Ομιλία με θέμα τις εξελίξεις στην Αν. Μεσόγειο από τον ευρωβουλευτή Γ. Τούσσα στο Ακταίον

Με θέμα  τις εξε­λί­ξεις στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο και τους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς  αντα­γω­νι­σμούς, έγινε στην Αίθουσα του Ακταίον το Σάββατο 15 Νοέμβρη ομιλία από τον πρώην Ευρω­βου­λευτή  και μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ Γ.Τούσσα .

Για το κρίσιμο ζήτημα του μοι­ρά­σμα­τος των πηγών ενέρ­γειας , ανάμεσα στους μονο­πω­λια­κούς κολοσ­σούς ελλη­νι­κούς, τούρ­κι­κους και γενι­κό­τερα αυτών των καπι­τα­λι­στι­κών κρατών, ανέφερε ανάμεσα στ’ άλλα και τα εξής:

«Πολλοί  άνθρω­ποι του μόχθου και στη Ρόδο παρα­κο­λου­θούν  με αγωνία τις επι­κίν­δυ­νες κινή­σεις της Τουρ­κίας  στην ΑΟΖ της Κύπρου, τις συνε­χείς παρα­βιά­σεις  του ενα­έ­ριου χώρου και των υδάτων της χώρας  μας… Η ύφεση  της καπι­τα­λι­στι­κής οικο­νο­μίας που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη, οι δυσκο­λίες της δια­χεί­ρι­σής της,  με έμφαση στις χώρες της ευρω­ζώ­νης, οξύνουν την επι­θε­τι­κό­τητα και τους αντα­γω­νι­σμούς  μεγάλων μονο­πω­λια­κών ομίλων, ιμπε­ρια­λι­στι­κών κέντρων και ισχυρών καπι­τα­λι­στι­κών κρατών που συγκρού­ο­νται  για το μοί­ρα­σμα  των αγορών,   τον έλεγχο  των πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κών πηγών,   τους αγωγούς  φυσικού αερίου και  πετρε­λαίου,  όπως και συνο­λι­κό­τερα για τον έλεγχο των δρόμων μετα­φο­ράς εμπο­ρευ­μά­των , τον γεω­στρα­τη­γικό έλεγχο της περιο­χής….

Η ευρύ­τερη περιοχή που εκτεί­νε­ται στο τόξο Νοτιο­α­να­το­λι­κής Μεσογείου- Μ. Ανα­το­λής – Β. Αφρικής είναι «καζάνι που βράζει». Τα πολε­μικά μέτωπα μαί­νο­νται  στο Ιράκ, τη Συρία και τη Λιβύη, όπου έχουμε νέες ιμπε­ρια­λι­στι­κές επεμ­βά­σεις   των ΗΠΑ και των «πρό­θυ­μων»  συμ­μά­χων τους,  με πρό­σχημα το Ι.Κ.  και τους «τζι­χα­ντι­στές»,  τους οποίους ΗΠΑ – ΕΕ και ΝΑΤΟ οργά­νω­σαν, χρη­μα­το­δό­τη­σαν και εξό­πλι­σαν, για να προ­ω­θή­σουν τους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς σχε­δια­σμούς τους στη Συρία και στην ευρύ­τερη περιοχή…

Η ιστορία του καπι­τα­λι­σμού και των δύο Παγκό­σμιων πολέμων με τους οποίους αιμα­το­κύ­λισε την ανθρω­πό­τητα , δείχνει ότι οι  ενδοι­μπε­ρια­λι­στι­κές αντι­θέ­σεις  μπορεί  να πάρουν ανε­ξέ­λεγ­κτη τροχιά και η λύση τους να γίνει με στρα­τιω­τικά μέσα, με νέο γενι­κευ­μένο ιμπε­ρια­λι­στικό πόλεμο.

Οι εξε­λί­ξεις αυτές φέρνουν στο φως και μια άλλη μεγάλη αλήθεια : Ότι στο έδαφος του καπι­τα­λι­στι­κού δρόμου ανά­πτυ­ξης , ο φυσικός πλούτος που δια­θέ­τει μια χώρα από «ευλογία» για τη λαϊκή ευη­με­ρία, μετα­τρέ­πε­ται σε πηγή πολέμων και άλλων δεινών, στην υπη­ρε­σία των συμ­φε­ρό­ντων των μεγάλων μονο­πω­λια­κών ομίλων.

Η ανά­πτυξη των οικο­νο­μι­κών σχέσεων  ανάμεσα  στις  αστικές τάξεις  της Ελλάδας και της Τουρ­κίας  δεν μπορεί  να εγγυ­η­θεί την ειρήνη, την ασφά­λεια και την ευη­με­ρία στους λαούς. Η συνερ­γα­σία προς όφελος των επι­χει­ρη­μα­τιών είναι  ο ένας «πόλος» του «μαγνήτη» των δια­κρα­τι­κών σχέσεων ανάμεσα στα καπι­τα­λι­στικά κράτη, ο άλλος «πόλος»  είναι αυτός των σκληρών αντα­γω­νι­σμών και των αιμα­τη­ρών συγκρού­σεων.

Το ΚΚΕ κατα­δι­κά­ζει την τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα και θεωρεί ότι είναι πολύ επι­κίν­δυ­νες οι πρό­σφα­τες τουρ­κι­κές κινή­σεις που αμφι­σβη­τούν τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της Κύπρού στην Απο­κλει­στική Οικο­νο­μική Ζώνη  (ΑΟΖ), και δρο­μο­λο­γούν έρευνες για υδρο­γο­νάν­θρα­κες με τη συμ­με­τοχή του ψευ­δο­κρά­τους.

Ιδιαί­τερα  επι­κίν­δυνη είναι η τοπο­θέ­τηση των ΗΠΑ για συνεκ­με­τάλ­λευση του φυσικού αερίου της Κυπρια­κής ΑΟΖ αλλά και για την συνεκ­με­τάλ­λευση του Αιγαίου.

Ανα­ντί­στοιχο  με τους πόθους και τα δίκαια του κυπρια­κού λαού είναι και το πρό­σφατο ψήφισμα του Ευρω­κοι­νο­βου­λίου (13ης Νοεμ­βρίου 2014) σχετικά με τις προ­κλη­τι­κές  ενέρ­γειες της Τουρ­κίας στην ΑΟΖ της Κύπρου. Το ψήσισμα, με  τις τρο­πο­λο­γίες που τελικά εγκρί­θη­καν, στην ουσία, επι­δο­κι­μά­ζει τις απα­ρά­δε­κτες δηλώ­σεις του ειδικού συμ­βού­λου του ΟΗΕ για το Κυπριακό, Ε. Μπ. Αϊντε, που προ­τάσ­σουν το μοί­ρα­σμα των υδρο­γο­ναν­θρά­κων στα μονο­πώ­λια και ανοί­γουν δρόμο για τη νομι­μο­ποί­ηση απα­ρά­δε­κτων τουρ­κι­κών διεκ­δι­κή­σεων. Εκφρά­ζει το σφοδρό αντα­γω­νι­σμό που διε­ξά­γε­ται ανάμεσα στους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς μονο­πω­λια­κούς ομίλους, για τον έλεγχο των πηγών ενέρ­γειας και των δρόμων μετα­φο­ράς της.

Οι προσ­δο­κίες ότι η ένταξη του νησιού στην ιμπε­ρια­λι­στική Ε.Ε. θα συμ­βά­λει σε δίκαιη λύση απο­δεί­χθη­καν στην πράξη αβά­σι­μες και επι­κίν­δυ­νες.

Το Κόμμα μας στέ­κε­ται στο πλευρό του κυπρια­κού λαού και στη­ρί­ζει τον αγώνα για Κύπρο ενιαία, ανε­ξάρ­τητη, με μια και μονα­δική κυριαρ­χία,  ιθα­γέ­νεια και διεθνή προ­σω­πι­κό­τητα, χωρίς ξένες βάσεις και στρα­τεύ­ματα, χωρίς ξένους εγγυ­η­τές και προ­στά­τες.

Οι εξε­λί­ξεις, σε κάθε περί­πτωση, θα εξαρ­τη­θούν και από τις διερ­γα­σίες στο εσω­τε­ρικό κάθε χώρας και κάθε αστικής τάξης, δεδο­μέ­νου του ότι τα «παζάρια» για το τι θα χάσει και τι θα κερ­δί­σει κάθε πλευρά γίνο­νται όλο και πιο σκληρά.  Είναι ανάγκη οι εργα­ζό­με­νοι να ανα­πτύ­ξουν τη δική τους αυτο­τελή δράση ενάντια στην εξουσία των μονο­πω­λίων, για τη δική τους εργα­τική εξουσία. Αυτή μπορεί να βάλει φρένο στα ιμπε­ρια­λι­στικά σχέδια….»