Στη δικαστική αίθουσα μετά από σχεδόν 4 χρόνια το θανατηφόρο δυστύχημα με parasailing

Σχεδόν 4 χρόνια μετά το δυστύ­χημα με θαλάσ­σιο αλε­ξί­πτωτο στη Λίνδο, που συγκλό­νισε τόσο την τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου όσο και τη βρε­τα­νική κοι­νό­τητα, η ποινική διε­ρεύ­νηση περνά στο πιο ορατό και κρίσιμο στάδιο, την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία. Την Παρα­σκευή η υπόθεση ανα­μέ­νε­ται να απα­σχο­λή­σει το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου.

Στο εδώλιο θα καθί­σουν ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της εκμι­σθώ­τριας εται­ρείας μέσων θαλάσ­σιας ανα­ψυ­χής και ουπεύ­θυ­νος εκμί­σθω­σης θαλάσ­σιων μέσων ανα­ψυ­χής και χει­ρι­στής του ταχύ­πλοου σκάφους που πραγ­μα­το­ποιούσε την έλξη του θαλάσ­σιου αλε­ξί­πτω­του

Ο πρώτος φέρεται να είχε λάβει μέτρα ενη­μέ­ρω­σης και σήμαν­σης που να είναι ευδιά­κριτα και σε ελλη­νικά και αγγλικά. Η δικο­γρα­φία εστιά­ζει ειδικά σε ηλι­κια­κούς περιο­ρι­σμούς και όρους συμ­με­το­χής στη δρα­στη­ριό­τητα και στην ανάγκη ύπαρξης σαφών απα­γο­ρεύ­σεων και προ­ϋ­πο­θέ­σεων, ώστε να μην επι­τρέ­πε­ται συμ­με­τοχή που δεν πληροί τα προ­βλε­πό­μενα.

Το ίδιο σκέλος συν­δέ­ε­ται και με την αξιο­λό­γηση του κατά πόσον έπρεπε να δια­κο­πεί ή να απα­γο­ρευ­θεί η δρα­στη­ριό­τητα λόγω καιρού.

Ο δεύ­τε­ρος σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο κατά την έλξη χρη­σι­μο­ποί­ησε ταυ­τό­χρονα 3 θέσεις στο θαλάσ­σιο αλε­ξί­πτωτο, με επι­βί­βαση 3 ανη­λί­κων στην ίδια πτήση. Το σημείο αυτό αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως κομβικό, καθώς συν­δέ­ε­ται με τους κανόνες ασφα­λείας και με τα όρια που τίθε­νται για τη συγκε­κρι­μένη δρα­στη­ριό­τητα.

Ιδιαί­τερο βάρος δίνεται και εδώ στις και­ρι­κές συν­θή­κες της ημέρας. Η δικο­γρα­φία απο­δί­δει ότι δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη το πλαίσιο δυσμε­νών συν­θη­κών, που συν­δέ­ε­ται με την κακο­και­ρία «Κίρκη», την ένταση των ανέμων και την επί­δραση ριπών που μπορούν να μετα­βά­λουν απότομα την πορεία και την ασφά­λεια της πτήσης.

Παράλ­ληλα, το κατη­γο­ρη­τή­ριο απο­τυ­πώ­νει εκτενές τεχνικό μέρος, όπου κατα­γρά­φο­νται ζητή­ματα για το σχοινί έλξης και για σειρά επι­μέ­ρους εξαρ­τη­μά­των. Ανα­φέ­ρε­ται σχοινί 144 μέτρων, με ανα­φο­ρές σε φθορές και αλλοιώ­σεις και σε δια­κυ­μάν­σεις δια­μέ­τρου κάτω από 10,00 mm σε πολλά σημεία και τοπικά έως 4,50 mm. Επι­πλέον γίνεται αναφορά σε κόμπο τύπου καντη­λί­τσα, ενώ στο ίδιο πλαίσιο απο­τυ­πώ­νε­ται ότι το όριο θραύσης του σχοι­νιού ανα­φέ­ρε­ται στα 1.190 κιλά, σε αντι­πα­ρα­βολή με τιμή 2.000 κιλών που επίσης ανα­φέ­ρε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο ως απαι­τού­μενη για τις προ­δια­γρα­φές που επι­κα­λεί­ται.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο κατα­γρά­φει επίσης ζητή­ματα για το αλε­ξί­πτωτο και τα συστή­ματα ασφα­λείας, με ανα­φο­ρές σε ελλεί­ψεις πιστο­ποι­ή­σεων και σε απουσία συγκε­κρι­μέ­νων μηχα­νι­σμών ασφα­λείας που περι­γρά­φο­νται ως κρί­σι­μοι για τον περιο­ρι­σμό κιν­δύ­νου. Κατα­γρά­φο­νται ακόμη ζητή­ματα για μεταλ­λικά εξαρ­τή­ματα και ιμάντες, σε σχέση με πιστο­ποι­ή­σεις και σήμανση αντοχής, καθώς και τεχνι­κές παρα­τη­ρή­σεις για τον μηχα­νι­σμό έλξης, το βίντζι, όπου γίνεται λόγος για ασυ­ντή­ρητο κινη­τή­ριο μηχα­νι­σμό και ελλεί­ψεις σε όργανα ελέγχου και σε περιο­ρι­στή επι­μή­κυν­σης, στοι­χεία που συν­δέ­ο­νται με την ασφά­λεια της δια­δι­κα­σίας έλξης και ανά­κτη­σης.

Το χρονικό της τρα­γω­δίας στη Λίνδο

Το δυστύ­χημα σημειώ­θηκε στις 28 Οκτω­βρίου 2020. 3 ανή­λι­κοι από τη Μεγάλη Βρε­τα­νία, η 15χρονη Jessica Lee Hayes, ο 15χρονος James Philip Connelly και ο 13χρονος Michael Steven Connelly συμ­με­τεί­χαν σε δρα­στη­ριό­τητα parasailing στη θαλάσ­σια περιοχή των Πεύκων Λίνδου.

Περί ώρα 13:30, ο Λιμε­νι­κός Σταθμός Λίνδου ενη­με­ρώ­θηκε τηλε­φω­νικά για ατύχημα με ύπαρξη τραυ­μα­τιών. Η ενη­μέ­ρωση, όπως κατα­γρά­φε­ται, έγινε από το παρα­τη­ρη­τή­ριο «Γκίνας» και από αλλο­δαπό εργα­ζό­μενο σε πόστο θαλασ­σίων μέσων ανα­ψυ­χής. Το σκάφος που πραγ­μα­το­ποιούσε την έλξη του αλε­ξι­πτώ­του είχε ως χει­ρι­στή και ιδιο­κτήτη τον 55χρονο κατη­γο­ρού­μενο.

Κατά την εξέλιξη της δρα­στη­ριό­τη­τας, ο κάβος ρυμούλ­κη­σης που συνέδεε το αλε­ξί­πτωτο με το ταχύ­πλοο κόπηκε. Από το σημείο εκείνο και έπειτα, τα παιδιά παρα­σύρ­θη­καν από ισχυ­ρούς ανέμους και κατέ­λη­ξαν σε βραχώδη ακτή στο ακρω­τή­ριο «Γκίνας», με συνέ­πεια οι 2 ανή­λι­κοι, η Jessica Lee Hayes και ο Michael Steven Connelly, να χάσουν τη ζωή τους ακα­ριαία, ενώ ο τρίτος ανή­λι­κος, ο James Philip Connelly, να τραυ­μα­τι­στεί σοβαρά.

Ο τραυ­μα­τίας παρε­λή­φθη από ασθε­νο­φόρο του ΕΚΑΒ και δια­κο­μί­στηκε στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου. Οι σοροί των 2 ανη­λί­κων μετα­φέρ­θη­καν στο νεκρο­το­μείο του νοσο­κο­μείου Ρόδου, όπου και ανα­γνω­ρί­στη­καν από τους γονείς τους, οι οποίοι βρί­σκο­νταν στο νησί για δια­κο­πές.

Τι περι­γρά­φε­ται ως αμέλεια και παρα­βί­αση κανόνων ασφα­λείας

Από τις μαρ­τυ­ρι­κές κατα­θέ­σεις και τα δεδο­μένα που συνο­δεύ­ουν τη δικο­γρα­φία, προ­κύ­πτει ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να πραγ­μα­το­ποί­ησε έλξη αλε­ξι­πτώ­του με 3 ανή­λι­κους ταυ­τό­χρονα, ενώ σύμφωνα με την κείμενη νομο­θε­σία δεν επι­τρέ­πε­ται η έλξη τριών ή περισ­σό­τε­ρων θέσεων και προ­βλέ­πε­ται ανώ­τα­τος αριθμός 2 επι­βαι­νό­ντων. Επι­πλέον, μεταξύ των 3 παιδιών ήταν ο Michael Steven Connelly, ο οποίος, σύμφωνα με τα στοι­χεία, ήταν 13 ετών, άρα κάτω του ορίου των 14 ετών, ηλικία για την οποία ανα­φέ­ρε­ται ότι υπάρχει ρητή απα­γό­ρευση συμ­με­το­χής στη συγκε­κρι­μένη δρα­στη­ριό­τητα.

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα απο­δί­δε­ται και στη διά­σταση του χώρου και των και­ρι­κών συν­θη­κών. Στο υλικό της υπό­θε­σης περι­γρά­φε­ται ότι υπήρξε παρέκ­κλιση από την καθο­ρι­σμένη και εγκε­κρι­μένη ζώνη δρα­στη­ριο­τή­των θαλάσ­σιων σπορ, με μετα­φορά των ανη­λί­κων σε περιοχή που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται βρα­χώ­δης και επι­κίν­δυνη. Παράλ­ληλα, κατα­γρά­φε­ται ότι κατά τη διάρ­κεια της ημέρας επι­κρα­τού­σαν δυσμε­νείς συν­θή­κες, οι οποίες συν­δέ­ο­νται με την κακο­και­ρία «Κίρκη», στοι­χείο που εντάσ­σε­ται στην αξιο­λό­γηση του κατά πόσον η δρα­στη­ριό­τητα έπρεπε να δια­κο­πεί εγκαί­ρως.

Στο ίδιο πλαίσιο, γίνεται λόγος για ελλεί­ψεις σε μέσα ασφα­λείας στο σκάφος, όπως ανε­μό­με­τρο, καθώς και για εξο­πλι­σμό που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ασυ­ντή­ρη­τος ή ακα­τάλ­λη­λος, στοι­χεία που θα απο­τε­λέ­σουν αντι­κεί­μενο εξέ­τα­σης στο δικα­στή­ριο, στο μέτρο που συν­δέ­ο­νται με το αν ο κίν­δυ­νος ήταν προ­βλέ­ψι­μος και αν υπήρχαν δια­θέ­σιμα εργα­λεία για την αποφυγή του.

Οι ισχυ­ρι­σμοί του κατη­γο­ρού­με­νου για τον εξο­πλι­σμό και τις συν­θή­κες

Από την πλευρά του, ο κατη­γο­ρού­με­νος έχει υπο­στη­ρί­ξει ότι οι και­ρι­κές συν­θή­κες τη στιγμή του ατυ­χή­μα­τος ήταν ιδα­νι­κές για τη διε­νέρ­γεια parasailing. Έχει επίσης ανα­φέ­ρει ότι είχε ελέγξει τα εξαρ­τή­ματα που χρη­σι­μο­ποιούσε και ιδίως το σχοινί, για το οποίο έχει δηλώσει ότι το είχε αγο­ρά­σει εκείνη τη χρονιά και το χρη­σι­μο­ποί­ησε για 3 μήνες.

Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, όλα τα εξαρ­τή­ματα βρί­σκο­νταν σε άριστη κατά­σταση και την ίδια ημέρα είχε ήδη πραγ­μα­το­ποι­ή­σει 5 έλξεις με αλε­ξί­πτωτο μεγέ­θους 46 ποδιών, με τους χρήστες να φορούν σωσίβιο. Παράλ­ληλα, έχει ισχυ­ρι­στεί ότι τα παιδιά τον παρα­κά­λε­σαν να ανέβουν και οι 3 μαζί και ότι δια­πί­στωσε πως το συνο­λικό βάρος δεν υπε­ρέ­βαινε τις προ­δια­γρα­φές του αλε­ξι­πτώ­του, τις οποίες προσ­διό­ρισε στα 325 κιλά.

Έχει ακόμη ανα­φέ­ρει ότι όταν τα παιδιά μπήκαν στο σκάφος δεν είχε επαφή με τους γονείς τους και θεώρησε ότι υπήρχε συγκα­τά­θεση. Ως προς την εμπει­ρία του, έχει υπο­στη­ρί­ξει ότι πραγ­μα­το­ποιεί parasailing εδώ και 8 έτη, με πάνω από 1500 πτήσεις τον χρόνο, χωρίς να έχει προ­κύ­ψει στο παρελ­θόν τραυ­μα­τι­σμός και ότι η αλλαγή του καιρού ήταν τόσο ξαφνική που, κατά τον ίδιο, δεν μπο­ρούσε να προ­βλε­φθεί.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρού­με­νου παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Γρη­γό­ρης Μοράρης και Σάββας Λυρι­στής.

Το αστικό σκέλος και η εκκρε­μό­τητα στο Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου

Παράλ­ληλα με την ποινική εξέλιξη, η υπόθεση παρα­μέ­νει ενεργή και στο πεδίο των απο­ζη­μιώ­σεων. Εκκρε­μεί στο Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου η έκδοση από­φα­σης επί του αστικού σκέλους, μετά από πολύωρη ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία, όπου τέθηκαν ζητή­ματα ευθυνών, παρα­λεί­ψεων ασφα­λείας και διεκ­δι­κή­σεων απο­ζη­μιώ­σεων. Οι οικο­γέ­νειες των θυμάτων έδωσαν εκ νέου το παρών, ζητώ­ντας δικαί­ωση για όσα, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς τους, οδή­γη­σαν στην απώλεια των παιδιών τους και στον βαρύ τραυ­μα­τι­σμό του τρίτου ανη­λί­κου.

Σε πρώτο βαθμό, όπως έχει ήδη κατα­γρα­φεί στη δικα­στική δια­δρομή της υπό­θε­σης, επι­δι­κά­στη­καν απο­ζη­μιώ­σεις εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ. Οι οικο­γέ­νειες έχουν στραφεί κατά των υπευ­θύ­νων και των ασφα­λι­στι­κών εται­ρειών, ενώ στο κάδρο των αστικών διεκ­δι­κή­σεων ανα­φέ­ρε­ται και η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία που συν­δέ­ε­ται με τη φιλο­ξε­νία ή τη λει­τουρ­γία των δρα­στη­ριο­τή­των θαλάσ­σιων σπορ.