Εγκαίνια λαϊκής πινακοθήκης Καίτη Καραγιάννη

Η Καίτη Κα­ρα­γιάν­νη γεν­νή­θη­κε στις 28 Απρι­λί­ου 1928 στην ακ­μά­ζου­σα τότε Κρη­τη­νία (πρώην Κά­στελ­λος), ένα χωριό που απο­τέ­λε­σε διοι­κη­τι­κό κέ­ντρο δώ­δε­κα χω­ριών της πε­ριο­χής κατά τα δύ­σκο­λα χρό­νια της ιτα­λι­κής και γερ­μα­νι­κής κα­το­χής. Παρά την επι­βε­βλη­μέ­νη ιτα­λι­κή παι­δεία, η ίδια κρά­τη­σε ζω­ντα­νή την ελ­λη­νι­κή της ταυ­τό­τη­τα, μα­θαί­νο­ντας τα ελ­λη­νι­κά γράμ­μα­τα κρυφά με τη βο­ή­θεια του εξέ­χο­ντα δα­σκά­λου θείου της.

Αφού αφιέ­ρω­σε τη ζωή της στην ανα­τρο­φή των πέντε παι­διών της, η καλ­λι­τε­χνι­κή της φύση βρήκε διέ­ξο­δο σε ηλι­κία 65 ετών. Ένα απλό μπλοκ ζω­γρα­φι­κής, δώρο της εγ­γο­νής της, στά­θη­κε η αφορ­μή για να ανα­δυ­θεί ένα σπά­νιο τα­λέ­ντο. Με το μο­λύ­βι και το πι­νέ­λο της, η Καίτη Κα­ρα­γιάν­νη διέ­σω­σε τη συλ­λο­γι­κή μνήμη του τόπου της δη­μιουρ­γώ­ντας πί­να­κες που απει­κό­νι­ζαν τα ήθη, τα έθιμα και την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα της πε­ριό­δου 1930-1960.

Η ίδρυ­ση της Λαϊ­κής Πι­να­κο­θή­κης Κρη­τη­νί­ας απο­τε­λεί την έμπρα­κτη ανα­γνώ­ρι­ση της προ­σφο­ράς της στον πο­λι­τι­σμό της Ρόδου. Τα έργα της είναι ένα δώρο μνή­μης προς κάθε επι­σκέ­πτη.