Πώς εξιχνιάστηκε η δολοφονία του Κωνσταντίνου Τσιαντή

• Πώς η αστυ­νο­μι­κή έρευ­να συ­νέ­δε­σε κα­τα­θέ­σεις, βί­ντεο, άρ­σεις απορ­ρή­του, ηλε­κτρο­νι­κά ίχνη και πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες και κα­τέ­λη­ξε σε αν­θρω­πο­κτο­νία με πρό­θε­ση με ταυ­το­ποι­η­μέ­νο δρά­στη υπή­κοο Ου­κρα­νί­ας, ενώ η υπό­θε­ση απο­κτά και δι­κο­νο­μι­κή συ­νέ­χεια με δή­λω­ση υπο­στή­ρι­ξης κα­τη­γο­ρί­ας από τον αδελ­φό του θύ­μα­τος • Η μη­χα­νή πάνω στο σώμα, τα πε­τα­μέ­να κλει­διά και το μή­νυ­μα που δεν έγρα­ψε ποτέ το θύμα

Για εβδο­μά­δες η υπό­θε­ση έμοια­ζε να έχει κλεί­σει στη συ­νεί­δη­ση πολ­λών ως ένα ακόμη τρα­γι­κό πε­ρι­στα­τι­κό στους δρό­μους της Ρόδου. Μια εξα­φά­νι­ση. Έπει­τα ένα σώμα σε χα­ρά­δρα. Δίπλα του ένα δί­κυ­κλο. Η ει­κό­να, σκλη­ρή αλλά φαι­νο­με­νι­κά κα­θα­ρή, έδει­χνε ατύ­χη­μα. Όμως αυτό που αρ­χι­κά έμοια­ζε «συμ­βα­τό» με τρο­χαίο, απο­δεί­χθη­κε εκ των υστέ­ρων ένα σκη­νι­κό που σύμ­φω­να με τα στοι­χεία στή­θη­κε για να πα­ρα­πλα­νή­σει τις Αρχές, όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή». Και εκεί ξε­κι­νά το πραγ­μα­τι­κό ρε­πορ­τάζ, όχι για το πώς χά­θη­κε ένας άν­θρω­πος, αλλά για το πώς η αστυ­νο­μία ανα­γκά­στη­κε να αμ­φι­σβη­τή­σει την πρώτη ει­κό­να και να χτί­σει βήμα βήμα την εξι­χνί­α­ση.

Η δή­λω­ση εξα­φά­νι­σης και το πρώτο πλαί­σιο της υπό­θε­σης

Απο­γευ­μα­τι­νές ώρες της 03/05/2025 δη­λώ­θη­κε στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Ια­λυ­σού η εξα­φά­νι­ση του 64χρο­νου ξε­νο­δό­χου Κων­στα­ντί­νου Τσια­ντή, ο οποί­ος φε­ρό­ταν να αγνο­εί­ται από απο­γευ­μα­τι­νές ώρες της 01/05/2025. Η δή­λω­ση έγινε από τη σύ­ζυ­γό του, 40χρονη υπή­κοο Λευ­κο­ρω­σί­ας.

Στο αρ­χι­κό στά­διο, το εν­δια­φέ­ρον συ­γκε­ντρώ­θη­κε σε σε­νά­ρια που δεν προ­ϋ­πέ­θε­ταν εγκλη­μα­τι­κή ενέρ­γεια, όπως προ­σω­πι­κή πίεση, κα­τά­στα­ση υγεί­ας και συ­μπε­ρι­φο­ρές που ερ­μη­νεύ­τη­καν ως αστά­θεια.

Πα­ράλ­λη­λα είχαν προη­γη­θεί κα­τα­γρα­φές που τρο­φο­δο­τού­σαν την ει­κό­να ενός αν­θρώ­που σε έντα­ση με το πε­ρι­βάλ­λον του, καθώς τον Απρί­λιο, πε­ρί­που έναν μήνα πριν από το έγκλη­μα, είχε κα­ταγ­γεί­λει κλοπή στο ΑΤ Ια­λυ­σού, στοι­χείο που αρ­γό­τε­ρα πήρε δια­φο­ρε­τι­κό βάρος μέσα στο συ­νο­λι­κό παζλ.

Η ανεύ­ρε­ση στη χα­ρά­δρα και η ει­κό­να που «έκλει­νε» το θέμα

Στις 20:00 της 07/05/2025 αστυ­νο­μι­κοί με συν­δρο­μή εθε­λο­ντών του Silver Alert εντό­πι­σαν σε γκρε­μό πα­ρα­πλεύ­ρως της επαρ­χια­κής οδού Πα­στί­δας Κα­λυ­θιών, στην πε­ριο­χή Πα­σα­ού­τια, το πτώμα του 64χρο­νου και τη δί­κυ­κλη μο­το­σι­κλέ­τα που είχε μι­σθώ­σει. Η ει­κό­να της χα­ρά­δρας με το δί­κυ­κλο δίπλα στο σώμα, χωρίς άμεσα εμ­φα­νή ση­μά­δια σύ­γκρου­σης, λει­τούρ­γη­σε ως ισχυ­ρό αφή­γη­μα ατυ­χή­μα­τος, τόσο κοι­νω­νι­κά όσο και επι­κοι­νω­νια­κά.

Αυτή ακρι­βώς η «ευ­κο­λία» της πρώ­της ανά­γνω­σης είναι και ο λόγος που η με­τα­γε­νέ­στε­ρη ανα­τρο­πή έχει ση­μα­σία, διότι δεί­χνει πώς ένα σκη­νο­θε­τη­μέ­νο σκη­νι­κό μπο­ρεί να με­τα­τρέ­ψει ένα έγκλη­μα σε φαι­νο­με­νι­κή κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα.

Όταν η έρευ­να πέ­ρα­σε από την ει­κό­να στο δε­δο­μέ­νο

Η υπό­θε­ση δια­βι­βά­στη­κε στην Υπο­διεύ­θυν­ση Δί­ω­ξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου, καθώς από την αρ­χι­κή έρευ­να προ­έ­κυ­ψαν βά­σι­μες εν­δεί­ξεις ότι η εξα­φά­νι­ση οφεί­λε­ται σε εγκλη­μα­τι­κή ενέρ­γεια.

Στις 15/05/2025 η Υπο­διεύ­θυν­ση επέ­στρε­ψε την υπό­θε­ση στο ΑΤ Ια­λυ­σού για συ­νέ­χι­ση της προ­α­νά­κρι­σης. Από εκεί και έπει­τα, το κρί­σι­μο ση­μείο δεν ήταν μια με­μο­νω­μέ­νη μαρ­τυ­ρία, αλλά ο τρό­πος που συν­δυά­στη­καν πολλά δια­φο­ρε­τι­κά είδη απο­δεί­ξε­ων, ένορ­κες κα­τα­θέ­σεις, βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό, άρ­σεις τη­λε­φω­νι­κού και τρα­πε­ζι­κού απορ­ρή­του, άρση απορ­ρή­του ψη­φια­κού πει­στη­ρί­ου, ηλε­κτρο­νι­κά ίχνη, κα­τα­γε­γραμ­μέ­νες συ­νο­μι­λί­ες, πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες και ια­τρο­δι­κα­στι­κή το­ξι­κο­λο­γι­κή εξέ­τα­ση.

Με αυτή τη συν­δυα­στι­κή με­λέ­τη, οι Αρχές κα­τέ­λη­ξαν ότι ο θά­να­τος οφεί­λε­ται σε αν­θρω­πο­κτο­νία με πρό­θε­ση και προσ­διό­ρι­σαν συ­γκε­κρι­μέ­νο χρο­νι­κό πα­ρά­θυ­ρο τέ­λε­σης, από 20:40 της 01/05/2025 έως 03:14 της 02/05/2025.

Η μη­χα­νή, τα κλει­διά και η «μη­δε­νι­κή» πι­θα­νό­τη­τα του ατυ­χή­μα­τος

Από τα πιο κα­θο­ρι­στι­κά στοι­χεία που με­τα­κί­νη­σαν την υπό­θε­ση από το «πι­θα­νό ατύ­χη­μα» στο «στη­μέ­νο σκη­νι­κό», είναι τα ευ­ρή­μα­τα της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης για τη μο­το­σι­κλέ­τα και τη θέση των αντι­κει­μέ­νων.

Σύμ­φω­να με την έκ­θε­ση πραγ­μα­το­γνώ­μο­να, η μο­το­σι­κλέ­τα βρέ­θη­κε σβη­σμέ­νη, τα κλει­διά ήταν πε­τα­μέ­να λίγα μέτρα πιο δίπλα και η μη­χα­νή ήταν πάνω στο πτώμα. Η πι­θα­νό­τη­τα να συμ­βεί αυτό σε τρο­χαίο χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται «μη­δε­νι­κή».

Η εκτί­μη­ση των αστυ­νο­μι­κών είναι ότι ο δρά­στης πέ­τα­ξε πρώτα τη σορό στη χα­ρά­δρα, στη συ­νέ­χεια έριξε τη μη­χα­νή από πάνω και τέλος πέ­τα­ξε τα κλει­διά πιο πέρα, δη­μιουρ­γώ­ντας μια ει­κό­να που θα «διά­βα­ζε» ως δυ­στύ­χη­μα όποιος έφτα­νε αρ­γό­τε­ρα.

Σε απλά λόγια, δεν ήταν μόνο η πα­ρου­σία του δί­κυ­κλου που μέ­τρη­σε, αλλά η αφύ­σι­κη σειρά και ο τρό­πος με τον οποίο βρέ­θη­καν μη­χα­νή, σώμα και κλει­διά. Εκεί, η έρευ­να παύει να είναι υπό­θε­ση και γί­νε­ται μη­χα­νι­κή ανά­λυ­ση πραγ­μα­τι­κών πι­θα­νο­τή­των.

Το μή­νυ­μα στη σύ­ζυ­γο και η λε­πτο­μέ­ρεια που πρό­δω­σε τον συ­ντά­κτη

Δεύ­τε­ρο κομ­βι­κό στοι­χείο ήταν ένα μή­νυ­μα που στάλ­θη­κε την ημέρα της εξα­φά­νι­σης από το κι­νη­τό του θύ­μα­τος προς τη σύ­ζυ­γό του. Την 1η Μαΐου 2025, στις 14:19, η Λευ­κο­ρω­σί­δα σύ­ζυ­γος του Τσια­ντή λαμ­βά­νει ένα μή­νυ­μα:

«Χρό­νια πολλά, καλό μήνα, είμαι με παρέα στη Λίνδο, τα λέμε το από­γευ­μα».

Το μή­νυ­μα πε­ριεί­χε κόμ­μα­τα στη σύ­ντα­ξη, λε­πτο­μέ­ρεια που σύμ­φω­να με μαρ­τυ­ρί­ες δεν αντι­στοι­χού­σε στον τρόπο που έγρα­φε το θύμα. Η αστυ­νο­μι­κή εκτί­μη­ση είναι ότι το μή­νυ­μα εστά­λη από τον δρά­στη, ο οποί­ος προ­σποι­ή­θη­κε ότι ήταν το θύμα, επι­χει­ρώ­ντας να κερ­δί­σει χρόνο και να απο­μα­κρύ­νει την πίεση των πρώ­των ωρών. Σε τέ­τοιες υπο­θέ­σεις, το «ύφος» ενός μη­νύ­μα­τος δεν αρκεί από μόνο του για να στα­θεί, όμως όταν κου­μπώ­νει με τη­λε­πι­κοι­νω­νια­κά δε­δο­μέ­να, κι­νή­σεις συ­σκευ­ής και υπό­λοι­πα ίχνη, με­τα­τρέ­πε­ται σε λει­τουρ­γι­κό κρίκο της αλυ­σί­δας.

Επι­πλέ­ον το θύμα είχε είχε κα­ταγ­γεί­λει τον Απρί­λιο του 2025, δύο διαρ­ρή­ξεις στο σπίτι του, από όπου κλά­πη­καν 20.000 ευρώ, κυ­νη­γε­τι­κά όπλα και ένας χρυ­σός στύ­λος αξίας 7.500 ευρώ. Ο ξε­νο­δό­χος είχε κα­το­νο­μά­σει δύο Ου­κρα­νούς ως δρά­στες, ένας εκ των οποί­ων ήταν ο Ου­κρα­νός.

Βί­ντεο, άρ­σεις απορ­ρή­του και αντι­φά­σεις που δεν έκλει­ναν

Ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα δό­θη­κε στο βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή, καθώς και στην άρση τη­λε­φω­νι­κού απορ­ρή­του. Ο 49χρο­νος υπή­κο­ος Ου­κρα­νί­ας, που κα­τη­γο­ρεί­ται πλέον για τον φόνο του Τσια­ντή, είχε δώσει κα­τά­θε­ση στο πλαί­σιο της προ­α­νά­κρι­σης, φέ­ρε­ται να επι­κα­λέ­στη­κε ισχυ­ρι­σμούς που δια­ψεύ­στη­καν στην πο­ρεία, ακρι­βώς από τα δε­δο­μέ­να που δεν επι­δέ­χο­νται εύ­κο­λη ερ­μη­νεία, χρο­νο­ση­μάν­σεις, με­τα­κι­νή­σεις, επι­κοι­νω­νί­ες, πα­ρου­σί­ες.

Αυτό το ση­μείο είναι συχνά η καμπή μιας έρευ­νας, όταν μια αφή­γη­ση φαί­νε­ται λο­γι­κή μέχρι τη στιγ­μή που συ­γκρού­ε­ται με τα στοι­χεία που κα­τα­γρά­φουν τι συ­νέ­βη πραγ­μα­τι­κά.

Πα­ράλ­λη­λα, από μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις προ­έ­κυ­ψε ότι ο ίδιος έκανε ερ­γα­σί­ες κυ­ρί­ως υδραυ­λι­κές για ξε­νο­δό­χο, με τον οποίο φέ­ρε­ται να είχε έρθει σε σύ­γκρου­ση.

Στην υπό­θε­ση επα­νήλ­θε επί­σης η πλη­ρο­φο­ρία ότι την ημέρα της εξα­φά­νι­σης το θύμα είχε βρε­θεί σε με­ζε­δο­πω­λείο κοντά στην πε­ριο­χή ανεύ­ρε­σης μαζί με τον υπή­κοο Ου­κρα­νί­ας.

Ο Τσια­ντής δεν κα­τα­νά­λω­σε αλ­κο­όλ, γε­γο­νός που κα­ταρ­ρί­πτει το σε­νά­ριο του «με­θυ­σμέ­νου οδη­γού».

Η πτώση στον γκρε­μό υπο­λο­γί­ζε­ται πως έγινε στις 23:00 το βράδυ της ίδιας ημέ­ρας με τον δρά­στη να ρί­χνει τον ξε­νο­δό­χο μαζί με τη μο­το­σι­κλέ­τα του στο κενό έξω από την Πα­στί­δα για να φανεί ως ατύ­χη­μα.

Ο 49χρο­νος Ου­κρα­νός μετά από πο­λυ­ή­με­ρες έρευ­νες της αστυ­νο­μί­ας δια­πι­στώ­θη­κε ότι έφυγε από το ση­μείο με ταξί, με τον οδηγό να τον ανα­γνω­ρί­ζει αρ­γό­τε­ρα στις κα­τα­θέ­σεις.

Για να κα­λύ­ψει τα ίχνη του πραγ­μα­το­ποιεί και μια «στη­μέ­νη» κλήση στις 7 Μαΐου από το τη­λέ­φω­νο μιας γυ­ναί­κας όπου ανώ­νυ­μα ο Ου­κρα­νός υπέ­δει­ξε το ση­μείο της μο­το­σι­κλέ­τας, σε μια προ­σπά­θεια να «κλεί­σει» η υπό­θε­ση ως τρο­χαίο.

Οι έρευ­νες απο­κά­λυ­ψαν ότι ο δρά­στης μαζί με το θύμα βρι­σκό­ταν σε μια διαρ­κή αντι­πα­ρά­θε­ση τους τε­λευ­ταί­ους μήνες σχε­τι­κά με το τι πρέ­πει να κάνει ο 64χρο­νος με το ξε­νο­δο­χείο που είχε στην κα­το­χή του στην Κρε­μα­στή.

Ο Ου­κρα­νός φέ­ρε­ται να επε­δί­ω­κε τη σύ­ντα­ξη ενός ψευ­δούς εγ­γρά­φου, το οποίο θα του επέ­τρε­πε να ιδιο­ποι­η­θεί την πε­ριου­σία του 64χρο­νου μετά τον θά­να­τό του.

Όταν ο κλοιός άρ­χι­σε να κλεί­νει όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο γύρω από τον Ου­κρα­νό, ο 49χρο­νος κλή­θη­κε στην αστυ­νο­μία και πριν εμ­φα­νι­στεί στις Αρχές φρό­ντι­σε να αλ­λά­ξει την τη­λε­φω­νι­κή του συ­σκευή θέ­λο­ντας έτσι να κρύ­ψει κομ­βι­κής ση­μα­σί­ας στοι­χεία για την υπό­θε­ση.

Ο Ου­κρα­νός βλέ­πο­ντας πως πλέον η αστυ­νο­μία είναι ένα βήμα πριν τη σύλ­λη­ψή του στις 13 Νο­εμ­βρί­ου 2025, έφυγε από τη Ρόδο με πλοίο, και δεν επέ­στρε­ψε ποτέ.

Ο ταυ­το­ποι­η­μέ­νος δρά­στης και το προη­γού­με­νο ποι­νι­κό πα­ρελ­θόν

Ση­μειώ­νε­ται ότι ο 49χρο­νος υπή­κο­ος Ου­κρα­νί­ας έχει απα­σχο­λή­σει και στο πα­ρελ­θόν τις αρχές σε υπό­θε­ση δια­κί­νη­σης με­τα­να­στών.

Ει­δι­κό­τε­ρα, με­τέ­φε­ρε την 1η Νο­εμ­βρί­ου 2023 με ενοι­κια­ζό­με­νο όχημα και απο­βί­βα­σε στο κέ­ντρο της πόλης της Ρόδου πα­ρά­τυ­πους με­τα­νά­στες. Αστυ­νο­μι­κοί της Ομά­δας ΔΙ.ΑΣ., που ενη­με­ρώ­θη­καν για το πε­ρι­στα­τι­κό, με­τέ­βη­σαν τότε άμεσα στο ση­μείο και έπει­τα από ανα­ζη­τή­σεις εντό­πι­σαν το όχημα, το ακι­νη­το­ποί­η­σαν και τον συ­νέ­λα­βαν. Είχε μά­λι­στα κρι­θεί προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος.

Το προη­γού­με­νο αυτό δεν απο­τε­λεί από­δει­ξη για τη νέα υπό­θε­ση, όμως στο δη­μό­σιο εν­δια­φέ­ρον λει­τουρ­γεί ως έν­δει­ξη του προ­φίλ ενός προ­σώ­που που είχε ήδη απα­σχο­λή­σει τις Αρχές και πλέον συν­δέ­ε­ται, σύμ­φω­να με την αστυ­νο­μι­κή απο­τί­μη­ση, με πολύ βα­ρύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία.

Ο δρά­στης δεν έχει εντο­πι­στεί και η υπό­θε­ση περνά στη δι­κα­στι­κή τρο­χιά

Παρά τις ανα­ζη­τή­σεις, ο δρά­στης δεν έχει εντο­πι­στεί μέχρι σή­με­ρα. Η δι­κο­γρα­φία έχει υπο­βλη­θεί στην Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου. Σε αυτό το στά­διο, η ουσία είναι διπλή. Από τη μία, η εξι­χνί­α­ση πε­ρι­γρά­φει πώς ένα σκη­νι­κό κα­τα­σκευά­στη­κε για να μοιά­ζει με ατύ­χη­μα. Από την άλλη, η δι­κα­στι­κή συ­νέ­χεια θα κρί­νει τα επό­με­να βή­μα­τα, την αξιο­λό­γη­ση των απο­δει­κτι­κών μέσων και την ποι­νι­κή πο­ρεία της υπό­θε­σης.

Λίγο πριν ολο­κλη­ρω­θεί η εξι­χνί­α­ση της υπό­θε­σης, ο Ου­κρα­νός εξα­φα­νί­στη­κε από τη Ρόδο και φέ­ρε­ται να διέ­φυ­γε στην Αθήνα. Φέ­ρε­ται να έχει βρε­θεί στίγ­μα του στην Καλ­λι­θέα και οι αστυ­νο­μι­κοί πι­θα­νο­λο­γούν ότι κρύ­βε­ται σε δια­μέ­ρι­σμα στην Αθήνα.

Η δή­λω­ση υπο­στή­ρι­ξης κα­τη­γο­ρί­ας και η θε­σμι­κή συ­νέ­χεια της οι­κο­γέ­νειας

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο αδελ­φός του θύ­μα­τος περνά και στη δι­κο­νο­μι­κή πράξη της υπο­στή­ρι­ξης κα­τη­γο­ρί­ας. Ει­δι­κό­τε­ρα η οι­κο­γέ­νεια εξου­σιο­δό­τη­σε τους δι­κη­γό­ρους κ.κ. Μηνά Τσέρ­κη του Ιω­άν­νη, Μα­ρί­να Κρα­νί­τη και Στε­φα­νία Α. Κου­λού­μπρη, προ­κει­μέ­νου να δη­λώ­σουν ενώ­πιον κάθε αρ­μό­διας αρχής ότι πα­ρί­στα­ται για υπο­στή­ρι­ξη της κα­τη­γο­ρί­ας στην ποι­νι­κή υπό­θε­ση που βρί­σκε­ται σε προ­α­να­κρι­τι­κό και ανα­κρι­τι­κό στά­διο και αφορά στο αδί­κη­μα της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας εκ προ­θέ­σε­ως του άρ­θρου 299 ΠΚ, εις βάρος του ήδη εκλι­πό­ντος αδελ­φού του, Κων­στα­ντί­νου Τσια­ντή, στη Ρόδο, εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος 01/05/2025 έως 07/05/2025 ή σε οποια­δή­πο­τε άλλη ημε­ρο­μη­νία προ­κύ­ψει από την έρευ­να.

Δη­λώ­νει δε ότι στη­ρί­ζει αστι­κή αξί­ω­ση από αδι­κο­πρα­ξία και ζητεί απο­κα­τά­στα­ση ψυ­χι­κής οδύ­νης.

Το τε­λι­κό συ­μπέ­ρα­σμα της έρευ­νας και το μή­νυ­μα της υπό­θε­σης

Η υπό­θε­ση αυτή δεν αλ­λά­ζει απλώς χα­ρα­κτη­ρι­σμό. Αλ­λά­ζει τον τρόπο που δια­βά­ζε­ται μια «ει­κό­να» και υπεν­θυ­μί­ζει ότι το προ­φα­νές μπο­ρεί να είναι κα­τα­σκευα­σμέ­νο. Εδώ, η εξι­χνί­α­ση δεν στη­ρί­χθη­κε σε μια θε­α­μα­τι­κή απο­κά­λυ­ψη, αλλά σε μια επί­μο­νη σύν­θε­ση από μικρά και με­γά­λα δε­δο­μέ­να.

Η θέση των κλει­διών, το σβη­στό δί­κυ­κλο, η μη­χα­νή πάνω στο σώμα, ένα μή­νυ­μα που δεν ταί­ρια­ζε στο ύφος του θύ­μα­τος, οι αντι­φά­σεις που δεν άντε­ξαν στην άρση απορ­ρή­του και στο βί­ντεο, οι μαρ­τυ­ρί­ες για κι­νή­σεις και σχέ­σεις, όλα αυτά λει­τούρ­γη­σαν σαν δια­δο­χι­κά χτυ­πή­μα­τα σε ένα σκη­νι­κό που είχε στη­θεί για να μεί­νει αδιαμ­φι­σβή­τη­το.

Και αυτό είναι το πιο ανη­συ­χη­τι­κό στοι­χείο της υπό­θε­σης. Όχι μόνο ότι ένας άν­θρω­πος χά­θη­κε, αλλά ότι για ένα διά­στη­μα ο θά­να­τός του πα­ρου­σιά­στη­κε ως κάτι που «συμ­βαί­νει», μέχρι τη στιγ­μή που η έρευ­να έδει­ξε ότι δεν συ­νέ­βη, κα­τα­σκευά­στη­κε.