Απόφαση αναστολής που ανακουφίζει τη ΔΕΥΑΡ αλλά επιβεβαιώνει ότι η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου κινήθηκε ορθά

• Το Ι Τρι­με­λές Τμήμα του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά με την απόφαση Ν35/2025 δέχθηκε εν μέρει την αίτηση ανα­στο­λής μόνον για την άρση των δεσμεύ­σεων λογα­ρια­σμών υπό τον όρο τήρησης ρύθ­μι­σης ενώ έκρινε ότι οι λόγοι της προ­σφυ­γής και ανα­κο­πής δεν παρί­στα­νται προ­δή­λως βάσιμοι και δεν ανέ­στειλε την εκτέ­λεση των προ­σβαλ­λό­με­νων πράξεων

Η αντι­πα­ρά­θεση ανάμεσα στη Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου και την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου απέ­κτησε νέο βάθος μετά τη προ­χθε­σινή δημο­σί­ευση της από­φα­σης Ν35/2025 του Ι Τρι­με­λούς Τμή­μα­τος του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά.

Το Δικα­στή­ριο έδωσε μια περιο­ρι­σμένη ανάσα στη ΔΕΥΑΡ επι­τρέ­πο­ντας την ελεύ­θερη κίνηση χρη­μά­των στους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς της ώστε να συνε­χι­στεί απρό­σκο­πτα η λει­τουρ­γία της.

Την ίδια στιγμή όμως κατέ­γραψε κρί­σι­μες παρα­δο­χές που δεί­χνουν ότι η Περι­φέ­ρεια ενήρ­γησε εντός πλαι­σίου και με βάση σαφή συμ­βα­τική και νόμιμη θεμε­λί­ωση και έκρινε ότι οι προ­βαλ­λό­με­νοι λόγοι της κύριας δίκης ανα­κο­πής δεν εμφα­νί­ζο­νται προ­δή­λως βάσιμοι.

Η ταυ­τό­τητα της υπό­θε­σης και το  δικαιο­δο­τικό πλαίσιο

Το Διοι­κη­τικό Εφετείο συνε­δρί­ασε σε συμ­βού­λιο στις 22 Σεπτεμ­βρίου 2025 και εξέδωσε την απόφασή του στις 13 Οκτω­βρίου 2025. Η αίτηση ανα­στο­λής είχε κατα­τε­θεί στις 30 Ιουνίου 2025 και αφο­ρούσε την ανα­στολή εκτέ­λε­σης δύο πυρήνων πράξεων. Από τη μία τον χρη­μα­τικό κατά­λογο της 9 Μαΐου 2025 της Διεύ­θυν­σης Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού Εσόδων και Συναλ­λα­γών της Περι­φέ­ρειας με κατα­λο­γι­σμό ποσού 6.384.094,10 ευρώ που απορ­ρέει από τη δεύτερη προ­γραμ­μα­τική σύμβαση της 6 Ιουνίου 2022. Από την άλλη την ταμειακή βεβαί­ωση της ΔΟΥ Ρόδου με αριθμό 2659 της 9ης Μαΐου 2025. Η ΔΕΥΑΡ είχε ήδη ασκήσει την προ­σφυγή ανακοπή με αριθμό ΠΡΑΝ 259 της 12ης Ιουνίου 2025 επί της οποίας εκκρε­μεί η ορι­στική κρίση.

Τι ζήτησε η ΔΕΥΑΡ και τι αντέ­ταξε η Περι­φέ­ρεια

Η ΔΕΥΑΡ υπο­στή­ριξε ότι η άμεση εκτέ­λεση των πράξεων απειλεί με ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης καθώς επι­βα­ρύ­νε­ται με μεγάλη μισθο­λο­γική δαπάνη και ανε­λα­στι­κές υπο­χρε­ώ­σεις ενώ βρί­σκε­ται στο μέσο της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Προ­έ­βαλε επίσης ότι οι κύριοι λόγοι της προ­σφυ­γής και ανα­κο­πής της είναι προ­δή­λως βάσιμοι επι­κα­λού­μενη αορι­στία στην ταμειακή βεβαί­ωση έλλειψη ορι­στι­κο­ποί­η­σης νόμιμου τίτλου καθώς και μη νόμιμες χρε­ώ­σεις που υπερ­βαί­νουν τα οφει­λό­μενα κατά τους όρους της σύμ­βα­σης.

Η Περι­φέ­ρεια αντέ­τεινε ότι δεν συντρέ­χει επι­κεί­με­νος κίν­δυ­νος για τη ΔΕΥΑΡ διότι η οφειλή έχει ήδη υπαχθεί σε ρύθμιση. Επε­σή­μανε ότι η ίδια κατα­βάλ­λει από ίδια κεφά­λαια στον ανάδοχο το κόστος λει­τουρ­γίας του έργου του Γαδουρά και δικαιού­ται να ανα­ζη­τή­σει από τη ΔΕΥΑΡ τις αντί­στοι­χες δαπάνες εντός εύλογου χρόνου όπως προ­βλέ­πε­ται ρητά στη σύμβαση. Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι η επιβολή κατα­σχέ­σεων δεν αναι­ρεί­ται από την υπαγωγή σε ρύθμιση εφόσον δεν έχει εξο­φλη­θεί το σύνολο και ότι τυχόν ανα­στολή θα μετα­φέ­ρει τον δημο­σιο­νο­μικό κίνδυνο στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό της Περι­φέ­ρειας.

Η κρίσιμη παρα­δοχή για τη ρύθμιση και  η έννοια της βλάβης

Το σημείο καμπής για την τύχη της ανα­στο­λής ήταν το γεγονός ότι στις 19 Ιουνίου 2025 η οφειλή υπήχθη σε ρύθμιση 48 δόσεων των 151.968,04 ευρώ μηνιαίως. Με αυτή τη δια­πί­στωση το Δικα­στή­ριο κατέ­ληξε ότι δεν απει­λεί­ται περαι­τέρω κίν­δυ­νος βλάβης από τις ίδιες τις προ­σβαλ­λό­με­νες πράξεις. Με απλά λόγια ο άμεσος δημο­σιο­νο­μι­κός σφιγμός που θα δικαιο­λο­γούσε πλήρη ανα­στολή έχει ήδη χαλα­ρώ­σει λόγω της ρύθ­μι­σης και της τακτι­κής εξυ­πη­ρέ­τη­σής της. Αυτό σημαί­νει ότι η κλασική προ­ϋ­πό­θεση της ανε­πα­νόρ­θω­της βλάβης δεν πλη­ρού­ται.

Εδώ βρί­σκε­ται και η πρώτη σαφής επι­βε­βαί­ωση ότι η Περι­φέ­ρεια κινή­θηκε σε ορθό άξονα. Το δικα­στή­ριο δεν αμφι­σβη­τεί το θεμέλιο της οφειλή, κρίνει ότι η οφειλή υφί­στα­ται και θεωρεί ότι η ίδια η διοι­κη­τική εκτέ­λεση δεν παράγει πλέον τέτοια ένταση κιν­δύ­νου ώστε να χρειά­ζε­ται συνο­λική ανα­στολή. Η αιτία δεν είναι τυπική αλλά ουσια­στική. Η ρύθμιση λει­τουρ­γεί σαν ασπίδα για την επι­χεί­ρηση και ταυ­τό­χρονα σαν ένδειξη ότι η οφειλή αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως υπαρκτή και απαι­τητή.

Οι λόγοι δεν παρί­στα­νται προ­δή­λως βάσιμοι και το μήνυμα προς την κύρια δίκη

Στο ίδιο μήκος κύματος το Δικα­στή­ριο δια­τυ­πώ­νει ρητά ότι οι προ­βαλ­λό­με­νοι λόγοι της προ­σφυ­γής και ανα­κο­πής δεν παρί­στα­νται προ­δή­λως βάσιμοι. Το ρήμα παρί­στα­ται δεν είναι τυχαίο. Σε φάση προ­σω­ρι­νής δικα­στι­κής προ­στα­σίας δεν εξε­τά­ζε­ται σε βάθος η κύρια ουσία. Η δια­τύ­πωση όμως λει­τουρ­γεί ως καμπα­νάκι για τις προ­ο­πτι­κές της κύριας δίκης. Το σήμα που εκπέ­μπε­ται είναι ότι η ανακοπή δύσκολα θα ευδο­κι­μή­σει. Μαζί με την αναφορά στη ρύθμιση και στη συνέ­πεια κατα­βο­λών συγκρο­τεί­ται ένα πλαίσιο αξιο­λό­γη­σης που γέρνει υπέρ της διοι­κη­τι­κής αιτιο­λό­γη­σης της Περι­φέ­ρειας.

Η εικόνα αυτή συμπλη­ρώ­νε­ται από το ιστο­ρικό των λογα­ρια­σμών που εξέδωσε η Επι­τροπή Παρα­κο­λού­θη­σης της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης. Εκδό­θη­καν τέσ­σε­ρις λογα­ρια­σμοί που κάλυψαν την περίοδο μέχρι 31 Ιανουα­ρίου 2025 και δεν προ­κύ­πτει να προ­σβλή­θη­καν αυτο­τε­λώς από τη ΔΕΥΑΡ. Η στα­σι­μό­τητα ένδικης αμφι­σβή­τη­σης στα κρίσιμα στάδια της εκκα­θά­ρι­σης συνιστά ακόμη ένα στοι­χείο που ενι­σχύει την εικόνα ορι­στι­κο­ποί­η­σης οικο­νο­μι­κής υπο­χρέ­ω­σης.

Δεν ανα­στέλ­λε­ται η εκτέ­λεση των προ­σβαλ­λό­με­νων πράξεων και τι ανα­στέλ­λε­ται στην πράξη

Το Εφετείο δεν ανα­στέλ­λει την εκτέ­λεση των προ­σβαλ­λό­με­νων πράξεων. Αυτή είναι η δεύτερη καθο­ρι­στική παρα­δοχή που ευθυ­γραμ­μί­ζε­ται με τη θέση της Περι­φέ­ρειας. Παρά ταύτα προ­κει­μέ­νου να απο­τρα­πεί δυσα­νά­λογη επί­πτωση στην καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία της ΔΕΥΑΡ το Δικα­στή­ριο επέλεξε ένα στο­χευ­μένο φρένο. Διέταξε ως κατάλ­ληλο μέτρο την άρση της δέσμευ­σης και την ελεύ­θερη δια­κί­νηση των ποσών που κατα­τί­θε­νται στους λογα­ρια­σμούς της επι­χεί­ρη­σης στις τέσ­σε­ρις μεγάλες τρά­πε­ζες. Το μέτρο δεν είναι λευκή επιταγή. Συν­δέ­ε­ται ρητά με τον όρο ότι η ΔΕΥΑΡ τηρεί τη ρύθμιση των χρεών της. Αν η ρύθμιση παύσει να εξυ­πη­ρε­τεί­ται η προ­σω­ρινή προ­στα­σία ατονεί.

Με αυτόν τον χει­ρι­σμό το Δικα­στή­ριο κατα­φέρ­νει δύο πράγ­ματα ταυ­τό­χρονα. Δεν απο­δο­μεί την πράξη βεβαί­ω­σης ούτε το δικαί­ωμα της Περι­φέ­ρειας να ανα­ζη­τή­σει την οφειλή. Επι­τρέ­πει όμως στη ΔΕΥΑΡ να συνε­χί­σει να πλη­ρώ­νει μισθο­δο­σία και λει­τουρ­γι­κές δαπάνες ώστε να μην δια­κιν­δυ­νεύ­σουν η ύδρευση και η απο­χέ­τευση στο νησί. Πρό­κει­ται για μια ισορ­ρο­πη­μένη λύση με ισχυρό απο­τύ­πωμα δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος.

Η ουσία της οφειλής και το συμπέ­ρα­σμα ότι υφί­στα­ται στο σύνολό της

Από το σύνολο του σκε­πτι­κού ανα­δύ­ε­ται ένα σταθερό συμπέ­ρα­σμα. Η οφειλή υφί­στα­ται ως πραγ­μα­τικό και νομικό μέγεθος στο σύνολό της και βρί­σκε­ται σε τροχιά απο­πλη­ρω­μής μέσω ρύθ­μι­σης.

Το Δικα­στή­ριο δεν υιο­θε­τεί κανέναν από τους ισχυ­ρι­σμούς που ακυ­ρώ­νουν το θεμέλιο της απαί­τη­σης. Αντί­θετα στη­ρί­ζει την ανάλυσή του στη ροή των συμ­βα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σεων της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, στην έκδοση και μη αμφι­σβή­τηση των λογα­ρια­σμών, στη βεβαί­ωση και στη ρύθμιση. Το γεγονός ότι έχει ήδη εισπρα­χθεί σημα­ντικό μέρος μέσω κατα­σχέ­σεων και κατα­βο­λών ενι­σχύει περαι­τέρω την εικόνα της εν ισχύ και απαι­τη­τής οφειλής.

Τι σημαί­νει για την επόμενη μέρα

Η απόφαση λει­τουρ­γεί ως σημείο ισορ­ρο­πίας πριν από την κύρια εκδί­καση της προ­σφυ­γής ανα­κο­πής. Στην πράξη η ΔΕΥΑΡ κερ­δί­ζει χρόνο και λει­τουρ­γική ανάσα. Μπορεί να κινεί τους τρα­πε­ζι­κούς της λογα­ρια­σμούς για να καλύ­πτει τις ζωτικές δαπάνες της. Δεν απαλ­λάσ­σε­ται όμως από την υπο­χρέ­ωση να τηρεί με θρη­σκευ­τική ακρί­βεια τη ρύθμιση. Η Περι­φέ­ρεια από την πλευρά της λαμ­βά­νει μια έμμεση δικαί­ωση. Το Δικα­στή­ριο δεν παγώνει την εκτέ­λεση των πράξεων και στέλνει μήνυμα ότι οι νομικοί λόγοι που προ­βάλ­λο­νται δεν εμφα­νί­ζο­νται ικανοί να ανα­τρέ­ψουν εύκολα το καθε­στώς της βεβαιω­μέ­νης απαί­τη­σης.

Σε πολι­τικό και διοι­κη­τικό επίπεδο η απόφαση προ­τρέ­πει σε υπεύ­θυνη δια­χεί­ριση. Για τη ΔΕΥΑΡ προ­τε­ραιό­τητα είναι η σταθερή εξυ­πη­ρέ­τηση της ρύθ­μι­σης με ταυ­τό­χρονη βελ­τί­ωση της ρευ­στό­τη­τας και της εισπρα­ξι­μό­τη­τας. Για την Περι­φέ­ρεια ζητού­μενο είναι η συνέ­χιση της ομαλής χρη­μα­το­ροής προς τον ανάδοχο του έργου του Γαδουρά και η διαρκής τεκ­μη­ρί­ωση των λογα­ρια­σμών λει­τουρ­γίας και συντή­ρη­σης ώστε να μην υπάρχει περι­θώ­ριο αμφι­σβή­τη­σης στη συνέ­χεια.