Βάσος Μηναϊδης: «Τη μάχη πρέπει να τη δίνεις, χωρίς να σκέφτεσαι αν θα κερδίσεις ή όχι»

• Ο πρώην πρό­ε­δρος της Πα­νελ­λή­νιας Ομο­σπον­δί­ας Ξε­νο­δό­χων και της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου, μιλά για το κό­στος της ποιό­τη­τας, τον διε­θνή αντα­γω­νι­σμό, την υπε­ρα­ξία των μο­νά­δων, τις αγο­ρές που αντέ­χουν και για τα λάθη που, όπως λέει, πρέ­πει να διορ­θω­θούν στη Ρόδο και στα Δω­δε­κά­νη­σα

Η συ­νέ­ντευ­ξη με τον κ. Βάσο Μη­να­ΐ­δη πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε πρό­σω­πο με πρό­σω­πο, στο ξε­νο­δο­χείο Apollo Beach, την ώρα που οι ερ­γα­σί­ες ανα­καί­νι­σης βρί­σκο­νταν σε πλήρη εξέ­λι­ξη. Ήχοι ερ­γα­λεί­ων, συ­νε­χείς με­τα­κι­νή­σεις συ­νερ­γεί­ων και ένας χώρος που άλ­λα­ζε μπρο­στά στα μάτια μας, συ­νέ­θε­ταν το ιδα­νι­κό σκη­νι­κό για μια συ­ζή­τη­ση που, από μόνη της, μι­λού­σε για τον του­ρι­σμό. Τί­πο­τα δεν μένει στά­σι­μο, τί­πο­τα δεν «τε­λειώ­νει».

Σε αυτό το πε­ρι­βάλ­λον, ο κ. Μη­να­ΐ­δης με τη χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή του άνεση και την υψηλή αί­σθη­ση του χιού­μορ που τον δια­κρί­νει, ξε­δι­πλώ­νει έναν λόγο άμεσο, βιω­μα­τι­κό και αιχ­μη­ρό. Χωρίς ση­μειώ­σεις και χωρίς διά­θε­ση ωραιο­ποί­η­σης, περνά από τις τε­χνι­κές λε­πτο­μέ­ρειες της φι­λο­ξε­νί­ας και το πραγ­μα­τι­κό κό­στος της ποιό­τη­τας, στον διε­θνή αντα­γω­νι­σμό, στις αγο­ρές που αντέ­χουν και στον δια­χρο­νι­κό κίν­δυ­νο «να πτω­χεύ­σου­με γε­μά­τοι».

Η συ­ζή­τη­ση, που δια­κό­πτε­ται μόνο από γέλια και σύ­ντο­μα σχό­λια για όσα συμ­βαί­νουν γύρω μας, ξε­φεύ­γει γρή­γο­ρα από τα στενά όρια του του­ρι­σμού. Αγ­γί­ζει την ιστο­ρι­κή δια­δρο­μή της Ρόδου και των Δω­δε­κα­νή­σων, τις πο­λι­τι­κές επι­λο­γές που σφρά­γι­σαν την ανά­πτυ­ξη του τόπου και τις διορ­θώ­σεις που, κατά την άποψή του, δεν μπο­ρούν άλλο να πε­ρι­μέ­νουν. Από την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα του ξε­νο­δό­χου έως τις γε­ω­πο­λι­τι­κές ανα­τα­ρά­ξεις και το μέλ­λον της Ευ­ρώ­πης, ο λόγος του πα­ρα­μέ­νει ευθύς. Η ουσία είναι να είσαι παρών. Να δί­νεις τη μάχη, ακόμη κι όταν το απο­τέ­λε­σμα δεν είναι δε­δο­μέ­νο. Γιατί, όπως επι­μέ­νει, μόνο έτσι χτί­ζε­ται η αντο­χή των επι­χει­ρή­σε­ων, των τόπων και των αν­θρώ­πων τους.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Βρι­σκό­μα­στε στο ξε­νο­δο­χείο Apollo Beach και αυτή τη στιγ­μή γί­νο­νται ερ­γα­σί­ες ανα­καί­νι­σης.

Οι ερ­γα­σί­ες δεν στα­μα­τούν ποτέ, όπως και οι συ­νή­θειες των του­ρι­στών με­τα­βάλ­λο­νται. Όταν ξε­κι­νή­σα­με, στα μπά­νια ήταν απα­ραί­τη­τη η μπα­νιέ­ρα, τώρα όλοι θέ­λου­νε ντους. Αυτό είναι μια ρι­ζι­κή με­τα­βο­λή. Άρα πρέ­πει να αλ­λά­ξει το μπά­νιο για να μπο­ρέ­σει να πα­ρα­μεί­νει αρε­στό στους πε­λά­τες και να το επι­λέ­γουν.

• Πα­ρό­τι είστε ένα ξε­νο­δο­χείο εδραιω­μέ­νο στην αγορά.

Γι’ αυτό εί­μα­στε εδραιω­μέ­νοι, επει­δή πα­ρα­τη­ρού­με και ικα­νο­ποιού­με τις ανά­γκες των επι­σκε­πτών μας.

• Άρα κ. Μη­να­ΐ­δη οι δα­πά­νες δεν στα­μα­τούν ποτέ;

Κάθε 10 με 15 χρό­νια κα. Πα­μπρή το ξε­νο­δο­χείο χρειά­ζε­ται ανα­καί­νι­ση και επι­πλέ­ον πρέ­πει να ακο­λου­θεί­ται διαρ­κώς πρό­γραμ­μα ετή­σιας συ­ντή­ρη­σης της μο­νά­δας. Δια­φο­ρε­τι­κά, η φθορά του χρό­νου γί­νε­ται ορατή και αυτό γί­νε­ται αμέ­σως αντι­λη­πτό από τον πε­λά­τη μας.

• Το λέτε και στο βι­βλίο σας.

Ναι, βέ­βαια.

• Από τη χρο­νιά που πέ­ρα­σε τι κρα­τά­τε;

Ήταν μια καλή χρο­νιά. Από τότε που το Φα­λη­ρά­κι επα­να­προσ­διό­ρι­σε την πε­λα­τεία του, άφησε τους χού­λι­γκαν, στρά­φη­κε προς τη γερ­μα­νι­κή αγορά και πέ­ρα­σε στην προ­τί­μη­ση όλων καλών πε­λα­τών, συ­νε­χί­ζει να είναι μια από τις κα­λύ­τε­ρες πε­ριο­χές της Ρόδου. Κι όταν λέω κα­λύ­τε­ρες, δεν εννοώ ότι κα­τα­φέρ­νει να γε­μί­σει τα ξε­νο­δο­χεία της, αλλά με το ύψος των τιμών που κα­τα­φέρ­νει να τα γε­μί­ζει.

-Συ­νε­πώς επα­νερ­χό­μα­στε σε εκεί­νο που λέτε πάντα. Ότι υπάρ­χει ο κίν­δυ­νος να πτω­χεύ­σου­με γε­μά­τοι.

Βέ­βαια. Όλοι είναι γε­μά­τοι. Το θέμα είναι με τι τιμές είναι γε­μά­τοι και αν κα­λύ­πτουν το σύ­νο­λο των λει­τουρ­γι­κών εξό­δων.

• Εί­μα­στε πια ένας από τους πιο θε­με­λιω­μέ­νους προ­ο­ρι­σμούς της Ελ­λά­δας και ένας από τους ση­μα­ντι­κούς του κό­σμου. Δεν θα ήταν λο­γι­κό να θε­ω­ρού­με ότι το θέμα της επι­βί­ω­σης των επι­χει­ρή­σε­ων θα έπρε­πε να είναι λυ­μέ­νο;

Δεν είναι έτσι το πράγ­μα. Γί­νε­ται ένας συ­νε­χής αγώ­νας στον του­ρι­σμό και ο αντα­γω­νι­σμός είναι διαρ­κής και διε­θνής. Εμπλέ­κο­νται οι ξε­νο­δό­χοι, οι πρά­κτο­ρες που κά­νουν τις με­τα­φο­ρές και τις εκ­δρο­μές, οι αε­ρο­πο­ρι­κές εται­ρεί­ες και οι του­ρι­στι­κοί ορ­γα­νι­σμοί. Εξε­λίσ­σε­ται διαρ­κώς ένας με­γά­λος αγώ­νας με­τα­ξύ τους. Μέχρι στιγ­μής κερ­δι­σμέ­νος βγαί­νει ο ξε­νο­δό­χος, λόγω της υπε­ρα­ξί­ας που απο­κτά το ξε­νο­δο­χείο και το οι­κό­πε­δο.

• Η υπε­ρα­ξία από μόνη της είναι αρ­κε­τή για να κα­λύ­ψει το ανά σεζόν λει­τουρ­γι­κό κό­στος;

Εν­νο­εί­ται πως όχι. Όμως, η υπε­ρα­ξία στο τέλος μπο­ρεί να σώσει την κα­τά­στα­ση στο θέμα της πώ­λη­σης. Γι’ αυτό οι τρά­πε­ζες δεί­χνουν ανοχή και ικα­νο­ποιού­νται μόνο με την πλη­ρω­μή των τόκων. Ξέ­ρουν ότι τα κε­φά­λαιά τους είναι εξα­σφα­λι­σμέ­να.

• Εξα­κο­λου­θεί να είναι το ξε­νο­δο­χείο μια καλή επέν­δυ­ση;

Ναι, εξα­κο­λου­θεί.

-Θα ξα­να­κά­να­τε ξε­νο­δο­χείο;

Αν ξα­ναρ­χό­μου­να (γε­λά­ει).

• Τι κρα­τά­τε από το 2025;

Ήταν μια καλή χρο­νιά και ελ­πί­ζου­με το 2026 να επα­να­λη­φθεί.

• Ακού­γε­ται έντο­νη συ­ζή­τη­ση για προ­βλή­μα­τα στη γερ­μα­νι­κή αγορά, λόγω των οι­κο­νο­μι­κών μέ­τρων που η Κυ­βέρ­νη­ση εφαρ­μό­ζει προς τους πο­λί­τες της.

Πάντα κάτι συμ­βαί­νει. Όμως όλα τα ξε­περ­νά­με. Ήδη, οι πω­λή­σεις βρί­σκο­νται στα πε­ρυ­σι­νά επί­πε­δα. Υπάρ­χει εν­δια­φέ­ρον και οι κρα­τή­σεις είναι καλές. Εμείς, θα ανοί­ξου­με, όπως πάντα, τέλος Μαρ­τί­ου και θα κλεί­σου­με μέσα Νο­εμ­βρί­ου. Αυτή είναι η ουσία· να είσαι εκεί. Αυτό να είναι το πι­στεύω σου, να είσαι πάντα εκεί. Τη μάχη πρέ­πει να τη δί­νεις. Χωρίς να σκέ­φτε­σαι αν θα κερ­δί­σεις ή όχι. Η μάχη πρέ­πει να δί­νε­ται.

• Το 2025 ήταν και η χρο­νιά του βι­βλί­ου σας. Ο κό­σμος ήρθε στην πα­ρου­σί­α­ση και στη συ­νέ­χεια το αγκά­λια­σε.

Ήταν μια γενιά που γεν­νή­θη­κε επί Ιτα­λί­ας και με την Εν­σω­μά­τω­ση, ήταν η πρώτη γενιά που βγήκε από τα Δω­δε­κά­νη­σα. Ζή­σα­με την αντί­στα­ση των γο­νέ­ων μας απέ­να­ντι στους κα­τα­κτη­τές και με την πα­ρα­κα­τα­θή­κη τους, θε­με­λιώ­σα­με την οι­κο­νο­μι­κή ανα­γέν­νη­ση του τόπου μας, η οποία δεν προ­ήλ­θε από το εμπό­ριο, αλλά από τον του­ρι­σμό. Η μάχη δό­θη­κε στον του­ρι­σμό και κερ­δί­σα­με.

• Το ό,τι ζή­σα­τε την πε­ρί­ο­δο πριν την Εν­σω­μά­τω­ση, λει­τούρ­γη­σε κα­τα­λυ­τι­κά.

Βέ­βαια. Ήμα­σταν εμείς, με την Ελ­λά­δα που δου­λέ­ψα­με για τη Δω­δε­κά­νη­σο. Δεν ήρθαν οι πο­λυ­ε­θνι­κές να μας ανα­πτύ­ξουν. Εκεί­νες ήρθαν στα έτοι­μα. Την ανά­πτυ­ξη την κά­να­με εμείς. Χωρίς εμάς δεν γι­νό­ταν τί­πο­τα. Οι Δω­δε­κα­νή­σιοι κάναν την ανά­πτυ­ξη της Δω­δε­κα­νή­σου, ξε­κι­νώ­ντας από τη Ρόδο, διότι είχε υπο­δο­μές. Γι’ αυτό και έγινε το βι­βλίο. Για να γρά­ψου­με την αγάπη με την οποία η Ελ­λά­δα αγκά­λια­σε τα Δω­δε­κά­νη­σα, βο­ή­θη­σε να ανα­πτυ­χθού­νε κατά τρόπο εντυ­πω­σια­κό, όπως πε­ρι­γρά­φε­ται στο βι­βλίο μέσα. Μι­λού­με για το τότε και φτά­νου­με μέχρι στο σή­με­ρα, όπου έχου­με κά­ποιες αντιρ­ρή­σεις σχε­τι­κά με τα λάθη που έχουν γίνει. Ο «Καλ­λι­κρά­της» ήταν λάθος και θα πρέ­πει σιγά σιγά οι Δω­δε­κα­νή­σιοι να επα­να­φέ­ρου­νε τον τόπο μας στον σωστό δρόμο. Λάθος ήταν ο ένας δήμος στη Ρόδο, λάθος ήταν η ενιαία Πε­ρι­φέ­ρεια τα Δω­δε­κά­νη­σα με τις Κυ­κλά­δες. Το βι­βλίο είναι ένα χτύ­πη­μα πόρ­τας, ξυ­πνή­στε, όχι άλλα λάθη.

• Μετά το δικό σας βι­βλίο ακο­λού­θη­σε ο κ. Τσί­πρας.

Εκεί­νος είναι πο­λι­τι­κός, εμείς εί­μα­στε συν­δι­κα­λι­στές (γε­λά­ει). Ο Τσί­πρας επα­νέρ­χε­ται. Οι πρά­ξεις του είναι κομ­μά­τι της ιστο­ρί­ας και εφό­σον θέλει να επι­στρέ­ψει στην πο­λι­τι­κή πρέ­πει με κά­ποιο τρόπο να αι­τιο­λο­γή­σει τις πρά­ξεις του. Για να θέλει να επι­στρέ­ψει, πάει να πει ότι δεν έκανε κά­ποιο λάθος για το οποίο έχει με­τα­νιώ­σει, νο­μί­ζω.

• Αυτή είναι η δική του αί­σθη­ση.

-Και δική μου. Προ­σπά­θη­σε με κά­ποιο τρόπο να λύσει το Μα­κε­δο­νι­κό, δεν ακο­λού­θη­σε τις συ­ντα­γές του Βα­ρου­φά­κη και δεν φύ­γα­με από το ευρώ, πα­ρό­τι είχε κάνει κυ­βέρ­νη­ση για να φύ­γου­με από το ευρώ.

• Και σε ποια θέση τον βλέ­πε­τε να το­πο­θε­τεί­ται;

Θα μοι­ρα­στεί ένα κομ­μά­τι της Αρι­στε­ράς. Δεν πρό­κει­ται να πάρει ψή­φους από τη Δεξιά.

• Το κά­στρο Μη­τσο­τά­κη θα το αγ­γί­ξει;

Ο Μη­τσο­τά­κης, μας έχει πο­νέ­σει, όμως την Ελ­λά­δα την έκανε οι­κο­νο­μι­κά ισχυ­ρή! Έφτα­σε σή­με­ρα να πάρει την προ­ε­δρία του Eurogroup, αυτό ση­μαί­νει ότι η Γερ­μα­νία έρ­χε­ται να μας ζη­τή­σει συγ­γνώ­μη για ό,τι έκανε ο Σόι­μπλε. Αυτό, μόνο με την πο­λι­τι­κή Μη­τσο­τά­κη θα μπο­ρού­σε να επι­τευ­χθεί. Οι λο­γι­κοί άν­θρω­ποι της χώρας μας δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση να μην το εκτι­μή­σουν. Είναι το ίδιο να είσαι μια χώρα του «κλό­τσου και του μπά­τσου» και το ίδιο να σου δί­νουν πα­ρά­ση­μο μέσα στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση; Διότι το μέλ­λον βρί­σκε­ται στην Ε.Ε., το ΝΑΤΟ πια έχει αρ­χί­σει να πα­ρα­παί­ει.

• Σας φο­βί­ζουν οι πο­λε­μι­κές συρ­ρά­ξεις που βρί­σκο­νται σε εξέ­λι­ξη και τα στρα­τό­πε­δα που δια­μορ­φώ­νο­νται;

Η ιστο­ρία επα­να­λαμ­βά­νε­ται συ­νε­χώς. Ο Β’ Πα­γκό­σμιος Πό­λε­μος έγινε διότι ο Χί­τλερ ήθελε τον ζω­τι­κό χώρο, ο οποί­ος δεν ήταν άλλος από την Ου­κρα­νία και τη Λευ­κο­ρω­σία. Πάλι, για τον ίδιο χώρο τσα­κω­νό­μα­στε. Η Ου­κρα­νία φυ­λε­τι­κά είναι μισοί Γερ­μα­νοί, μισοί Ρώσοι. Άρα, λοι­πόν, συ­νε­πώς πε­ρι­φε­ρό­μα­στε γύρω από τα ίδια μέρη. Ήδη, η Γερ­μα­νία έχει αρ­χί­σει να μι­λά­ει. Όσο θε­ω­ρού­νταν ότι η Γερ­μα­νία είναι ο ητ­τη­μέ­νος του Β’ Π.Π. δεν μι­λού­σε. Τώρα, έχει αρ­χί­σει να μι­λά­ει.

• Όμως, ο γε­ω­γρα­φι­κός χώρος έχει τόση ση­μα­σία; Εννοώ, ότι ο οι­κο­νο­μι­κός χώρος έχει απο­δεί­ξει ότι στέ­κε­ται πάνω από σύ­νο­ρα.

Γι’ αυτό λέω, σιγά σιγά θα τα βρού­νε. Βέ­βαια, ο Ρώσος θέλει τα δικά του, δεν θα αφή­σει εκεί­να που θε­ω­ρεί ως δικά του. Αυτός είναι ένας αστάθ­μη­τος πα­ρά­γο­ντας.

• Ποια είναι η δική σας ευχή για το 2026;

Να πάει καλά ο του­ρι­σμός, διότι αυτή είναι η δου­λειά μας. Να γί­νουν όλα τα έργα υπο­δο­μής που χρειά­ζε­ται η Ρόδος. Τα λάθη που κά­να­με σιγά σιγά πρέ­πει να απο­κα­τα­στα­θούν. Π.χ. το κλεί­σι­μο της Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου ήταν λάθος, το να συ­νε­νω­θεί ολό­κλη­ρο το νησί μας κάτω από ένα δήμο ήταν λάθος, όπως και το να συ­νε­νω­θούν διοι­κη­τι­κά τα Δω­δε­κά­νη­σα με τις Κυ­κλά­δες. Πρέ­πει να επα­νέλ­θει ο μειω­μέ­νος ΦΠΑ στη Ρόδο. Η αρχή της απο­κα­τά­στα­σης του ΦΠΑ έγινε στα μικρά νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου. Αυτή ήταν μια πολύ σωστή από­φα­ση και αρ­χί­σα­με φαί­νε­ται να μπαί­νου­με στον ίσιο δρόμο, ας ελ­πί­σου­με ότι θα συ­νε­χί­σου­με.