Παναγιώτης Μπουλιέρης: «Η ενότητα είναι όρος νίκης στο ΠΑΣΟΚ»

Με το συ­νέ­δριο του ΠΑΣΟΚ να ολο­κλη­ρώ­νε­ται σε μια πε­ρί­ο­δο έντο­νων πο­λι­τι­κών διερ­γα­σιών και εσω­κομ­μα­τι­κών εντά­σε­ων, το κόμμα της δη­μο­κρα­τι­κής πα­ρά­τα­ξης κα­λεί­ται να επα­να­προσ­διο­ρί­σει τη στρα­τη­γι­κή και τη συ­νο­χή του ενό­ψει των επό­με­νων εθνι­κών εκλο­γών. Η ανά­γκη για ενό­τη­τα, κα­θα­ρό πο­λι­τι­κό στίγ­μα και ανα­συ­γκρό­τη­ση των δομών ανα­δει­κνύ­ε­ται ως κρί­σι­μο στοί­χη­μα για την επό­με­νη ημέρα.

Ο Πα­να­γιώ­της Μπου­λιέ­ρης, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη Να­τά­σα Πα­μπρή, το­πο­θε­τεί­ται με σα­φή­νεια για τα εσω­κομ­μα­τι­κά ζη­τή­μα­τα που προη­γή­θη­καν, τις απο­φά­σεις που ση­μα­το­δο­τούν αλ­λα­γή πο­ρεί­ας, αλλά και τον στρα­τη­γι­κό στόχο του ΠΑΣΟΚ να διεκ­δι­κή­σει πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο στο πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό. Πα­ράλ­λη­λα, ξε­κα­θα­ρί­ζει τη στάση του κόμ­μα­τος απέ­να­ντι σε εν­δε­χό­με­να σε­νά­ρια συ­νερ­γα­σιών, δί­νο­ντας το στίγ­μα μιας πο­λι­τι­κής αυ­τό­νο­μης και με προ­ο­δευ­τι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Κύριε Μπου­λιέ­ρη ολο­κλη­ρώ­νε­ται σή­με­ρα το Συ­νέ­δριο του ΠΑΣΟΚ. Ποια βα­σι­κά ζη­τή­μα­τα θα πρέ­πει να λύ­σε­τε στο κόμμα προ­κει­μέ­νου να πο­ρευ­τεί­τε ενω­μέ­νοι στις εκλο­γές, καθώς όλο το προη­γού­με­νο διά­στη­μα, το ΠΑΣΟΚ τα­λαι­πω­ρή­θη­κε από εσω­κομ­μα­τι­κά ζη­τή­μα­τα, ανοι­κτά μέ­τω­πα και εσω­στρέ­φεια; Μπο­ρεί­τε να συ­νε­χί­σε­τε έτσι;

Δεν μπο­ρού­με να συ­νε­χί­σου­με έτσι. Το ΠΑΣΟΚ οφεί­λει να κλεί­σει ορι­στι­κά τα μέ­τω­πα εσω­στρέ­φειας, να βάλει τέλος στις σκιές και τις προ­σω­πι­κές δια­δρο­μές και να επι­βά­λει κα­θα­ρή πο­λι­τι­κή γραμ­μή με συλ­λο­γι­κή ευ­θύ­νη και πει­θαρ­χία. Η ενό­τη­τα δεν είναι επι­κοι­νω­νια­κό τέ­χνα­σμα. Είναι όρος επι­βί­ω­σης και βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση νίκης. Απέ­να­ντι σε μια κοι­νω­νία που ζητά λύ­σεις, δεν έχου­με το δι­καί­ω­μα να ανα­λω­νό­μα­στε σε εσω­τε­ρι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις.

Με πρό­ε­δρο τον Νίκο Αν­δρου­λά­κη, το κόμμα κάνει κα­θα­ρά βή­μα­τα μπρο­στά. Με σο­βα­ρό­τη­τα, θε­σμι­κό λόγο, ανα­νέ­ω­ση προ­σώ­πων και σαφές προ­ο­δευ­τι­κό πρό­γραμ­μα. Ο πρό­ε­δρος εγ­γυά­ται αξιο­πι­στία, ενό­τη­τα και προ­ο­πτι­κή δια­κυ­βέρ­νη­σης. Δεν υπάρ­χει πλέον χώρος για δι­γλωσ­σία ή προ­σω­πι­κές ατζέ­ντες.

Προ­χω­ρά­με όλοι μαζί, με σχέ­διο για κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη, ισχυ­ρό κοι­νω­νι­κό κρά­τος και βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη. Με πίστη στις αρχές της δη­μο­κρα­τι­κής πα­ρά­τα­ξης και ξε­κά­θα­ρη στό­χευ­ση: ένα ισχυ­ρό ΠΑΣΟΚ, πυ­λώ­να στα­θε­ρό­τη­τας, που δεν συμ­βι­βά­ζε­ται με τί­πο­τα λι­γό­τε­ρο από τη νίκη στις επό­με­νες εθνι­κές εκλο­γές.

• Οι δια­γρα­φές λύ­νουν πο­λι­τι­κά προ­βλή­μα­τα; Θυ­μί­ζω ότι μία εβδο­μά­δα πριν από το συ­νέ­δριο εί­χα­με τη δια­γρα­φή ενός κο­ρυ­φαί­ου στε­λέ­χους, του Οδυσ­σέα Κων­στα­ντι­νό­που­λου. Μά­λι­στα προ ημε­ρών στην τε­λευ­ταία δη­μο­σκό­πη­ση της MRB φαί­νε­ται ότι το ΠΑΣΟΚ «αι­μορ­ρα­γεί» προς ΝΔ και η συ­σπεί­ρω­ση του κόμ­μα­τος βρί­σκε­ται στο 65,7% μετά τη δια­γρα­φή Κων­στα­ντι­νό­που­λου.

Η από­φα­ση ήταν μο­νό­δρο­μος. Όταν ένα κο­ρυ­φαίο στέ­λε­χος, όπως ο Οδυσ­σέ­ας Κων­στα­ντι­νό­που­λος, επι­λέ­γει να κι­νεί­ται με προ­σω­πι­κή ατζέ­ντα, έξω από τις συλ­λο­γι­κές απο­φά­σεις, τότε τί­θε­ται ζή­τη­μα πο­λι­τι­κής συ­νέ­πειας και αξιο­πι­στί­ας. Στο ΠΑΣΟΚ δεν μπο­ρεί να συ­νυ­πάρ­χει η ενιαία γραμ­μή με πα­ράλ­λη­λες στρα­τη­γι­κές. Η από­φα­ση ήταν ανα­γκαία για να προ­στα­τευ­τεί η συ­νο­χή και η κα­θα­ρό­τη­τα του πο­λι­τι­κού μη­νύ­μα­τος.

Το αφή­γη­μα περί «αι­μορ­ρα­γί­ας» προς την Νέα Δη­μο­κρα­τία δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στη συ­νο­λι­κή ει­κό­να. Οι δη­μο­σκο­πή­σεις κα­τα­γρά­φουν στιγ­μές, όχι δυ­να­μι­κές σε βάθος χρό­νου. Πράγ­μα­τι, η συ­σπεί­ρω­ση μπο­ρεί να επη­ρε­ά­στη­κε συ­γκυ­ρια­κά, όμως σε σειρά με­τρή­σε­ων το ΠΑΣΟΚ εμ­φα­νί­ζει στα­θε­ρά ανο­δι­κές τά­σεις, επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι η κοι­νω­νι­κή του βάση πα­ρα­μέ­νει ενερ­γή και πα­ράλ­λη­λα με­γα­λώ­νει. Με κα­θα­ρή γραμ­μή, πο­λι­τι­κή πει­θαρ­χία και σχέ­διο το κόμμα ενι­σχύ­ει την αξιο­πι­στία του. Η ενό­τη­τα με κα­νό­νες δεν απο­δυ­να­μώ­νει. Αντι­θέ­τως, θω­ρα­κί­ζει το ΠΑΣΟΚ και το βάζει σε τρο­χιά εκλο­γι­κής νίκης.

• Πολλά στε­λέ­χη σας θέ­τουν ως στόχο την πρω­τιά στις εθνι­κές εκλο­γές και να μην μεί­νε­τε επα­να­παυ­μέ­νοι σε μια δεύ­τε­ρη θέση με χα­μη­λό πο­σο­στό. Εκτι­μά­τε ότι πρό­κει­ται για εφι­κτό στόχο; Γιατί μέχρι σή­με­ρα δεν απο­τυ­πώ­νε­ται από τις δη­μο­σκο­πή­σεις μία τέ­τοια ει­κό­να…

Ο στό­χος της πρω­τιάς είναι όχι μόνο εφι­κτός, αλλά και ανα­γκαί­ος για τον λαό. Η πο­λι­τι­κή δεν είναι στα­τι­κή απο­τύ­πω­ση δη­μο­σκο­πή­σε­ων. Είναι δυ­να­μι­κή δια­δι­κα­σία ανα­τρο­πής συ­σχε­τι­σμών. Αν οι εκλο­γές κρί­νο­νταν από τις με­τρή­σεις, δεν θα υπήρ­χαν ποτέ με­γά­λες πο­λι­τι­κές αλ­λα­γές. Η γοη­τεία της πο­λι­τι­κής είναι ακρι­βώς αυτή: ότι οι κοι­νω­νί­ες, όταν πο­λι­τι­κο­ποιού­νται, ανα­τρέ­πουν δε­δο­μέ­να και επι­λέ­γουν προ­ο­πτι­κή.

Σή­με­ρα βλέ­που­με μια κοι­νω­νία που βγαί­νει από την αδρά­νεια, που ανα­ζη­τά την αλ­λα­γή με ου­σια­στι­κές λύ­σεις και κα­θα­ρές απα­ντή­σεις. Εκεί βρί­σκε­ται η δύ­να­μη του ΠΑΣΟΚ. Στην ικα­νό­τη­τά του να εκ­φρά­σει ξανά τη με­γά­λη κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία. Οι δη­μο­σκο­πή­σεις κα­τα­γρά­φουν τά­σεις, όχι το τε­λι­κό απο­τέ­λε­σμα. Και ήδη, σε μια σειρά με­τρή­σε­ων, απο­τυ­πώ­νε­ται κι­νη­τι­κό­τη­τα και ανο­δι­κή δυ­να­μι­κή.

Με ενό­τη­τα και κα­θα­ρό πο­λι­τι­κό στίγ­μα το ΠΑΣΟΚ μπο­ρεί να με­τα­τρέ­ψει αυτή τη δυ­να­μι­κή σε ρεύμα νίκης. Όσο η κοι­νω­νία συμ­με­τέ­χει, συ­γκρί­νει και απο­φα­σί­ζει πο­λι­τι­κά, τόσο οι συ­σχε­τι­σμοί αλ­λά­ζουν. Και τότε, η πρω­τιά δεν είναι σε­νά­ριο. Είναι απο­τέ­λε­σμα.

• Για το σε­νά­ριο εν­δε­χό­με­νης με­τε­κλο­γι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με την Νέα Δη­μο­κρα­τία τι λέτε;

Η θέση μας για το εν­δε­χό­με­νο με­τε­κλο­γι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με την Νέα Δη­μο­κρα­τία είναι απο­λύ­τως ξε­κά­θα­ρη, κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κή και αδια­πραγ­μά­τευ­τη. Δεν υπάρ­χει κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο συ­νερ­γα­σί­ας. Αυτή η στάση απο­τε­λεί βαθιά πο­λι­τι­κή επι­λο­γή, βα­σι­σμέ­νη σε ου­σια­στι­κές ιδε­ο­λο­γι­κές και προ­γραμ­μα­τι­κές δια­φο­ρές.

Ο πρό­ε­δρός μας, Νίκος Αν­δρου­λά­κης, έχει επα­νει­λημ­μέ­να απο­κλεί­σει με τον πιο σαφή και κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κό τρόπο οποια­δή­πο­τε συ­νερ­γα­σία με την Νέα Δη­μο­κρα­τία. Και αυτό γιατί οι πο­λι­τι­κές που εκ­φρά­ζει και εφαρ­μό­ζει η ΝΔ βρί­σκο­νται στον αντί­πο­δα των αρχών και των προ­τε­ραιο­τή­των μας. Από το κοι­νω­νι­κό κρά­τος και την προ­στα­σία των θε­σμών, έως τη δια­φά­νεια και τη δί­καιη ανά­πτυ­ξη.

Δεν πρό­κει­ται για θέμα προ­σώ­πων, αλλά για βα­θιές πο­λι­τι­κές δια­φο­ρές. Οι πο­λί­τες αξί­ζουν κα­θα­ρές κου­βέ­ντες και όχι σε­νά­ρια συ­γκυ­βέρ­νη­σης που αλ­λοιώ­νουν την εντο­λή τους. Εμείς επι­λέ­γου­με τον δρόμο της πο­λι­τι­κής αυ­το­νο­μί­ας, με συ­νέ­πεια, αξιο­πι­στία και προ­ο­δευ­τι­κό πρό­ση­μο. Συ­νε­πώς, κάθε συ­ζή­τη­ση περί συ­νερ­γα­σί­ας με την Νέα Δη­μο­κρα­τία είναι εκτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και δεν αφορά σε καμία πε­ρί­πτω­ση στις επι­λο­γές και στις δε­σμεύ­σεις μας απέ­να­ντι στην κοι­νω­νία.

• Στο συ­νέ­δριο υπάρ­χει θέμα που να αφορά στη λει­τουρ­γία των πε­ρι­φε­ρεια­κών δομών διοί­κη­σης του κόμ­μα­τος, δη­λα­δή τον ρόλο σύ­στα­σης των Νο­μαρ­χια­κών Επι­τρο­πών;

Το ζή­τη­μα της λει­τουρ­γί­ας των πε­ρι­φε­ρεια­κών δομών διοί­κη­σης και ει­δι­κό­τε­ρα του ρόλου και της συ­γκρό­τη­σης των Νο­μαρ­χια­κών Επι­τρο­πών απο­τε­λεί ένα από τα κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα. Είναι κοινή πα­ρα­δο­χή ότι το κόμμα χρειά­ζε­ται μια ου­σια­στι­κή ανα­νέ­ω­ση στη δομή και τη λει­τουρ­γία του, ώστε να αντα­πο­κρι­θεί πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά στις σύγ­χρο­νες πο­λι­τι­κές και κοι­νω­νι­κές απαι­τή­σεις.

Στο πλαί­σιο αυτό, ανα­μέ­νε­ται να προ­χω­ρή­σου­με σε ση­μα­ντι­κές αλ­λα­γές που θα αφο­ρούν τόσο στις Νο­μαρ­χια­κές όσο και στις Το­πι­κές Ορ­γα­νώ­σεις. Οι αλ­λα­γές αυτές δεν θα είναι επι­φα­νεια­κές, αλλά θα στο­χεύ­ουν στη βελ­τί­ω­ση της λει­τουρ­γι­κό­τη­τας, της συμ­με­το­χι­κό­τη­τας και της πο­λι­τι­κής απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας των ορ­γα­νώ­σε­ων. Σκο­πός είναι να ενι­σχυ­θεί η σύν­δε­ση του κόμ­μα­τος με την κοι­νω­νία και να δοθεί ου­σια­στι­κός ρόλος στα στε­λέ­χη και τα μέλη σε κάθε πε­ριο­χή, σε κάθε νησί, σε κάθε χωριό και σε κάθε γει­το­νιά. Ακόμη, εξε­τά­ζο­νται νέα μο­ντέ­λα ορ­γά­νω­σης που θα εκ­συγ­χρο­νί­σουν τη δομή του κόμ­μα­τος για κα­λύ­τε­ρη αλ­λη­λε­πί­δρα­ση της βάσης με το κόμμα. Στό­χος αυτής της ανα­διορ­γά­νω­σης είναι να ενι­σχυ­θεί, πα­ράλ­λη­λα, και η απο­κέ­ντρω­ση στη λήψη απο­φά­σε­ων. Το κόμμα προ­χω­ρά σε μια νέα φάση, με βα­θιές τομές που θα αγ­γί­ξουν όλες τις βαθ­μί­δες του, από την κο­ρυ­φή έως τη βάση. Οι Νο­μαρ­χια­κές και Το­πι­κές Ορ­γα­νώ­σεις θα απο­τε­λέ­σουν βα­σι­κό πυ­λώ­να αυτής της ανα­συ­γκρό­τη­σης.