Σε δίκη για εμπρησμό τουριστικών σκαφών στο Φαληράκι με βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου

Σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, κατη­γο­ρού­με­νος για εμπρη­σμό από πρόθεση, από τον οποίο μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει κοινός κίν­δυ­νος σε ξένα πράγ­ματα, παρα­πέ­μπε­ται, με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ένας υπήκοος Αλβα­νίας, σε βάρος του οποίου είχε εκδοθεί ένταλμα σύλ­λη­ψης, ως εμπλε­κό­με­νου σε υπόθεση μαφιό­ζι­κων επι­θέ­σεων σε του­ρι­στικά σκάφη στο Φαλη­ράκι.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Την 6η Μαΐου 2012 και περί ώραν 04.00 τα ξημε­ρώ­ματα εκδη­λώ­θηκε πυρ­κα­γιά στο αλιευ­τικό κατα­φύ­γιο στο Φαλη­ράκι πλησίον της προ­βλή­τας σε δύο ελλι­με­νι­σμένα επαγ­γελ­μα­τικά σκάφη έλξης θαλάσ­σιων μέσων ανα­ψυ­χής.

Πρό­κει­ται για τα σκάφη «FALIRAKI QUEEN» ιδιο­κτη­σίας ενός ημε­δα­πού και «ΜΑΝΟΣ», ιδιο­κτη­σίας εται­ρείας συμ­φε­ρό­ντων του.

Η πυρ­κα­γιά εκδη­λώ­θηκε συγκε­κρι­μένα στο κατά­στρωμα του σκάφους «FALIRAKI QUEEN» στο χώρο επι­βα­τών και πλο­ή­γη­σης.

Το εν λόγω σκάφος ήταν αγκυ­ρο­βο­λη­μένο με τη δεξιά του πλευρά στην προ­βλήτα, ενώ στην αρι­στερή του πλευρά ήταν δεμένο το σκάφος «ΜΑΝΟΣ». Σύμφωνα με έκθεση     εργα­στη­ρια­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης της Διεύ­θυν­σης Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών της ΕΛ.ΑΣ., ανι­χνεύ­θη­καν ίχνη εύφλε­κτης ύλης, όπως πετρέ­λαιο κίνησης και θέρ­μαν­σης, φωτι­στικό πετρέ­λαιο και δια­λύ­τες καθα­ρι­σμού.

Δεν εντο­πί­στηκε βρα­χυ­κύ­κλωμα ή άλλη αιτία πρό­κλη­σης της πυρ­κα­γιάς.

Από την προ­κλη­θείσα πυρ­κα­γιά κατα­στρά­φηκε ολο­σχε­ρώς ο χώρος επι­βα­τών και πλο­ή­γη­σης του σκάφους «FALIRAKI QUEEN» καθώς και ο ηλε­κτρο­νι­κός και επαγ­γελ­μα­τι­κός εξο­πλι­σμός και εξο­πλι­σμός διά­σω­σης, το σύστημα πλο­ή­γη­σης και η προ­στα­τευ­τική τέντα.

Επίσης, κάηκε τμήμα της πρύμνης του σκάφους «ΜΑΝΟΣ», το σύστημα πλο­ή­γη­σης, το παρ­μπρίζ και η προ­στα­τευ­τική τέντα του. Επίσης, λόγω των υψηλών θερ­μο­κρα­σιών, έλιωσαν τα πλα­στικά στοι­χεία του ηλε­κτρο­λο­γι­κού πίνακα της εγκα­τά­στα­σης παροχής ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος και νερού στα ελλι­με­νι­σμένα σκάφη.

Ο ιδιο­κτή­της των δύο επαγ­γελ­μα­τι­κών σκαφών, που κατα­στρά­φη­καν από την πυρ­κα­γιά, κατο­νό­μασε στην ένορκη κατά­θεσή του ως υπό­πτους τέλεσης της πράξης, τον αλλο­δαπό και 5 ημε­δα­πούς, καθώς λίγο καιρό πριν την εκδή­λωση της πυρ­κα­γιάς με απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, το οποίο εκδί­καζε κατ’ έφεση υπόθεση εμπρη­σμού από πρόθεση σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος του σκάφους ιδιο­κτη­σίας ενός έτερου ημε­δα­πού την 20η Δεκεμ­βρίου 2001 στο Φαλη­ράκι, με κατη­γο­ρου­μέ­νους για την πράξη αυτή ως φυσικό αυτουργό τον Αλβανό και ηθικούς αυτουρ­γούς 3 ημε­δα­πούς, ο ίδιος καθώς και ακόμη ένας Ροδίτης αθω­ώ­θη­καν λόγω αμφι­βο­λιών για την εμπλοκή τους στην υπόθεση, ενώ ο Αλβανός και ένας τέταρ­τος Ροδίτης κρί­θη­καν ένοχοι, ο μεν πρώτος ως φυσικός αυτουρ­γός, ο δε δεύ­τε­ρος ως ηθικός αυτουρ­γός.

Στη δίκη αυτή, ως μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας είχαν κατα­θέ­σει ενόρκως 4 ημε­δα­ποί που υπο­πτεύ­θηκε για την πυρ­κα­γιά στα δικά του σκάφη.

Ανα­φο­ρικά με την εμπλοκή 4 ημε­δα­πών στην συγκε­κρι­μένη υπόθεση, εκτός από την ένορκη κατά­θεση του ιδιο­κτήτη των ως άνω σκαφών, που τους κατο­νο­μά­ζει ως υπό­πτους, από κανένα άλλο στοι­χείο της δικο­γρα­φίας δεν προ­κύ­πτει η οποιου­δή­ποτε είδους συμ­με­το­χής τους στο έγκλημα για το οποίο κατη­γο­ρού­νται, το γεγονός δε της αντι­δι­κίας τους μαζί με το θύμα και το ότι είχαν κατα­θέ­σει ως μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας στη δίκη στην οποία εκείνος υπήρξε κατη­γο­ρο­γύ­με­νος και μετέ­πειτα αθω­ώ­θηκε, από μόνο του δεν κρίθηκε από το δικα­στικό συμ­βού­λιο ικανό να αξιο­λο­γη­θεί ως επαρκής ένδειξη για την άσκηση ποι­νι­κής δίωξης.

Ανα­φο­ρικά δε με τον ημεδαπό κατη­γο­ρού­μενο, όπως προ­κύ­πτει από το από απο­φυ­λα­κι­στή­ριο του Κατα­στή­μα­τος Κρά­τη­σης Κω, εκείνος την 6η Μαΐου 2014, ημέρα κατά την οποία εκδη­λώ­θηκε η πυρ­κα­γιά στα σκάφη ιδιο­κτη­σίας του θύματος, εξέτιε ποινή φυλά­κι­σης.

Ανα­φο­ρικά με την εμπλοκή του κατη­γο­ρου­μέ­νου υπηκόου Αλβα­νίας δεν υπήρξε αυτό­πτης μάρ­τυ­ρας, που να τον κατο­νο­μά­ζει ως φυσικό αυτουργό της πράξης, πλην όμως, το δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε ότι υπάρ­χουν επαρ­κείς ενδεί­ξεις.

Κατά την εκδί­καση της υπό­θε­σης στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου ο Αλβανός κατα­δι­κά­στηκε ως φυσικός αυτουρ­γός της πράξης του εμπρη­σμού σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος, ενώ το θύμα της νέας πυρ­κα­γιάς αθω­ώ­θηκε λόγω αμφι­βο­λιών κατά πλειο­ψη­φία, αν και ο Αλβανός είχε ομο­λο­γή­σει την πράξη του και τον είχε κατο­νο­μά­σει ως ηθικό αυτουργό.

Επι­πλέον, την 6η Δεκεμ­βρίου 2012 και ενώ η συγκε­κρι­μένη υπόθεση εκκρε­μούσε ακόμη στο στάδιο λήψης ενόρκων κατα­θέ­σεων από τον Ανα­κριτή, ο Αλβανός φέρεται να κάλεσε τηλε­φω­νικά το θύμα και τον απεί­λησε.

Επι­βα­ρυ­ντικό κρίθηκε και το ό,τι ο Αλβανός κλήθηκε σε απο­λο­γία και δεν εμφα­νί­στηκε.