4 συγγενείς 33χρονου που πέθανε διεκδικούν αποζημίωση από το νοσοκομείο Ρόδου

Ενώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν χθες με αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης κατά του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου 4 συγ­γε­νείς απο­βιώ­σα­ντος ασθε­νούς, διεκ­δι­κώ­ντας 600.044 ευρώ για βλάβες που υπέ­στη­σαν συνε­πεία του θανάτου του, που απο­δί­δουν σε αμέλεια ιατρών.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο πατέρας του απο­βιώ­σα­ντος διεκ­δι­κεί, το ποσό των 200.044 αφαι­ρου­μέ­νου του ποσού των 44 ευρώ, επι­φυ­λασ­σο­μέ­νου του δικαιώ­μα­τος του όπως παρα­στεί ως πολι­τι­κώς ενάγων ενώπιον των Ποι­νι­κών Δικα­στη­ρίων προς υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας εις βάρος των υπαι­τίων, η μητέρα του το ποσό των 200.000 ευρώ και τα δύο αδέλφια του από 100.000 ευρώ.

Για την υπόθεση έχει ήδη παρα­πεμ­φθεί σε δίκη ένας ιατρός στον οποίο απο­δί­δο­νται με κατη­γο­ρη­τή­ριο ευθύνες για το θάνατο του νεαρού από μηνιγ­γί­τιδα.

Η έρευνα για την υπόθεση κινή­θηκε μετά από μήνυση των γονέων του αδι­κο­χα­μέ­νου νέου, κατοί­κων Αθηνών, κατά παντός υπευ­θύ­νου θερά­πο­ντος ιατρού του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, που χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Νικό­λαος Δια­λυ­νάς.

Όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, ο συγ­γε­νής τους, ηλικίας 33 ετών, αργά το βράδυ της 26ης Μαΐου 2009, μετέβη στο νοσο­κο­μείο Ρόδου με συμ­πτώ­ματα υψηλού πυρετού και φαρυγ­γαλ­γίας.

Κατά την αντι­κει­με­νική εξέταση εμφά­νιζε εξέ­ρυ­θρο ήπια οιδη­μα­τώδη φάρυγγα και επώ­δυ­νους πρό­σθιους τρα­χη­λι­κούς λεμ­φα­δέ­νες.

Ελήφθη εργα­στη­ρια­κός έλεγχος περί ώρα 02:04 π.μ. της 27ης Μαϊου 2009 ανέ­δειξε χαμηλά λευκά αιμο­σφαί­ρια, αυξη­μένα ουδε­τε­ρό­φιλα, χαληλά λεμ­φο­κύτ­ταρα και χαμηλά αιμο­πε­τά­λια.

Περί ώρα 03:00 π.μ. εισήχθη στη Β’ Παθο­λο­γική Κλινική για περαι­τέρω έλεγχο και αντι­με­τώ­πιση. Την 07.00 εμφά­νισε μικρο­πε­τε­χειώ­δες εξάν­θημα χειρός.

Ελή­φθη­σαν καλ­λιέρ­γειες αίματος και πλήρης βιο­μη­χα­νι­κός έλεγχος η δε U/s κοιλίας ανέ­δειξε ήπαρ 15 cm και σπλήνα 10 cm.

Περί ώρα 10:00 π.μ. εμφά­νισε επι­δεί­νωση του εξαν­θή­μα­τος το οποίο  μετε­βλήθη σε διά­σπαρτο αιμορ­ρα­γικό εξάν­θημα κορμού και άκρων, ταυ­τό­χρονα δε άρχισε να εμφα­νί­ζει σημεία σηπτι­κής κατα­πλη­ξίας με πτώση της αρτη­ρια­κής πίεσης, αύξηση σφίξεων και εφί­δρωση.

Η εξέταση γενικής αίματος σε πλακάκι κατέ­δειξε τοξική κοκ­κί­ωση, μηνιγ­γιο­τι­δο­κοκ­κική σηψαι­μία.

Εν όψει αυτής της κλι­νι­κής εικόνας δια­σω­λη­νώ­θηκε και έγινε προ­σπά­θεια εύρεσης κλίνης σε Μ.Ε.Θ., η οποία εν τέλει ευρέθη στο Γ. Ν. Ηρα­κλείου – «ΒΕΝΙΖΕΛΕΙΟ – ΠΑΝΑΝΕΙΟ», όπου και διε­κο­μί­σθη με αερο­με­τα­φορά περί ώρα 14:37 μ.μ. της 27ης Μαΐου 2009 με διάχυτη ενδαγ­γειακή πήξη.

Στη Μ.Ε.Θ. νοση­λεύ­θηκε μέχρι την 22α Ιουνίου 2009 ότε και δια­κο­μί­σθηκε στο Θριάσιο Νοσο­κο­μείο για την αντι­με­τώ­πιση νεκρώ­σεων που είχε προ­κα­λέ­σει στα άκρα και το δέρμα η νόσος, όπου και απε­βί­ωσε την 26η Ιουνίου 2009.

Οι γονείς του απο­θα­νό­ντος υπο­στη­ρί­ζουν ότι ενώ οι ιατροί είχαν δια­γνώ­σει από πρώτο αιμα­το­λο­γικό έλεγχο σημεία βαρειάς λοί­μω­ξης δηλ. μειω­μένη τιμή λευκών, αυξη­μένα ουδε­τε­ρό­φιλα, μειω­μένα αιμο­πε­τά­λια, δεν προ­χώ­ρη­σαν άμεσα σε καλ­λιέρ­γεια αίματος για να εντο­πί­σουν το μικρό­βιο ή την αιτία της λοί­μω­ξης, εξέταση την οποία διε­νέρ­γη­σαν επτά ώρες αργό­τερα, όταν εμφά­νισε μικρο­πε­τε­χειώ­δες εξάν­θημα.

Παρά ταύτα παρέ­μεινε χωρίς ειδική αντι­με­τώ­πιση έως και την 18:15 ώρα όταν διε­κο­μί­σθη στη Μ.Ε.Θ. σε κατά­σταση μη ανα­στρέ­ψιμη.

Υπο­στη­ρί­ζουν ακόμη ότι η καθυ­στέ­ρηση της διά­γνω­σης της νόσου και κυρίως η καθυ­στέ­ρηση της έναρξης της θερα­πείας είχαν σαν απο­τέ­λε­σμα την ταχεία εξέλιξη της με απο­τέ­λε­σμα τον θάνατό του.

Με δεδο­μένο ότι τα απο­τε­λέ­σματα της πρώτης γενικής αίματος που έλαβε χώρα στις 2:00, ήταν παθο­λο­γι­κό­τατα με ανη­συ­χη­τικά χαμηλό αριθμό λευκών αιμο­σφαι­ρίων και αυξη­μένα πολυ­μορ­φο­πύ­ρηνα, οι ιατροί όφειλαν, όπως επε­σή­μα­ναν οι μηνυτές, να προβούν άμεσα και κατ’ επει­γό­ντως σε εξέταση αίματος σε πλακάκι προ­κει­μέ­νου να εντο­πί­σουν το μικρο­ορ­γα­νι­σμό που ενο­χο­ποιού­νταν για αυτά τα παθο­λο­γικά απο­τε­λέ­σματα.

Αντ’ αυτού δεν προ­χώ­ρη­σαν στη διε­νέρ­γεια της εξέ­τα­σης αυτής παρά μόνο 8 ώρες αργό­τερα όταν ο ασθενής είχε ήδη παρου­σιά­σει πετε­χειώ­δες εξάν­θημα και μη ανα­στρέ­ψιμη βλάβη πολλών οργάνων.

Ακόμα όμως και όταν δια­πί­στω­σαν την ύπαρξη Μηνιγ­γιό­κοκ­κου αντί να χορη­γή­σουν το ενδει­κνυό­μενο αντι­βιω­τικό σχήμα με πενι­κι­λίνη, αμπι­κιλ­λίνη, κεφα­λο­σπο­ρίνη, αμπι­κα­σίνη, λινε­μα­λιδη αμελώς και ερχό­με­νοι σε πλήρη αντί­φαση με τις κατευ­θυ­ντή­ριες οδηγίες ανά τον κόσμο χορή­γη­σαν το σχήμα Vancomycin, Rocephin, Zodactam.

Η λάθος επιλογή των αντι­βιω­τι­κών αυτών, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, απο­δει­κνύ­ε­ται και από το γεγονός ότι αμέσως τα μετέ­τρε­ψαν στο σωστό σχήμα κατά την παρα­λαβή του ασθε­νούς στην εντα­τική.

Ως εκ τούτου ο ασθενής ουσια­στικά δεν έλαβε καμία θερα­πεία μέχρι τη δια­κο­μιδή του στη ΜΕΘ.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος ιατρός που εκτε­λούσε εφη­με­ρία στην Β’ Παθο­λο­γική Κλινική του ανωτέρω νοσο­κο­μείου και καλού­με­νος από την ειδι­κευό­μενη ιατρό Παθο­λο­γίας στον Τμήμα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών προ­κει­μέ­νου να εκτι­μή­σει την κατά­σταση του ασθε­νούς φέρεται ως ο υπαί­τιος για το θάνατο από αμέλεια του 33χρονου μετά το πέρας της εισαγ­γε­λι­κής έρευνας.

Φέρεται συγκε­κρι­μένα να μην επέ­δειξε τη μέγιστη επι­μέ­λεια κατά την αντι­με­τώ­πιση του περι­στα­τι­κού, να μην παρήγ­γειλε την καλ­λιέρ­γεια αίματος ούτε να χορή­γησε άμεσα την ενδε­δειγ­μένη συνταγή αντι­βιο­τι­κών (κοκτέιλ).

Κατη­γο­ρεί­ται επίσης ότι εξε­τί­μησε εσφαλ­μένα το περι­στα­τικό και παρά τα παθο­λο­γικά απο­τε­λέ­σματα των αιμα­το­λο­γι­κών εξε­τά­σεων του ασθε­νούς.