό­ρι­ζου, αυ­θε­ντι­κές το­πι­κές συ­ντα­γές και δη­μιουρ­γι­κές γα­στρο­νο­μι­κές προ­τά­σεις. Η βρα­διά ολο­κλη­ρώ­θη­κε με μου­σι­κή και πο­λι­τι­στι­κές δρά­σεις στον φι­λό­ξε­νο χώρο του Remezzo Cafe Bar, που ξε­χω­ρί­ζει για τα χει­ρο­ποί­η­τα και ιδιαί­τε­ρα γευ­στι­κά γλυκά του.

Ξε­χω­ρι­στό εν­δια­φέ­ρον συ­γκέ­ντρω­σε ο δια­γω­νι­σμός πα­ρα­δο­σια­κών πιά­των, όπου οι συμ­με­τέ­χο­ντες απέ­δει­ξαν πως η το­πι­κή κου­ζί­να μπο­ρεί να συν­δυά­ζει πα­ρά­δο­ση, φα­ντα­σία και υψηλή γα­στρο­νο­μία.

Την πρώτη θέση κα­τέ­κτη­σε το «Κρι­θα­ρό­το με κότσι αρ­νιού», απο­σπώ­ντας βαθ­μο­λο­γία 9,5/10. Ακο­λού­θη­σε το «Ρι­ζό­το με χτα­πό­δι» με 9/10, ενώ ιδιαί­τε­ρα θε­τι­κές εντυ­πώ­σεις άφησε και η «Γα­ρι­δο­μα­κα­ρο­νά­δα με ολό­κλη­ρες γα­ρί­δες και το­μα­τί­νια», που βαθ­μο­λο­γή­θη­κε με 8,5/10.

Μία από τις πιο συ­γκι­νη­τι­κές στιγ­μές της βρα­διάς ήταν η απο­νο­μή των βρα­βεί­ων, με τους δη­μιουρ­γούς να κα­τα­χει­ρο­κρο­τού­νται θερμά για την προ­σπά­θεια, τη δη­μιουρ­γι­κό­τη­τα και την αγάπη που απο­τύ­πω­σαν στα πιάτα τους.

Την κρι­τι­κή επι­τρο­πή απο­τέ­λε­σαν οι: Γιάν­νης Δερ­με­τζό­γλου, διευ­θυ­ντής της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας Κα­στελ­λό­ρι­ζου, Μαρία Μπά­φι­τη, συ­ντο­νί­στρια μελών Lions Θέ­μα­τος 117Α, Ελένη Παππά, πρό­ε­δρος πε­ριο­χής Θ.117Α, καθώς και ο Μέ­ντος Ζω­άν­νου, εκλεγ­μέ­νος πρό­ε­δρος 2026-2027 των Λε­σχών Lions Ρόδου.

Ιδιαί­τε­ρο παλμό όμως έδωσε στο νησί ο αγώ­νας πο­δο­σφαί­ρου 5×5 των πα­λαι­μά­χων πο­δο­σφαι­ρι­στών Ρόδου, Δια­γό­ρα και βε­τε­ρά­νων της Α’ Εθνι­κής. Μία γιορ­τή αθλη­τι­σμού και συ­γκί­νη­σης που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε με τη συν­διορ­γά­νω­ση του Αθλη­τι­κού Συλ­λό­γου “Με­γι­στεύς” Κα­στελ­λό­ρι­ζου, του Δήμου Με­γί­στης και των Lions Κα­στελ­λό­ρι­ζου.

Δεν ήταν απλώς ένας πο­δο­σφαι­ρι­κός αγώ­νας. Ήταν μία εκ­δή­λω­ση με βαθύ συμ­βο­λι­σμό. Ένα μή­νυ­μα πα­ρου­σί­ας, ενό­τη­τας και αγά­πης προς τους ακρί­τες της Ελ­λά­δας. Ένα χει­ρο­κρό­τη­μα ζωής για τους αν­θρώ­πους που κρα­τούν αναμ­μέ­νο το φως της πα­τρί­δας στα σύ­νο­ρα του Αι­γαί­ου.

Μι­κροί και με­γά­λοι είχαν την ευ­και­ρία να συ­νο­μι­λή­σουν και να φω­το­γρα­φη­θούν με σπου­δαί­ες μορ­φές του ελ­λη­νι­κού πο­δο­σφαί­ρου, όπως ο Λάκης Νι­κο­λά­ου, ο Στέ­λιος Μα­νω­λάς, ο Βαγ­γέ­λης Βλά­χος, ο Λύ­σαν­δρος Γε­ωρ­γαμ­λής και ο Γιώρ­γος Σκαρ­τά­δος, άν­θρω­ποι που άφη­σαν ανε­ξί­τη­λο το απο­τύ­πω­μά τους στα ελ­λη­νι­κά γή­πε­δα και χά­ρι­σαν μο­να­δι­κές στιγ­μές στους κα­τοί­κους και τους επι­σκέ­πτες του νη­σιού.

Οι εκ­δη­λώ­σεις έκλει­σαν την Κυ­ρια­κή στο γρα­φι­κό νη­σά­κι του Αγίου Γε­ωρ­γί­ου, όπου πο­δο­σφαι­ρι­στές, Λάϊ­ονς και συ­νο­δοί έκα­ναν τις βου­τιές τους σε τιρ­κουάζ νερά και μετά ακο­λού­θη­σε γλέ­ντι.

«Το μικρό Κα­στελ­λό­ρι­ζο μάς κά­λε­σε να απο­λαύ­σου­με τις ομορ­φιές του και τε­λι­κά μας απο­ζη­μί­ω­σε με το πα­ρα­πά­νω», δή­λω­σε η πρό­ε­δρος των Lions Κα­στελ­λό­ρι­ζου, Εύα – Ευαν­θία Μα­ντι­κού.

Πα­ράλ­λη­λα, ευ­χα­ρί­στη­σε όλα τα εστια­τό­ρια που συμ­με­τεί­χαν στον δια­γω­νι­σμό γευ­σι­γνω­σί­ας, ση­μειώ­νο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πως «μας χά­ρι­σαν αρώ­μα­τα και συ­γκι­νή­σεις μέσα από τα πιάτα τους», δί­νο­ντας πα­ράλ­λη­λα την υπό­σχε­ση πως το Φε­στι­βάλ θα αυτό θα γίνει θε­σμός και θα έχει συ­νέ­χεια τα επό­με­να χρό­νια.

Και ίσως αυτό να είναι τε­λι­κά το με­γα­λύ­τε­ρο κέρ­δος αυτών των ημε­ρών στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο. Ότι σε έναν τόπο μικρό σε μέ­γε­θος αλλά τε­ρά­στιο σε ψυχή, άν­θρω­ποι από δια­φο­ρε­τι­κά μέρη συ­να­ντή­θη­καν, γέ­λα­σαν, συ­γκι­νή­θη­καν, αντάλ­λα­ξαν αγκα­λιές και φεύ­γο­ντας θα πά­ρουν μαζί τους κάτι από το φως, την αυ­θε­ντι­κό­τη­τα και τη βαθιά ελ­λη­νι­κό­τη­τα αυτού του ακρι­τι­κού τόπου.