Παραπομπή δύο μετόχων ξενοδοχειακής εταιρείας για κατ’ εξακολούθηση υπεξαίρεση εισπράξεων τουριστικού κύκλου εργασιών

Η δικο­γρα­φία που οδήγησε στην έκδοση παρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου αφορά δια­χεί­ριση εισπρά­ξεων εται­ρείας με δρα­στη­ριό­τητα στον του­ρι­σμό στην Κάρπαθο και συγκε­κρι­μένα χρη­μα­τικά ποσά που εμφα­νί­ζο­νται να κατευ­θύν­θη­καν από του­ρι­στικά πρα­κτο­ρεία σε προ­σω­πι­κούς τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς αντί σε λογα­ρια­σμούς της εται­ρείας.

Η δια­δι­κα­στική πορεία της υπό­θε­σης

Η ανα­κρι­τική δικο­γρα­φία σχη­μα­τί­στηκε κατόπιν έγκλη­σης που υπο­βλή­θηκε στις 22/11/2018 από τη δια­χει­ρί­στρια της εται­ρείας δια του συνη­γό­ρου της κ. Παντελή Απο­στολά.

Το βού­λευμα αφορά 2 κατη­γο­ρού­με­νους ελλη­νι­κής υπη­κο­ό­τη­τας, με τόπο ανα­φο­ράς την Κάρπαθο.

Στο σκε­πτικό περι­γρά­φε­ται ότι η εγκα­λούσα δήλωσε πως δια­πί­στωσε μη απο­πλη­ρωμή μηνιαίων δόσεων δανείων προς την ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ για διά­στημα του­λά­χι­στον 4 ετών, από το καλο­καίρι του 2011 και μετά.

Επίσης ανα­φέ­ρε­ται ότι δεν είχαν κατα­βλη­θεί ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές προς το ΙΚΑ ύψους 23.179,59 ευρώ, με απο­τέ­λε­σμα τη δέσμευση εται­ρι­κών τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών για το ποσό αυτό και την απο­δέ­σμευσή τους περί τις αρχές του 2015, όταν εμβά­στη­καν χρήματα στον λογα­ρια­σμό της εται­ρείας από συνερ­γα­ζό­μενη εται­ρεία TUI και εισπρά­χθη­καν αυτό­ματα από το ΙΚΑ.

Στις αρχές της του­ρι­στι­κής περιό­δου ανα­λή­φθη­καν από εται­ρικό λογα­ρια­σμό τα ποσά 4.304,34 ευρώ και 4.884,74 ευρώ, με αναφορά ότι δεν κατα­βλή­θη­καν για εκπλή­ρωση υπο­χρε­ώ­σεων που επίσης ανα­φέ­ρο­νται στο κείμενο.

Στο βού­λευμα κατα­γρά­φε­ται ότι, κατά την κατη­γο­ρία, χρη­μα­τικά ποσά που αφο­ρού­σαν στην εται­ρεία κατέ­λη­γαν σε ατο­μι­κούς τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς των κατη­γο­ρου­μέ­νων και όχι στους λογα­ρια­σμούς της εται­ρείας.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι προ­έ­βα­λαν ισχυ­ρι­σμό πως τα ποσά αυτά θα μπο­ρού­σαν να εμβα­στούν άμεσα σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό των γονέων τους.

Στο δια­τα­κτικό και στα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που ανα­πα­ρά­γο­νται, κατα­γρά­φο­νται συγκε­κρι­μέ­νες ημε­ρο­μη­νίες και ποσά που, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, εμβά­στη­καν από του­ρι­στικά πρα­κτο­ρεία σε προ­σω­πι­κούς λογα­ρια­σμούς κατη­γο­ρου­μέ­νων, για λογα­ρια­σμό της εται­ρείας.

Μεταξύ αυτών ανα­φέ­ρο­νται ως επι­μέ­ρους πράξεις οι εξής μετα­φο­ρές σε προ­σω­πικό λογα­ρια­σμό στην ALPHA τράπεζα με δικαιούχο τον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο, προ­ερ­χό­με­νες από το του­ρι­στικό πρα­κτο­ρείο AIRTOURS: 7/5/2012 ποσό 5.906,50 ευρώ, 15/10/2012 ποσό 24.396,03 ευρώ, 13/2/2013 ποσό 5.070,70 ευρώ και 25/6/2013 ποσό 9.084 ευρώ.

Κατα­γρά­φο­νται επίσης μετα­φο­ρές σε προ­σω­πικό λογα­ρια­σμό στην ALPHA τράπεζα με δικαιούχο τη δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη, με αναφορά σε πρα­κτο­ρεία APOLLO και AIRTOURS: 3/11/2014 ποσό 24.947,85 ευρώ από πρα­κτο­ρείο APOLLO, 23/12/2014 ποσό 41.487,55 ευρώ από πρα­κτο­ρείο AIRTOURS, 7/1/2015 ποσό 76.597,75 ευρώ, καθώς και 9/9/2015 ποσό 38.450,84 ευρώ από πρα­κτο­ρείο APOLLO AIRTOURS.

Στο ίδιο πλαίσιο ανα­φέ­ρε­ται ότι η δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη επέ­στρεψε μέσω 2 εμβα­σμά­των, στις 22/7/2015 και 9/9/2015, συνο­λικό ποσό 43.155 ευρώ.

Στο βού­λευμα και στην ενσω­μα­τω­μένη εισαγ­γε­λική πρόταση κατα­γρά­φε­ται ότι, από τα ανα­φε­ρό­μενα ποσά, προ­κύ­πτει συνο­λικό ύψος 231.076,226 ευρώ, από το οποίο αφαι­ρεί­ται το ποσό 43.155 ευρώ που ανα­φέ­ρε­ται ως επι­στρα­φέν, με απο­τέ­λε­σμα να ανα­φέ­ρε­ται τελικό συνο­λικό ύψος 187.921,22 ευρώ. Στο βού­λευμα ανα­γρά­φε­ται ότι, βάσει των πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών που εκτί­θε­νται στην εισαγ­γε­λική πρόταση, το Συμ­βού­λιο κρίνει ότι ανα­φύ­ο­νται επαρ­κείς και σαφείς ενδεί­ξεις ενοχής ικανές να στη­ρί­ξουν δημόσια κατη­γο­ρία για την απο­δι­δό­μενη πράξη της υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου άνω των 120.000 ευρώ, κατά συναυ­τουρ­γία και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, όπως τυπο­ποιεί­ται στις ανα­φε­ρό­με­νες δια­τά­ξεις.

Στο δια­τα­κτικό ανα­φέ­ρε­ται ότι οι κατη­γο­ρού­με­νοι παρα­πέ­μπο­νται στο ακρο­α­τή­ριο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, προ­κει­μέ­νου να δικα­στούν για πράξεις που περι­γρά­φο­νται ως ιδιο­ποί­ηση ξένου κινητού πράγ­μα­τος που περι­ήλθε στην κατοχή τους, με περισ­σό­τε­ρες πράξεις που συνι­στούν εξα­κο­λού­θηση του ίδιου αδι­κή­μα­τος και από κοινού τέλεση.