Τέρης Χατζηϊωάννου : Η μόνη ρεαλιστική προσέγγιση η δημιουργία ” Μουσείου Κολοσσού”

Δημιουρ­γία Μου­σείου Κολοσ­σού

Έχω την αίσθηση ότι η απά­ντηση του υπουρ­γού Πολι­τι­σμού κ. Κ. Τασούλα σχετικά με τον Κολοσσό, κινεί­ται στη σωστή κατεύ­θυνση. Η ανα­βί­ωση του «μύθου» και η δημιουρ­γία «Μου­σείου Κολοσ­σού», είναι προς το παρόν, (με όλο το σεβασμό και κατά την προ­σω­πική μου άποψη) η μόνη ρεα­λι­στική προ­σέγ­γιση, παράλ­ληλα με την πρόταση που κατέ­θεσε στη συνέ­ντευξη τύπου στο Παρίσι- ερω­τη­θείς για το ενδε­χό­μενο ανα­δη­μιουρ­γίας του Κολοσσού- ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χατζη­διά­κος. Ο δήμαρ­χος πρό­τεινε την αξιο­ποί­ηση των νέων τεχνο­λο­γιών (ακτίνες λέιζερ) για την ανα­βί­ωση, ενός εκ των επτά θαυ­μά­των της αρχαιό­τη­τας. Αυτό δεν αναιρεί το δικαί­ωμα δια­λό­γου προς την ανα­ζή­τηση μακρο­πρό­θε­σμης προ­ο­πτι­κής, καθώς η δομή ενός «Μου­σείου Κολοσ­σού» θα κρατά το θέμα «ζεστό», άρα και επί­καιρο. Παρα­θέτω την πρόταση που είχα κατα­θέ­σει προ­ε­κλο­γικά -αρχές Μαΐου- και πλέον έμπρα­κτα από τη θέση του αντι­δη­μάρ­χου Πολι­τι­σμού θα δουλέψω για την υλο­ποί­ηση της.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Ο «μύθος» του Κολοσ­σού

Η Ρόδος φέρει το μύθο του Κολοσ­σού, ενός από τα επτά θαύματα του κόσμου. Όπως επίσης είναι γνωστή, ως το νησί των Ιπποτών. Αν χτυ­πή­σεις στη μηχανή ανα­ζή­τη­σης της Google, θα δια­πι­στώ­σεις ότι και για τα δυο αυτά «περιου­σιακά» στοι­χεία του τόπου, υπάρ­χουν εκα­τομ­μύ­ρια ανα­φο­ρές.

Πόσο όμως, έχουμε αξιο­ποι­ή­σει αυτά τα δυο στοι­χεία που απο­τε­λούν συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα προ­βο­λής του νησιού; Ελά­χι­στα, έως μηδα­μινά θα απα­ντούσε κανείς. «Τι μπο­ρούμε να κάνουμε;» είναι προ­φα­νώς, η αυτο­νό­ητη ερώτηση που ακο­λου­θεί.

Κατ’ αρχήν να αξιο­ποι­ή­σουμε το «μύθο». Παρα­μένω υπο­στη­ρι­κτής της θεωρίας ανα­κα­τα­σκευής του Κολοσ­σού, (σε νέες βάσεις με σύγ­χρονα δεδο­μένα) αλλά συνάμα ρεα­λι­στής, δηλαδή, οπαδός της λογικής σκέψης. Αυτής, που θεωρεί ότι υπό τις παρού­σες συν­θή­κες (οικο­νο­μική κρίση, γρα­φειο­κρα­τία κλπ) το «όνειρο» ανα­κα­τα­σκευής του Κολοσ­σού, θα παρα­μεί­νει «όνειρο».

Άλλωστε, οι συν­θή­κες δεν έχουν ωρι­μά­σει και οι κατά καιρούς εξαγ­γε­λίες έχουν εκφυ­λί­σει την προ­σπά­θεια, με μονα­δική εξαί­ρεση την πρόταση (ΔΕΤΑΠ- Γ. Μπαρ­μπούτη) που έθεσε το ζήτημα σε σωστή βάση.

Μέχρι όμως οι επό­με­νες γενιές φανούν απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρες από τη δική μας, εμείς οφεί­λουμε να κινη­θούμε στο στόχο του εφικτού. Να ακο­λου­θή­σουμε το παρά­δειγμα του Μπιλ­μπάο (Γκου­γκεν­χάιμ) και άλλων πόλεων που με τη δημιουρ­γία σύγ­χρο­νων μου­σείων κατά­φε­ραν να εντα­χθούν στον παγκό­σμιο πολι­τι­στικό χάρτη, να δια­φη­μί­σουν την πόλη τους και να απο­κτή­σουν μια τερά­στια δυνα­μική και πολ­λα­πλά οφέλη για την τοπική κοι­νω­νία και οικο­νο­μία.

Και επειδή και αυτό, απαιτεί μακρο­χρό­νιο σχε­δια­σμό και αγώνα δια­σφά­λι­σης των απα­ραί­τη­των κον­δυ­λίων, προ­τείνω σε πρώτη φάση τη μετα­τροπή ενός κτιρίου (έχουμε τόσα, που δυστυ­χώς καταρ­ρέ­ουν…) σε «Μουσείο Koλοσσού» για την προβολή και αξιο­ποί­ηση του «μύθου».

Με την συγκέ­ντρωση ιστο­ρι­κού υλικού που θα αφορά γκρα­βού­ρες, ρεπλί­κες, κείμενα, βιβλία, γραμ­μα­τό­σημα, αφίσες, έργα ζωγρα­φι­κής (είναι ντροπή, να μην έχουμε εξα­σφα­λί­σει ακόμη αντί­γραφο του Κολοσ­σού του Νταλί, που βρί­σκε­ται στο μουσείο της Βέρνης) ντο­κι­μα­ντέρ, ταινίες και χρήση νέων τεχνο­λο­γιών -5d- που θα προ­βάλ­λουν την ιστορία του Κολοσ­σού, οτι­δή­ποτε αφορά ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιό­τη­τας. Οτι­δή­ποτε, μπορεί να ανα­πα­ρά­γει το «μύθο»!

Με παράλ­λη­λες ενέρ­γειες που δεν θα αφορούν μόνο την του­ρι­στική εκμε­τάλ­λευση, αλλά και την ανά­δειξη της πολι­τι­στι­κής και εκπαι­δευ­τι­κής κλη­ρο­νο­μιάς της. Όπως, η ενερ­γο­ποί­ηση του Πανε­πι­στή­μιου Αιγαίου και Ξένων Πανε­πι­στή­μιων, Λυκείων, Γυμνα­σίων, Δημο­τι­κών σχο­λείων, για εργα­σίες, δια­γω­νι­σμούς κλπ και τη δια­σύν­δεση του με την προ­σπά­θεια επα­νά­κτη­σης μερι­δίου του μαθη­τι­κού του­ρι­σμού που έχουμε χάσει.

Η πρόταση δημιουρ­γίας ενός σύγ­χρο­νου χώρου εμπνευ­σμέ­νου από τον Κολοσσό εμπε­ριέ­χει ασύ­γκρι­της αξίας πλε­ο­νε­κτή­ματα για τον προ­ο­ρι­σμό και τον πολι­τι­σμό.

Αυτή είναι μια πρόταση, σαφώς περι­μένω να κατα­τε­θούν κι άλλες, καθώς η πόλη (όπως όλοι ανα­γνω­ρί­ζουν) χρειά­ζε­ται λίφτινγκ. Πιστεύω όμως, ότι με μικρές παρεμ­βά­σεις και έξυπνα έργα, μπορεί να ανα­γεν­νη­θεί και να επα­να­κάμ­ψει δυνα­μικά.

Ας μην αφή­νουμε τα πάντα στη τύχη και στις συγκυ­ρίες.

«Οι άνθρω­ποι επι­νό­η­σαν την τύχη, για να δικαιο­λο­γή­σουν τη δική τους έλλειψη θέλησης» έλεγε ο Δημό­κρι­τος….

Τέρης Χατζη­ϊ­ω­άν­νου

Υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος με την παρά­ταξη «Ρόδος Δύναμη Πολιτών» και επι­κε­φα­λής τον Φώτη Χατζη­διάκο

ΥΓ) Η πρόταση της αξιο­ποί­η­σης του «μύθου» του Κολοσ­σού δεν αφορά απο­κλει­στικά το Δήμο. Μπορεί να συμ­με­τά­σχουν, είτε να το υλο­ποι­ή­σουν ιδιώτες.