Νικόλας Διμέλης: “Η Ρόδος χρειάζεται λύσεις, όχι εκκρεμότητες”

Κύριε Διμέλη πλη­σιά­ζουμε ήδη στο μέσο της θητείας της δημο­τι­κής αρχής. Ποια είναι η εκτί­μησή σας για την πορεία των πραγ­μά­των, που χρειά­ζο­νται διόρ­θωση, γιατί η βελόνα μοιάζει να έχει κολ­λή­σει;

Βρι­σκό­μα­στε σ’ ένα σημείο κυρία Παμπρή, όπου αρχίζει να απο­τυ­πώ­νε­ται η πορεία της δημο­τι­κής αρχής. Είναι αλήθεια ότι υπάρ­χουν προ­κλή­σεις και ζητή­ματα που απα­σχο­λούν την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών, όμως η αυτο­διοί­κηση απαιτεί χρόνο, σχέδιο και επιμονή. Το ζητού­μενο είναι να επι­τα­χυν­θούν οι ρυθμοί και να δοθούν λύσεις με σταθερά βήματα, πάντα με γνώμονα το καλό του νησιού. Είναι σαφές ότι η διοί­κηση ενός μεγάλου και απαι­τη­τι­κού δήμου όπως της Ρόδου δεν είναι εύκολη υπόθεση και απαιτεί χρόνο, προ­σαρ­μογή και σωστό σχε­δια­σμό. Η Ρόδος έχει ανάγκη από λύσεις, στα­θε­ρό­τητα και έργο που θα απο­τυ­πώ­νε­ται στην καθη­με­ρι­νό­τητα των ανθρώ­πων της.

• Όταν οι μετρή­σεις της κοινής γνώμης δεί­χνουν ότι το αίσθημα που καλ­λιερ­γεί­ται είναι της απο­γο­ή­τευ­σης, μάλλον θα χρεια­στεί πολλή δουλειά για την αλλαγή, καθώς περά­σαμε δύο χρόνια αμφι­σβή­τη­σης -σχεδόν για τα πάντα- εκτι­μώ­ντας ότι η πρώην δημο­τική αρχή άφησε πίσω καμένη γη;

Πιστεύω πως χρειά­ζε­ται καλύ­τε­ρος συντο­νι­σμός και ιεράρ­χηση προ­τε­ραιο­τή­των. Τα προ­βλή­ματα είναι γνωστά και δεν λύνο­νται από τη μία μέρα στην άλλη. Αυτό που έχει σημασία είναι να υπάρχει συνέ­πεια, συνερ­γα­σία και διάθεση να προ­χω­ρή­σουν τα έργα που έχει ανάγκη η τοπική κοι­νω­νία. Ταυ­τό­χρονα συνερ­γα­σία και θεσμική σοβα­ρό­τητα, η αυτο­διοί­κηση δεν είναι πεδίο αντι­πα­ρα­θέ­σεων αλλά ευθύνης, οι συν­θέ­σεις φέρνουν λύσεις! Προ­σω­πικά πιστεύω πως η συνεχής επαφή με την κοι­νω­νία φέρνει τους πολίτες πιο κοντά στην διοί­κηση και έτσι διορ­θώ­νο­νται πολλά λάθη και γίνεται πιο απο­τε­λε­σμα­τική. Αυτό που κάνει την διαφορά είναι ένα μετρή­σιμο έργο με επί­κε­ντρο τον πολίτη.

• Ένα από τα μεγάλα οράματα της περιο­χής ήταν και η κατα­σκευή μέσω ΣΔΙΤ του σχο­λείου και του κλει­στού γυμνα­στη­ρίου στον Αρχάγ­γελο. Οι πλη­ρο­φο­ρίες λένε ότι τέθηκε εκτός, όμως στον Αρχάγ­γελο δεν ακού­γε­ται ψίθυρος;

Τα μεγάλα έργα απαι­τούν ευθύνη, συνέ­πεια και καθαρές λύσεις. Το έργο του σχο­λείου και του κλει­στού γυμνα­στη­ρίου στον Αρχάγ­γελο δεν είναι απλό έργο, είναι μια ουσια­στική επέν­δυση στο μέλλον της τοπικής κοι­νω­νίας. Γι’ αυτό δεν πρέπει να περνά σε δεύτερη μοίρα ή να συνο­δεύ­ε­ται από σιωπή. Η κοι­νω­νία μπορεί να μην εκφρά­ζε­ται πάντα με ένταση, αυτό όμως δεν σημαί­νει ότι δεν υπάρχει αγωνία και προσ­δο­κία. Οι πολίτες περι­μέ­νουν συγκε­κρι­μέ­νες απα­ντή­σεις και ξεκά­θαρη κατεύ­θυνση. Τα έργα ΣΔΙΤ έχουν αντι­κει­με­νι­κές δυσκο­λίες και απαι­τούν χρόνο, αλλά αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη για διαρκή ενη­μέ­ρωση, δια­φά­νεια και πολι­τική βούληση για να προ­χω­ρή­σουν. Σε αυτή τη φάση, το κρίσιμο δεν είναι να ανα­ζη­τούμε ευθύνες αλλά να δια­σφα­λί­σουμε ότι το έργο θα επα­νέλ­θει σε τροχιά υλο­ποί­η­σης. Ο Αρχάγ­γε­λος αξίζει λύσεις, όχι εκκρε­μό­τη­τες και το στοί­χημα δεν είναι τι έγινε, αλλά τι θα γίνει από εδώ και πέρα.

Προ­σφά­τως είχαμε και την καρα­μπόλα του Γιώργου Βαρέλη από την ενότητα. Μπορεί κάποιος ν’ αντα­πο­κρι­θεί σ’ ένα πρώην δήμο όταν δεν γνω­ρί­ζει καν την περιοχή, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται συντο­πί­τες σας;

Οι επι­λο­γές κρί­νο­νται στο πεδίο, όχι στα λόγια. Όσον αφορά στον Γιώργο Βαρέλη υπη­ρέ­τησε με συνέ­πεια και αφο­σί­ωση την ενότητα, προ­ω­θώ­ντας σημα­ντικά έργα υπο­δο­μών και βελ­τιώ­νο­ντας στο μέτρο του δυνατού την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών.

Εγώ κυρία Παμπρή δεν αποδομώ κανέναν αυτο­διοι­κη­τικό γιατί γνωρίζω από μέσα πόσες ανθρω­πο­ώ­ρες αφιε­ρώ­νει ο καθένας στα κοινά για το καλό των πολιτών. Η κρίση στην άσκηση της εξου­σίας θεω­ρεί­ται δεδο­μένη για μένα, ωστόσο και ο πολίτης καλό είναι να έχει συμ­με­το­χική σχέση.

Επο­μέ­νως ο κ. Βαρέλης για μένα μπορεί να συνε­χί­σει το παρα­γω­γικό του έργο, σε όποιο πόστο κι αν τοπο­θε­τη­θεί. Ταυ­τό­χρονα η νέα αντι­δή­μαρ­χος, η κα Γιαν­νέλη έχει ήδη δείξει άμεση διάθεση συνερ­γα­σίας και προ­σαρ­μο­γής στην περιοχή.

• Η δημο­τική αρχή υπο­στη­ρί­ζει ότι έλυσε το πρό­βλημα υδρο­δό­τη­σης του οικι­σμού, όμως το ζήτημα της απο­χέ­τευ­σης και του βιο­λο­γι­κού παρα­μέ­νει σε εκκρε­μό­τητα. Ο χρόνος περνά και στον Μαγκαφά συνε­χί­ζουν να πέφτουν λύματα;

Η πρόοδος στην υδρο­δό­τηση είναι σημα­ντική, όμως τα ζητή­ματα απο­χέ­τευ­σης στον Αρχάγ­γελο έχουν βαθύ­τε­ρες ρίζες και απαι­τούν ορι­στική λύση. Είναι θετικό ότι η δημο­τική αρχή προ­χώ­ρησε σε παρεμ­βά­σεις που βελ­τί­ω­σαν την υδρο­δό­τηση της περιο­χής. Πρό­κει­ται για ένα χρόνιο πρό­βλημα που επη­ρέ­αζε την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών και κάθε βελ­τί­ωση προς αυτή την κατεύ­θυνση είναι καλο­δε­χού­μενη.

Ωστόσο, το θέμα της απο­χέ­τευ­σης και της λει­τουρ­γίας βιο­λο­γι­κού καθα­ρι­σμού στον Αρχάγ­γελο δεν είναι νέο πρό­βλημα. Από το 2010 έχει κατα­σκευα­στεί εκτε­τα­μένο δίκτυο απο­χέ­τευ­σης, το οποίο δυστυ­χώς δεν κατέστη δυνατό να λει­τουρ­γή­σει πλήρως επειδή δεν υπήρξε ο απα­ραί­τη­τος απο­δέ­κτης λυμάτων. Αυτό σημαί­νει ότι, ενώ έγιναν σημα­ντι­κές επεν­δύ­σεις σε υπο­δο­μές, το έργο δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε ποτέ ως προς τη λει­τουρ­γι­κό­τητά του.

Αυτή η πραγ­μα­τι­κό­τητα δημιουρ­γεί ένα δια­χρο­νικό έλλειμμα, το οποίο καμία δημο­τική αρχή δεν κατά­φερε μέχρι σήμερα να επι­λύ­σει ορι­στικά. Σήμερα βλέ­πουμε τις συνέ­πειες αυτού του κενού, με φαι­νό­μενα όπως αυτά που παρα­τη­ρού­νται στον Μαγκαφά, όπου εξα­κο­λου­θούν να εμφα­νί­ζο­νται λύματα, γεγονός που προ­κα­λεί ανη­συ­χία στους κατοί­κους και θέτει ζητή­ματα δημό­σιας υγείας και προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος. Δεν πρό­κει­ται, λοιπόν, για ένα ζήτημα συγκυ­ριακό, αλλά για ένα διαρ­θρω­τικό πρό­βλημα που απαιτεί ολο­κλη­ρω­μένο σχε­δια­σμό, τεχνι­κές λύσεις και δια­σφά­λιση του τελικού απο­δέ­κτη των λυμάτων, ώστε να μπο­ρέ­σει επι­τέ­λους να λει­τουρ­γή­σει το σύστημα όπως είχε αρχικά προ­βλε­φθεί. Το ζητού­μενο σήμερα δεν είναι η ανα­ζή­τηση ευθυνών για το παρελ­θόν, αλλά η εξεύ­ρεση μίας ρεα­λι­στι­κής και μόνιμης λύσης που θα κλείσει ορι­στικά ένα ζήτημα δεκα­ε­τιών.

Ποια έργα που αφήσατε δρο­μο­λο­γη­μένα θεω­ρείτε ότι δεν έχουν την εξέλιξη που επι­βάλ­λε­ται και κιν­δυ­νεύ­ουν να «παγώ­σουν» αφού δεν υπάρχει συνέ­χεια από τη διοί­κηση;

Σχετικά με τα έργα της δικής μου θητείας, η σημε­ρινή δημο­τική αρχή προ­χώ­ρησε στη λει­τουρ­γία του νέου δημο­τι­κού σχο­λείου στη Λειβάδα λόγω του ό,τι η Περι­φέ­ρεια και οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες ενέ­κρι­ναν τη μετα­φορά των μαθητών με λεω­φο­ρεία το 2025. Μία λύση την οποία είχα προ­τεί­νει από το καλο­καίρι του 2023 στον περι­φε­ρειάρχη. Δυστυ­χώς αυτή η λύση εφαρ­μό­στηκε ένα χρόνο μετά με την νέα δημο­τική αρχή όπου μετα­στέ­γασε το Β’ δημο­τικό σχολείο στην περιοχή. Προ­σω­πικά θα ήθελα να ευχα­ρι­στήσω τον δήμαρχο κ. Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη για την άμεση αντα­πό­κρισή του σχετικά με τη λει­τουρ­γία του νέου σχο­λείου.

Τώρα, όσον αφορά στο παλιό δημο­τικό σχολείο, η νέα δημο­τική αρχή ολο­κλή­ρωσε το έργο και νομίζω πως είναι στην τελική φάση για παρά­δοση. Ανα­φέ­ρο­μαι στο παλιό δημο­τικό σχολείο, ένα έργο του 1919, που για πρώτη φορά επί θητείας μου πήραμε με χρη­σι­δά­νειο το κτήριο για 49 έτη από την εκκλη­σία του Αρχαγ­γέ­λου, συντά­ξαμε μελέτη και δημο­πρα­τή­σαμε το έργο, το οποίο σχε­διά­στηκε ως κέντρο πολι­τι­σμού. Σήμερα το κτήριο απο­τε­λεί πραγ­μα­τικό στολίδι στον Αρχάγ­γελο και οφεί­λουμε να περά­σουμε στο επόμενο βήμα, να εγκαι­νια­στεί και να απο­κτή­σει συγκε­κρι­μένη ταυ­τό­τητα και λει­τουρ­γία. Επίσης, ένα άλλο έργο που πρέπει να ολο­κλη­ρω­θεί είναι η ασφαλ­τό­στρωση του δρόμου από Άγιο Κων­στα­ντίνο έως Λουτρά. Να αναφέρω πως έχουμε συντά­ξει μελέτη και μπορεί άμεσα οι τεχνι­κές υπη­ρε­σίες να προ­χω­ρή­σουν σε δημο­πρά­τηση. Επι­πλέον, ιδιαί­τε­ρης σημα­σίας είναι και η προ­ο­πτική δημιουρ­γίας θεάτρου 250 θέσεων εντός του ιππο­τι­κού κάστρου Αρχαγ­γέ­λου. Πρό­κει­ται για ένα έργο με ισχυρό πολι­τι­σμικό απο­τύ­πωμα, το οποίο θα ανα­δεί­ξει το ίδιο το μνημείο. Έχουμε θετική γνω­μο­δό­τηση από την αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία το 2022, από την πρώην έφορο κα Μάνια Μιχαη­λί­δου, όπου έχει δρο­μο­λο­γη­θεί η σύνταξη αρχι­τε­κτο­νι­κής μελέτης από την πλευρά του Δήμου και τοπο­γρα­φι­κής από την πλευρά της αρχαιο­λο­γι­κής υπη­ρε­σίας. Το επόμενο βήμα είναι η ολο­κλή­ρωση αυτών των μελετών και από τις δύο πλευρές.

Στη θητεία σας είχατε αμφι­σβη­τή­σει το μοντέλο διοί­κη­σης ζητώ­ντας το σπάσιμο του Δήμου. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι παρα­μέ­νετε στα­θε­ρός σε αυτή την άποψη. Αυτό που παρα­τη­ρεί­ται όμως είναι περαι­τέρω υπο­βάθ­μιση του ρόλου των δήμων και οι αλλαγές που γίνο­νται είναι με βάση το επι­τε­λικό κράτος και όχι την αυτο­τέ­λεια της εγγύ­τε­ρης διοί­κη­σης στον πολίτη;

Η θέση μου παρα­μέ­νει σταθερή, μια αυτο­διοί­κηση πιο κοντά στον πολίτη, είναι πιο απο­τε­λε­σμα­τική. Η πρόταση για το «σπάσιμο» του Δήμου δεν είναι συγκυ­ριακή, την έχω δια­τυ­πώ­σει εδώ και τέσσερα χρόνια, ως μία θεσμική προ­σέγ­γιση που στο­χεύει στην ενί­σχυση της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας και της εγγύ­τη­τας της διοί­κη­σης προς τον πολίτη. Μεγάλοι και πολυ­σύν­θε­τοι δήμοι, όπως αυτός της Ρόδου, αντι­με­τω­πί­ζουν αντι­κει­με­νι­κές δυσκο­λίες στη δια­χεί­ριση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας. Η από­σταση από τον πολίτη μεγα­λώ­νει και οι ανάγκες δεν καλύ­πτο­νται με ταχύ­τητα που απαι­τεί­ται. Η άποψή μου παρα­μέ­νει ότι μικρό­τε­ρες, πιο ευέ­λι­κτες διοι­κη­τι­κές δομές μπορούν να αντα­πο­κρι­θούν πιο άμεσα, πιο απο­τε­λε­σμα­τικά στις ανάγκες των τοπικών κοι­νω­νιών. Στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες δεν ζητούν εξη­γή­σεις, ζητούν λύσεις.