Ρευστό σκηνικό στη Ρόδο με επενδύσεις στα ερτζιανά και σενάρια υποψηφιοτήτων που αλλάζουν τους συσχετισμούς

• Οι κι­νή­σεις στα το­πι­κά ρα­διό­φω­να, οι ανοι­χτές πλη­γές στη δη­μο­τι­κή πλειο­ψη­φία, τα μέ­τω­πα με την Πε­ρι­φέ­ρεια και ο κα­τα­λύ­της των βου­λευ­τι­κών εκλο­γών του 2027 συν­θέ­τουν μια προ­ε­κλο­γι­κή σκα­κιέ­ρα που με­τα­βάλ­λε­ται διαρ­κώς

Πρό­ω­ρες δη­λώ­σεις υπο­ψη­φιό­τη­τας μπο­ρεί να μην υπάρ­χουν, όμως οι εν­δεί­ξεις για νέες ανα­κα­τα­τά­ξεις στον Δήμο Ρόδου πυ­κνώ­νουν, καθώς το πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό δεί­χνει ρευ­στό και συ­νε­χώς με­τα­βαλ­λό­με­νο.

Η ει­κό­να που σχη­μα­τί­ζε­ται στα­δια­κά δεν πα­ρα­πέ­μπει σε μια γραμ­μι­κή πο­ρεία προς τις επό­με­νες δη­μο­τι­κές εκλο­γές, αλλά σε μια δια­δι­κα­σία διαρ­κών επα­να­το­πο­θε­τή­σε­ων, δο­κι­μών αντο­χής και πα­ράλ­λη­λων σχε­δί­ων που ξε­δι­πλώ­νο­νται ταυ­τό­χρο­να σε δια­φο­ρε­τι­κά επί­πε­δα, από την αυ­το­διοί­κη­ση μέχρι τις εθνι­κές κάλ­πες.

Το πρώτο και πιο κα­θα­ρό σήμα αυτής της κι­νη­τι­κό­τη­τας, όπως κα­τα­γρά­φε­ται στα δη­μο­σιο­γρα­φι­κά στέ­κια και στις το­πι­κές συ­ζη­τή­σεις, είναι ότι η μάχη και τα χα­ρα­κώ­μα­τα των προ­σε­χών εκλο­γών στον Α΄ και Β΄βαθ­μό θα δο­θούν κυ­ρί­ως από τα ερ­τζια­νά. Και αυτό δεν είναι μια ου­δέ­τε­ρη δια­πί­στω­ση.

Είναι μια εξέ­λι­ξη που χρειά­ζε­ται καυ­τη­ρί­α­ση, γιατί με­τα­το­πί­ζει την ουσία του πο­λι­τι­κού αντα­γω­νι­σμού από το πεδίο των προ­τά­σε­ων και της διοί­κη­σης προς το πεδίο της επιρ­ρο­ής μέσω συ­χνο­τή­των, σε μια αγορά όπου το μικρό κό­στος αγο­ράς ρα­διο­φω­νι­κών σταθ­μών λει­τουρ­γεί ως πει­ρα­σμός, ακόμη κι αν το πραγ­μα­τι­κό κό­στος λει­τουρ­γί­ας πα­ρα­μέ­νει με­γά­λο και συχνά ασύμ­φο­ρο.

Η νέα προ­ε­κλο­γι­κή αρένα στα ερ­τζια­νά

Το γε­γο­νός ότι εμ­φα­νί­ζο­νται ή επα­να­το­πο­θε­τού­νται ρα­διο­φω­νι­κοί παί­κτες με σαφή πο­λι­τι­κή στό­χευ­ση δεν μπο­ρεί να ιδω­θεί απλώς ως επι­χει­ρη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα. Στην το­πι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, το ρα­διό­φω­νο εξα­κο­λου­θεί να είναι κα­θη­με­ρι­νό ερ­γα­λείο δια­μόρ­φω­σης ατζέ­ντας, ει­δι­κά σε κοι­νω­νί­ες με έντο­νη του­ρι­στι­κή οι­κο­νο­μία, υψηλό εν­δια­φέ­ρον για τα δη­μο­τι­κά και πε­ρι­φε­ρεια­κά ζη­τή­μα­τα και στα­θε­ρή συ­νή­θεια ενη­μέ­ρω­σης σε πραγ­μα­τι­κό χρόνο.

Όταν λοι­πόν υπο­ψή­φιοι ή κέ­ντρα επιρ­ρο­ής επεν­δύ­ουν σε συ­χνό­τη­τες, το σήμα που εκ­πέ­μπε­ται είναι διπλό. Από τη μια επι­διώ­κε­ται προ­βο­λή, από την άλλη επι­διώ­κε­ται έλεγ­χος ρυθ­μού, θε­μα­το­λο­γί­ας και πλαι­σί­ω­σης της συ­ζή­τη­σης.

Σε αυτό το πλαί­σιο, είναι ήδη γνω­στό ότι ο Topfm, που συν­δέ­ε­ται με το πε­ρι­βάλ­λον του Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη, επι­διώ­κει να παί­ξει ρόλο στην ενη­μέ­ρω­ση και στην προ­ε­κλο­γι­κή ατμό­σφαι­ρα.

Πα­ράλ­λη­λα, ο νε­ο­σύ­στα­τος Prime Fm σκο­πεύ­ει να κι­νη­θεί σε ανά­λο­γη κα­τεύ­θυν­ση για τον Κώστα Χρυ­σο­χο­ΐ­δη, εντεί­νο­ντας το απο­τύ­πω­μα στα ερ­τζια­νά και δια­μορ­φώ­νο­ντας προ­ϋ­πο­θέ­σεις πα­ρου­σί­ας που δεν πε­ριο­ρί­ζο­νται σε μια τυ­πι­κή πο­λι­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.

Επι­πλέ­ον, ο Sky του Αντώ­νη Μαρ­τί­νη φέ­ρε­ται να φλερ­τά­ρει με τον Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη. Ωστό­σο, το σήμα που εκ­πέ­μπε­ται από το πα­ρα­σκή­νιο δεν είναι ότι πρό­κει­ται για προ­σέγ­γι­ση βα­σι­σμέ­νη πρω­τί­στως στην πίστη στην πα­ρά­τα­ξη, αλλά ότι η κί­νη­ση αυτή εγ­γρά­φε­ται σε μια ευ­ρύ­τε­ρη στρα­τη­γι­κή, δη­λα­δή στη δια­μόρ­φω­ση με­τώ­που κατά του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου, ο οποί­ος στη­ρί­ζε­ται δυ­να­μι­κά από τον ρα­διο­σταθ­μό RealVoice.

Με άλλα λόγια, οι συ­χνό­τη­τες δεν λει­τουρ­γούν μόνο ως μι­κρό­φω­να υπέρ προ­σώ­πων, αλλά ως ερ­γα­λεία σε μια σύ­γκρου­ση ευ­ρύ­τε­ρων συ­σχε­τι­σμών, όπου Δήμος και Πε­ρι­φέ­ρεια δια­σταυ­ρώ­νο­νται σε πολ­λα­πλά επί­πε­δα.

Βο­λι­δο­σκο­πή­σεις στα το­πι­κά ΜΜΕ και το σε­νά­ριο δη­μο­τι­κού ρα­διο­φώ­νου

Η κι­νη­τι­κό­τη­τα δεν φαί­νε­ται να εξα­ντλεί­ται στις ήδη δια­μορ­φω­μέ­νες ρα­διο­φω­νι­κές πραγ­μα­τι­κό­τη­τες. Αντί­θε­τα, η πα­ρά­τα­ξη του Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη και στε­λέ­χη της φέ­ρο­νται να βο­λι­δο­σκο­πούν το πεδίο των το­πι­κών ΜΜΕ, ανα­ζη­τώ­ντας τρό­πους επέν­δυ­σης και επιρ­ρο­ής, με κι­νή­σεις που, σύμ­φω­να με όσα κυ­κλο­φο­ρούν, “κλεί­νουν το μάτι” στον Τσα­μπί­κο Δέ­με­λο και στον σταθ­μό Notos news.

Μά­λι­στα, εξε­τά­στη­κε και μια ακόμη πιο φι­λό­δο­ξη εκ­δο­χή. Να υπάρ­ξει αγορά ή μί­σθω­ση σταθ­μού από τον ανα­πτυ­ξια­κό ορ­γα­νι­σμό του Δήμου Ρόδου Κο­λοσ­σός 2047 και να λει­τουρ­γή­σει ως δη­μο­τι­κό ρα­διό­φω­νο, κάτι που προ­βλέ­πε­ται στο κα­τα­στα­τι­κό της εται­ρεί­ας.

Η ιδέα δεν φαί­νε­ται να προ­χώ­ρη­σε, όμως η ίδια η συ­ζή­τη­ση είναι εν­δει­κτι­κή. Δεί­χνει ότι στο επι­τε­λείο υπήρ­ξε αντί­λη­ψη πως η επό­με­νη προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δος δεν θα κρι­θεί μόνο στα δη­μο­τι­κά έργα ή στις συ­νε­δριά­σεις, αλλά στη δυ­να­τό­τη­τα διαρ­κούς πα­ρου­σί­ας στην ενη­μέ­ρω­ση και στη δια­μόρ­φω­ση της κα­θη­με­ρι­νής ει­κό­νας.

Ακόμη κι αν το συ­γκε­κρι­μέ­νο σχέ­διο πά­γω­σε, αφή­νει πίσω του το συ­μπέ­ρα­σμα ότι ο αντα­γω­νι­σμός για το επι­κοι­νω­νια­κό πεδίο έχει ήδη ξε­κι­νή­σει και μά­λι­στα με όρους που θυ­μί­ζουν προ­ε­κλο­γι­κή προ­ε­τοι­μα­σία με­γά­λης διάρ­κειας.

Το μέ­τω­πο Κο­λιά­δη με Χα­τζη­μάρ­κο και η προ­σπά­θεια αλ­λα­γής τρο­χιάς

Οι τε­λευ­ταί­ες κι­νή­σεις του Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη, όπως πε­ρι­γρά­φο­νται από αν­θρώ­πους που πα­ρα­κο­λου­θούν στενά τις ισορ­ρο­πί­ες, δεί­χνουν προ­σπά­θεια να κλεί­σει το μέ­τω­πο με τον Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο. Το κί­νη­τρο, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο πα­ρα­σκή­νιο, είναι βαθιά πο­λι­τι­κό και συν­δέ­ε­ται με τον φόβο ενός δυ­σμε­νούς μα­κρο­πρό­θε­σμου συ­σχε­τι­σμού, ει­δι­κά αν υπάρ­ξει στή­ρι­ξη του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη σε υπο­ψη­φιό­τη­τα είτε του Τη­λέ­μα­χου Κα­μπού­ρη είτε του Κώστα Χρυ­σο­χο­ΐ­δη. Σε ένα τέ­τοιο σε­νά­ριο, η εκτί­μη­ση που δια­κι­νεί­ται είναι ότι ο ση­με­ρι­νός δή­μαρ­χος θα κιν­δυ­νεύ­σει να βρε­θεί εκτός του Δήμου Ρόδου στην επό­με­νη ανα­μέ­τρη­ση.

Την ίδια στιγ­μή, δια­φαί­νε­ται ότι δεν ευ­δο­κι­μεί το σχέ­διο να κα­τέλ­θει ως υπο­ψή­φιος στην Πε­ρι­φέ­ρεια, στοι­χείο που πε­ριο­ρί­ζει τις εναλ­λα­κτι­κές δια­δρο­μές και αυ­ξά­νει την πίεση να ανα­ζη­τη­θούν γέ­φυ­ρες ή έστω απο­κλι­μά­κω­ση σε μέ­τω­πα που κο­στί­ζουν πο­λι­τι­κά.

Στο ίδιο πλαί­σιο εντάσ­σε­ται και η αδυ­να­μία προ­σέγ­γι­σης του Τη­λέ­μα­χου Κα­μπού­ρη. Η ει­κό­να που με­τα­φέ­ρε­ται είναι πως οι προ­σπά­θειες προ­σέγ­γι­σης, ιδιαί­τε­ρα μετά τις δη­μό­σιες προ­σβο­λές από τα έδρα­να του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου εις βάρος του, κα­θι­στούν μια συ­νερ­γα­σία τους πρα­κτι­κά αδύ­να­τη.

Πρό­κει­ται για μια λε­πτο­μέ­ρεια με με­γά­λη βα­ρύ­τη­τα, γιατί στην αυ­το­διοί­κη­ση οι μελ­λο­ντι­κές συ­μπρά­ξεις χτί­ζο­νται συχνά πάνω σε προ­σω­πι­κές ισορ­ρο­πί­ες, δη­μό­σιες συ­μπε­ρι­φο­ρές και αντο­χές στην έκ­θε­ση.

Το νέο εκλο­γι­κό σύ­στη­μα αλ­λά­ζει τον τρόπο που στή­νο­νται οι πα­ρα­τά­ξεις

Πάνω σε αυτή τη ρευ­στό­τη­τα έρ­χε­ται να κου­μπώ­σει το νέο εκλο­γι­κό πλαί­σιο στην αυ­το­διοί­κη­ση, που ει­σά­γει εκλο­γή σε 1 γύρο με στόχο το 42% και την «εναλ­λα­κτι­κή ψήφο», κα­ταρ­γώ­ντας τη δεύ­τε­ρη Κυ­ρια­κή και με­τα­φέ­ρο­ντας όλο το βάρος στην πρώτη κάλπη. Το απο­τέ­λε­σμα είναι ότι οι απο­φά­σεις πρέ­πει να λη­φθούν νω­ρί­τε­ρα και οι πα­ρα­τά­ξεις πρέ­πει να εμ­φα­νι­στούν πιο πο­λυ­συλ­λε­κτι­κές, πιο έτοι­μες και με με­γα­λύ­τε­ρη ικα­νό­τη­τα συ­γκρό­τη­σης πλειο­ψη­φιών πριν από την κάλπη, όχι μετά.

Ο εκλο­γι­κός χάρ­της του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου, με 43 έδρες και με τη με­γα­λύ­τε­ρη δε­ξα­με­νή στη Δη­μο­τι­κή Ενό­τη­τα Ρόδου που εκλέ­γει 19, ενώ ακο­λου­θούν οι Πε­τα­λού­δες με 5, η Ια­λυ­σός και η Καλ­λι­θέα με 4, ο Αρ­χάγ­γε­λος και τ’ Αφά­ντου με 3, η Λίν­δος με 2 και οι ενό­τη­τες Κα­μεί­ρου και Νό­τιας Ρόδου με 1, λει­τουρ­γεί ως κα­τευ­θυ­ντή­ρια γραμ­μή για τα επι­τε­λεία. Επι­πλέ­ον, η μεί­ω­ση του ανώ­τα­του πλή­θους υπο­ψη­φί­ων ανά συν­δυα­σμό σε 68 από 108 που ίσχυε το 2023, με τον κα­νό­να αύ­ξη­σης κατά 50% επί των εδρών, επι­βάλ­λει πιο στο­χευ­μέ­νες επι­λο­γές προ­σώ­πων και πε­ριο­ρί­ζει την ευ­κο­λία «πλη­θω­ρι­σμού» ονο­μά­των.

Σε ένα τέ­τοιο σύ­στη­μα, το επι­κοι­νω­νια­κό πεδίο και η ει­κό­να μπο­ρεί να απο­δει­χθούν κα­θο­ρι­στι­κά, ακρι­βώς επει­δή η κάλπη γί­νε­ται τε­λι­κός και όχι ημι­τε­λι­κός.

Η δη­μο­τι­κή αρχή υπό πίεση και η φθορά στο πεδίο της επι­κοι­νω­νί­ας

Στο κέ­ντρο της συ­ζή­τη­σης πα­ρα­μέ­νει η ει­κό­να της ση­με­ρι­νής δη­μο­τι­κής αρχής.

O Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης αντι­με­τω­πί­ζει δυ­σκο­λί­ες συ­γκρά­τη­σης του με­τώ­που που τον στή­ρι­ξε, ενώ η έντα­ση της σχέ­σης με τον Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο έχει δη­μιουρ­γή­σει κενά που δεν ανα­πλη­ρώ­νο­νται εύ­κο­λα.

Επι­πρό­σθε­τα, εμ­φα­νί­ζε­ται απώ­λεια στο πεδίο της επι­κοι­νω­νια­κής υπε­ρο­χής, το­μέ­ας στον οποίο η δη­μο­τι­κή αρχή είχε μέχρι πρό­σφα­τα σαφές πλε­ο­νέ­κτη­μα.

Σε ένα πε­ρι­βάλ­λον όπου τα ερ­τζια­νά ανα­βαθ­μί­ζο­νται σε προ­ε­κλο­γι­κό όπλο, αυτή η απώ­λεια ανοί­γει χώρο για νέους συν­δυα­σμούς, νέους διεκ­δι­κη­τές και για πρό­σω­πα που με­τρούν πι­θα­νό­τη­τες μέσα από επα­φές, δί­κτυα και προ­σε­κτι­κά χτι­σμέ­νες πα­ρου­σί­ες.

Τα ονό­μα­τα που ακού­γο­νται και οι πα­ράλ­λη­λες δια­δρο­μές προς την κάλπη

Η πόλη βοά από ονό­μα­τα, με δια­φο­ρε­τι­κά κί­νη­τρα και δια­φο­ρε­τι­κή τα­χύ­τη­τα προ­ε­τοι­μα­σί­ας. Ο Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης κρατά κλει­στά τα χαρ­τιά του, όμως το πε­ρι­βάλ­λον του δεί­χνει να προ­ε­τοι­μά­ζει έδα­φος, όπως υπο­δη­λώ­νε­ται και από τον ρόλο που επι­διώ­κει ο Topfm.

Ο Νίκος Γε­ρο­νι­κό­λας επί­σης δεν ανοί­γει τα σχέ­διά του, δια­τη­ρώ­ντας στάση ανα­μο­νής σε ένα σκη­νι­κό που αλ­λά­ζει.

Ο Βάιος Κα­λο­πή­τας, που εξε­λέ­γη με την πα­ρά­τα­ξη ΕΝΑ, έχασε την έδρα του στο εκλο­γο­δι­κείο και εμ­φα­νί­ζε­ται απο­μο­νω­μέ­νος από την ομάδα, γε­γο­νός που τρο­φο­δο­τεί σε­νά­ρια αυ­τό­νο­μης πο­ρεί­ας.

Ο Τη­λέ­μα­χος Κα­μπού­ρης πα­ρου­σιά­ζε­ται ως ισχυ­ρό χαρτί στην αυ­το­διοί­κη­ση. Ο Κώ­στας Χρυ­σο­χο­ΐ­δης, πρώην πρό­ε­δρος του ΕΒΕΔ και αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης, εντεί­νει την πα­ρου­σία του.

Πα­ράλ­λη­λα, ακού­γο­νται τα ονό­μα­τα των Γιάν­νη Πάπ­που και Από­στο­λου Ασπρά­κη, με πιο αμ­φί­θυ­μη δη­μό­σια στάση, αλλά με επα­φές που δεί­χνουν ότι κα­νείς δεν θέλει να μεί­νει εκτός της συ­ζή­τη­σης.

Στην κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά, η δη­λω­μέ­νη πρό­θε­ση του Δη­μή­τρη Γάκη να κα­τέλ­θει υπο­ψή­φιος στον Δήμο Ρόδου ανοί­γει νέο κε­φά­λαιο και ασκεί πίεση στο σχήμα ΕΝΑ που στή­ρι­ξε τον Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη.

Όλα αυτά συν­θέ­τουν μια ει­κό­να όπου οι υπο­ψη­φιό­τη­τες δεν ανα­κοι­νώ­νο­νται, αλλά προ­ε­τοι­μά­ζο­νται, με κομ­μά­τια που κου­μπώ­νουν σε δια­φο­ρε­τι­κές στιγ­μές, ανά­λο­γα με το πώς θα κλεί­σουν μέ­τω­πα, πώς θα ανοί­ξουν συμ­μα­χί­ες και πώς θα δια­μορ­φω­θεί το κλίμα στην κοι­νω­νία.

Ο κα­τα­λύ­της του 2027 και η σκιά των βου­λευ­τι­κών εκλο­γών πάνω από τον Δήμο

Η ουσία, όπως προ­κύ­πτει από το πο­λι­τι­κό πα­ρα­σκή­νιο, είναι ότι οι βου­λευ­τι­κές εκλο­γές του 2027 θα κα­θο­ρί­σουν το πεδίο και τις εξε­λί­ξεις. Η εθνι­κή κάλπη δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται απλώς ως ξε­χω­ρι­στό γε­γο­νός, αλλά ως μη­χα­νι­σμός ανα­διά­τα­ξης προ­σώ­πων και ρόλων. Η εκτί­μη­ση που με­τα­φέ­ρε­ται είναι ότι ένας εκ των βου­λευ­τών της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας που δεν θα εκλε­γούν, είναι του­λά­χι­στον δια­τε­θει­μέ­νος να είναι υπο­ψή­φιος στον Δήμο Ρόδου. Αυτό το σε­νά­ριο, σε συν­δυα­σμό με τις ήδη κα­τα­γε­γραμ­μέ­νες συ­ζη­τή­σεις στο εσω­τε­ρι­κό του χώρου, ανε­βά­ζει το θερ­μό­με­τρο και με­τα­τρέ­πει τις το­πι­κές κι­νή­σεις σε προ­άγ­γε­λο μιας με­γα­λύ­τε­ρης ανα­κα­τά­τα­ξης.

Ένα σκη­νι­κό που με­τα­βάλ­λε­ται πριν καν ξε­κι­νή­σει επί­ση­μα η κούρ­σα

Το συ­μπέ­ρα­σμα που προ­κύ­πτει είναι ότι στον Δήμο Ρόδου, πριν ακόμη ανοί­ξει τυ­πι­κά η προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δος, η κούρ­σα έχει ήδη ξε­κι­νή­σει άτυπα. Οι συ­χνό­τη­τες με­τα­τρέ­πο­νται σε προ­ε­κλο­γι­κές λε­ω­φό­ρους, οι σχέ­σεις Δήμου και Πε­ρι­φέ­ρειας επη­ρε­ά­ζουν τις ισορ­ρο­πί­ες, οι διερ­γα­σί­ες στο εσω­τε­ρι­κό της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας αφή­νουν ανοι­χτή την πόρτα για με­τα­κι­νή­σεις προς την αυ­το­διοί­κη­ση, ενώ στην κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά οι δη­λώ­σεις πρό­θε­σης όπως αυτή του Δη­μή­τρη Γάκη προ­ε­τοι­μά­ζουν νέο κύκλο αντα­γω­νι­σμών.

Και πάνω από όλα αυτά, η βου­λευ­τι­κή κάλπη του 2027 λει­τουρ­γεί ως με­γά­λος επι­τα­χυ­ντής. Αν αλ­λά­ξει ο κοι­νο­βου­λευ­τι­κός χάρ­της στα Δω­δε­κά­νη­σα, είναι πι­θα­νό να αλ­λά­ξει και ο χάρ­της των δη­μο­τι­κών διεκ­δι­κή­σε­ων στη Ρόδο. Γι’ αυτό και οι κι­νή­σεις που σή­με­ρα μοιά­ζουν απο­σπα­σμα­τι­κές, από την αγορά ή ενί­σχυ­ση ρα­διο­φω­νι­κών σταθ­μών μέχρι τις διε­ρευ­νη­τι­κές επα­φές στα ΜΜΕ και τις προ­σπά­θειες κλει­σί­μα­τος με­τώ­πων, δεν είναι απλές λε­πτο­μέ­ρειες. Είναι τα πρώτα κομ­μά­τια ενός παζλ που σχη­μα­τί­ζει ήδη μια νέα, απρό­βλε­πτη και διαρ­κώς κι­νού­με­νη προ­ε­κλο­γι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.