Από 1.500 Φιλιππινέζους το 2023 στα ξενοδοχεία της Ρόδου σε 5.000 φέτος και διπλασιασμός το 2026!

• Οι νέες ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες που ετοι­μά­ζο­νται στη Ρόδο ανα­μέ­νε­ται να ενι­σχύ­σουν ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο τη ζή­τη­ση για προ­σω­πι­κό • Η συ­νε­χής αύ­ξη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων από τρί­τες χώρες ανοί­γει έναν ευ­ρύ­τε­ρο κύκλο προ­βλη­μα­τι­σμού • Η πρό­κλη­ση είναι να δια­τη­ρη­θεί η ποιό­τη­τα και η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα του ρο­δί­τι­κου του­ρι­σμού, χωρίς να αλ­λοιω­θεί το γνώ­ρι­μο πρό­σω­πο της φι­λο­ξε­νί­ας

Η Ρόδος κα­τα­γρά­φει εντυ­πω­σια­κή αύ­ξη­ση των Φι­λιπ­πι­νέ­ζων ερ­γα­ζο­μέ­νων στα ξε­νο­δο­χεία, με τον αριθ­μό τους να τρι­πλα­σιά­ζε­ται μέσα σε δύο χρό­νια. Το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου επι­βε­βαιώ­νει ότι η κά­λυ­ψη των κενών θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας στον του­ρι­σμό είναι πραγ­μα­τι­κή ανά­γκη της αγο­ράς, η οποία ανα­μέ­νε­ται να ενι­σχυ­θεί ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο το 2026, με το άνοιγ­μα πέντε νέων ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων στο νησί.

Η πα­ρου­σία ερ­γα­ζο­μέ­νων από τις Φι­λιπ­πί­νες έχει αυ­ξη­θεί θε­α­μα­τι­κά, αλ­λά­ζο­ντας στα­δια­κά τη σύν­θε­ση του προ­σω­πι­κού στις ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες της Ρόδου. Το 2023 ερ­γά­στη­καν πε­ρί­που 1.500 άτομα, ενώ φέτος ο αριθ­μός τους ξε­πέ­ρα­σε τις 5.000. Για την επό­με­νη χρο­νιά, το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου εκτι­μά ότι ο αριθ­μός θα δι­πλα­σια­στεί (!) καθώς οι ανά­γκες των επι­χει­ρή­σε­ων αυ­ξά­νο­νται συ­νε­χώς!

Οι Φι­λιπ­πι­νέ­ζοι ερ­γα­ζό­με­νοι απα­σχο­λού­νται κυ­ρί­ως σε βοη­θη­τι­κές και τε­χνι­κές ει­δι­κό­τη­τες όπως κα­θα­ριό­τη­τα, κου­ζί­νες, πλυ­ντή­ρια, συ­ντη­ρή­σεις και γε­νι­κά κα­θή­κο­ντα που απαι­τούν εμπει­ρία και συ­νε­χή πα­ρου­σία. Από την προ­ε­τοι­μα­σία της σεζόν μέχρι το κλεί­σι­μο των ξε­νο­δο­χεί­ων, κα­λύ­πτουν στα­θε­ρά πόστα τα οποία πα­ρα­μέ­νουν δύ­σκο­λο να κα­λυ­φθούν από το­πι­κό προ­σω­πι­κό.

Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι ερ­γά­ζο­νται με ετή­σιες συμ­βά­σεις και πα­ρα­μέ­νουν στο νησί και τον χει­μώ­να, συμ­με­τέ­χο­ντας στις ερ­γα­σί­ες συ­ντή­ρη­σης των μο­νά­δων. Οι ξε­νο­δό­χοι τούς προ­τι­μούν γιατί είναι συ­νε­πείς, προ­σαρ­μό­ζο­νται εύ­κο­λα και κο­στί­ζουν λι­γό­τε­ρο. Οι αμοι­βές τους αντι­στοι­χούν στον κα­τώ­τα­το μισθό, γε­γο­νός που βοηθά τις επι­χει­ρή­σεις να κα­λύ­πτουν τα λει­τουρ­γι­κά τους έξοδα με πε­ριο­ρι­σμέ­νο κό­στος σε μια πε­ρί­ο­δο αυ­ξη­μέ­νων ανα­γκών.

Η επι­λο­γή αυτή, σύμ­φω­να με τα στοι­χεία του ΕΚΡ, δεν απο­τε­λεί συ­γκυ­ρια­κό φαι­νό­με­νο αλλά στα­θε­ρή τάση. Πα­ρό­τι υπάρ­χει γε­νι­κή έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού στον του­ρι­σμό, οι θέ­σεις που δεν απαι­τούν εξει­δί­κευ­ση κα­λύ­πτο­νται σχε­δόν απο­κλει­στι­κά από αλ­λο­δα­πούς.

Οι επι­χει­ρή­σεις επι­λέ­γουν προ­σω­πι­κό που εξα­σφα­λί­ζει στα­θε­ρό­τη­τα και χα­μη­λό κό­στος, κάτι που στην πράξη ση­μαί­νει ότι οι Φι­λιπ­πι­νέ­ζοι, μέσω των δια­κρα­τι­κών συμ­φω­νιών, έχουν γίνει ανα­πό­σπα­στο μέρος του αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού των ξε­νο­δο­χεί­ων της Ρόδου.

Η αύ­ξη­ση αυτή συν­δέ­ε­ται και με το δια­χρο­νι­κό αί­τη­μα του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου Ρόδου για επέ­κτα­ση του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας. Το ΕΚΡ έχει επα­νει­λημ­μέ­να επι­ση­μά­νει ότι, παρά τη με­γά­λη ανά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού, πολ­λοί επο­χι­κοί ερ­γα­ζό­με­νοι μέ­νουν χωρίς στή­ρι­ξη το διά­στη­μα που δεν ερ­γά­ζο­νται. Το αί­τη­μα για διεύ­ρυν­ση της διάρ­κειας του επι­δό­μα­τος πα­ρα­μέ­νει ανεκ­πλή­ρω­το, παρά τις δια­βε­βαιώ­σεις που έχουν δοθεί κατά και­ρούς από τους αρ­μό­διους υπουρ­γούς.

Ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ, Πα­να­γιώ­της Εγ­γλέ­ζος, επι­βε­βαί­ω­σε στη «δ» ότι η αύ­ξη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων από τις Φι­λιπ­πί­νες και άλλες χώρες απο­τε­λεί έναν από τους βα­σι­κούς λό­γους που το αί­τη­μα για το επί­δο­μα ανερ­γί­ας δεν προ­χω­ρά. Όπως ση­μειώ­νει, όταν οι επι­χει­ρή­σεις κα­λύ­πτουν τις ανά­γκες τους με αλ­λο­δα­πούς ερ­γα­ζο­μέ­νους, μειώ­νε­ται η πίεση για τη στή­ρι­ξη των ανέρ­γων από τον το­πι­κό πλη­θυ­σμό, με απο­τέ­λε­σμα το θέμα να πα­ρα­μέ­νει στά­σι­μο.

Το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου θε­ω­ρεί ότι η επέ­κτα­ση του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας είναι απα­ραί­τη­τη για να μπο­ρέ­σει να ενι­σχυ­θεί η συμ­με­το­χή των ντό­πιων ερ­γα­ζο­μέ­νων στον του­ρι­σμό. Παρά τη με­γά­λη ζή­τη­ση, η απα­σχό­λη­ση των Ελ­λή­νων στον κλάδο δεν αυ­ξά­νε­ται με τον ίδιο ρυθμό, καθώς πολ­λοί στρέ­φο­νται σε άλ­λους το­μείς λόγω του τε­ρά­στιου φόρ­του ερ­γα­σί­ας, της πί­ε­σης, της αδιά­κο­πης ερ­γα­σί­ας καθ’ όλη τη διάρ­κεια της σεζόν και της επο­χι­κό­τη­τας.

Οι νέες ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες που ετοι­μά­ζο­νται στη Ρόδο ανα­μέ­νε­ται να ενι­σχύ­σουν ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο τη ζή­τη­ση για προ­σω­πι­κό. Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι μόνο από αυτές θα προ­κύ­ψουν του­λά­χι­στον 3.000 νέες θέ­σεις, οι οποί­ες θα κα­λυ­φθούν κυ­ρί­ως από αλ­λο­δα­πούς ερ­γα­ζό­με­νους μέσω ορ­γα­νω­μέ­νων συ­νερ­γα­σιών με γρα­φεία του εξω­τε­ρι­κού. Οι δια­δι­κα­σί­ες είναι νό­μι­μες και οι πε­ρισ­σό­τε­ροι ερ­γα­ζό­με­νοι δια­θέ­τουν πλήρη ασφά­λι­ση και δια­μο­νή που πα­ρέ­χε­ται από τις επι­χει­ρή­σεις.

Το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου πα­ρα­κο­λου­θεί στενά την εξέ­λι­ξη, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι πρό­κει­ται για μια συν­θή­κη που έχει δια­μορ­φω­θεί από τις ανά­γκες της αγο­ράς και πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί με θε­σμι­κό τρόπο.

Η το­πι­κή αγορά, από την πλευ­ρά της, δεί­χνει να έχει απο­δε­χθεί αυτή τη νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Οι επι­χει­ρή­σεις κα­λύ­πτουν τις ανά­γκες τους, τα ξε­νο­δο­χεία κα­λύ­πτουν με­γά­λο μέρος των κενών θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας και οι ερ­γα­ζό­με­νοι από τις τρί­τες χώρες, στη συ­ντρι­πτι­κή τους πλειο­νό­τη­τα από τις Φι­λιπ­πί­νες, πα­ρα­μέ­νουν ένα στα­θε­ρό κομ­μά­τι του του­ρι­στι­κού μη­χα­νι­σμού του νη­σιού.

Η Ρόδος συ­νε­χί­ζει να ανα­πτύσ­σε­ται του­ρι­στι­κά και η ζή­τη­ση για ερ­γα­τι­κά χέρια αυ­ξά­νε­ται κάθε χρόνο. Η τάση αυτή δεί­χνει ότι ο κλά­δος περνά σε μια νέα φάση, όπου η στα­θε­ρό­τη­τα και η δια­θε­σι­μό­τη­τα του αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού είναι κα­θο­ρι­στι­κές. Η πα­ρου­σία των αλ­λο­δα­πών ερ­γα­ζο­μέ­νων, και ιδιαί­τε­ρα των Φι­λιπ­πι­νέ­ζων, κα­λύ­πτει ένα ανα­γκαίο κενό και συμ­βάλ­λει στη δια­τή­ρη­ση της ομα­λής λει­τουρ­γί­ας της του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νί­ας.

Η πο­ρεία αυτή απο­τυ­πώ­νει τη με­τά­βα­ση της ρο­δί­τι­κης αγο­ράς ερ­γα­σί­ας σε ένα πιο ορ­γα­νω­μέ­νο μο­ντέ­λο επο­χι­κής απα­σχό­λη­σης, όπου ο του­ρι­σμός κα­θο­ρί­ζει πλέον πλή­ρως τις ανά­γκες και τις ισορ­ρο­πί­ες. Η εξέ­λι­ξη δεί­χνει πώς η του­ρι­στι­κή οι­κο­νο­μία του νη­σιού προ­σαρ­μό­ζε­ται σε μια νέα εποχή, όπου η στα­θε­ρό­τη­τα της απα­σχό­λη­σης γί­νε­ται ζη­τού­με­νο για όλους.

Ωστό­σο, η συ­νε­χής αύ­ξη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων από τρί­τες χώρες ανοί­γει έναν ευ­ρύ­τε­ρο κύκλο προ­βλη­μα­τι­σμού. Χρειά­ζε­ται να δια­τη­ρη­θεί η ισορ­ρο­πία στην το­πι­κή αγορά, να εξα­σφα­λί­ζο­νται δί­καιες συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας για όλους και να υπάρ­ξει ένα πιο στα­θε­ρό πλαί­σιο απα­σχό­λη­σης, ώστε η ανά­πτυ­ξη να στη­ρί­ζε­ται σε κα­νό­νες και όχι σε λύ­σεις ανά­γκης κάθε σεζόν.

Πίσω από τους αριθ­μούς υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που στη­ρί­ζουν την κα­θη­με­ρι­νή λει­τουρ­γία του του­ρι­σμού, κι αυτό κάνει ακόμη πιο επι­τα­κτι­κή τη συ­ζή­τη­ση για το μέλ­λον της ερ­γα­σί­ας στον κλάδο.

Η πρό­κλη­ση για τα επό­με­να χρό­νια είναι να δια­τη­ρη­θεί η ποιό­τη­τα των υπη­ρε­σιών και η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα του ρο­δί­τι­κου του­ρι­σμού, χωρίς να στη­ρί­ζε­ται απο­κλει­στι­κά στο χα­μη­λό κό­στος ερ­γα­σί­ας, αλλά και χωρίς να αλ­λοιω­θεί το πρό­σω­πο της φι­λο­ξε­νί­ας που χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη Ρόδο και απο­τε­λεί κομ­μά­τι της ταυ­τό­τη­τάς της.