Τεχνική έκθεση ψυχολόγου αμφισβητεί την αξιοπιστία των μαρτυρικών καταθέσεων σε υπόθεση κακοποίησης δίδυμων ανηλίκων

• Στο επί­κε­ντρο της τεχνι­κής συμ­βού­λου τίθε­νται η μνη­μο­νική επάρ­κεια των μικρής ηλικίας παιδιών, η χρονική από­σταση από τα φερό­μενα περι­στα­τικά, οι μεθο­δο­λο­γι­κές αδυ­να­μίες της προη­γη­θεί­σας πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης και οι παρα­τη­ρή­σεις για τη συμπε­ρι­φορά τους κατά τη βιντε­ο­σκο­πη­μένη εξέταση

Σε νέα φάση εισέρ­χε­ται η υπόθεση που έχει συγκλο­νί­σει τη Ρόδο, με την κατά­θεση τεχνι­κής έκθεσης από πραγ­μα­το­γνώ­μονα ψυχο­λόγο που ορί­στηκε από την πλευρά της 55χρονης Λευ­κο­ρω­σί­δας κατη­γο­ρου­μέ­νης. Το έγγραφο, ημε­ρο­μη­νίας 15 Απρι­λίου 2026, εστιά­ζει στην επι­στη­μο­νική αξιο­λό­γηση των κατα­θέ­σεων των ανη­λί­κων διδύμων που φέρο­νται ως παθό­ντες και θέτει σειρά ζητη­μά­των ανα­φο­ρικά με την απο­δει­κτική αξία του υλικού που έχει συγκε­ντρω­θεί κατά την προ­δι­κα­σία. Η εξέλιξη έρχεται μετά το βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου που κήρυξε άκυρες τις προη­γού­με­νες κατα­θέ­σεις των ανη­λί­κων

Το πλαίσιο της τεχνι­κής έκθεσης

Η έκθεση συντά­χθηκε κατόπιν αιτή­μα­τος της κατη­γο­ρου­μέ­νης και του διο­ρι­σμού της συντά­κτριας ως τεχνι­κής συμ­βού­λου. Αντι­κεί­μενο της εργα­σίας, σύμφωνα με τις δια­τυ­πώ­σεις του εγγρά­φου, είναι η επι­στη­μο­νική εκτί­μηση της αξιο­πι­στίας των μαρ­τυ­ρι­κών κατα­θέ­σεων των δύο ανη­λί­κων, σε συν­δυα­σμό με την κριτική αξιο­λό­γηση της ψυχο­λο­γι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης που έχει ήδη διε­νερ­γη­θεί.

Κεντρικό επι­χεί­ρημα της έκθεσης απο­τε­λεί η πολύ μικρή ηλικία των ανη­λί­κων κατά την περίοδο που τοπο­θε­τού­νται χρονικά τα φερό­μενα περι­στα­τικά.

Σύμφωνα με την τεχνική σύμ­βουλο, τα παιδιά βρί­σκο­νταν σε ηλικία περίπου πέντε ετών, στάδιο κατά το οποίο, όπως υπο­στη­ρί­ζει, η μνήμη δεν έχει στα­θε­ρο­ποι­η­θεί επαρκώς. Η παρέ­λευση σημα­ντι­κού χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος έως τη λήψη των κατα­θέ­σεων απο­τε­λεί, κατά τη συντά­κτρια, επι­βα­ρυ­ντικό παρά­γο­ντα για την εγκυ­ρό­τητα του υλικού, καθώς οι ανα­μνή­σεις υφί­στα­νται φυσιο­λο­γική φθορά αλλά και ενδε­χό­μενη ανα­δό­μηση.

Στο σώμα της έκθεσης γίνεται εκτενής αναφορά στο πρώτο φερό­μενο περι­στα­τικό, που τοπο­θε­τεί­ται σε χώρο παρα­λίας. Η τεχνική σύμ­βου­λος επι­ση­μαί­νει ότι το συμβάν, σύμφωνα με την περι­γραφή που έχει δοθεί, έλαβε χώρα σε δημόσιο χώρο και παρου­σία τρίτου ενή­λι­κου προ­σώ­που, χωρίς ωστόσο να κατα­γρά­φε­ται άμεση αντί­δραση απο­τρο­πής, δια­μαρ­τυ­ρίας ή προ­στα­σίας.

Η τεχνική σύμ­βου­λος δια­τυ­πώ­νει τη θέση ότι η τέλεση σοβαρών παρα­βα­τι­κών πράξεων ενώπιον τρίτων χωρίς αντί­δραση είναι εξαι­ρε­τικά ασυ­νή­θι­στη. Σημειώ­νει ακόμη ότι η ίδια η περι­γραφή του ανη­λί­κου εστιά­ζει σε αίσθημα δυσφο­ρίας και όχι σε σαφή αντί­ληψη κακο­ποί­η­σης, υπο­δη­λώ­νο­ντας, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ότι η εμπει­ρία ενδέ­χε­ται να αξιο­λο­γή­θηκε εκ των υστέρων.

Το περι­στα­τικό με τον άγνωστο άνδρα

Με ιδιαί­τερη ένταση η έκθεση εστιά­ζει στο δεύτερο φερό­μενο περι­στα­τικό. Σύμφωνα με τη συντά­κτρια, η αφήγηση παρου­σιά­ζει σοβαρή ασάφεια ως προς βασικά στοι­χεία, με τους ανη­λί­κους να μην είναι σε θέση να περι­γρά­ψουν το πρόσωπο, να ανα­φέ­ρουν ταυ­τό­τητα ή να προσ­διο­ρί­σουν με σαφή­νεια τη χρονική ακο­λου­θία του γεγο­νό­τος.

Κατα­γρά­φο­νται δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις ως προς τον χώρο, με ανα­φο­ρές που εναλ­λάσ­σο­νται μεταξύ δωμα­τίου και σαλο­νιού, αλλά και ως προς τη φύση του οπτικού υλικού που φέρεται να προ­βλή­θηκε.

Τα παιδιά, σύμφωνα με την τεχνική σύμ­βουλο, δεν παρέ­χουν σαφή περι­γραφή του περιε­χο­μέ­νου, πέραν της γενικής ανα­φο­ράς σε γυμνούς που χόρευαν, ενώ δεν υπάρχει σαφής ανά­μνηση του μέσου προ­βο­λής.

Η συμπε­ρι­φορά κατά τη βιντε­ο­σκο­πη­μένη  κατά­θεση

Στοι­χείο που ανα­δει­κνύ­ε­ται με βάρος στην έκθεση είναι η συμπε­ρι­φορά των παιδιών κατά τη διάρ­κεια της βιντε­ο­σκο­πη­μέ­νης κατά­θε­σής τους. Σύμφωνα με τη συντά­κτρια, τα παιδιά γελού­σαν και δεν παρου­σί­α­ζαν εμφανή συναι­σθη­μα­τική φόρτιση κατά την αφήγηση των φερό­με­νων περι­στα­τι­κών. Υπο­στη­ρί­ζει ότι τα παιδιά που ανα­κα­λούν τραυ­μα­τικά γεγο­νότα συνήθως παρου­σιά­ζουν ενδεί­ξεις δυσφο­ρίας ή απο­φυ­γής, με την επι­φύ­λαξη ότι η απουσία τέτοιων ενδεί­ξεων δεν απο­κλείει αυτο­μά­τως την κακο­ποί­ηση.

Η κριτική στην πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη

Σημα­ντικό μέρος της έκθεσης κατα­λαμ­βά­νει η κριτική απο­τί­μηση της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης που έχει εντα­χθεί στη δικο­γρα­φία. Η τεχνική σύμ­βου­λος υπο­στη­ρί­ζει ότι η ερμη­νεία των μνη­μο­νι­κών κενών ως ένδειξη αξιο­πι­στίας δεν τεκ­μη­ριώ­νε­ται επι­στη­μο­νικά, ενώ η σύνδεση συναι­σθη­μα­τι­κών αντι­δρά­σεων με την αλήθεια των γεγο­νό­των δεν είναι, κατά την κρίση της, ασφαλής. Σημειώ­νει επι­πλέον ότι η χρήση βοη­θη­τι­κών εργα­λείων, όπως οι κάρτες συναι­σθη­μά­των, απο­τυ­πώ­νει την υπο­κει­με­νική εμπει­ρία του παιδιού και όχι την αντι­κει­με­νική ακρί­βεια των γεγο­νό­των, ενώ δια­τεί­νε­ται ότι δεν δια­φαί­νε­ται επαρκής έλεγχος εναλ­λα­κτι­κών υπο­θέ­σεων ή πιθανών επιρ­ροών.

Η συντά­κτρια κατα­λή­γει ότι, από τη συνο­λική εκτί­μηση των στοι­χείων, οι κατα­θέ­σεις των ανη­λί­κων εμφα­νί­ζουν σημα­ντι­κούς περιο­ρι­σμούς ως προς την αξιο­πι­στία τους, με τα φερό­μενα περι­στα­τικά να χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από ασάφεια, απο­σπα­σμα­τι­κό­τητα και ελλιπή τεκ­μη­ρί­ωση. Σύμφωνα με την τελική της κρίση, το περι­στα­τικό της παρα­λίας υπό τις συγκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες δεν στοι­χειο­θε­τεί επαρκώς κακο­ποι­η­τική πράξη, ενώ το περι­στα­τικό με τον άγνωστο άνδρα παρου­σιά­ζει σοβαρές ελλεί­ψεις ως προς τη βασική του δομή.

Η απο­δει­κτική αξία των κατα­θέ­σεων, υπο­γραμ­μί­ζει, κρί­νε­ται περιο­ρι­σμένη και απαιτεί ιδιαί­τερη επι­φύ­λαξη κατά τη δικα­στική αξιο­λό­γηση.

Η νέα τεχνική έκθεση εντάσ­σε­ται στο φάκελο της υπό­θε­σης ως στοι­χείο της υπε­ρά­σπι­σης και ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει αντι­κεί­μενο εκτε­νούς δικο­νο­μι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης, ιδίως ενόψει της επα­νά­λη­ψης της δια­δι­κα­σίας λήψης των μαρ­τυ­ρι­κών κατα­θέ­σεων που έχει δια­τα­χθεί από το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης της κατη­γο­ρου­μέ­νης παρί­στα­νται οι κ.κ. Βασίλης Μπέης, Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Στε­φα­νία Μπέρδη, ενώ για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας οι κ.κ. Στέλιος Κιουρ­τζής και Μύριαμ Τομαρά.