Δήμος Ρόδου: Προσφυγή για τον διαγωνισμό δημοτικών μεταφορών στη Ρόδο

Η δια­δι­κα­σία για τις υπη­ρε­σίες δημο­σίων επι­βα­τι­κών μετα­φο­ρών στη Ρόδο μπαίνει σε τροχιά διοι­κη­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης, μετά την κατά­θεση ειδικής διοι­κη­τι­κής προ­σφυ­γής ενώπιον του Συντο­νι­στή της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου. Στο επί­κε­ντρο βρί­σκε­ται η απόφαση 935/2025 της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής Δήμου Ρόδου, η οποία αναρ­τή­θηκε στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ στις 16 Δεκεμ­βρίου 2025 και ενέ­κρινε τη μελέτη σκο­πι­μό­τη­τας, την τεχνική μελέτη και τους όρους διε­θνούς ανοι­κτού δια­γω­νι­σμού.

Την προ­σφυγή κατα­θέ­τει η συν­δι­κα­λι­στική οργά­νωση με την επω­νυ­μία «Εργα­τική Πρω­το­πο­ρία Δήμου Ρόδου», ως παρά­ταξη εντός του σωμα­τείου «Σύλ­λο­γος Υπαλ­λή­λων Δήμου Ροδίων». Το κεντρικό αίτημα είναι σαφές, ακύρωση της από­φα­σης 935/2025 της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής και ακύρωση κάθε συνα­φούς πράξης ή παρά­λει­ψης που συν­δέ­ε­ται με τον δια­γω­νι­σμό.

Η προ­σφυγή στρέ­φε­ται όχι μόνο κατά της συγκε­κρι­μέ­νης από­φα­σης αλλά και κατά κάθε συνα­φούς πράξης ή παρά­λει­ψης των οργάνων του Δήμου Ρόδου. Ο πυρήνας των αιτιά­σεων συνο­ψί­ζε­ται σε μία κεντρική θέση, ότι τα τεύχη και η τεχνι­κο­οι­κο­νο­μική τεκ­μη­ρί­ωση περιέ­χουν αντι­φά­σεις και ασά­φειες που επη­ρε­ά­ζουν την κοστο­λό­γηση, τη συγκρι­σι­μό­τητα των προ­σφο­ρών και την καθα­ρό­τητα των κανόνων ανά­θε­σης.

Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός και βάρος της σύμ­βα­σης

Σύμφωνα με το κείμενο της προ­σφυ­γής, ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός της μελέτης ανέρ­χε­ται σε 2.847.324,68 € πλέον ΦΠΑ 13%, δηλαδή 3.217.476,89 € με ΦΠΑ, ενώ με δικαί­ωμα προ­αί­ρε­σης η συνο­λική αξία φτάνει στα 6.434.953,76 € με ΦΠΑ. Σε τέτοια μεγέθη, κάθε ασάφεια στους όρους λει­τουρ­γεί πολ­λα­πλα­σια­στικά, γιατί μετα­φρά­ζε­ται είτε σε δια­φο­ρε­τι­κές οικο­νο­μι­κές προ­σφο­ρές που δεν συγκρί­νο­νται σωστά είτε σε μελ­λο­ντι­κές διεκ­δι­κή­σεις κόστους κατά την εκτέ­λεση.

Το κρι­τή­ριο ανά­θε­σης και οι αντι­φα­τι­κές δια­τυ­πώ­σεις

Ένα από τα σημεία που προ­βάλ­λο­νται ως προ­βλη­μα­τικά αφορά στο κρι­τή­ριο ανά­θε­σης. Η προ­σφυγή υπο­στη­ρί­ζει ότι σε δια­φο­ρε­τικά σημεία της δια­κή­ρυ­ξης εμφα­νί­ζε­ται άλλοτε η ανάθεση με βάση τη βέλ­τι­στη σχέση ποιό­τη­τας τιμής και άλλοτε απο­κλει­στικά με βάση την τιμή, ενώ γίνεται λόγος και για παρα­πο­μπή σε παρά­γραφο που δεν υφί­στα­ται. Κατά την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία, μια τέτοια ασυ­νέ­πεια δεν είναι τυπική λεπτο­μέ­ρεια, γιατί αλλάζει τον τρόπο που οι υπο­ψή­φιοι σχε­διά­ζουν την προ­σφορά τους και τον τρόπο που θα γίνει η αξιο­λό­γηση.

Καύσιμα και λιπα­ντικά, ποιος πλη­ρώ­νει τελικά

Ιδιαί­τερα αιχμηρή είναι η αναφορά σε αντί­φαση για το κόστος καυ­σί­μων και λιπα­ντι­κών. Στην τεχνι­κο­οι­κο­νο­μική τεκ­μη­ρί­ωση, όπως ανα­φέ­ρε­ται, σημειώ­νε­ται ότι το κόστος καυ­σί­μων και λιπα­ντι­κών για τα οχήματα του ανα­δό­χου δεν συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στο συμ­βα­τικό τίμημα, επειδή θα καλυ­φθεί απευ­θείας από τον Δήμο, με ενδει­κτική δαπάνη περίπου 1,06 εκατ. €. Όμως στη «Συγ­γραφή Υπο­χρε­ώ­σεων», άρθρο 3, ανα­φέ­ρε­ται ρητά ότι τα λει­τουρ­γικά έξοδα κίνησης, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων καυ­σί­μων και λιπα­ντι­κών, βαρύ­νουν τον ανάδοχο. Η προ­σφυγή επι­μέ­νει ότι αυτή η αντί­φαση δημιουρ­γεί αβε­βαιό­τητα για το πραγ­μα­τικό οικο­νο­μικό αντι­κεί­μενο και μπορεί να αλλοιώ­σει την κοστο­λό­γηση και τη συγκρι­σι­μό­τητα των προ­σφο­ρών.

Η κοστο­λό­γηση του σενα­ρίου «να το κάνει ο Δήμος»

Στην προ­σφυγή κατα­γρά­φε­ται επίσης ότι διο­γκώ­νε­ται ατεκ­μη­ρί­ωτα το κόστος της εναλ­λα­κτι­κής εκτέ­λε­σης από τον Δήμο. Ειδική μνεία γίνεται στην παρα­δοχή βάσης 2.000 € ανά υπάλ­ληλο ανά μήνα για μισθο­δο­σία, χωρίς σύνδεση, όπως ανα­φέ­ρε­ται, με πραγ­μα­τικά μισθο­λο­γικά δεδο­μένα ή επίσημη απο­τύ­πωση για συγκρί­σι­μες ειδι­κό­τη­τες. Επι­πλέον, σημειώ­νε­ται ανα­ντι­στοι­χία ανάμεσα στο σενάριο Δήμου και στο σενάριο ιδιώτη ως προς αριθμό υπαλ­λή­λων και κατη­γο­ρία εκπαί­δευ­σης. Το συμπέ­ρα­σμα που προ­βάλ­λε­ται είναι ότι, αν η βάση σύγκρι­σης είναι μη επα­λη­θεύ­σιμη, τότε η μελέτη σκο­πι­μό­τη­τας μπορεί να οδηγεί σε απο­τέ­λε­σμα που δεν απο­τυ­πώ­νει αντι­κει­με­νικά την πραγ­μα­τική οικο­νο­μική εικόνα.

Διοι­κη­τικό κόστος και εργο­λα­βικό όφελος

Άλλο σημείο αφορά στις ποσο­στιαίες παρα­δο­χές 6,5% για διοι­κη­τικό κόστος και 8% για εργο­λα­βικό κέρδος ή όφελος, συνο­λικά 14,5%. Η προ­σφυγή υπο­στη­ρί­ζει ότι ενσω­μα­τώ­νο­νται χωρίς ειδική και επα­λη­θεύ­σιμη τεκ­μη­ρί­ωση, με απο­τέ­λε­σμα ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός να καθί­στα­ται δυσκο­λό­τερα ελέγ­ξι­μος και δυνη­τικά στρε­βλω­τι­κός ως προς την εκτι­μώ­μενη αξία.

Ρήτρα ανα­προ­σαρ­μο­γής και κατα­νομή κιν­δύ­νου

Σημα­ντική θέση στις αιτιά­σεις έχει η ρήτρα ανα­προ­σαρ­μο­γής λόγω μετα­βο­λής κατώ­τα­του μισθού. Το κείμενο ανα­φέ­ρει ότι ο μαθη­μα­τι­κός τύπος υπο­λο­γί­ζει την αύξηση επί του συνόλου της τιμής και όχι μόνο στο μέρος που αφορά στη μισθο­δο­σία, άρα ο ανά­δο­χος εμφα­νί­ζε­ται να απο­ζη­μιώ­νε­ται σαν να αυξή­θη­καν όλα τα κόστη. Παράλ­ληλα, επι­ση­μαί­νο­νται ελλεί­ψεις για τον χρόνο εφαρ­μο­γής, τη συχνό­τητα, το ενδε­χό­μενο μείωσης, αλλά και αντί­φαση ως προς το αν απαι­τεί­ται τρο­πο­ποί­ηση της σύμ­βα­σης βάσει του άρθρου 132 του ν. 4412/2016 ή αν δεν απαι­τεί­ται. Η ουσία, όπως τίθεται στην προ­σφυγή, είναι ότι ένας όρος τιμής με ασαφείς κανόνες μπορεί να επη­ρε­ά­σει τη συμπε­ρι­φορά των υπο­ψη­φίων και την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των προ­σφο­ρών.

Επι­σπευ­σμένη προ­θε­σμία και όρος υπο­χρε­ω­τι­κής επί­σκε­ψης

Η προ­σφυγή ανα­φέ­ρε­ται επίσης σε επί­κληση επι­σπευ­σμέ­νης προ­θε­σμίας 15 ημερών και σε όρο υπο­χρε­ω­τι­κής επι­τό­πιας επί­σκε­ψης και επι­κοι­νω­νίας πριν την υποβολή προ­σφο­ράς. Κατά την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία, ο συν­δυα­σμός αυτών των δύο λει­τουρ­γεί περιο­ρι­στικά για τη συμ­με­τοχή, χωρίς ειδική τεκ­μη­ρί­ωση ανα­γκαιό­τη­τας και ανα­λο­γι­κό­τη­τας, ιδιαί­τερα σε διεθνή ανοικτή δια­δι­κα­σία.

Ασυ­νέ­πεια ΦΠΑ μεταξύ Π.Ο.Υ. και τευχών

Ένα από τα πιο συγκε­κρι­μένα σημεία είναι η αναφορά σε ασυ­νέ­πεια στη δημο­σιο­νο­μική τεκ­μη­ρί­ωση της δαπάνης. Στη βεβαί­ωση Π.Ο.Υ. με αριθμ. πρωτ. 91730 16 12 2025, το συνο­λικό ποσό 6.434.953,76 € εμφα­νί­ζε­ται ως «συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ 24%», ενώ στα τεύχη ο ίδιος αριθ­μη­τι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός συν­δέ­ε­ται με ΦΠΑ 13%. Η προ­σφυγή υπο­στη­ρί­ζει ότι η αντί­φαση αυτή επη­ρε­ά­ζει την ορθό­τητα της εκτι­μώ­με­νης αξίας, την αντι­στοί­χιση και επάρ­κεια της πολυ­ε­τούς δέσμευ­σης και τη συγκρι­σι­μό­τητα των προ­σφο­ρών, άρα μπορεί να θεμε­λιώ­σει λόγο ακύ­ρω­σης.

Το δια­κύ­βευμα, όπως προ­κύ­πτει από το κείμενο, είναι αν η δια­δι­κα­σία έχει δια­μορ­φω­θεί με όρους που επι­τρέ­πουν καθαρή, συγκρί­σιμη και ελέγ­ξιμη οικο­νο­μική συμ­με­τοχή ή αν οι αντι­φά­σεις ανοί­γουν ρήγματα που μπορούν να τινά­ξουν στον αέρα τον δια­γω­νι­σμό. Το αίτημα της προ­σφυ­γής είναι ρητό, ακύρωση της από­φα­σης 935/2025 και ακύρωση κάθε συνα­φούς πράξης ή παρά­λει­ψης, με ημε­ρο­μη­νία Ρόδος 29 Δεκεμ­βρίου 2025.