O ανθός αγουρέλαιου Milestone κερδίζει βραβεία και “δύσκολες” αγορές – Βρείτε το και στη Ρόδο

Ο Κων­στα­ντί­νος Μαμ­μά­σης είναι μόλις 32 χρο­νών. Γεν­νή­θη­κε και με­γά­λω­σε στην Πάτρα. Είναι Δι­δά­κτωρ του Πα­νε­πι­στη­μί­ου της Γλα­σκώ­βης.

‘Έχει ερ­γα­σθεί ως σύμ­βου­λος σε εται­ρεί­ες τη­λε­πι­κοι­νω­νιών διε­θνώς και ως εκ­παι­δευ­τής σε τε­χνο­λο­γί­ες νέας γε­νιάς στην Μ. Βρε­τα­νία. Τε­λευ­ταία ερ­γά­σθη­κε ως κύ­ριος Ερευ­νη­τής στο Εθνι­κό Συμ­βού­λιο Έρευ­νας της Ιτα­λί­ας (CNR) στην Πίζα.

Πριν δύο χρό­νια απο­φά­σι­σε να επι­στρέ­ψει στην Ελ­λά­δα και στην γε­νέ­τει­ρά του την Πάτρα και μαζί με την Μπάρ­μπα­ρα Ρου­σά­κη είχαν μια ξε­χω­ρι­στή ιδέα να δη­μιουρ­γή­σουν το MILESTONE. Ένα εκλε­κτό προ­ϊ­όν, το… «χρυ­σά­φι» της ελιάς που δεν είναι άλλο από: Ανθό αγου­ρε­λαί­ου!

Δεν είναι όμως ένα ακόμη απλό ελαιό­λα­δο αλλά η ανώ­τε­ρη μορφή βιο­λο­γι­κού Αγου­ρε­λαί­ου. Το MILESTONE είναι πιο σπά­νιο και πιο πο­λύ­τι­μο ακόμα και από το εκλε­κτό­τε­ρο κοινό Αγου­ρέ­λαιο. Ο Ανθός αυτού του ελαί­ου απο­τε­λεί το εκλε­κτό­τε­ρο μέρος του Αγου­ρε­λαί­ου αφού μπο­ρεί να συλ­λε­χθεί μόνο από την επι­φά­νεια, στα­γό­να-στα­γό­να.

Τον Κων­στα­ντί­νο Μαμ­μά­ση τον ψά­χνα­με μέρες για να μας μι­λή­σει.

Τε­λι­κά τον εντο­πί­σα­με στη Μάνη όπου, αυτή την πε­ρί­ο­δο, βρί­σκε­ται σε πλήρη εξέ­λι­ξη η πα­ρα­γω­γή του MILESTONE. Παίρ­νο­ντας και ο ίδιος μιαν ανάσα από την χρο­νο­βό­ρα αυτή δια­δι­κα­σία δέ­χθη­κε ν’ απα­ντή­σει στα ερω­τή­μα­τα του thebest.gr.

Πε­ρή­φα­νος για το προ­ϊ­όν που δη­μιουρ­γεί, μας μί­λη­σε για τις δια­κρί­σεις που έχει πάρει ως και­νο­τό­μο προ­ϊ­όν και από την ΓΑΙΑ ως μια από τις κα­λύ­τε­ρες επι­χει­ρη­μα­τι­κές ιδέες της προη­γού­με­νης χρο­νιάς.

Στην πα­ρού­σα φάση το MILESTONE μπο­ρεί να το βρει κα­νείς μόνο σε επι­λεγ­μέ­να πα­ντο­πω­λεία στην Αθήνα, σε εστια­τό­ρια και ξε­νο­δο­χεία νη­σιών όπως η Ρόδος, η Σα­ντο­ρί­νη, η Κως ή μέσω του δια­δι­κτύ­ου σε πόρ­ταλς με ποιο­τι­κά και βιο­λο­γι­κά αγαθά, και φυ­σι­κά στο εξω­τε­ρι­κό στην Σι­γκα­πού­ρη και την Αγ­γλία όπου γί­νε­ται ανάρ­πα­στο. Σύ­ντο­μα δε, ανα­μέ­νε­ται να φθά­σει μέχρι τις ΗΠΑ.

Όπως μας εξη­γεί η πα­ρα­γω­γή είναι πε­ριο­ρι­σμέ­νης κλί­μα­κας. Φέτος ανα­μέ­νε­ται ν’ αγ­γί­ξει τις 2.000 φιά­λες των 500ml, δι­πλά­σια από πέ­ρυ­σι. Η δια­δι­κα­σία της πα­ρα­γω­γής του διαρ­κεί ώρες καθώς ο βαθ­μός δυ­σκο­λί­ας είναι με­γά­λος.

Στο πιε­στή­ριο απα­σχο­λού­νται συ­νο­λι­κά 9 άτομα, ενώ άλλοι 3-4 συ­νερ­γά­τες της εται­ρί­ας OF DREAMS AND KNOWLEDGE, έχουν ανα­λά­βει την προ­ώ­θη­ση στην αγορά. Η τυ­πο­ποί­η­ση γί­νε­ται στην Πάτρα.

«Ο καρ­πός συλ­λέ­γε­ται κάθε χρόνο στη Μάνη, μέσω συ­νερ­γα­σιών με το­πι­κούς πι­στο­ποι­η­μέ­νους πα­ρα­γω­γούς, καθώς και από ελαιώ­νες της επι­χεί­ρη­σης. Πρέ­πει να είναι σε πρώ­ι­μο στά­διο, από τα μέσα Οκτω­βρί­ου μέχρι το πολύ τα τέλη Νο­εμ­βρί­ου. Πρέ­πει να πλη­ροί ορ­γα­νι­κούς-βιο­λο­γι­κούς όρους καλ­λιέρ­γειας, ενώ ακόμα και η συλ­λο­γή του γί­νε­ται αβί­α­στα», μας εξη­γεί ο κ. Μαμ­μά­σης.

Ακόμα και η φιάλη του MILESTONE είναι ιδιαί­τε­ρη-δια­φο­ρε­τι­κή. Ο σχε­δια­σμός της δι­ήρ­κη­σε πε­ρί­που 1,5 χρόνο. Έπρε­πε να εκ­πέ­μπει και αυτή την ει­κό­να ενός προ­ϊ­ό­ντος 100% φυ­σι­κού, να επι­δει­κνύ­ει και αυτή τον αρ­γό­στρο­φο τρόπο πα­ρα­γω­γής. Έχει, τι άλλο, το σχήμα της μυ­λό­πε­τρας και είναι φτιαγ­μέ­νη από πυλό που είναι το κα­λύ­τε­ρο μο­νω­τι­κό και προ­σφέ­ρει προ­στα­σία που δεν μπο­ρεί να προ­σφέ­ρει το γυαλί. Δεν το βλέ­πει το φως κι έτσι δια­τη­ρού­νται κα­λύ­τε­ρα τα ευ­ερ­γε­τι­κά του στοι­χεία.

Επει­δή όμως είναι γε­νι­κά ένα ευαί­σθη­το προ­ϊ­όν πρέ­πει να κα­τα­να­λώ­νε­ται όσο πιο γρή­γο­ρα γί­νε­ται. Ο ιδα­νι­κός χρό­νος είναι οι 12 μήνες.

«Το MILESTONE ταυ­τί­ζε­ται με το αργό φα­γη­τό. Έτσι κι εμείς στην πα­ρα­γω­γή του δεν πρέ­πει να βια­ζό­μα­στε, οφεί­λου­με να του δώ­σου­με το χώρο και τον χρόνο για να ανα­πτύ­ξει τις ου­σί­ες του. Γι’ αυτό και η δια­δι­κα­σία πα­ρα­γω­γής του είναι αβί­α­στη. Αυτό το μή­νυ­μα έπρε­πε να πε­ρά­σου­με και μέσα από την χει­ρο­ποί­η­τη φιάλη μας. Το απο­τέ­λε­σμα είναι φυ­σι­κό και η τε­λι­κά ει­κό­να είναι πιο άγρια», ση­μειώ­νει ο κ. Μαμ­μά­σης.

Όσο για τις δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τώ­πι­σαν για τη δη­μιουρ­γία της εται­ρί­ας, ουκ ολί­γες, μιας και στην Ελ­λά­δα το κρά­τος ξέρει να σου κάνει τη ζωή δύ­σκο­λη, ωστό­σο, όπως μας λέει, όλα αυτά έρ­χο­νται σε δεύ­τε­ρη μοίρα όταν προ­σπα­θείς να κά­νεις το όνει­ρό σου πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

«Η δη­μιουρ­γία είναι ένα παι­χνί­δι μέσα από το οποίο δεν μπο­ρείς ποτέ να χά­σεις. Μόνο να κερ­δί­σεις πολλά μπο­ρείς. Προ­σω­πι­κά πι­στεύω ότι είχα τρο­με­ρό όφε­λος από την εμπει­ρία αυτή», ση­μειώ­νει.

ΠΩΣ ΟΜΩΣ ΔΗ­ΜΙΟΥΡ­ΓΕΙ­ΤΑΙ ΤΟ MILESTONE;

Οι ερω­τή­σεις και οι απα­ντή­σεις δί­νο­νται από τους ίδιους τους δη­μιουρ­γούς του:

“Με στόχο να δια­τη­ρή­σου­με τα βα­σι­κά στοι­χεία του ελαιο­λά­δου αναλ­λοί­ω­τα απο­φα­σί­σα­με να επα­νε­φεύ­ρου­με έναν από τους αρ­χαιό­τε­ρους τρό­πους επε­ξερ­γα­σί­ας στην ιστο­ρία του αν­θρώ­που. Έτσι όλη η δια­δι­κα­σία πα­ρα­γω­γής μας, μπο­ρεί να συ­νο­ψι­στεί σε τρεις πρά­ξεις:

Απο­κλει­στι­κή χρήση μυ­λό­πε­τρας – Πιε­στή­ριο – Στα­τι­κή κα­θί­ζη­ση.

Με αυτό τον τρόπο συλ­λέ­γου­με μόνο τον ανθό του αγου­ρε­λαί­ου απορ­ρί­πτο­ντας από τη συλ­λο­γή μας το 35% του πα­ρα­γό­με­νου ελαί­ου.

Γιατί επι­λέ­γου­με τη μυ­λό­πε­τρα;

Γιατί η πέτρα ασκεί πολύ λι­γό­τε­ρη πίεση στον καρπό της ελιάς σε αντί­θε­ση με τους με­ταλ­λι­κούς σπα­στή­ρες που λει­τουρ­γούν με τα­χύ­τη­τες χι­λιά­δων στρο­φών, έχο­ντας αρ­νη­τι­κές συ­νέ­πειες στην ισορ­ρο­πη­μέ­νη γεύση του ελαί­ου. Οι σύγ­χρο­νοι με­ταλ­λι­κοί σπα­στή­ρες θρυμ­μα­τί­ζουν τον ελαιό­καρ­πο σε δευ­τε­ρό­λε­πτα γε­γο­νός που δεν ται­ριά­ζει στην φι­λο­σο­φία μας.

Γιατί επι­λέ­γου­με πίεση;

Το υδραυ­λι­κό πιε­στή­ριο απο­τε­λεί τον πιο ήπιο τρόπο δια­χεί­ρι­σης του ελαιο­κάρ­που γιατί δεν απαι­τού­νται υψη­λές στρο­φές, χρήση νερού ή αυ­ξη­μέ­νες θερ­μο­κρα­σί­ες για την εξα­γω­γή του χυμού της ελιάς. Η τε­χνι­κή αυτή είναι πιο απαλή και ικανή να αντλή­σει υψηλά πο­σο­στά πο­λυ­φαι­νο­λών.

Γιατί επι­λέ­γου­με τη στα­τι­κή κα­θί­ζη­ση;

Η στα­τι­κή κα­θί­ζη­ση μας βοη­θά­ει να «απο­μο­νώ­σου­με» εκεί­νες τις ελαιο­στα­γό­νες που είναι «αρ­κε­τά δυ­να­τές» να κά­νουν το τα­ξί­δι προς την επι­φά­νεια, να γί­νουν δη­λα­δή ο ανθός του αγου­ρε­λαί­ου. Γι­΄αυ­τό δεν πιέ­ζου­με τις «αδύ­να­μες» ελαιο­στα­γό­νες να ανέ­βουν στην επι­φά­νεια, απλά συλ­λέ­γου­με αυτές που …μας επι­λέ­γουν! Δεν απαι­τεί­ται χρήση νερού, μη αλ­λοιώ­νο­ντας τις υδα­το­δια­λυ­τές πο­λυ­φαι­νό­λες.

Γιατί εκ­συγ­χρο­νί­ζου­με την πα­ρά­δο­ση;

Για να τε­λειο­ποι­ή­σου­με την πα­ρα­δο­σια­κό τρόπο λει­τουρ­γί­ας της άλε­σης και της μά­λα­ξης πρέ­πει να απο­φύ­γου­με την πα­ρα­τε­τα­μέ­νη έκ­θε­ση της ελαιό­πα­στας στο οξυ­γό­νο. Δη­μιουρ­γού­με λοι­πόν συν­θή­κες ελά­χι­στης οξυ­γό­νω­σης και ως εκ τού­του επα­να­προσ­διο­ρί­ζου­με τα πο­σο­στά πο­λι­κών φαι­νο­λών εκ­συγ­χρο­νί­ζο­ντας το σύ­στη­μα λει­τουρ­γί­ας του πα­ρα­δο­σια­κού ελαιό­μυ­λου.”

http://www.thebest.gr