Ηλίας Τσέρκης: «Αύξηση των κοινών εποχικών αναπνευστικών λοιμώξεων, ήπιας έως μέτριας βαρύτητας»

Ο Ηλίας Τσέρ­κης, ια­τρός – πα­θο­λό­γος, πρό­ε­δρος του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, προ­έ­δρος τομέα Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγεί­ας και Νη­σιω­τι­κό­τη­τας του Ιν­στι­τού­του Επι­στη­μο­νι­κών Ερευ­νών του Πα­νελ­λη­νί­ου Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου μιλά στη «δ» για τα αντι­γρι­πι­κά εμ­βό­λια, την αύ­ξη­ση των κοι­νών επο­χι­κών ανα­πνευ­στι­κών λοι­μώ­ξε­ων, τα πε­ρι­στα­τι­κά covid- 19, την κα­τά­στα­ση στη δη­μό­σια Υγεία και την πρό­τα­ση του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου για την αξιο­ποί­η­ση του κτη­ρί­ου του πα­λιού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου στο κέ­ντρο της πόλης.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Δια­νύ­ο­ντας την πε­ρί­ο­δο για τον αντι­γρι­πι­κό εμ­βο­λια­σμό, σε ποιους συ­νί­στα­ται κ. Τσέρ­κη να κά­νουν το εμ­βό­λιο γρί­πης; Υπάρ­χουν άτομα για τα οποία τα εμ­βό­λια γρί­πης αντεν­δεί­κνυ­νται ή απαι­τού­νται επι­πλέ­ον προ­φυ­λά­ξεις; Επί­σης το απλό από το «ενι­σχυ­μέ­νο» εμ­βό­λιο σε τι δια­φέ­ρει;

Βάσει των επί­ση­μων δε­δο­μέ­νων κα Πα­μπρή, όπως προ­κύ­πτουν από τις οδη­γί­ες του Εθνι­κού Ορ­γα­νι­σμού Δη­μό­σιας Υγεί­ας (ΕΟΔΥ) και του Πα­γκό­σμιου Ορ­γα­νι­σμού Υγεί­ας (ΠΟΥ) ο αντι­γρι­πι­κός εμ­βο­λια­σμός δεν είναι απα­ραί­τη­τος για όλο τον πλη­θυ­σμό, αλλά συ­νι­στά­ται σε ομά­δες αυ­ξη­μέ­νου κιν­δύ­νου για σο­βα­ρή νό­ση­ση ή επι­πλο­κές από τη γρίπη. Συ­γκε­κρι­μέ­να οι ενή­λι­κες άνω των 60 ετών, παι­διά άνω των 6 μηνών και ενή­λι­κες με χρό­νια καρ­διο­α­να­πνευ­στι­κά νο­σή­μα­τα (π.χ. ΧΑΠ, άσθμα, καρ­δια­κή ανε­πάρ­κεια), σακ­χα­ρώ­δη δια­βή­τη ή άλλες με­τα­βο­λι­κές νό­σους, χρό­νια νε­φρι­κή, ηπα­τι­κή ή αι­μα­το­λο­γι­κή νόσο, ανο­σο­κα­τα­στο­λή (λόγω νόσου ή φαρ­μά­κων), νευ­ρο­λο­γι­κά ή νευ­ρο­μυ­ϊ­κά νο­σή­μα­τα που επη­ρε­ά­ζουν την ανα­πνοή. Οι έγκυ­ες και οι λε­χω­ΐ­δες, καθώς προ­στα­τεύ­ει τόσο τη μη­τέ­ρα όσο και το έμ­βρυο ή το νε­ο­γνό.

Επί­σης, τα άτομα με αυ­ξη­μέ­νη επαγ­γελ­μα­τι­κή ή κοι­νω­νι­κή έκ­θε­ση, όπως οι επαγ­γελ­μα­τί­ες υγεί­ας (για προ­στα­σία των ιδίων όσο και των ασθε­νών), οι φρο­ντι­στές ηλι­κιω­μέ­νων ή ατό­μων με χρό­νια νο­σή­μα­τα. Οι ερ­γα­ζό­με­νοι σε κλει­στούς χώ­ρους (π.χ. στρα­τός, σχο­λεία, γη­ρο­κο­μεία, σω­φρο­νι­στι­κά ιδρύ­μα­τα).

Γε­νι­κά, το εμ­βό­λιο της γρί­πης κα Πα­μπρή είναι πολύ ασφα­λές, αλλά υπάρ­χουν ελά­χι­στες πε­ρι­πτώ­σεις όπου χρειά­ζε­ται προ­σο­χή. Αντεν­δεί­κνυ­ται σε σο­βα­ρή αλ­λερ­γι­κή αντί­δρα­ση (ανα­φυ­λα­ξία) μετά από προη­γού­με­νη δόση του εμ­βο­λί­ου ή σε κά­ποιο συ­στα­τι­κό του (π.χ. πρω­τε­ΐ­νες αυγού, αν και πλέον οι πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­πτώ­σεις ήπιας αλ­λερ­γί­ας στο αυγό δεν απο­τε­λούν αντέν­δει­ξη) καθώς και σε οξεία εμπύ­ρε­τη νόσο, σε αυτήν την πε­ρί­πτω­ση ο εμ­βο­λια­σμός απλώς ανα­βάλ­λε­ται μέχρι την ανάρ­ρω­ση. Σε βαριά αλ­λερ­γι­κά άτομα, ο εμ­βο­λια­σμός συ­στή­νε­ται να γί­νε­ται υπό ια­τρι­κή επί­βλε­ψη. Υπάρ­χουν δύο βα­σι­κές κα­τη­γο­ρί­ες αντι­γρι­πι­κών εμ­βο­λί­ων το κλα­σι­κό τρι­δύ­να­μο εμ­βό­λιο, το οποίο πε­ριέ­χει ανε­νερ­γό (αδρα­νο­ποι­η­μέ­νο) ιό και κα­λύ­πτει 3 στε­λέ­χη της γρί­πης (δύο Α και ένα Β) και είναι αυτό που χο­ρη­γεί­ται στον γε­νι­κό πλη­θυ­σμό. Υπάρ­χει και το ενι­σχυ­μέ­νο εμ­βό­λιο (με ανο­σο­ε­νι­σχυ­τι­κή ουσία ή με υψη­λό­τε­ρη δόση αντι­γό­νου), το οποίο προ­ο­ρί­ζε­ται για ηλι­κιω­μέ­νους ≥ 65 ετών, γιατί αφε­νός το ανο­σο­ποι­η­τι­κό τους αντα­πο­κρί­νε­ται πιο ασθε­νώς στα κοινά εμ­βό­λια και αφε­τέ­ρου η ανο­σο­ε­νι­σχυ­τι­κή ουσία ή η αυ­ξη­μέ­νη δόση αντι­γό­νου, βοη­θούν να πα­ρα­χθούν πε­ρισ­σό­τε­ρα αντι­σώ­μα­τα και να προ­σφέ­ρει κα­λύ­τε­ρη προ­στα­σία.

• Πόσες δό­σεις του εμ­βο­λί­ου γρί­πης συ­νι­στώ­νται κάθε εποχή γρί­πης; Και πόσο απο­τε­λε­σμα­τι­κά είναι τα εμ­βό­λια γρί­πης στην πρό­λη­ψη της νόσου;

Για τους πε­ρισ­σό­τε­ρους αν­θρώ­πους αρκεί μία δόση από το ως άνω εμ­βό­λιο, κάθε εποχή γρί­πης (δη­λα­δή μία φορά τον χρόνο). Υπάρ­χουν όμως εξαι­ρέ­σεις όπως είναι τα παι­διά ηλι­κί­ας 6 μηνών έως 8 ετών που εμ­βο­λιά­ζο­νται για πρώτη φορά ή που έχουν κάνει μόνο μία δόση στο πα­ρελ­θόν, στα οποία και απαι­τού­νται δύο δό­σεις την ίδια εποχή, σε διά­στη­μα του­λά­χι­στον 4 εβδο­μά­δων με­τα­ξύ τους. Όλοι οι άλλοι (ενή­λι­κες, ηλι­κιω­μέ­νοι, έγκυ­ες και άτομα με χρό­νια νο­σή­μα­τα) χρειά­ζο­νται μία δόση ανά έτος.

Η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των αντι­γρι­πι­κών εμ­βο­λί­ων είναι με­τα­βλη­τή και εξαρ­τά­ται από την ανο­σο­λο­γι­κή απά­ντη­ση του ατό­μου και την επι­λο­γή των στε­λε­χών του ιού που πε­ριέ­χο­νται στο εμ­βό­λιο σε σχέση με τα στε­λέ­χη που κυ­κλο­φο­ρούν. Συ­νε­πώς, η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα ποι­κίλ­λει από χρόνο σε χρόνο, ανά­λο­γα με το πόσο καλά «ται­ριά­ζουν» τα στε­λέ­χη του εμ­βο­λί­ου με αυτά που κυ­κλο­φο­ρούν. Συ­νή­θως η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα κυ­μαί­νε­ται > 50 % στην πρό­λη­ψη της συμ­πτω­μα­τι­κής γρί­πης σε υγιείς ενή­λι­κες. Πά­ντως, ακόμα κι όταν δεν απο­τρέ­πει πλή­ρως τη λοί­μω­ξη, το εμ­βό­λιο μειώ­νει ση­μα­ντι­κά τη σο­βα­ρό­τη­τα της νόσου, πε­ριο­ρί­ζει τον κίν­δυ­νο νο­ση­λεί­ας και επι­πλο­κών και προ­στα­τεύ­ει τις ευ­πα­θείς ομά­δες μέσω της μεί­ω­σης της με­τά­δο­σης.

• Μπο­ρεί κά­ποιος να λάβει άλλα εμ­βό­λια ταυ­τό­χρο­να με το εμ­βό­λιο γρί­πης; Και βέ­βαια, πώς μπο­ρεί κά­ποιος να προ­μη­θευ­τεί το εμ­βό­λιο γρί­πης; Χρειά­ζε­ται συ­ντα­γή για­τρού ή με μία επί­σκε­ψη στο φαρ­μα­κείο μπο­ρεί να χο­ρη­γη­θεί;

Ναι, το εμ­βό­λιο της γρί­πης μπο­ρεί να χο­ρη­γη­θεί ταυ­τό­χρο­να με άλλα εμ­βό­λια, όπως το πνευ­μο­νιο­κοκ­κι­κό εμ­βό­λιο, το εμ­βό­λιο κατά του ανα­πνευ­στι­κού συ­γκυ­τια­κού ιού, κατά της COVID-19, ή άλλων εμ­βο­λί­ων (π.χ. τέ­τα­νος, έρπης ζω­στή­ρα). Σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση τα εμ­βό­λια χο­ρη­γού­νται σε δια­φο­ρε­τι­κά ση­μεία του σώ­μα­τος (π.χ. ένα σε κάθε χέρι). Εάν βέ­βαια κά­ποιος έχει πυ­ρε­τό ή έντο­νη αδια­θε­σία, καλό είναι να κα­θυ­στε­ρή­σει ο εμ­βο­λια­σμός. Πά­ντως, η τα­κτι­κή των πε­ρισ­σό­τε­ρων ια­τρών είναι να χο­ρη­γού­νται τα εμ­βό­λια σε διά­στη­μα του­λά­χι­στον ενός μήνα το ένα από το άλλο, εκτός και αν συ­ντρέ­χει λόγος επεί­γο­ντος εμ­βο­λια­σμού (πχ τα­ξί­δι, τα­χεία ανο­σο­ποί­η­ση κ.α.) που τότε προ­τεί­νε­ται ο ταυ­τό­χρο­νος εμ­βο­λια­σμός.

• Αυτή την πε­ρί­ο­δο πα­ρα­τη­ρού­με κ. Τσέρ­κη ότι υπάρ­χουν πολλά πε­ρι­στα­τι­κά με τα συ­νή­θη συμ­πτώ­μα­τα. Έχου­με έξαρ­ση ιώ­σε­ων ή γρί­πης; Επί­σης με τον covid – 19 πού βρι­σκό­μα­στε;

Πράγ­μα­τι κα Πα­μπρή την πε­ρί­ο­δο αυτή κα­τα­γρά­φε­ται αύ­ξη­ση των κοι­νών επο­χι­κών ανα­πνευ­στι­κών λοι­μώ­ξε­ων, ήπιας έως μέ­τριας βα­ρύ­τη­τας, που αντι­με­τω­πί­ζο­νται με συ­μπω­μα­τι­κές θε­ρα­πεί­ες ή με επι­σκέ­ψεις σε ια­τρεία πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας υγεί­ας, χωρίς να επι­βα­ρύ­νε­ται ση­μα­ντι­κά το νο­σο­κο­μείο. Τα αίτια είναι κυ­ρί­ως ιο­γε­νή και πε­ρισ­σό­τε­ρα είδη ιών μπο­ρεί να την προ­κα­λέ­σουν. Οι πιο συ­χνοί είναι οι ρι­νοϊ­οί (Rhinoviruses) (πάνω από 100 δια­φο­ρε­τι­κά είδη τους) και μετά ακο­λου­θούν οι κο­ρω­νοϊ­οί, οι αδε­νοϊ­οί, οι εντε­ροϊ­οί, ο με­τα­πνευ­μο­νο­ϊ­ός και οι ιοί πα­ραϊν­φλου­έν­τζας. Η δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα των ιών που την προ­κα­λούν, έχει σαν συ­νέ­πεια να μην μπο­ρεί ο αν­θρώ­πι­νος ορ­γα­νι­σμός να ανα­πτύ­ξει ανο­σία κατά της ασθέ­νειας, καθώς τα αντι­σώ­μα­τα που ανα­πτύσ­σει ένα­ντι του ενός ιού, δεν μπο­ρούν να μας προ­στα­τεύ­σουν από τον επό­με­νο ιό που θα είναι υπεύ­θυ­νος.

Η θε­τι­κό­τη­τα που προ­κύ­πτει από το σύ­νο­λο των SARS-CoV-2 δια­γνω­στι­κών ελέγ­χων στην επι­κρά­τεια πα­ρου­σιά­ζει αύ­ξη­ση σε σχέση με την προη­γού­με­νη εβδο­μά­δα. Σε εθνι­κό επί­πε­δο, το σταθ­μι­σμέ­νο ιικό φορ­τίο στα αστι­κά λύ­μα­τα για την επι­κρά­τεια βρί­σκε­ται σε υψηλά επί­πε­δα συ­γκρι­τι­κά με τα ιστο­ρι­κά δε­δο­μέ­να, πα­ρου­σιά­ζο­ντας αύ­ξη­ση σε σχέση με την προη­γού­με­νη εβδο­μά­δα. Στην πλειο­νό­τη­τα των ελεγ­χθει­σών πε­ριο­χών, το φορ­τίο βρί­σκε­ται σε μέ­τρια επί­πε­δα, πα­ρου­σιά­ζο­ντας δια­κυ­μάν­σεις ανά­λο­γα με την πόλη.

• Mε αφορ­μή τη συ­μπλή­ρω­ση 100 ετών από την ίδρυ­ση του Πα­νελ­λη­νί­ου Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου, ποια είναι η αί­σθη­σή σας για τη γε­νι­κό­τε­ρη πο­ρεία της δη­μό­σιας υγεί­ας, γιατί η κυ­βέρ­νη­ση δια­τεί­νε­ται ότι τρέ­χει προ­κη­ρύ­ξεις προ­σλή­ψε­ων, όμως σχε­δόν το σύ­νο­λο των νη­σιω­τών πα­ρα­πο­νιέ­ται για την υγεία στα νησιά. Στα δε μι­κρό­τε­ρα• αν σου τύχει έκτα­κτο γε­γο­νός• ψά­χνουν και πρώ­τες βο­ή­θειες στις απέ­να­ντι ακτές;

Είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα η άνιση κα­τα­νο­μή πόρων και υπη­ρε­σιών με­τα­ξύ κέ­ντρου και πε­ρι­φέ­ρειας – ιδίως στα νησιά και τις απο­μα­κρυ­σμέ­νες πε­ριο­χές. Αν και η κυ­βέρ­νη­ση πράγ­μα­τι προ­κη­ρύσ­σει θέ­σεις (κυ­ρί­ως για ια­τρι­κό και νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό), δυ­στυ­χώς για το ια­τρι­κό προ­σω­πι­κό απο­βαί­νουν άγο­νες, δη­λα­δή δεν υπάρ­χουν εν­δια­φε­ρό­με­νοι υπο­ψή­φιοι. Οι λόγοι είναι γνω­στοί: χα­μη­λές απο­δο­χές σε σχέση με το κό­στος ζωής, έλ­λει­ψη κι­νή­τρων, δυ­σκο­λί­ες στέ­γα­σης και συ­γκοι­νω­νί­ας, αλλά και η αί­σθη­ση επαγ­γελ­μα­τι­κής και κοι­νω­νι­κής απο­μό­νω­σης στα μικρά νησιά.

Η κά­λυ­ψη συχνά γί­νε­ται με επι­κου­ρι­κούς για­τρούς ή με απο­σπά­σεις από άλλα Κέ­ντρα Υγεί­ας ή Νο­σο­κο­μεία. Αυτό ση­μαί­νει ότι η συ­νέ­χεια και η στα­θε­ρό­τη­τα της φρο­ντί­δας δια­κό­πτο­νται και οι κά­τοι­κοι δεν έχουν μό­νι­μους ια­τρούς που να τους γνω­ρί­ζουν και να τους εμπι­στεύ­ο­νται.

Ακόμα κι όταν υπάρ­χει προ­σω­πι­κό, τα πε­ρι­φε­ρεια­κά ια­τρεία ή μικρά νο­σο­κο­μεία συχνά στε­ρού­νται βα­σι­κών μέσων (π.χ. απει­κο­νι­στι­κά μη­χα­νή­μα­τα, ερ­γα­στή­ρια κλπ). Έτσι, κάθε σο­βα­ρό πε­ρι­στα­τι­κό απαι­τεί δια­κο­μι­δή – και οι κα­θυ­στε­ρή­σεις μπο­ρεί να απο­βούν κρί­σι­μες.

Οι κά­τοι­κοι μι­κρών νη­σιών μπο­ρεί και να ανα­ζη­τή­σουν βο­ή­θεια στις απέ­να­ντι ακτές. Αυτό είναι έν­δει­ξη γε­ω­γρα­φι­κού μειο­νε­κτή­μα­τος, αλλά και συ­στη­μι­κής ανι­σό­τη­τας. Αν ένα πε­ρι­στα­τι­κό χρή­ζει εξει­δι­κευ­μέ­νης φρο­ντί­δας υγεί­ας π.χ. ένας ακρω­τη­ρια­σμός που πρέ­πει σε σύ­ντο­μο διά­στη­μα να απο­κα­τα­στα­θεί, γιατί να μην με­τα­βεί ο ασθε­νής στις απέ­να­ντι δομές υγεί­ας; Ας στα­μα­τή­σουν ορι­σμέ­νοι να κά­νουν αντι­πο­λί­τευ­ση σε θέ­μα­τα υγεί­ας. Η αν­θρώ­πι­νη ζωή είναι πάνω από τις όποιες αντι­πο­λι­τευ­τι­κές τα­κτι­κές. Αντί­στοι­χα, σε σει­σμούς και σε μα­ζι­κές κα­τα­στρο­φές, έχου­με και εμείς συν­δρά­μει τη γεί­το­να χώρα. Δεν συ­νι­στώ για την εκτί­μη­ση κάθε πε­ρι­στα­τι­κού, οι ασθε­νείς ακρί­τες να με­τα­κι­νού­νται απέ­να­ντι, αλλά μόνο σε πολύ κρί­σι­μα και επεί­γο­ντα πε­ρι­στα­τι­κά που χρή­ζουν εξι­δει­κευ­μέ­νης αντι­με­τώ­πι­σης και σε κάθε πε­ρί­πτω­ση δεν πρέ­πει να γί­νε­ται πρώτη εί­δη­ση στα ΜΜΕ. • Τα γρα­φεία του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου βρί­σκο­νται στο συ­γκρό­τη­μα του πα­λιού Νο­σο­κο­μεί­ου της Ρόδου. Πρό­σφα­τα ο υπουρ­γός Υγεί­ας, Άδω­νις Γε­ωρ­γιά­δης, υπο­στή­ρι­ξε ότι είναι ανοι­κτός στην όποια πρό­τα­ση αξιο­ποί­η­σης. Σας ρωτώ ως ενερ­γό πο­λί­τη, τι εκτι­μά­τε ότι θα μπο­ρού­σε να γίνει στο ιστο­ρι­κό κτή­ριο;

Κα­ταρ­χάς, ο χώρος του πα­λιού νο­σο­κο­μεί­ου είναι ένα συ­γκρό­τη­μα κτη­ρί­ων με πλού­σια ιστο­ρία και μο­να­δι­κή αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, που συν­δέ­ε­ται στενά με την πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά της πόλης της Ρόδου. Το κτη­ρια­κό αυτό σύ­νο­λο, με τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά δείγ­μα­τα με­σαιω­νι­κής και ιτα­λι­κής αρ­χι­τε­κτο­νι­κής, συ­νι­στά ένα ση­μα­ντι­κό μνη­μείο της το­πι­κής ιστο­ρί­ας και ένα ση­μείο ανα­φο­ράς για την πόλη. Όταν ανα­φε­ρό­μα­στε στο κτη­ρια­κό συ­γκρό­τη­μα του πα­λιού νο­σο­κο­μεί­ου, πρέ­πει να κά­νου­με ξε­κά­θα­ρο ότι απο­τε­λεί­ται από 3 ενό­τη­τες.

1η Ενό­τη­τα: Είναι το κτή­ριο της Αγίας Αι­κα­τε­ρί­νης με τις πα­λιές πα­θο­λο­γι­κές και χει­ρουρ­γι­κές κλι­νι­κές και με τον προι­κι­σμέ­νο κήπο μο­να­δι­κού κά­λους. Στα δύο άνω άκρα από τη μία στε­γά­ζε­ται ο Ια­τρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου και από την άλλη στε­γά­ζο­νται οι υπη­ρε­σί­ες υγεί­ας και πρό­νοιας της Πε­ρι­φέ­ρειας Ν. Αι­γαί­ου.

2η Ενό­τη­τα: είναι το κτή­ριο που ήταν η παλιά μαιευ­τι­κή και ορ­θο­πε­δι­κή κλι­νι­κή και απέ­να­ντι το κτή­ριο που στε­γά­ζε­ται ο ΟΚΑΝΑ.

Τέλος, είναι ο χώρος των πα­λιών επει­γό­ντων πε­ρι­στα­τι­κών, που ση­μειω­τέο είναι αυ­θαί­ρε­τος.

Για τη λε­γό­με­νη νέα πτέ­ρυ­γα, αυτή δεν την ανα­φέ­ρω, διότι είναι η μο­να­δι­κή που έχει αξιο­ποι­η­θεί, αφού στε­γά­ζε­ται τα τε­λευ­ταία χρό­νια το Κτη­μα­το­λό­γιο και πρό­σφα­τα πλη­ρο­φο­ρή­θη­κα ότι θα με­τα­φερ­θούν και κά­ποιες υπη­ρε­σί­ες του Δήμου Ρόδου.

Θα κάνω ει­δι­κή ανα­φο­ρά στο κύριο κτή­ριο που στε­γά­ζε­ται η Αγία Αι­κα­τε­ρί­νη. Το συ­γκε­κρι­μέ­νο κτή­ριο οφεί­λει να απο­τε­λέ­σει εμ­βλη­μα­τι­κό ση­μείο (landmark) της πόλης μας – ένα σύμ­βο­λο ταυ­τό­τη­τας, πο­λι­τι­σμού και συλ­λο­γι­κής μνή­μης, όχι μόνο για το νησί της Ρόδου αλλά και για ολό­κλη­ρα τα Δω­δε­κά­νη­σα.

Στην πρό­σο­ψη του κτη­ρί­ου επί της οδού Ερυ­θρού Σταυ­ρού, προ­τεί­νε­ται να στε­γα­στούν όλοι οι επι­στη­μο­νι­κοί σύλ­λο­γοι που σχε­τί­ζο­νται με τον χώρο της Υγεί­ας, όπως ο Οδο­ντια­τρι­κός, ο Φαρ­μα­κευ­τι­κός, ο Σύλ­λο­γος Φυ­σι­κο­θε­ρα­πευ­τών, Οπτι­κών – Οπτο­με­τρών κ.ά., καθώς και οι σύλ­λο­γοι ασθε­νών που σή­με­ρα πα­ρα­μέ­νουν άστε­γοι.

Στους χώ­ρους του ισο­γεί­ου και του υπο­γεί­ου, μπο­ρούν να δια­μορ­φω­θούν αί­θου­σες συ­νε­δριά­σε­ων, εκ­δη­λώ­σε­ων και συν­δια­σκέ­ψε­ων, καθώς τέ­τοιοι χώροι λεί­πουν από την πόλη μας. Ως γνω­στόν με την πα­ρα­χώ­ρη­ση του Ακταί­ον, δεν υπάρ­χει πλέον κα­τάλ­λη­λος χώρος για τη φι­λο­ξε­νία ενη­με­ρω­τι­κών και πο­λι­τι­στι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων. Το Νε­στο­ρί­δειο Μέ­λα­θρον, αν και χρη­σι­μο­ποιεί­ται συχνά, πα­ρα­μέ­νει ακα­τάλ­λη­λο, καθώς πρό­κει­ται για εκ­θε­σια­κό χώρο χωρίς σωστή ακου­στι­κή.

Οι θά­λα­μοι νο­ση­λεί­ας του συ­γκε­κρι­μέ­νου συ­γκρο­τή­μα­τος μπο­ρούν να πα­ρα­χω­ρη­θούν σε πο­λι­τι­στι­κούς συλ­λό­γους των νη­σιών, ώστε να προ­βάλ­λουν μέσα από αυτές τις αί­θου­σες την ιστο­ρία, τη λα­ο­γρα­φία και τα ιδιαί­τε­ρα πο­λι­τι­στι­κά στοι­χεία κάθε νη­σιού. Έτσι, το κτή­ριο θα με­τα­τρα­πεί σε πο­λυ­χώ­ρο δη­μιουρ­γί­ας, πα­ρά­δο­σης, τέ­χνης και πο­λι­τι­σμού, όπου η νη­σιώ­τι­κη πα­ρά­δο­ση θα συ­να­ντά τη σύγ­χρο­νη δη­μιουρ­γία. Ο χώρος αυτός θα λει­τουρ­γεί ως τόπος συ­νά­ντη­σης και δρά­σης, τόσο στους εσω­τε­ρι­κούς όσο και στους υπαί­θριους χώ­ρους, συν­δέ­ο­ντας το πα­ρελ­θόν με το παρόν και δια­τη­ρώ­ντας ζω­ντα­νή τη μνήμη της πόλης. Πα­ράλ­λη­λα θα ανα­δει­κνύ­ει την καλ­λι­τε­χνι­κή, αρ­χι­τε­κτο­νι­κή και κοι­νω­νι­κή δη­μιουρ­γία της πε­ριο­χής, προ­σφέ­ρο­ντας μια νέα πο­λι­τι­στι­κή ταυ­τό­τη­τα στη Ρόδο. Ένας τέ­τοιος πολύ-λει­τουρ­γι­κός και ζω­ντα­νός χώρος θα σφύ­ζει από ζωή νυ­χθη­με­ρόν, θα προ­σελ­κύ­ει επι­σκέ­πτες και θα ενι­σχύ­ει την το­πι­κή οι­κο­νο­μία, δη­μιουρ­γώ­ντας νέες ευ­και­ρί­ες συ­νερ­γα­σί­ας, πο­λι­τι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και κοι­νω­νι­κής συ­νο­χής. Εξάλ­λου, αν πα­ρα­τη­ρή­σε­τε τις χρη­μα­το­δο­τή­σεις από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, τη δε­δο­μέ­νη χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο θα δια­πι­στώ­σε­τε ότι χο­ρη­γού­νται συχνά κον­δύ­λια για τον τομέα του πο­λι­τι­σμού και έρευ­νας στον τομέα της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς.

Για τον χώρο των ΤΕΠ επί της οδού Πα­πα­λου­κά, θεωρώ πως πρέ­πει να κα­τε­δα­φι­στεί και να δη­μιουρ­γη­θεί ένας χώρος στάθ­μευ­σης 3 επι­πέ­δων (υπό­γειο, ισό­γειο, πρώ­τος όρο­φος) προ­κει­μέ­νου να απο­συμ­φο­ρη­θεί το κέ­ντρο.

Για όσους επε­ξερ­γά­ζο­νται άλλα σχέ­δια, όπως με­τα­φο­ρά των Δι­κα­στη­ρί­ων, πάσης φύ­σε­ως υπη­ρε­σιών, ή ακόμα και φοι­τη­τι­κές εστί­ες, θεωρώ ότι είναι σε λάθος κα­τεύ­θυν­ση και θα μας κα­κο­χα­ρα­κτη­ρί­σουν οι ιστο­ρι­κοί του μέλ­λο­ντος. Ορα­μα­τι­ζό­μα­στε τη δη­μιουρ­γία πο­λυ­χώ­ρου που θα φω­τί­σει την πλέον σκο­τει­νή και κα­κό­φη­μη πε­ριο­χή του κέ­ντρου της Ρόδου.