Νίκος Γερονικόλας στον RV: “Η δημοτική αρχή αποφεύγει τα μεγάλα έργα για να αποφύγει κανόνες και ελέγχους”

Σκό­πι­μη πό­λω­ση με σκη­νο­θε­τη­μέ­νες αντι­πα­ρα­θέ­σεις και τρα­μπου­κι­σμούς στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο για να μην ανοί­ξει η ουσία των θε­μά­των και να απο­φεύ­γο­νται απα­ντή­σεις στη λο­γο­δο­σία

Στη σο­βα­ρή κα­ταγ­γε­λία  ότι η δη­μο­τι­κή αρχή Κο­λιά­δη απο­φεύ­γει συ­νει­δη­τά με­γά­λα έργα με ισχυ­ρή χρη­μα­το­δό­τη­ση και αυ­στη­ρό πλαί­σιο ελέγ­χων, επι­λέ­γο­ντας αντ’ αυτών μι­κρές πα­ρεμ­βά­σεις πε­ριο­ρι­σμέ­νης εμ­βέ­λειας, ακρι­βώς για να απο­φύ­γει τους ελέγ­χους, προ­έ­βη σή­με­ρα το πρωί ο επι­κε­φα­λής της ελάσ­σο­νος μειο­ψη­φί­ας του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου, Νίκος Γε­ρο­νι­κό­λας, μι­λώ­ντας στην εκ­πο­μπή “Πρω­ι­νό Xpress” της Ρένας Παυ­λά­κη.

Όπως τό­νι­σε, η στάση αυτή δεν είναι απο­σπα­σμα­τι­κή αλλά συ­γκρο­τη­μέ­νη πο­λι­τι­κή επι­λο­γή, η οποία συ­μπλη­ρώ­νε­ται από πα­ρελ­κυ­στι­κές τα­κτι­κές εντός του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, με όξυν­ση του κλί­μα­τος και εκτρο­χια­σμό της συ­ζή­τη­σης με τρα­μπου­κι­σμούς, ει­ρω­νεία και  μειω­τι­κούς χα­ρα­κτη­ρι­σμούς κατά συμ­βού­λων που θέ­τουν ερω­τή­μα­τα, ώστε να απο­φεύ­γο­νται απα­ντή­σεις σε κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα λο­γο­δο­σί­ας.

Με αφορ­μή την αμ­φι­σβή­τη­ση της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης για τη Με­σαιω­νι­κή Πόλη από πλευ­ράς Κο­λιά­δη – Βα­για­νού και τις πρό­σφα­τες αντι­φα­τι­κές τους δη­λώ­σεις, ο κ. Γε­ρο­νι­κό­λας είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: “Δεν θέ­λουν να εκτε­λε­στεί. Υπάρ­χει ένας φο­ρέ­ας από πάνω, αυ­στη­ρής επι­τή­ρη­σης. Δεν μπο­ρούν να κι­νη­θούν όπως θα ήθε­λαν ή όπως έχουν συ­νη­θί­σει τα τε­λευ­ταία δύο χρό­νια. Δεν μπο­ρείς να κι­νη­θείς με αδια­φά­νεια όταν έχεις ένα Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού που εγκρί­νει κάθε δα­πά­νη. Αυτό τους δυ­σκο­λεύ­ει.  Και έχουν συ­νη­θί­σει να λει­τουρ­γούν αλ­λιώς. Και στα­μα­τώ εδώ. Όποιος το κα­τά­λα­βε, το κα­τά­λα­βε…”

Σκη­νο­θε­τη­μέ­νη όξυν­ση στις συ­νε­δριά­σεις

Ο κ. Γε­ρο­νι­κό­λας πε­ριέ­γρα­ψε μια ει­κό­να συ­στη­μα­τι­κής όξυν­σης του κλί­μα­τος στις συ­νε­δριά­σεις λο­γο­δο­σί­ας, τις οποί­ες χα­ρα­κτή­ρι­σε ως κα­τε­ξο­χήν πεδίο όπου θα έπρε­πε να δί­νο­νται απα­ντή­σεις και να κα­τα­τί­θε­νται στοι­χεία. Αντί αυτού, όπως υπο­στή­ρι­ξε, πα­ρα­τη­ρεί­ται κατ’ επα­νά­λη­ψη «πέ­τα­μα της μπά­λας στην εξέ­δρα», με εμ­βό­λι­μες πα­ρεμ­βά­σεις, έντα­ση και αλ­λα­γή ατζέ­ντας, ώστε να απο­φεύ­γε­ται η ου­σια­στι­κή συ­ζή­τη­ση.

Σύμ­φω­να με τον ίδιο, η τα­κτι­κή αυτή δεν είναι τυ­χαία, αλλά επι­τη­δευ­μέ­νη και επα­να­λαμ­βα­νό­με­νη, ενώ συ­νο­δεύ­ε­ται –όπως ανέ­φε­ρε– από φρα­στι­κές επι­θέ­σεις, προ­πυ­λα­κι­σμούς και τρα­μπου­κι­σμούς σε συμ­βού­λους της μειο­ψη­φί­ας που θέ­τουν ερω­τή­μα­τα. Επι­σή­μα­νε, μά­λι­στα, ότι για συ­γκε­κρι­μέ­να πε­ρι­στα­τι­κά έχει ήδη κι­νη­θεί ποι­νι­κή δια­δι­κα­σία (για τις επι­θέ­σεις κατά του Τη­λέ­μα­χου Κα­μπού­ρη), γε­γο­νός που, όπως είπε, ανα­δει­κνύ­ει τη σο­βα­ρό­τη­τα της κα­τά­στα­σης.

Κατά τον επι­κε­φα­λής της ελάσ­σο­νος μειο­ψη­φί­ας, η έντα­ση και η «πα­ρά­στα­ση» εντός του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου εξυ­πη­ρε­τούν έναν σαφή στόχο: τη με­τα­τό­πι­ση της συ­ζή­τη­σης και την απο­φυ­γή απα­ντή­σε­ων όταν δεν υπάρ­χει έργο ή απο­τέ­λε­σμα να πα­ρου­σια­στεί. Τό­νι­σε ότι η στάση αυτή πλήτ­τει τον ίδιο τον θεσμό της λο­γο­δο­σί­ας και αντι­βαί­νει στις αρχές της δη­μο­κρα­τι­κής λει­τουρ­γί­ας.

“Υπάρ­χει ζή­τη­μα συ­μπε­ρι­φο­ρών, οι οποί­ες δεν πι­στεύω ότι είναι τυ­χαί­ες. Δια­κρί­νω μια δόση επι­τί­δευ­σης. Μι­λά­με πλέον για πα­ρελ­κυ­στι­κές τα­κτι­κές. Φαί­νε­ται ότι αυτό συμ­βαί­νει κυ­ρί­ως στις συ­νε­δριά­σεις λο­γο­δο­σί­ας, εκεί όπου θε­σμι­κά πρέ­πει να τί­θε­νται τα ερω­τή­μα­τα και να δί­νο­νται απα­ντή­σεις, να κα­τα­τί­θε­νται στοι­χεία. Δεν είναι τυ­χαίο ότι σε κάθε συ­νε­δρί­α­ση λο­γο­δο­σί­ας έχου­με αυτό που λέμε «πέ­τα­μα της μπά­λας έξω από την εξέ­δρα». Και αυτό γί­νε­ται κατά συρ­ροή, συ­στη­μα­τι­κά. Γι’ αυτό λέω ότι είναι επι­τη­δευ­μέ­νο. Υπάρ­χουν συ­νε­χώς εμ­βό­λι­μες ατά­κες, με σκοπό να λει­τουρ­γή­σουν ως κό­φτης της συ­ζή­τη­σης ή να σε μπλο­κά­ρουν, ει­δι­κά αν δεν έχεις εμπει­ρία.  Έχου­με, μά­λι­στα, στις 10 Φε­βρουα­ρί­ου κλήση από την προ­α­να­κρί­τρια για τις επι­θέ­σεις στον κ. Κα­μπού­ρη. Πρό­κει­ται για ποι­νι­κό ζή­τη­μα, το οποίο θα εξε­τα­στεί. Είναι τα­κτι­κή.” ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και πρό­σθε­σε: “Όλα αυτά γί­νο­νται για να αλ­λά­ξει η ατζέ­ντα. Για να μη δο­θούν απα­ντή­σεις. Και κά­ποιος δεν δίνει απα­ντή­σεις όταν δεν έχει να πα­ρου­σιά­σει έργο.” 

Η Προ­γραμ­μα­τι­κή Σύμ­βα­ση για τη Με­σαιω­νι­κή Πόλη

Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση έδωσε ο κ. Γε­ρο­νι­κό­λας στην Προ­γραμ­μα­τι­κή Σύμ­βα­ση για τη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι «από τη βάση της δεν θέ­λουν να εκτε­λε­στεί». Όπως εξή­γη­σε, πρό­κει­ται για ένα έργο που συ­νο­δεύ­ε­ται από αυ­στη­ρό πλαί­σιο επι­τή­ρη­σης και ελέγ­χου, με εμπλο­κή του Υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού, γε­γο­νός που –κατά την εκτί­μη­σή του– δυ­σκο­λεύ­ει μια δη­μο­τι­κή αρχή που έχει συ­νη­θί­σει να λει­τουρ­γεί χωρίς τέ­τοιους πε­ριο­ρι­σμούς. Υπο­γράμ­μι­σε ότι πρό­κει­ται για χα­μέ­νες ευ­και­ρί­ες και για πα­ρεμ­βά­σεις με μα­κρο­πρό­θε­σμη αξία και πα­ρα­κα­τα­θή­κη για τον τόπο, σε αντί­θε­ση με απο­σπα­σμα­τι­κά μι­κρο­έρ­γα, όπως ασφαλ­το­στρώ­σεις ή πε­ζο­δρό­μια, που δεν συ­νι­στούν στρα­τη­γι­κό σχε­δια­σμό.

“Είναι όντως πολύ φθηνή η πο­λι­τι­κή τους. Όμως υπάρ­χει και κάτι άλλο εδώ. Θεωρώ ότι αυτή η Προ­γραμ­μα­τι­κή Σύμ­βα­ση, από τη βάση της, δεν θέ­λουν να εκτε­λε­στεί. Υπάρ­χει ένας φο­ρέ­ας από πάνω, αυ­στη­ρής επι­τή­ρη­σης. Δεν μπο­ρούν να κι­νη­θούν όπως θα ήθε­λαν ή όπως έχουν συ­νη­θί­σει τα τε­λευ­ταία δύο χρό­νια. Δεν μπο­ρείς να κι­νη­θείς με αδια­φά­νεια όταν έχεις ένα Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού που εγκρί­νει κάθε δα­πά­νη. Αυτό τους δυ­σκο­λεύ­ει. Πο­λι­τι­κά, δεν υπάρ­χει λόγος να μη θέ­λεις να ανα­δεί­ξεις ένα τέ­τοιο μνη­μείο. Είναι πα­ρα­κα­τα­θή­κη για τον τόπο. Μόνο να ανα­δει­χθείς πο­λι­τι­κά μπο­ρείς. Εδώ μι­λά­με για μια με­γά­λη πα­ρέμ­βα­ση, με στενό πλαί­σιο πα­ρα­κο­λού­θη­σης και επι­τή­ρη­σης. Και έχουν συ­νη­θί­σει να λει­τουρ­γούν αλ­λιώς. Και στα­μα­τώ εδώ. Όποιος το κα­τά­λα­βε, το κα­τά­λα­βε. Μι­λά­με για χρή­μα­τα, για χα­μέ­νες ευ­και­ρί­ες. Το ιστο­ρι­κό κέ­ντρο είναι ολό­κλη­ρο μνη­μείο. Υπάρ­χουν άπει­ρες πα­ρεμ­βά­σεις που θα μπο­ρού­σαν να γί­νουν.” ανέ­φε­ρε.

Εκα­τομ­μύ­ρια στο συρ­τά­ρι για τις ΣΔΙΤ σχο­λεί­ων

Ανά­λο­γη ει­κό­να πε­ριέ­γρα­ψε και για τα ΣΔΙΤ των σχο­λι­κών μο­νά­δων, εκ­φρά­ζο­ντας την εκτί­μη­ση ότι ση­μα­ντι­κά κον­δύ­λια κιν­δυ­νεύ­ουν να χα­θούν λόγω αδρά­νειας, αφού καμία κυ­βέρ­νη­ση, όποια κι αν ήταν και μά­λι­στα σε προ­ε­κλο­γι­κή χρο­νιά, θα άφηνε εκα­τομ­μύ­ρια στα χέρια αυτών που δεν μπο­ρούν να τα αξιο­ποι­ή­σουν. Ανα­φέρ­θη­κε σε δια­θέ­σι­μους πό­ρους δε­κά­δων εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ για σχο­λι­κές υπο­δο­μές που, όπως είπε, πα­ρα­μέ­νουν ανεκ­με­τάλ­λευ­τοι, παρά το γε­γο­νός ότι οι ανά­γκες είναι πιε­στι­κές .

“Τα ΣΔΙΤ των σχο­λεί­ων θα δείτε ότι κιν­δυ­νεύ­ουν να χα­θούν. Δεν ξέρω αν εί­μα­στε στο πα­ρα­πέ­ντε ή στο πέντε. Τα χρή­μα­τα είναι δια­θέ­σι­μα. Έχου­με σχο­λι­κές μο­νά­δες που κα­ταρ­ρέ­ουν. Με κα­κο­και­ρί­ες εί­δα­με πέρ­γκο­λες να φεύ­γουν, κτί­ρια σε κακή κα­τά­στα­ση. Αυτά είναι χρή­μα­τα που δεν έχουν όνομα. Πρέ­πει να τα διεκ­δι­κή­σεις. Έχεις 55 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ που κά­θο­νται. Τι θέ­λεις για να τα ξε­κολ­λή­σεις; Υπήρ­χε και έμπει­ρος συ­νερ­γά­της που μπο­ρού­σε να τα τρέ­ξει” δή­λω­σε, ανα­φε­ρό­με­νος στο πρό­σω­πο του πα­ραι­τη­θέ­ντος ει­δι­κού συμ­βού­λου του Κο­λιά­δη, Μα­νώ­λη Σαββή.  “Αν είχα εγώ  αυτόν τον θη­σαυ­ρό μέσα στο οπλο­στά­σιο μου…, αλλά προ­φα­νώς δεν ξέρω εκεί τι συ­νέ­βη. Δεν ξέρω γιατί δεν θέ­λουν να κυ­νη­γή­σουν κάτι το οποίο είναι τε­λεί­ως ώριμο, για να το διεκ­δι­κή­σουν” πρό­σθε­σε.

«Μι­κρο­ερ­γά­κια” για να απο­φεύ­γο­νται οι έλεγ­χοι

Κλεί­νο­ντας και απα­ντώ­ντας στο ερώ­τη­μα αν η δη­μο­τι­κή αρχή δεν μπο­ρεί ή δεν θέλει να υλο­ποι­ή­σει με­γά­λα έργα, ο κ. Γε­ρο­νι­κό­λας ήταν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κός. ‘Εκανε λόγο για συ­νει­δη­τή επι­λο­γή μι­κρών ανα­θέ­σε­ων και μι­κρών έργων, ώστε να απο­φεύ­γο­νται οι δια­δι­κα­σί­ες, οι έλεγ­χοι και η ευ­θύ­νη που συ­νο­δεύ­ουν τα με­γά­λα χρη­μα­το­δο­τι­κά προ­γράμ­μα­τα. Κατά τον ίδιο, δεν ευ­θύ­νο­νται οι έλεγ­χοι ή οι κα­νό­νες, αλλά η στο­χευ­μέ­νη απο­φυ­γή τους. “Έχουν συ­νη­θί­σει να κά­νουν μι­κρο­πράγ­μα­τα, μι­κρές ανα­θέ­σεις, για να μην μπλέ­κουν σε δια­δι­κα­σί­ες. Μια ανέ­ξο­δη πο­λι­τι­κή, χωρίς όραμα, χωρίς στό­χευ­ση. Υπάρ­χει ένα συ­μπέ­ρα­σμα γε­νι­κό­τε­ρο που βγαί­νει εδώ, που νο­μί­ζω είναι η λέξη ευ­θύ­νη.  Δεν φταί­νε οι έλεγ­χοι. Φταί­ει η απο­φυ­γή τους και αυτό είναι έκ­δη­λο”.