Αποσωληνώθηκε και νοσηλεύεται σε θάλαμο το 4 μηνών βρέφος από το Ισραήλ που υπέστη σηπτική καταπληξία

• Η οι­κο­γέ­νεια ανέ­θε­σε την εκ­προ­σώ­πη­σή της στον κ. Σταύ­ρο Σκάρο, η μη­τέ­ρα ισχυ­ρί­ζε­ται ότι έφυγε με οδη­γί­ες νο­σο­κό­μας ενώ ο εφη­με­ρεύ­ων παι­δί­α­τρος είναι κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κός: υπό ια­τρι­κή επί­βλε­ψη η κρίση θα είχε απο­τρα­πεί

Πέ­ρα­σε η πιο σκο­τει­νή φάση για το 4 μηνών βρέ­φος της ισ­ραη­λι­νής οι­κο­γέ­νειας που βρέ­θη­κε στο επί­κε­ντρο ενός από τα πιο δρα­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά των τε­λευ­ταί­ων εβδο­μά­δων στη Ρόδο.

Το παιδί, που είχε αε­ρο­δια­κο­μι­στεί σε κρί­σι­μη κα­τά­στα­ση στη Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας του Νο­σο­κο­μεί­ου Παί­δων Αθη­νών «Αγία Σοφία», αφού είχε κα­τα­λή­ξει σε ση­πτι­κή κα­τα­πλη­ξία ένεκα πνευ­μο­νί­ας, έχει πλέον απο­σω­λη­νω­θεί, έχει εξέλ­θει από το τμήμα εντα­τι­κής θε­ρα­πεί­ας και νο­ση­λεύ­ε­ται σε θά­λα­μο, έχο­ντας δια­φύ­γει τον κίν­δυ­νο. Πα­ράλ­λη­λα, η οι­κο­γέ­νεια ανέ­θε­σε την εκ­προ­σώ­πη­σή της στον δι­κη­γό­ρο κ. Σταύ­ρο Σκάρο, ενώ η δι­κο­γρα­φία που έχει σχη­μα­τι­στεί πε­ρι­λαμ­βά­νει κα­τα­θέ­σεις που σκια­γρα­φούν δύο εντε­λώς αντι­κρουό­με­νες εκ­δο­χές για ό,τι συ­νέ­βη εκεί­νη τη νύχτα στην παι­δια­τρι­κή κλι­νι­κή.

Από το ξε­νο­δο­χείο στα επεί­γο­ντα: η πρώτη νύχτα

Τα γε­γο­νό­τα, όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή» ξε­κί­νη­σαν τη νύχτα της Πέμ­πτης 2 Απρι­λί­ου 2026, όταν ένα ζευ­γά­ρι Ισ­ραη­λι­νών, ηλι­κί­ας 31 και 30 ετών, που διέ­με­νε με την οι­κο­γέ­νειά του σε ξε­νο­δο­χείο στην πε­ριο­χή της Ιξιάς Ρόδου, δια­πί­στω­σε ότι το 4 μηνών βρέ­φος τους δεν αι­σθα­νό­ταν καλά. Ο για­τρός του ξε­νο­δο­χεί­ου, αφού το εξέ­τα­σε, τους συ­νέ­στη­σε να με­τα­βούν άμεσα στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου. Η οι­κο­γέ­νεια κά­λε­σε ταξί και έφτα­σε στο Τμήμα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών λίγο μετά τα με­σά­νυ­χτα, περί ώρα 00:10 της 3ης Απρι­λί­ου 2026.

Στα Επεί­γο­ντα, ο εφη­με­ρεύ­ων παι­δί­α­τρος εξέ­τα­σε το βρέ­φος, το οποίο εμ­φά­νι­ζε δυ­σχέ­ρεια στην ανα­πνοή, πυ­ρε­τό και μειω­μέ­νη σί­τι­ση. Στην κα­τά­θε­σή της, η 31χρονη μη­τέ­ρα πε­ριέ­γρα­ψε ικα­νο­ποι­η­τι­κούς ζω­τι­κούς δεί­κτες κατά την ει­σα­γω­γή: κο­ρε­σμό οξυ­γό­νου 100%, παλ­μούς 170 και ομα­λές ανα­πνο­ές, με θερ­μο­κρα­σία 37,2 βαθ­μών Κελ­σί­ου. Παρά ταύτα, ο εφη­με­ρεύ­ων παι­δί­α­τρος έκρι­νε ότι απαι­τεί­ται νο­ση­λεία. Το βρέ­φος με­τα­φέρ­θη­κε στην παι­δια­τρι­κή κλι­νι­κή, ει­σή­χθη σε δω­μά­τιο και ξε­κί­νη­σε χο­ρή­γη­ση ορού μετά από εξε­τά­σεις αί­μα­τος.

Η αμ­φι­λε­γό­με­νη απο­χώ­ρη­ση και η εκ­δο­χή της μη­τέ­ρας

Τέσ­σε­ρις ώρες αρ­γό­τε­ρα, και ενώ ο ορός δεν είχε ακόμη ολο­κλη­ρω­θεί, οι γο­νείς του βρέ­φους απο­χώ­ρη­σαν από το νο­σο­κο­μείο. Η πράξη αυτή κα­τα­γρά­φη­κε από τις αστυ­νο­μι­κές αρχές ως έξο­δος λάθρα, παρά τη σαφή αντί­θε­τη γνώμη του θε­ρά­πο­ντος ια­τρού, και απο­τε­λεί τον πυ­ρή­να της ποι­νι­κής διε­ρεύ­νη­σης που ακο­λού­θη­σε.

Η εκ­δο­χή της 31χρο­νης μη­τέ­ρας, όπως απο­τυ­πώ­θη­κε στην κα­τά­θε­σή της, απέ­χει ση­μα­ντι­κά από αυτή την εκτί­μη­ση. Στην απο­λο­γία της ανέ­φε­ρε ότι οι συν­θή­κες στους χώ­ρους του νο­σο­κο­μεί­ου ήταν απα­ρά­δε­κτες, πε­ρι­γρά­φο­ντας πα­ρου­σία γατών και δυ­σο­σμία τσι­γά­ρου τόσο στα επεί­γο­ντα όσο και στην παι­δια­τρι­κή κλι­νι­κή. Κα­τέ­θε­σε ότι, όταν ρώ­τη­σαν τη νο­σο­κό­μα σχε­τι­κά με την απο­χώ­ρη­σή τους, εκεί­νη τους ανα­κοί­νω­σε ότι ο για­τρός ήταν απα­σχο­λη­μέ­νος και δεν μπο­ρού­σε να έρθει, με­τα­φέ­ρο­ντάς τους ωστό­σο τη δική του θέση: είτε να πα­ρα­μεί­νουν ανα­μέ­νο­ντάς τον είτε η νο­σο­κό­μα να αφαι­ρέ­σει η ίδια τον ορό και να απο­χω­ρή­σουν.

Σύμ­φω­να με την ίδια, η οι­κο­γέ­νεια επέ­λε­ξε τη δεύ­τε­ρη επι­λο­γή. Αφού μί­λη­σε με τον σύ­ζυ­γό της, η νο­σο­κό­μα αφαί­ρε­σε τον ορό, κά­λε­σαν ταξί του ξε­νο­δο­χεί­ου και επέ­στρε­ψαν στο Sheraton πε­ρί­που στις 5:00 το πρωί. Η 31χρονη υπο­γράμ­μι­σε ότι απο­χώ­ρη­σε «σύμ­φω­να με τις οδη­γί­ες του νο­σο­κο­μεί­ου», αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά οποια­δή­πο­τε κα­τη­γο­ρία και επι­φυ­λά­χθη­κε πα­ντός νο­μί­μου δι­καιώ­μα­τός της, στρέ­φο­ντας πα­ράλ­λη­λα τις ευ­θύ­νες προς τους ια­τρούς για αμέ­λεια.

Οι ώρες που με­σο­λά­βη­σαν και η δεύ­τε­ρη κα­τάρ­ρευ­ση

Επι­στρέ­φο­ντας στο ξε­νο­δο­χείο, η οι­κο­γέ­νεια θε­ω­ρού­σε ότι το βρέ­φος ήταν σε ικα­νο­ποι­η­τι­κή κα­τά­στα­ση. Το από­γευ­μα της ίδιας ημέ­ρας, ωστό­σο, και πε­ρί­που στις 15:00, οι γο­νείς δια­πί­στω­σαν ότι το παιδί πα­ρου­σί­α­ζε υπνη­λία και άλ­λα­ζε χρώμα. Ανη­συ­χώ­ντας, ανα­ζή­τη­σαν αρ­χι­κά τη γνώμη επι­σκε­πτών για­τρών, οι οποί­οι τους κα­θη­σύ­χα­σαν. Η από­φα­ση να κλη­θεί ασθε­νο­φό­ρο ήρθε αρ­γό­τε­ρα, με την κα­τά­στα­ση του βρέ­φους να έχει επι­δει­νω­θεί αι­σθη­τά.

Αξί­ζει να επι­ση­μαν­θεί ότι η μη­τέ­ρα στην κα­τά­θε­σή της ανέ­φε­ρε ότι κά­λε­σαν ασθε­νο­φό­ρο «πε­ρί­που στις 12:00», στοι­χείο που έρ­χε­ται σε αντί­θε­ση με τον επί­ση­μο χρόνο άφι­ξης του βρέ­φους στο νο­σο­κο­μείο, ο οποί­ος κα­τα­γρά­φη­κε στις 19:53, σύμ­φω­να με την κα­τά­θε­ση του εφη­με­ρεύ­ο­ντος παι­διά­τρου. Το χρο­νι­κό αυτό κενό απο­τε­λεί ένα από τα ση­μεία που η προ­α­νά­κρι­ση κα­λεί­ται να δια­λευ­κά­νει.

Η εκτί­μη­ση του εφη­με­ρεύ­ο­ντος παι­διά­τρου: τι θα γι­νό­ταν αν το βρέ­φος πα­ρέ­με­νε

Περί ώρα 19:53 της 3ης Απρι­λί­ου 2026, το βρέ­φος διε­κο­μί­σθη εκ νέου από το ξε­νο­δο­χείο Sheraton στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου με ασθε­νο­φό­ρο του ΕΚΑΒ, εμ­φα­νί­ζο­ντας σο­βα­ρή ανα­πνευ­στι­κή δυ­σχέ­ρεια. Με­τα­φέρ­θη­κε άμεσα στην παι­δια­τρι­κή κλι­νι­κή, όπου ο εφη­με­ρεύ­ων παι­δί­α­τρος, ο οποί­ος εκτε­λού­σε 24ωρη υπη­ρε­σία, ανέ­λα­βε την αντι­με­τώ­πι­σή του.

Ο κλι­νι­κο­ερ­γα­στη­ρια­κός έλεγ­χος και η ακτι­νο­γρα­φία θώ­ρα­κος ανέ­δει­ξαν ει­κό­να ση­πτι­κής κα­τα­πλη­ξί­ας ένεκα πνευ­μο­νί­ας, κα­τά­στα­ση άμεσα απει­λη­τι­κή για τη ζωή. Το βρέ­φος δια­σω­λη­νώ­θη­κε αμέ­σως και χο­ρη­γή­θη­κε εντα­τι­κή φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή, ενώ κι­νή­θη­καν ταυ­τό­χρο­να δια­δι­κα­σί­ες αε­ρο­δια­κο­μι­δής. Κατά τον εφη­με­ρεύ­ο­ντα παι­δί­α­τρο, η κα­τά­στα­ση του βρέ­φους κατά την πα­ρα­λα­βή του από το πλή­ρω­μα του ασθε­νο­φό­ρου πα­ρέ­με­νε κρί­σι­μη.

Ο παι­δί­α­τρος ήταν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κός ως προς τη σχέση αι­τί­ου και απο­τε­λέ­σμα­τος: εάν το βρέ­φος πα­ρέ­με­νε υπό ια­τρι­κή πα­ρα­κο­λού­θη­ση, οποια­δή­πο­τε επι­πλο­κή θα είχε αντι­με­τω­πι­στεί άμεσα και δεν θα είχε φτά­σει στο ση­μείο να δια­κο­μι­στεί σε κρί­σι­μη για τη ζωή του κα­τά­στα­ση. Ως προς το ποιος από τους δύο γο­νείς πήρε την από­φα­ση να απο­χω­ρή­σουν, ο παι­δί­α­τρος κα­τέ­θε­σε, βάσει πλη­ρο­φο­ριών από συ­να­δέλ­φους που ήταν πα­ρό­ντες εκεί­νη τη νύχτα, ότι η από­φα­ση ελή­φθη από κοι­νού και από τους δύο.

Η αε­ρο­δια­κο­μι­δή στην Αθήνα

Τις πρώ­τες πρω­ι­νές ώρες του Σαβ­βά­του 4 Απρι­λί­ου 2026 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε αε­ρο­δια­κο­μι­δή με προ­ο­ρι­σμό τη ΜΕΘ του Νο­σο­κο­μεί­ου Παί­δων Αθη­νών «Αγία Σοφία». Στο αε­ρο­πλά­νο επι­βι­βά­στη­κε ο 30χρο­νος πα­τέ­ρας ως συ­νο­δός του βρέ­φους. Η 31χρονη μη­τέ­ρα πα­ρέ­μει­νε στη Ρόδο, καθώς η οι­κο­γέ­νεια έχει άλλα 3 ανή­λι­κα παι­διά που διέ­με­ναν στο ξε­νο­δο­χείο κατά τη διάρ­κεια των δια­κο­πών τους.

Στις 23:00 της 3ης Απρι­λί­ου 2026, η διευ­θύ­ντρια της παι­δια­τρι­κής κλι­νι­κής του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου ενη­μέ­ρω­σε τη­λε­φω­νι­κά την Υπο­διεύ­θυν­ση Δί­ω­ξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου για πε­ρι­στα­τι­κό έκ­θε­σης ανη­λί­κου σε κίν­δυ­νο. Κι­νή­θη­κε άμεσα προ­α­νά­κρι­ση. Το πρωί του Σαβ­βά­του 4 Απρι­λί­ου 2026, αστυ­νο­μι­κοί με­τέ­βη­σαν στο ξε­νο­δο­χείο Sheraton, εντό­πι­σαν την 31χρονη μη­τέ­ρα και προ­χώ­ρη­σαν στη σύλ­λη­ψή της. Με εντο­λή Ει­σαγ­γε­λέ­ως αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρη, ενώ η προ­α­νά­κρι­ση για πα­ρά­βα­ση του άρ­θρου 306 του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα, που αφορά στην έκ­θε­ση ανη­λί­κου σε κίν­δυ­νο, συ­νε­χί­ζε­ται.

Η ισ­ραη­λι­νή οι­κο­γέ­νεια ανέ­θε­σε την εκ­προ­σώ­πη­σή της στον δι­κη­γό­ρο κ. Σταύ­ρο Σκάρο.

Η κί­νη­ση αυτή ανα­μέ­νε­ται να δώσει νέα δυ­να­μι­κή στην υπό­θε­ση, με την πλευ­ρά της οι­κο­γέ­νειας να αμ­φι­σβη­τεί ευ­θέ­ως τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά όπως απο­τυ­πώ­θη­καν στο αστυ­νο­μι­κό αρ­χείο και να επι­φυ­λάσ­σε­ται αξιώ­σε­ων ανα­φο­ρι­κά με τις συν­θή­κες νο­ση­λεί­ας.

Η νο­μι­κή δια­μά­χη που ανα­μέ­νε­ται να ακο­λου­θή­σει θα κλη­θεί να απα­ντή­σει σε ένα κε­ντρι­κό ερώ­τη­μα: αν η απο­χώ­ρη­ση από το νο­σο­κο­μείο απο­τε­λού­σε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η μη­τέ­ρα, απο­τέ­λε­σμα οδη­γιών νο­ση­λευ­τι­κού προ­σω­πι­κού ή, όπως κα­τα­γρά­φε­ται στην προ­α­νά­κρι­ση, μο­νο­με­ρή και αυ­θαί­ρε­τη από­φα­ση που έθεσε τη ζωή του βρέ­φους σε κίν­δυ­νο. Το μόνο που έχει πλέον αδιαμ­φι­σβή­τη­τα επι­λυ­θεί είναι το ίδιο το κρί­σι­μο ερώ­τη­μα για τη ζωή του μι­κρού ασθε­νή: το βρέ­φος έχει απο­σω­λη­νω­θεί, έχει δια­φύ­γει τον κίν­δυ­νο και νο­ση­λεύ­ε­ται σε θά­λα­μο.