• Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο απέρριψε την πρόταση της εισαγγελέως και έκανε δεκτούς τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης περί έλλειψης δόλου, ανατρέποντας την πρωτόδικη καταδίκη σε ποινή φυλάκισης έξι μηνών
Υπόθεση που κρίθηκε χθες ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου αφορούσε ημεδαπό εκπαιδευτικό, ο οποίος είχε καταδικαστεί πρωτόδικα από το Β΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου για το αδίκημα της ψευδούς υπεύθυνης δήλωσης κατ’ εξακολούθηση.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο εκπαιδευτικός φέρεται να είχε υποβάλει στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δωδεκανήσου υπεύθυνες δηλώσεις του άρθρου 8 του ν. 1599/1986, με τις οποίες δήλωνε ότι δεν ασκούσε εμπορία κατ’ επάγγελμα, παρότι, σύμφωνα με τις διωκτικές αρχές, διατηρούσε εταιρικές ιδιότητες σε περισσότερα νομικά πρόσωπα και σε ατομική επιχείρηση με αντικείμενο λογιστικές εργασίες.
Στον κατηγορούμενο αποδιδόταν ότι κατά τις ημερομηνίες υποβολής των επίμαχων υπεύθυνων δηλώσεων εμφανιζόταν ως εταίρος ατομικής επιχείρησης με αντικείμενο λογιστικές εργασίες, ως διαχειριστής σε δύο ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρείες και ως αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου ξενοδοχειακής ανώνυμης εταιρείας.
Η κατηγορούσα αρχή υποστήριζε ότι ο σκοπός των δηλώσεων ήταν η πρόσληψή του ως αναπληρωτή εκπαιδευτικού, καθώς η άσκηση εμπορίας συνιστά κώλυμα διορισμού στο Δημόσιο σύμφωνα με το άρθρο 31 παρ. 3 του ν. 3528/2007.
Με την πρωτόδικη απόφαση, ο εκπαιδευτικός κρίθηκε ένοχος και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης έξι μηνών. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε έφεση, η οποία εκδικάστηκε χθες.
Η υπερασπιστική γραμμή εστίασε στο γεγονός ότι, σε κάθε μία από τις επίμαχες ημερομηνίες υποβολής υπεύθυνης δήλωσης, ο κατηγορούμενος είχε ήδη προβεί σε ενέργειες ενώπιον των αρμόδιων φορολογικών αρχών για τη θέση των επιχειρήσεων σε αδράνεια.
Όπως κατά πληροφορίες υποστηρίχθηκε, αν γίνει δεκτό ότι η πρώτη επίμαχη δήλωση φέρει ημερομηνία 3 Δεκεμβρίου 2018, την ίδια ακριβώς ημέρα ο κατηγορούμενος είχε καταθέσει στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου δήλωση μεταβολής εργασιών, με την οποία η ατομική επιχείρηση τέθηκε σε αδράνεια. Στην εναλλακτική εκδοχή, αν γίνει δεκτή η ημερομηνία της 3ης Δεκεμβρίου 2019, η ίδια επιχείρηση είχε ήδη τεθεί σε αδράνεια από τις 27 Σεπτεμβρίου 2019, δηλαδή περισσότερο από δύο μήνες πριν την υπογραφή της δήλωσης.
Ως προς τη δεύτερη υπεύθυνη δήλωση, με ημερομηνία 23 Σεπτεμβρίου 2020, η υπεράσπιση εστίασε σε τέσσερις διακριτές περιπτώσεις εταιρικών ιδιοτήτων που επικαλούνταν οι διωκτικές αρχές. Όπως υποστηρίχθηκε, η ιδιότητα του αντιπροέδρου του διοικητικού συμβουλίου της ξενοδοχειακής ανώνυμης εταιρείας αποκτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2020, δηλαδή σε χρόνο μεταγενέστερο της υποβολής της δήλωσης, με συνέπεια να μην μπορεί να ληφθεί υπόψη για τη θεμελίωση της κατηγορίας.
Αναφορικά με τη συμμετοχή στην ατομική επιχείρηση, ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι στις 22 Σεπτεμβρίου 2020, μία ημέρα πριν την υπογραφή της επίδικης δήλωσης, είχε ήδη υποβάλει ηλεκτρονικά στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου το έντυπο Μ3 με αίτημα να τεθεί η επιχείρηση σε αδράνεια, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν την περίοδο της πανδημίας. Σύμφωνα με τους ίδιους ισχυρισμούς, η ολοκλήρωση της σχετικής υπηρεσιακής καταχώρισης φέρεται να έλαβε χώρα τελικά στις 20 Νοεμβρίου 2020, καθυστέρηση η οποία αποδόθηκε σε υπηρεσιακό φόρτο της φορολογικής αρχής.
Παράλληλα, ως προς τις ιδιότητες του διαχειριστή σε δύο ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρείες, προσκομίστηκε έγγραφο του ΚΕ.ΦΟ.ΔΕ. Αττικής με αριθμό πρωτοκόλλου 18454/29-04-2026, από το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είχε υποβάλει στις 22 Σεπτεμβρίου 2020 αίτημα προς την τότε Δ.Ο.Υ. Χολαργού με συνημμένα τα απαραίτητα έντυπα Μ3 και τις σχετικές υπεύθυνες δηλώσεις, αίτημα το οποίο, όπως υποστηρίχθηκε, δεν διεκπεραιώθηκε εκ παραδρομής.
Κεντρικός πυλώνας της υπεράσπισης υπήρξε ο αυτοτελής ισχυρισμός περί έλλειψης δόλου και έλλειψης γνώσης αναλήθειας.
Παρά την πρόταση της εισαγγελέως της έδρας, η οποία τάχθηκε υπέρ της ενοχής του κατηγορουμένου, οι δικαστές του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου έκαναν δεκτούς τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης.
Ο εκπαιδευτικός κηρύχθηκε αθώος, με αποτέλεσμα να ολοκληρώνεται με δικαστική δικαίωση μια υπόθεση που είχε ξεκινήσει από διοικητικές διαδικασίες πρόσληψης αναπληρωτών εκπαιδευτικών.
Την υπεράσπιση του κατηγορουμένου άσκησε ο δικηγόρος κ. Μανώλης Ζέζιος.
