Δάκρυα, τραγούδια και συγκίνηση: Η Ελλάδα αποχαιρέτησε τον Διονύση Σαββόπουλο

Το τελευ­ταίο αντίο στον Διονύση Σαβ­βό­πουλο είπε η Ελλάδα σήμερα, Σάββατο. Πλήθος κόσμου συνό­δευσε τον αγα­πη­μένο τρα­γου­δο­ποιό που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, αφή­νο­ντας πίσω του τερά­στια παρα­κα­τα­θήκη, αλλά και ένα δυσα­να­πλή­ρωτο κενό, στην τελευ­ταία του κατοι­κία, στο Α’ Νεκρο­τα­φείο.

«Συν­νε­φούλα», «Ας κρα­τή­σουν οι χοροί» και «Μη μιλάς άλλο για αγάπη» ήταν κάποια από τα τρα­γού­δια του που ακού­γο­νταν κατά τη διάρ­κεια της ταφής.

Νωρί­τερα, μεγάλο πλήθος κόσμου χαι­ρέ­τισε με χει­ρο­κρο­τή­ματα και επευ­φη­μίες το φέρετρο με τη σορό του «Νιόνιου». Σε κλίμα οδύνης τελέ­στηκε η κηδεία στη Μητρό­πολη Αθηνών.

«Ο χρο­νο­γρά­φος του ελλη­νι­κού ταξι­διού»

«Ο Διο­νύ­σης Σαβ­βό­που­λος δεν δέχτηκε ποτέ αξιώ­ματα», επι­σή­μανε ο πρω­θυ­πουρ­γός, Κυριά­κος Μητσο­τά­κης στον επι­κή­δειο λόγο του, προ­σθέ­το­ντας ότι «ανήκει στους λίγους που ενώ μας ψυχα­γω­γούν, μας καθο­ρί­ζουν».

«Κατέστη ο χρο­νο­γρά­φος του ελλη­νι­κού ταξι­διού επί μισό και πλέον αιώνα. Η κλη­ρο­νο­μιά του απο­τε­λεί κομμάτι της συλ­λο­γι­κής μας μνήμης», τόνισε ακόμη ο πρω­θυ­πουρ­γός.

«Νιόνιο μας, θα σε απο­χαι­ρε­τίσω με ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ. Από αύριο δεν θα υπάρ­χεις μόνο μέσα από τα τρα­γού­δια σου. Θα σε σκε­φτό­μα­στε κάθε φορά που ένας νέος πιάνει μια κιθάρα αλλά και κάθε φορά που κοι­τιό­μα­στε σε έναν καθρέ­φτη. Με τα καλά μας και τα στραβά μας», σημεί­ωσε ο Κυρ. Μητσο­τά­κης.

«Δεν λύγισε ποτέ ο λόγος σου»

«Δεν λύγισε ποτέ ο λόγος σου. Ούτε επί χούντας στη φυλακή, απέ­να­ντι στα σκο­τά­δια και τη λογο­κρι­σία. Δεν σύρ­θη­κες από το κοινό σου», ανέφερε επίσης στον επι­κή­δειο η τέως Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, Κατε­ρίνα Σακελ­λα­ρο­πού­λου, προ­σθέ­το­ντας:

«Ησουν πάντα μπροστά, ακόμη και απέ­να­ντί του. Πέρασες από τον θρίαμβο στην απο­δο­κι­μα­σία, όταν ενό­χλησε με την κριτική σου ματιά. Στά­θη­κες όμως όρθιος, με αξιο­πρέ­πεια, με το κεφάλι ψηλά και επέ­στρε­ψες, μας ξανα­κερ­δί­σεις. Με την Ασπα πάντα δίπλα σου να λάμπει και να σε στη­ρί­ζει».

«Αγαπητέ Διονύση, έρχομαι από τη Θεσ­σα­λο­νίκη και σου μετα­φέρω την οδύνη και τον σεβασμό της», ανέφερε ο συγ­γρα­φέας Γιώργος Σκα­μπαρ­δώ­νης.

«Η μητέρα πόλη σε απο­χαι­ρετά. Με τα ανε­μι­σμένα της κάστρα που έψαλες, τα καΐκια, τα βεγ­γα­λικά, τις χορω­δίες, το πλήθος που βλέπει οπτα­σίες. Η γει­το­νιά σου η Ανάληψη σου γνέφει. Εκεί κοντά που είδες για πρώτη φορά τον Τσι­τσάνη να κρατάει ένα μικρό βιολί και να πετάει δέκα πόντους πάνω από το έδαφος. Οι παλιοί σου φίλοι, ο Μπάμπης ο Καλ­λι­πο­λί­της, ο Τάκης ο Σιμώτας, οι παι­δι­κοί σου φίλοι σε πικρο­χαι­ρε­τούν».

«Οι πνευ­μα­τι­κοί γονείς είναι οι πιο αγα­πη­μέ­νοι», ανέφερε ακόμη ο συγ­γρα­φέας.

«Μας ανέ­θρε­ψες, μας στή­ρι­ξες, μας ελευ­θέ­ρω­σες. Μαζί με τους αγα­πη­μέ­νους σου δασκά­λους, τον Μάνο Χατζη­δάκι και τον Τσι­τσάνη, ανέ­δει­ξες το πολύ­τιμο, ανέ­βα­σες το επίπεδο της χώρας συλ­λο­γικά και το επίπεδο του καθενός», σημεί­ωσε από πλευράς του ο τρα­γου­δο­ποιός, Αλκί­νοος Ιωαν­νί­δης.

«Μας έκανες όλους ποιητές»

«Εχουν γράψει και έχουν πει για σένα πανέ­μορφα πράγ­ματα. Λόγια ψυχής. Τελικά, κατά­φε­ρες και μας έκανες όλους ποιητές και ενω­μέ­νους», ανέφερε η Δήμητρα Γαλάνη, προ­σθέ­το­ντας:

«Ξεκου­ρά­σου Διονύση, ήξερες ακριβώς τι θα παίξεις για τα παιδιά που θα έρθουν και θα κατα­νο­ούν όλο και καλύ­τερα την πολύ­τιμη λέξη σου για να μαθαί­νουν πού πατούν και πού πηγαί­νουν. Ποια είναι η ταυ­τό­τητά τους και για ποιο λόγο θα πρέπει να συνε­χί­σουν να αγαπούν και να είναι υπε­ρή­φα­νοι γι’ αυτή τη γλώσσα, τον πολι­τι­σμό, την ταλαί­πωρη πατρίδα».

Η σορός του σημα­ντι­κού Ελληνα τρα­γου­δο­ποιού μετα­φέρ­θηκε το πρωί στο παρεκ­κλήσι όπου και παρέ­μεινε εκεί για το κοινό. Κατόπιν μετα­φέρ­θηκε στη Μητρό­πολη. Πλήθη κόσμου τον συνό­δευ­σαν με παρα­τε­τα­μένο χει­ρο­κρό­τημα.

Οι καμπά­νες ηχούσαν πένθιμα, ενώ η μπάντα του Πολε­μι­κού Ναυ­τι­κού παιά­νιζε πένθιμα εμβα­τή­ρια απο­τί­ο­ντας τιμές πριν και κατά τη μετα­φορά του φέρε­τρου του Διονύση Σαβ­βό­που­λου.

Τη σορό συνό­δε­ψαν μέσα στον ναό η σύζυγός του Aσπα, τα παιδιά και στενοί συγ­γε­νείς και φίλοι.

Η μπάντα του Πολε­μι­κού Ναυ­τι­κού επίσης εις ένδειξη τιμής στον μου­σι­κο­συν­θέτη εκτέ­λεσε τρεις από τις πιο φημι­σμέ­νες μελω­δίες του, ανάμεσά τους το λυρικό «Λαύριο» και την πασί­γνω­στη «Συν­νε­φούλα».

Μεγάλο πλήθος από ανθρώ­πους κάθε ηλικιών που είχε προ­σέλ­θει για να προ­σκυ­νή­σει τη σορό, η οποία εξε­τί­θετο στο παρεκ­κλήσι της Μητρό­πο­λης έως τις 11:30 και είχε συγκε­ντρω­θεί κατόπιν στην πλατεία Μητρο­πό­λεως χαι­ρέ­τισε με χει­ρο­κρο­τή­ματα και επευ­φη­μίες το φέρετρο, στην πορεία του προς το εσω­τε­ρικό του κυρίως ναού, για την εξόδιο δοξο­λο­γία.

Στη δοξο­λο­γία παρα­βρέ­θη­καν ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, Κων­στα­ντί­νος Τασού­λας, καθώς και μεγάλος αριθμός από πολι­τι­κούς, ομό­τε­χνους του εκλι­πό­ντος, καλ­λι­τέ­χνες και δια­νο­ού­με­νοι.

Επι­κή­δειο στη μνήμη του Διονύση Σαβ­βό­που­λου εκφώ­νη­σαν, μεταξύ άλλων, εκτός από τον πρω­θυ­πουργό και προ­σω­πικό φίλο του Δ. Σαβ­βό­που­λου Κυριάκο Μητσο­τάκη, την τέως Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας Κατε­ρίνα Σακελ­λα­ρο­πού­λου, τον συγ­γρα­φέα Γιώργο Σκα­μπαρ­δώνη, τον τρα­γου­δι­στή Αλκίνοο Ιωαν­νίδη και την τρα­γου­δί­στρια Δήμητρα Γαλάνη, ο ηθο­ποιός, σκη­νο­θέ­της και συγ­γρα­φέας, Στα­μά­της Φασου­λής, ο σκι­τσο­γρά­φος και σχε­δια­στής των εξω­φύλ­λων του Αλέξης Κυρι­τσό­που­λος, η προ­σω­πική γιατρός του, Α. Κοτα­νί­δου, καθώς και ο γιος του και ο εγγονός του.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πηγή: kathimerini.gr