NoExcuse#2: Ατομική έκθεση της Ειρήνης Βαζούκου στο Λόφος art project

Από τις 6 έως τις 28 Φεβρουα­ρίου 2026, το Λόφος Art Project παρου­σιά­ζει την ατομική έκθεση No Excuse #2 της Ειρήνης Βαζού­κου.

Στον πυρήνα της εικα­στι­κής πρα­κτι­κής της δημιουρ­γού, πολλά χρόνια τώρα, βρί­σκε­ται το ακλό­νητο βλέμμα της στη γυναι­κεία ταυ­τό­τητα, την ενσώ­ματη πολι­τική (embodied politics) και την έμφυλη βία. Ο τίτλος “No excuse” είναι δανει­σμέ­νος από την ομό­τι­τλη καμπά­νια του ΟΗΕ (UN Women) η οποία εστιά­ζει στα νομικά πλαίσια, που επεί­γε­ται να ενι­σχυ­θούν, για τη δια­σφά­λιση της ασφά­λειας των γυναι­κών και την εξά­λειψη της έμφυλης βίας. Καμία δικαιο­λο­γία, καμία ανοχή. Mέσα από εγκα­τα­στά­σεις, γλυ­πτι­κές φόρμες, κατα­σκευές και ζωγρα­φικά έργα, το έργο της Βαζού­κου απο­τυ­πώ­νει την πολύ­πλευρη φύση του τραύ­μα­τος της πατριαρ­χίας, του μισο­γυ­νι­σμού, των κοι­νω­νι­κών στε­ρε­ο­τύ­πων που διαιω­νί­ζο­νται σε παραλ­λα­γές.

Η επι­με­λή­τρια της έκθεσης, Πόλυ Χατζη­μάρ­κου, σημειώ­νει:

«Η θηλυ­κό­τητα, ως πεδίο μιας ιστο­ρικά ατέρ­μο­νης δια­πραγ­μά­τευ­σης για χει­ρα­φέ­τηση και αυτο­διά­θεση. Το γυναι­κείο σώμα, ως ένας κατε­ξο­χήν πολι­τι­κός τόπος όπου εγγρά­φο­νται σχέσεις εξου­σίας, κοι­νω­νι­κές νόρμες, έμφυλες ιεραρ­χίες και πολι­τι­σμι­κές επι­τα­γές. Ίχνη οδύνης και επι­βί­ω­σης, κατα­πί­ε­σης και σθένους, μαρ­τυ­ρίας και δια­μαρ­τυ­ρίας. Όλα συμπλέ­κο­νται στο No Excuse#2 της Ειρήνης Βαζού­κου, η οποία επα­νέρ­χε­ται και επε­κτεί­νει την πολυετή έρευνά της γύρω από τις δια­θε­μα­τι­κές δια­κρί­σεις κατά της γυναι­κείας ταυ­τό­τη­τας -διακρίσεις ταξικές, φυλε­τι­κές, ηλι­κια­κές, σεξουα­λι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού, κ.α. Η καλ­λι­τε­χνική της φόρ­μουλα μετα­σχη­μα­τί­ζε­ται δυνα­μικά ανάλογα με το εννοιο­λο­γικό φορτίο και την αισθη­τική της ανα­ζή­τηση: από την αμε­σό­τητα της ζωγρα­φι­κής χει­ρο­νο­μίας έως την τρι­διά­στατη υλι­κό­τητα των κατα­σκευών και των εγκα­τα­στά­σεων. Μέσα από αυτή την πολυ­φω­νία μέσων, η Βαζού­κου καρ­φώ­νει το βλέμμα της στον πατριαρ­χικό “κανόνα” και την αντι­κει­με­νο­ποί­ηση. Χαρ­το­γρα­φεί, με συμ­βο­λι­σμούς πολύ­ση­μους, την ανα­το­μία των μηχα­νι­σμών παρα­γω­γής και ελέγχου της γυναι­κείας εμπει­ρίας. Απο­δο­μώ­ντας τις κυρί­αρ­χες αφη­γή­σεις για την “ενσω­μα­τω­μένη” θηλυ­κό­τητα, δημιουρ­γεί έναν χώρο όπου ο θεατής καλεί­ται να αντι­με­τω­πί­σει το τραύμα ως πεδίο συλ­λο­γι­κής ευθύνης. Με το NoExcuse#2, η Βαζού­κου συμ­βάλ­λει δημιουρ­γικά στον διάλογο για την κοι­νω­νική δικαιο­σύνη, καθι­στώ­ντας ορατές τις αθέατες πτυχές της κακο­ποί­η­σης και της έμφυλης βίας, αφή­νο­ντας ταυ­τό­χρονα το έργο της ανοιχτό σε πολ­λα­πλές, συχνά λυτρω­τι­κές, ανα­γνώ­σεις».

Εγκαί­νια: Παρα­σκευή 6 Φεβρουα­ρίου 2026, ώρα 18:00

Διάρ­κεια: 6 έως 28 Φεβρουα­ρίου 2026

Ώρες λει­τουρ­γίας: Τρίτη-Κυριακή, 18:00-21:00

Χώρος: Λόφος Art Project, Βελ­βεν­δού 39, Κυψέλη

ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΡΑΣΗ

Στο πλαίσιο της έκθεσης NoExcuse#2, το Σάββατο 7 Φεβρουα­ρίου 2026, στις 18:30, διορ­γα­νώ­νε­ται ανοιχτή συζή­τηση για την ορα­τό­τητα, τη συμπε­ρί­ληψη και την ανα­τροπή των στε­ρε­ο­τύ­πων στον χώρο της τέχνης και του πολι­τι­σμού.

Θα μιλή­σουν:

• Δρ Βάλια Καλαϊ­τζή

Σύμ­βου­λος σε θέματα ισό­τη­τας, συμπε­ρί­λη­ψης και κοι­νω­νι­κής συνοχής, Scientific collaborator of Maastricht University

«Ισότητα και συμπε­ρί­ληψη ή ψευ­δαί­σθηση; Το ‘σκοτεινό’ πρόσωπο των Μου­σείων»

• Πόλυ Χατζη­μάρ­κου

Ιστο­ρι­κός τέχνης & ευρω­παϊ­κού πολι­τι­σμού, Ειδική σύμ­βου­λος σε θέματα πολι­τι­σμού και πολι­τι­στι­κής διοί­κη­σης Δήμου Ρόδου

«WOmanifesto: Έμφυλη βία και ταυ­τό­τη­τες που ανα­τρέ­πουν τον ‘κανόνα’ της τέχνης».

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΥ

Η εικα­στι­κός Ειρήνη Βαζού­κου γεν­νή­θηκε στη Ρόδο. Είναι μέλος του ΕΕΤΕ, της International Association of Art/Association Internationale des Arts Plastiques (AIAP/UNESCO), της διε­θνούς “10dence platform”, του ΣΚΕΤΒΕ και των ομάδων «Ορί­ζο­ντας Γεγο­νό­των», «Δίπολα», «Lo and Behold».

Το εικα­στικό της έργο έχει παρου­σια­στεί σε 18 ατο­μι­κές εκθέ­σεις (Γκαλερί Desmos-Παρίσι, Ιστο­ρικό Αρχείο-Μουσείο Ύδρας, Δημο­τική Πινα­κο­θήκη Θεσ­σα­λο­νί­κης, Δημο­τική Πινα­κο­θήκη Κέρ­κυ­ρας, Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης Ρόδου, κ.α.). Έχει συμ­με­τά­σχει σε περισ­σό­τε­ρες από 200 ομα­δι­κές εκθέ­σεις στην Ελλάδα και το εξω­τε­ρικό. Έργα της περι­λαμ­βά­νο­νται σε δημό­σιες και ιδιω­τι­κές συλ­λο­γές στην Ελλάδα και το εξω­τε­ρικό. Ζει και εργά­ζε­ται μεταξύ Αθήνας και Ρόδου.