Το Συμβούλιο Εφετών αποφαίνεται για την τύχη της προσωρινής κράτησης του 83χρονου κατηγορουμένου για σεξουαλική κακοποίηση της 8χρονης εγγονής του

• Κρα­τεί­ται στο σω­φρο­νι­στι­κό κα­τά­στη­μα Γρε­βε­νών από τον Οκτώ­βριο του 2025 • Κα­τη­γο­ρεί­ται για βια­σμό κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, κα­τά­χρη­ση ανη­λί­κου κάτω των 12 ετών κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και αι­μο­μι­ξία με κα­τιό­ντα κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση

Στο επό­με­νο κρί­σι­μο στά­διο ει­σέρ­χε­ται η πο­λύ­κρο­τη δι­κο­γρα­φία των Δω­δε­κα­νή­σων που αφορά ημε­δα­πό 83 ετών, κα­τη­γο­ρού­με­νο για βα­ρύ­τα­τα αδι­κή­μα­τα σε­ξουα­λι­κής φύ­σε­ως σε βάρος της ανή­λι­κης εγ­γο­νής του.

Η συ­μπλή­ρω­ση του νό­μι­μου εξα­μή­νου προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, οδή­γη­σε στην ει­σα­γω­γή της δι­κο­γρα­φί­ας στο Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, το οποίο κα­λεί­ται πλέον να απο­φαν­θεί με βού­λευ­μα εάν θα απο­λυ­θεί ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ή εάν η προ­σω­ρι­νή κρά­τη­σή του θα συ­νε­χι­στεί μέχρι και το ανώ­τα­το όριο του ενός έτους που ορί­ζει ο νόμος.

Η κα­τη­γο­ρία, το χρο­νι­κό και το πε­ριε­χό­με­νο των απο­δι­δό­με­νων πρά­ξε­ων

Το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο που βα­ρύ­νει τον 83χρονο ημε­δα­πό είναι από τα βα­ρύ­τε­ρα που μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­σει κα­τη­γο­ρού­με­νος ενώ­πιον ποι­νι­κού δι­κα­στη­ρί­ου στη χώρα και αφορά σε­ξουα­λι­κά αδι­κή­μα­τα σε βάρος αί­μα­τος. Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας, οι πρά­ξεις τε­λέ­στη­καν σε βάρος της ανή­λι­κης εγ­γο­νής του, η οποία κατά την έναρ­ξη της κα­κο­ποί­η­σης ήταν 5,5 ετών, ενώ σε κα­νέ­να ση­μείο του επί­μα­χου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος δεν είχε συ­μπλη­ρώ­σει την ηλι­κία των 12 ετών. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, ως παπ­πούς και φρο­ντι­στής της ανή­λι­κης, είχε πρό­σβα­ση στο πρό­σω­πό της κα­θη­με­ρι­νά, καθώς η επί­βλε­ψη και φύ­λα­ξή της του είχαν ανα­τε­θεί από τη μη­τέ­ρα της.

Το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο πε­ρι­λαμ­βά­νει 3 δια­κρι­τές ποι­νι­κές κα­τη­γο­ρί­ες, που αλ­λη­λο­ε­πι­κα­λύ­πτο­νται πραγ­μα­το­λο­γι­κά αλλά θε­με­λιώ­νουν αυ­το­τε­λείς ποι­νι­κές ευ­θύ­νες.

Πρώτη κα­τη­γο­ρία: Βια­σμός κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να τέ­λε­σε γε­νε­τή­σιες πρά­ξεις με την ανή­λι­κη χωρίς τη συ­ναί­νε­σή της, κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από τον Μάιο του 2020 έως και τον Σε­πτέμ­βριο του 2021, σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθεί­σες ημε­ρο­μη­νί­ες εντός του δια­στή­μα­τος αυτού, τόσο στη Ρόδο όσο και στη Χάλκη Δω­δε­κα­νή­σου. Σκο­πός του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, ήταν η διέ­γερ­ση και η ικα­νο­ποί­η­ση της γε­νε­τή­σιας ορμής και επι­θυ­μί­ας του.

Δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία: Κα­τά­χρη­ση ανη­λί­κου κάτω των 12 ετών κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση

Η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία αφορά στην ίδια χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο, με πε­ρισ­σό­τε­ρες πρά­ξεις που συ­νι­στούν εξα­κο­λού­θη­ση του ίδιου εγκλή­μα­τος. Εδώ η ευ­θύ­νη θε­με­λιώ­νε­ται στο γε­γο­νός ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ενήρ­γη­σε εν γνώ­σει του ότι η ανή­λι­κη ήταν κάτω των 12 ετών, και ότι η επί­βλε­ψη και η φύ­λα­ξή της του είχαν ανα­τε­θεί από τη μη­τέ­ρα της. Ο νόμος εξαρ­τά τη συ­γκε­κρι­μέ­νη κα­τη­γο­ρία από τη σχέση εμπι­στο­σύ­νης και ανά­θε­σης φρο­ντί­δας με­τα­ξύ θύτη και θύ­μα­τος, η οποία στη συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση υφί­στα­το πλή­ρως. Οι πρά­ξεις που απο­δί­δο­νται είναι ταυ­τό­ση­μες με αυτές της πρώ­της κα­τη­γο­ρί­ας.

Τρίτη κα­τη­γο­ρία: Αι­μο­μι­ξία από ανιό­ντα κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση

Η τρίτη κα­τη­γο­ρία κα­λύ­πτει χρο­νι­κά ένα τμήμα της πα­ρα­πά­νω πε­ριό­δου, από τον Δε­κέμ­βριο του 2020 έως και τον Σε­πτέμ­βριο του 2021, και θε­με­λιώ­νε­ται στη συγ­γε­νι­κή σχέση με­τα­ξύ κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και πα­θού­σας. Ο 83χρο­νος τυγ­χά­νει παπ­πούς της ανή­λι­κης, καθώς η πα­θού­σα είναι τέκνο της θετής κόρης του, και ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, εν γνώ­σει αυτής της οι­κο­γε­νεια­κής σχέ­σης, φέ­ρε­ται να ενήρ­γη­σε γε­νε­τή­σιες πρά­ξεις μαζί της. Οι πρά­ξεις αυτές, που συ­μπί­πτουν με αυτές που πε­ρι­γρά­φο­νται στις δύο προη­γού­με­νες κα­τη­γο­ρί­ες, απο­δί­δο­νται ως τε­λε­σθεί­σες από ανιό­ντα σε κα­τιό­ντα, στοι­χείο που συ­νι­στά αυ­το­τε­λές αδί­κη­μα κατά τον Ποι­νι­κό Κώ­δι­κα.

Η ει­κό­να που ανα­δύ­ε­ται από τη δι­κο­γρα­φία

Πέραν των τριών αυτών κα­τη­γο­ριών, το σύ­νο­λο του απο­δει­κτι­κού υλι­κού σκια­γρα­φεί μια πα­ρα­τε­τα­μέ­νη και συ­στη­μα­τι­κή κα­κο­ποί­η­ση ανή­λι­κης από το άτομο που ήταν υπεύ­θυ­νο για τη φύ­λα­ξή της. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος εκ­με­ταλ­λεύ­τη­κε, σύμ­φω­να με την ει­σαγ­γε­λι­κή αξιο­λό­γη­ση, το νεαρό της ηλι­κί­ας της πα­θού­σας, την ευά­λω­τη θέση της και τον ρόλο φρο­ντι­στή που είχε ανα­λά­βει, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος πα­ράλ­λη­λα την απου­σία και την αδια­φο­ρία των γο­νέ­ων για την ανα­τρο­φή και την εν γένει επί­βλε­ψη της ανή­λι­κης. Οι πρά­ξεις πε­ρι­γρά­φο­νται ως πολ­λα­πλές και επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες, αφο­ρούν τα γεν­νη­τι­κά όρ­γα­να της πα­θού­σας αλλά και την πε­ριο­χή του πρω­κτού αυτής, ενώ πε­ρι­λαμ­βά­νουν επί­σης θω­πεί­ες στα από­κρυ­φα ση­μεία της ανή­λι­κης.

Από τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας προ­κύ­πτει, επί­σης, ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος κοι­μό­ταν μαζί με την ανή­λι­κη εγ­γο­νή του, γε­γο­νός που επι­βε­βαιώ­νε­ται από τις χωρίς όρκο κα­τα­θέ­σεις, πα­ρου­σία πραγ­μα­το­γνώ­μο­να παι­δο­ψυ­χο­λό­γου, της ίδιας της πα­θού­σας καθώς και των ανή­λι­κων αδελ­φών της. Επι­πλέ­ον, η κα­τά­θε­ση της πα­θού­σας πε­ρι­λαμ­βά­νει και ανα­φο­ρές σε πα­ρό­μοιες πρά­ξεις του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου σε βάρος άλλης ανή­λι­κης, εξα­δέλ­φης της πα­θού­σας, στοι­χείο που λαμ­βά­νε­ται υπόψη από την ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση ως πε­ραι­τέ­ρω έν­δει­ξη της συ­στη­μα­τι­κής φύσης της κα­κο­ποι­η­τι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή ει­σή­γη­ση υπέρ της συ­νέ­χι­σης

Η ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση κρί­νει ότι συ­ντρέ­χουν εξαι­ρε­τι­κοί λόγοι που επι­βάλ­λουν τη συ­νέ­χι­ση της κρά­τη­σης και τάσ­σε­ται υπέρ αυτής όχι όμως πέραν της 6ης Οκτω­βρί­ου 2026, οπότε και συ­μπλη­ρώ­νε­ται το ανώ­τα­το ετή­σιο όριο που θέτει ο νόμος. Κρί­σι­μης ση­μα­σί­ας κρί­νε­ται ότι τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία που συ­γκε­ντρώ­θη­καν κατά την αστυ­νο­μι­κή προ­α­νά­κρι­ση και την κύρια ανά­κρι­ση θε­με­λιώ­νουν, σύμ­φω­να με την ει­σαγ­γε­λι­κή αξιο­λό­γη­ση, ισχυ­ρές εν­δεί­ξεις ενο­χής.

Η στάση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νεί­ται τις κα­τη­γο­ρί­ες που του απο­δί­δο­νται αλλά η Ει­σαγ­γε­λέ­ας έκρι­νε ότι όσα ισχυ­ρί­στη­κε δεν είναι πει­στι­κά. Ει­δι­κό­τε­ρα έκρι­νε ότι ο ισχυ­ρι­σμός του ότι ου­δέ­πο­τε έμενε μόνος με την ανή­λι­κη δια­ψεύ­δε­ται ευ­θέ­ως από τις κα­τα­θέ­σεις του φα­κέ­λου. Επί­σης, ο ισχυ­ρι­σμός του ότι ο ίδιος συ­νέ­δρα­με στην απο­κά­λυ­ψη των γε­γο­νό­των κρί­νε­ται ανα­λη­θής, καθώς απο­δει­κνύ­ε­ται ότι επε­χεί­ρη­σε να συ­γκα­λύ­ψει τα αδι­κή­μα­τα και να απο­τρέ­ψει την κόρη του από το να τα κα­ταγ­γεί­λει στην αστυ­νο­μία.

Εξάλ­λου, η υπό­θε­ση εκ­κί­νη­σε με έγ­γρα­φο που κα­τα­τέ­θη­κε στην Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου στις 11 Οκτω­βρί­ου 2021, χωρίς αυτό να έχει καμία σχέση με τον ίδιο τον κα­τη­γο­ρού­με­νο. Ο ισχυ­ρι­σμός, τέλος, ότι πρό­κει­ται για σκευω­ρία κοι­νω­νι­κών λει­τουρ­γών δεν ευ­στα­θεί, αφού η αφαί­ρε­ση της γο­νι­κής μέ­ρι­μνας των ανη­λί­κων τέ­κνων από τους γο­νείς τους απο­φα­σί­στη­κε με από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου λόγω πλημ­με­λούς άσκη­σης της γο­νι­κής μέ­ρι­μνας και όχι εξαι­τί­ας της υπό κρίση υπό­θε­σης.

Το αί­τη­μα για ηπιό­τε­ρα μέτρα από την πλευ­ρά της υπε­ρά­σπι­σης

Από την πλευ­ρά της υπε­ρά­σπι­σης, οι κ.κ. Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής και Πο­λυ­ξέ­νη Χα­τζη­γιάν­νη έθε­σαν ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου αί­τη­μα για την αντι­κα­τά­στα­ση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης με ηπιό­τε­ρα μέτρα. Η υπε­ρά­σπι­ση επι­κα­λεί­ται τρεις κε­ντρι­κές επι­χει­ρη­μα­το­λο­γι­κές γραμ­μές: πρώ­τον, την ολο­κλή­ρω­ση της ανά­κρι­σης, που σύμ­φω­να με τη δια­δι­κα­στι­κή λο­γι­κή αναι­ρεί τους δι­κο­νο­μι­κούς λό­γους συ­νέ­χι­σης της κρά­τη­σης, δεύ­τε­ρον, την ου­σια­στι­κή απου­σία κιν­δύ­νου φυγής και υπο­τρο­πής, κρί­νο­ντας ότι τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του προ­σώ­που και της ηλι­κί­ας του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου κα­θι­στούν αβά­σι­μους τους σχε­τι­κούς δι­κο­νο­μι­κούς κιν­δύ­νους, και τρί­τον, σο­βα­ρούς λό­γους υγεί­ας που πλήτ­τουν τον 83χρονο.

Η νο­μι­κή δια­δι­κα­σία και τα επό­με­να βή­μα­τα

Το Συμ­βού­λιο Εφε­τών θα απο­φαν­θεί αμε­τα­κλή­τως, στη βάση του άρ­θρου 292 ΚΠΔ, για τη συ­νέ­χι­ση ή μη της κρά­τη­σης. Στον κα­τη­γο­ρού­με­νο και στους συ­νη­γό­ρους του έχει δοθεί προ­θε­σμία για κα­τά­θε­ση εγ­γρά­φου υπο­μνή­μα­τος, ενώ ο κα­τη­γο­ρού­με­νος έχει πρό­σβα­ση και αντί­γρα­φο της ει­σαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης. Ούτε ο ει­σαγ­γε­λέ­ας ούτε η υπε­ρά­σπι­ση εμ­φα­νί­ζο­νται ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου, εκτός εάν αυτό κρί­νει ανα­γκαία τη φυ­σι­κή πα­ρου­σία του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου.

Εάν το Συμ­βού­λιο απο­φα­σί­σει τη συ­νέ­χι­ση, η προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση δεν δύ­να­ται σε καμία πε­ρί­πτω­ση να υπερ­βεί την 6η Οκτω­βρί­ου 2026, ημε­ρο­μη­νία κατά την οποία συ­μπλη­ρώ­νε­ται το ανώ­τα­το ετή­σιο νό­μι­μο όριο. Η υπό­θε­ση ανα­μέ­νε­ται να εκ­δι­κα­στεί ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Πε­ρι­φέ­ρειας του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, με το δι­κα­στή­ριο να φέρει βα­ρύ­τα­το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο που αφορά σε­ξουα­λι­κά αδι­κή­μα­τα εις βάρος ανη­λί­κου κάτω των 12 ετών, με εξαι­ρε­τι­κά επι­βα­ρυ­ντι­κές πε­ρι­στά­σεις, όπως η οι­κο­γε­νεια­κή σχέση θύτη και θύ­μα­τος και η εκ­με­τάλ­λευ­ση του ρόλου του φρο­ντι­στή.