ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γιάννης Χατζής (ΠΟΞ): Πληγή για την Ελλάδα το έλλειμμα θεσμικού διαλόγου

news room 3 λεπτά ανάγνωση
ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΗΣ

Η ελλη­νική οικο­νο­μία τα τελευ­ταία χρόνια κατέ­γραψε ρυθμούς ανά­πτυ­ξης υψη­λό­τε­ρους από τον ευρω­παϊκό μέσο όρο. Πρό­κει­ται για μια θετική και σημα­ντική εξέλιξη, που απο­τυ­πώ­νει ανθε­κτι­κό­τητα και δυνα­μική. Ταυ­τό­χρονα όμως, είναι σαφές ότι το μείγμα των παρα­γω­γι­κών επεν­δύ­σεων δεν είχε την ένταση και την ποιό­τητα που απαι­τεί­ται για να δια­σφα­λί­σει μακρο­χρό­νια ανά­πτυξη και ουσια­στική σύγκλιση.

Του Γιάννη Χατζή

Το 2026 απο­τε­λεί κομβικό έτος. Το Ταμείο Ανά­καμ­ψης ολο­κλη­ρώ­νε­ται και μαζί του κλείνει ένα μονα­δικό παρά­θυρο φθηνού χρή­μα­τος και συν­δυα­στι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Αυτό καθιστά ανα­γκαίο να ανα­γνω­ρί­σουμε, με ειλι­κρί­νεια, πού ακριβώς βρι­σκό­μα­στε σήμερα, ποια είναι τα ουσια­στικά αντα­γω­νι­στικά μας πλε­ο­νε­κτή­ματα και πώς, από αυτή τη βάση, δια­μορ­φώ­νε­ται το παρα­γω­γικό μοντέλο της χώρας την επόμενη ημέρα.

Ένα από τα προ­βλή­ματα που δια­χρο­νικά αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα μας, είναι το έλλειμα θεσμι­κού δια­λό­γου. Τα θεσμικά κανάλια συνεν­νό­η­σης δεν λει­τουρ­γούν στο επίπεδο που θα έπρεπε. Και αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα η πολι­τεία εκ των υστέρων να έρχεται να επι­λύ­σει ζητή­ματα που θα μπο­ρού­σαν να μην είχαν ποτέ ανα­κύ­ψει και η κοι­νω­νία και η οικο­νο­μία να έρχο­νται αντι­μέ­τω­πες με προ­βλή­ματα που μπο­ρού­σαν να είχαν απο­φευ­χθεί.

Ωστόσο ο θεσμο­θε­τη­μέ­νος διά­λο­γος δεν μπορεί να υπο­κα­θί­στα­ται από πρα­κτι­κές πίεσης που δια­κό­πτουν την οικο­νο­μική και κοι­νω­νική ζωή, καθώς στην περί­πτωση αυτή το απο­τέ­λε­σμα δεν είναι η επίλυση προ­βλη­μά­των, αλλά η μετα­φορά κόστους σε άλλους παρα­γω­γι­κούς κλάδους και στην ίδια τη χώρα και τους πολίτες της. Δημιουρ­γεί­ται ένας φαύλος κύκλος αβε­βαιό­τη­τας, στον οποίο πλήτ­το­νται επι­χει­ρή­σεις, εργα­ζό­με­νοι και κοι­νω­νι­κές ομάδες που δεν ευθύ­νο­νται για τη διαμάχη.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα αυτή συν­δέ­ε­ται με συγκε­κρι­μένα προ­βλή­ματα στη δημόσια λει­τουρ­γία που ταλα­νί­ζουν τη χώρα εδώ και δεκα­ε­τίες. Κανένα παρα­γω­γικό σύστημα δεν μπορεί να λει­τουρ­γή­σει απο­τε­λε­σμα­τικά χωρίς θεσμική συνέ­πεια. Απαι­τεί­ται ασφά­λεια δικαίου, σταθερό και προ­βλέ­ψιμο νομο­θε­τικό πλαίσιο, μείωση των έμμεσων φόρων που επι­βα­ρύ­νουν δυσα­νά­λογα την πραγ­μα­τική παρα­γωγή, αυστη­ρο­ποί­ηση των κανόνων απέ­να­ντι στη δια­φθορά και μια ειλι­κρι­νής, τεκ­μη­ριω­μένη συζή­τηση με όλους τους παρα­γω­γι­κούς κλάδους, μέσα από δια­δι­κα­σίες που ενώνουν και δεν δια­κό­πτουν την οικο­νο­μική και κοι­νω­νική ζωή.

Η πολι­τική στα­θε­ρό­τητα και η δημο­σιο­νο­μική ισορ­ρο­πία απο­τε­λούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις ανά­πτυ­ξης. Κάθε περί­ο­δος αβε­βαιό­τη­τας έχει μετρή­σιμο οικο­νο­μικό κόστος, το οποίο συχνά δεν κατα­γρά­φε­ται άμεσα, αλλά απο­τυ­πώ­νε­ται σε χαμένες επεν­δύ­σεις, καθυ­στε­ρη­μέ­νες απο­φά­σεις και υπο­νό­μευση της διε­θνούς αξιο­πι­στίας της χώρας. Η στα­θε­ρό­τητα, όμως, αποκτά ουσία μόνο όταν μετα­φρά­ζε­ται σε βελ­τί­ωση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, λει­τουρ­γι­κές υπο­δο­μές, πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κές δια­δι­κα­σίες και συν­θή­κες που επι­τρέ­πουν σε επι­χει­ρή­σεις και εργα­ζό­με­νους να σχε­διά­ζουν με προ­ο­πτική.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο του­ρι­σμός υπερ­βαί­νει τα όρια ενός μεμο­νω­μέ­νου κλάδου και λει­τουρ­γεί ως στρα­τη­γι­κός πυλώνας της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά στο ισο­ζύ­γιο εξα­γω­γών, στη­ρί­ζει την απα­σχό­ληση σε όλη τη χώρα, ενι­σχύει την περι­φέ­ρεια και συνδέει στην πράξη τον πρω­το­γενή τομέα, τη μετα­ποί­ηση και τις υπη­ρε­σίες. Κυρίως όμως, ταξι­δεύει την Ελλάδα στον κόσμο, ενι­σχύ­ο­ντας την εικόνα, την αξιο­πι­στία και τη διεθνή της παρου­σία σε μια περίοδο έντονου αντα­γω­νι­σμού.

Για να μεγι­στο­ποι­η­θεί αυτό το απο­τύ­πωμα, απαι­τεί­ται ένα γενναίο και στο­χευ­μένο πρό­γραμμα δημο­σίων επεν­δύ­σεων που θα βελ­τιώ­νει απτά την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών και θα ανα­βαθ­μί­ζει τις βασικές υπο­δο­μές της χώρας. Βήματα προς αυτή την κατεύ­θυνση γίνο­νται και είναι σημα­ντικό να ανα­γνω­ρί­ζο­νται αλλά ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας.

Από αυτή τη βάση μπορούν να ωφε­λη­θούν όλοι οι παρα­γω­γι­κοί κλάδοι, να απο­κα­τα­στα­θεί στα­διακά η εμπι­στο­σύνη και να οικο­δο­μη­θεί ένα ανα­πτυ­ξιακό μοντέλο με αντοχή, συνέ­πεια και διεθνή αντα­γω­νι­στι­κό­τητα, αντάξιο των δυνα­το­τή­των της χώρας.

 

* Πρό­ε­δρος της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων

Πηγή: euro2day.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.