Ανετράπη απόφαση για λαθρεμπορία πετρελαϊκών καταλοίπων

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας (ΣτΕ), με την υπ’ αρίθμ. 1680/2024 από­φα­σή του, δι­καί­ω­σε εται­ρεία που εδρεύ­ει στην Ρόδο, καθώς και τη νό­μι­μη εκ­πρό­σω­πό της, ακυ­ρώ­νο­ντας προη­γού­με­νη από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά.

Η υπό­θε­ση αφορά στην επι­βο­λή ει­δι­κών φόρων κα­τα­νά­λω­σης και πολ­λα­πλών τελών, συ­νο­λι­κού ύψους 157.834,38 ευρώ, που συν­δέ­ο­νταν με την εμπο­ρία πε­τρε­λαϊ­κών κα­τα­λοί­πων, τα οποία χα­ρα­κτη­ρί­στη­καν από τις αρχές ως ενερ­γεια­κά προ­ϊ­ό­ντα.

Η δια­φο­ρά ξε­κί­νη­σε όταν οι τε­λω­νεια­κές αρχές δια­πί­στω­σαν ότι η εται­ρεία «κα­τεί­χε και εμπο­ρευό­ταν πο­σό­τη­τες πε­τρε­λαϊ­κών κα­τα­λοί­πων (γνω­στών ως «σε­ντι­νό­νε­ρα») που είχαν πε­ρι­συλ­λε­γεί από πλοία, χωρίς την απαι­τού­με­νη άδεια και χωρίς να έχουν κα­τα­βλη­θεί οι σχε­τι­κοί δα­σμοί και φόροι.

Ει­δι­κό­τε­ρα, η εται­ρεία, σύμ­φω­να με τις αρχές, πώ­λη­σε 707.906 κιλά «ακά­θαρ­του μα­ζούτ» σε τέσ­σε­ρις επι­χει­ρή­σεις από το 2007 έως το 2011, πα­ρα­βιά­ζο­ντας τις δια­τά­ξεις του Εθνι­κού Τε­λω­νεια­κού Κώ­δι­κα.

Η εται­ρεία, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα της συλ­λο­γής απο­βλή­των λι­πα­ντι­κών ελαί­ων, υπο­στή­ρι­ξε ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο προ­ϊ­όν δεν μπο­ρεί να χα­ρα­κτη­ρι­στεί ενερ­γεια­κό, καθώς δεν χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε ως καύ­σι­μο αλλά για ασφαλ­τι­κές ερ­γα­σί­ες. Ωστό­σο, το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιά είχε απορ­ρί­ψει την προ­σφυ­γή τους, απο­δε­χό­με­νο τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό του προ­ϊ­ό­ντος ως ενερ­γεια­κού και την επι­βο­λή των σχε­τι­κών φόρων.

Το ΣτΕ έκρι­νε ότι το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο δεν τεκ­μη­ρί­ω­σε επαρ­κώς τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό των πε­τρε­λαϊ­κών κα­τα­λοί­πων ως ενερ­γεια­κών προ­ϊ­ό­ντων. Σύμ­φω­να με το ανώ­τα­το διοι­κη­τι­κό δι­κα­στή­ριο, τα πε­τρε­λαϊ­κά από­βλη­τα δεν κα­το­νο­μά­ζο­νται ρητά στον Εθνι­κό Τε­λω­νεια­κό Κώ­δι­κα ως ενερ­γεια­κά προ­ϊ­ό­ντα, και ως εκ τού­του, απαι­τεί­ται εξέ­τα­ση της υπα­γω­γής τους σε συ­γκε­κρι­μέ­νο κω­δι­κό συν­δυα­σμέ­νης ονο­μα­το­λο­γί­ας.

Το ΣτΕ ση­μεί­ω­σε ότι η έν­νοια των ενερ­γεια­κών προ­ϊ­ό­ντων πρέ­πει να ερ­μη­νεύ­ε­ται αυ­στη­ρά και να τεκ­μη­ριώ­νε­ται η χρήση ή οι ιδιό­τη­τες του προ­ϊ­ό­ντος που το κα­τα­τάσ­σουν στην κα­τη­γο­ρία αυτή. Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση, η από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά δεν έλαβε υπόψη τα συ­γκε­κρι­μέ­να χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του προ­ϊ­ό­ντος, πα­ρα­λεί­πο­ντας να εξε­τά­σει τη συμ­βα­τό­τη­τά του με τους ορι­σμούς της νο­μο­θε­σί­ας.

Η έλ­λει­ψη κα­τάλ­λη­λης τεκ­μη­ρί­ω­σης οδή­γη­σε το ΣτΕ να αναι­ρέ­σει την από­φα­ση του Εφε­τεί­ου, απο­δε­χό­με­νο ότι τα «σε­ντι­νό­νε­ρα» δεν μπο­ρούν να χα­ρα­κτη­ρι­στούν αυ­τό­μα­τα ως ενερ­γεια­κά προ­ϊ­ό­ντα χωρίς την απα­ραί­τη­τη νο­μι­κή και τε­χνι­κή ανά­λυ­ση.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Μα­νώ­λης Βλά­χος.