Στο εδώλιο Ροδίτης για ανάρτηση που προέτρεπε σε εγκλήματα κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη!

• Η δίκη έχει προσ­διο­ρι­στεί για τις 18 Μαΐου 2026 στο Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου

Με κλη­τή­ριο θέσπι­σμα της Εισαγ­γε­λίας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου παρα­πέμ­φθηκε σε δίκη ενώπιον του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου ένας Ροδίτης σε υπόθεση που ανα­δει­κνύει τη βαρύ­τητα των δημό­σιων παρο­τρύν­σεων βίας στο δια­δί­κτυο.

Στο εδώλιο οδη­γεί­ται ειδι­κό­τερα υπόθεση που αφορά ανάρ­τηση σε μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, η οποία, σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, δεν περιο­ρί­στηκε σε πολι­τικό σχόλιο ή οργι­σμένη τοπο­θέ­τηση, αλλά απο­δί­δε­ται ότι συνιστά δημόσια διέ­γερση σε διά­πραξη κακουρ­γη­μά­των, με συνέ­πεια, κατά την εισαγ­γε­λική απο­τί­μηση, να τίθεται ζήτημα κιν­δύ­νου για τη δημόσια τάξη.

Στην καρδιά της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται δημο­σί­ευση που φέρεται να αναρ­τή­θηκε στις 16 Ιουνίου 2023 και συν­δέ­ε­ται με ανα­δη­μο­σί­ευση είδησης από ειδη­σε­ο­γρα­φικό μέσο για δηλώ­σεις του Κυριά­κου Μητσο­τάκη.

Το δικα­στικό ενδια­φέ­ρον εστιά­ζει στο συνο­δευ­τικό κείμενο της ανάρ­τη­σης, καθώς αυτό είναι που κατά το κατη­γο­ρη­τή­ριο προ­σλαμ­βά­νει χαρα­κτήρα προ­τρο­πής σε βία και εγκλη­μα­τι­κές πράξεις.

Στο δημόσιο πεδίο, τέτοιες υπο­θέ­σεις απο­κτούν ιδιαί­τερη βαρύ­τητα όχι λόγω της πολι­τι­κής ταυ­τό­τη­τας των προ­σώ­πων, αλλά επειδή αγγί­ζουν ευθέως το ζήτημα της ασφά­λειας, της δημό­σιας ειρήνης και του τρόπου με τον οποίο οι δια­δι­κτυα­κές πλατ­φόρ­μες μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν ως χώρος διά­χυ­σης επι­κίν­δυ­νων προ­τρο­πών, όταν η ρητο­ρική ξεπερνά το επίπεδο της άποψης και μετα­τρέ­πε­ται, κατά την κατη­γο­ρία, σε κάλεσμα για εγκλη­μα­τική δράση.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος αντι­με­τω­πί­ζει δίωξη για διέ­γερση σε διά­πραξη εγκλη­μά­των. Κατη­γο­ρεί­ται ειδι­κό­τερα για το ό,τι στο προφίλ που δια­τη­ρεί στη σελίδα του μέσου κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης facebook, δημιούρ­γησε ανάρ­τηση όπου ανα­δη­μο­σί­ευσε είδηση από ειδη­σε­ο­γρα­φικό μέσο, το οποίο ανα­φε­ρό­ταν σε δηλώ­σεις του πρω­θυ­πουρ­γού της χώρας και προ­έ­δρου της Νέας Δημο­κρα­τίας, και τη συνό­δευσε με τις εξής φράσεις: «Εκτε­λέ­στε τον όπου πετύ­χετε αυτόν και τους βου­λευ­τές του γιατί όχι και τους ψηφο­φό­ρους του. Εγκλη­μα­τίες καθάρ­ματα. Θάνατος ρε μπά­σταρ­δοι».

Ο κατη­γο­ρού­με­νος με την ως άνω πράξη του, την οποία τέλεσε δημόσια, φέρεται να προ­κά­λεσε αόριστο αριθμό προ­σώ­πων εκ των ακο­λού­θων της σελίδας του μέσου κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης facebook αλλά και εν γένει των χρηστών του μέσου κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης facebook, στη διά­πραξη κακουρ­γη­μά­των, εκθέ­το­ντας τοιου­το­τρό­πως σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη.

Η έρευνα εις βάρος του ξεκί­νησε μετά από ηλε­κτρο­νικό μήνυμα προς τη Δίωξη Ηλε­κτρο­νι­κού Εγκλή­μα­τος την 18η Ιουνίου 2023, το οποίο απο­τέ­λεσε και την αφε­τη­ρία των ερευ­νη­τι­κών ενερ­γειών.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος εξε­τα­ζό­με­νος φέρεται να απο­δέ­χε­ται ότι υπήρξε υπερ­βο­λι­κός στις αναρ­τή­σεις του, απο­δί­δο­ντας την ένταση στη γενι­κό­τερη κοι­νω­νική κατά­σταση, ενώ παράλ­ληλα επι­χει­ρεί να μειώσει τη δυνη­τική απήχηση της ανάρ­τη­σης, ανα­φέ­ρο­ντας περιο­ρι­σμένη επιρροή και μικρό βαθμό αντα­πό­κρι­σης.

Η σοβα­ρό­τητα της είδησης δεν εξα­ντλεί­ται στο γεγονός ότι στο κείμενο της ανάρ­τη­σης ανα­φέ­ρε­ται ονο­μα­στικά ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης. Η ουσία βρί­σκε­ται στο ό,τι, κατά το κατη­γο­ρη­τή­ριο, απο­δί­δε­ται δημόσια προ­τροπή σε πράξεις που περι­γρά­φο­νται ως κακουρ­γη­μα­τι­κές, με τρόπο που, σύμφωνα με την εισαγ­γε­λική αξιο­λό­γηση, μπο­ρούσε να επη­ρε­ά­σει αόριστο αριθμό χρηστών και να δια­τα­ρά­ξει τη δημόσια τάξη.

Στην πράξη, το δικα­στή­ριο καλεί­ται να σταθ­μί­σει το περιε­χό­μενο, το δημόσιο χαρα­κτήρα της ανάρ­τη­σης, το περι­βάλ­λον διά­δο­σης, τα τεχνικά στοι­χεία σύν­δε­σης και τα δεδο­μένα ταυ­το­ποί­η­σης, αλλά και το στοι­χείο της πρό­θε­σης, όπως απο­δί­δε­ται. Πρό­κει­ται για τα βασικά πεδία που συνήθως καθο­ρί­ζουν το εάν μια δια­δι­κτυακή τοπο­θέ­τηση αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως απλή έκφραση, έστω και ακραία, ή ως πράξη που ξεπερνά το επι­τρε­πτό όριο και αποκτά ποινική διά­σταση.

Η υπόθεση, όπως έχει απο­τυ­πω­θεί, απο­τε­λεί ένα από τα παρα­δείγ­ματα όπου η δικα­στική αξιο­λό­γηση καλεί­ται να απο­τυ­πώ­σει στην πράξη τη διά­κριση ανάμεσα στον οξύ πολι­τικό λόγο και στη δημόσια προ­τροπή σε εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες, με την κρίση να μετα­φέ­ρε­ται πλέον από τη δικο­γρα­φία στην αίθουσα του δικα­στη­ρίου.