Πώς ένας έρωτας που γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη έφερε τη Νίσυρο στα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ

• Η ταινία μικρού μήκους «Things Hidden Since the Foundation of the World» κινεί­ται ανάμεσα στο ντο­κι­μα­ντέρ και τη μυθο­πλα­σία

Η Νίσυρος παρου­σιά­στηκε μεταξύ άλλων στο International Film Festival Rotterdam και το Museum of Modern Art της Νέας Υόρκης μέσα από τη μικρού μήκους ταινία «Things Hidden Since the Foundation of the World», μια ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νική παρα­γωγή που γεν­νή­θηκε από τη συνερ­γα­σία της Ειρήνης Ζαχα­ριάδη και του Κέβιν Κρί­στο­φερ Γουόκερ.

Η Ειρήνη Ζαχα­ριάδη είναι συγ­γρα­φέας, κινη­μα­το­γρα­φί­στρια και μετα­φρά­στρια που ζει στη Νέα Υόρκη. Γεν­νη­μένη στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, μετα­κό­μισε στη Νίσυρο, Ελλάδα σε ηλικία δύο ετών και ξεκί­νησε το σχολείο στην Αθήνα λίγα χρόνια αργό­τερα. Αφού σπού­δασε δημιουρ­γική γραφή στο Πανε­πι­στή­μιο του Warwick στην Αγγλία, η Irene μετα­κό­μισε το 2018 στο Μαν­χά­ταν για να αρχίσει να εργά­ζε­ται ως συντά­κτρια. Αυτή τη στιγμή γράφει το πρώτο της βιβλίο. Οι γονείς της μένουν στα Νικιά της Νισύρου. Το «Things Hidden since the Foundation of the World» είναι η πρώτη της ταινία.

Ο Κέβιν Γουόκερ είναι σκη­νο­θέ­της με κατα­γωγή από τη Βαλ­τι­μόρη στο Μέρι­λαντ, και τώρα εργά­ζε­ται από τη Νέα Υόρκη. Είναι συνι­δρυ­τής της κινη­μα­το­γρα­φι­κής συλ­λο­γι­κής και εται­ρείας παρα­γω­γής COSMIC SALON. Η μικρού μήκους ταινία του, Roundabout (2024), σε συν-σκηνοθεσία με τον σκη­νο­θέτη Jack Auen, δια­νέ­με­ται αυτή τη στιγμή από τη Varicoloured HFA. Η πρώτη του μικρού μήκους ταινία Marblehead (2021), σε συν-σκηνοθεσία με τον Jack Auen, επι­λέ­χθηκε να προ­βλη­θεί εντός δια­γω­νι­σμού στο Φεστι­βάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Λον­δί­νου, στο Διεθνές Φεστι­βάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Βίλ­νιους και στο Φεστι­βάλ Short Waves, όπου κέρδισε το Βραβείο ΙΙΙ της κρι­τι­κής επι­τρο­πής και το βραβείο κοινού και ήταν ένα από τα λίγα επι­λεγ­μένα “Market Picks” στο Clermont-F. Έπαιξε επίσης σε δύο προ­κρι­μα­τικά για Όσκαρ φεστι­βάλ: το Διεθνές Φεστι­βάλ Κινη­μα­το­γρά­φου + Βίντεο της Αθήνας και το Φεστι­βάλ Κινη­μα­το­γρά­φου του Γούν­τστοκ. Things Hidden since the Foundation of the World (2024) είναι η τρίτη μικρού μήκους ταινία του.

Οι δυο τους γνω­ρί­στη­καν τον Φεβρουά­ριο του 2021 στη Νέα Υόρκη, σε μια περίοδο όπου και οι δύο βρί­σκο­νταν σε μετα­βα­τική φάση. Η Ειρήνη Ζαχα­ριάδη, ομο­γε­νής, γεν­νη­μένη στο Κουίνς και μεγα­λω­μένη στην Ελλάδα, σκε­φτό­ταν σοβαρά την επι­στροφή της στην πατρίδα. Ο Κρί­στο­φερ Γουόκερ, που τότε ζούσε στο Μέρι­λαντ, περί­μενε επαγ­γελ­μα­τι­κές εξε­λί­ξεις που καθυ­στε­ρού­σαν. Η πρώτη επι­κοι­νω­νία τους ήταν σύντομη, ακο­λού­θησε μια παύση και στη συνέ­χεια επα­νήλ­θαν, χωρίς ιδιαί­τε­ρες προσ­δο­κίες.

Το πρώτο τους ραντε­βού έγινε τον Μάιο του 2021 στο Upper East Side και κράτησε τέσ­σε­ρις ώρες. Η σχέση προ­χώ­ρησε γρήγορα και οργα­νικά. Λίγες εβδο­μά­δες αργό­τερα έγιναν ζευγάρι και σύντομα άρχισαν να μοι­ρά­ζο­νται την καθη­με­ρι­νό­τητά τους ανάμεσα στη Νέα Υόρκη και στην Ελλάδα. Ο Κρί­στο­φερ Γουόκερ βρέθηκε από νωρίς στον πυρήνα της ελλη­νι­κής οικο­γε­νεια­κής ζωής της Ζαχα­ριάδη, σε γάμους, βαπτί­σεις, οικο­γε­νειακά τρα­πέ­ζια και καλο­καί­ρια.

Η Νίσυρος, τόπος κατα­γω­γής της Ειρήνης Ζαχα­ριάδη και σημείο ανα­φο­ράς για την οικο­γέ­νειά της, τόπος κατα­γω­γής αλλά και κατοι­κίας των γονιών της εντά­χθηκε στα­διακά σε αυτή τη δια­δρομή. Το 2023 το ζευγάρι μετα­κό­μισε μαζί στο Upper East Side και τον Φεβρουά­ριο του 2024 ταξί­δεψε στη Νίσυρο με σκοπό να δου­λέ­ψει από κοινού πάνω σε μια ταινία.

Ο Κρί­στο­φερ Γουόκερ μετα­βαί­νο­ντας στη Νίσυρο γνώρισε μια άλλη κουλ­τούρα, έναν ρυθμό ζωής που κινεί­ται δια­φο­ρε­τικά απ’ ό,τι στα μεγάλα αστικά κέντρα και ήθη κι έθιμα που συνε­χί­ζουν να εφαρ­μό­ζο­νται ως ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της τοπικής κοι­νω­νίας μεταξύ των οποίων και η μετα­φορά οστών ώστε να δημιουρ­γη­θεί χώρος στο κοι­μη­τή­ριο. Αυτό απο­τέ­λεσε τον βασικό άξονα της ταινίας ως στοι­χείο μιας καθη­με­ρι­νό­τη­τας των κατοί­κων του νησιού.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι ένα φιλμ διάρ­κειας περίπου 26 λεπτών, που κινεί­ται ανάμεσα στο ντο­κι­μα­ντέρ και τη μυθο­πλα­σία. Ο παπάς του χωριού πρέπει να καλέσει τους τελευ­ταί­ους εννέα ενα­πο­μεί­να­ντες κατοί­κους να ξεθά­ψουν τους τάφους των συγ­γε­νών τους και να τους μετα­φέ­ρουν στην κορυφή του βουνού, για να κάνουν χώρο για τον νεο­θα­νό­ντα. Τα πνεύ­ματα εκείνων που έχουν φύγει από καιρό ξυπνούν για να γεμί­σουν το βαθύ κενό αυτής της ερη­μω­μέ­νης νησιω­τι­κής πόλης. Αυτό το ντο­κου­μέ­ντο έχει μια κλασική προ­σέγ­γιση που αρμόζει στο νησί, με την ίδια απαλή δια­χρο­νι­κό­τητα των ανθρώ­πων που απο­τυ­πώ­νει.

Η φεστι­βα­λική πορεία του Things Hidden Since the Foundation of the World ξεκί­νησε από το International Film Festival Rotterdam, έναν από τους πιο απαι­τη­τι­κούς θεσμούς για το σύγ­χρονο ανε­ξάρ­τητο σινεμά. Συνο­δεύ­τηκε από έντονο ενδια­φέ­ρον και θετικά σχόλια από προ­γραμ­μα­τι­στές, επαγ­γελ­μα­τίες του χώρου και κοινό. Η παρου­σία της ταινίας σε διε­θνείς θεσμούς, όπως το International Film Festival Rotterdam και οι προ­βο­λές της στη Νέα Υόρκη, καθώς και η συμ­με­τοχή της στο Εθνικό Δια­γω­νι­στικό Πρό­γραμμα του Φεστι­βάλ Δράμας, ανέ­δει­ξαν τη δια­κρι­τική κινη­μα­το­γρα­φική της γραφή και τον τρόπο με τον οποίο προ­σεγ­γί­ζει τον τόπο και τους ανθρώ­πους του, χωρίς εξω­ραϊ­σμό και χωρίς επι­τή­δευση.

Η προ­σω­πική ιστορία των δύο δημιουρ­γών έγινε γνωστή και μέσα από εκτενές ρεπορ­τάζ των New York Times.