Αναβλήθηκε για τον Μάιο του 2026 η δίκη για το «Παλαί ντε Σπορ»

• Θα κρι­θεί η νο­μι­μό­τη­τα της υπο­κα­τά­στα­σης ανα­δό­χου και των απο­φά­σε­ων του Δήμου • Η δεύ­τε­ρη αί­τη­ση ακύ­ρω­σης της «Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε.» κατά Δήμου Ρόδου και Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου με­τα­τί­θε­ται

Η πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση του «Παλαί ντε Σπορ» Ρόδου, που εδώ και σχε­δόν δύο δε­κα­ε­τί­ες απα­σχο­λεί τη δη­μό­σια διοί­κη­ση, την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση και τα διοι­κη­τι­κά δι­κα­στή­ρια, πήρε νέα ανα­βο­λή χθες. Η εκ­δί­κα­ση της δεύ­τε­ρης αί­τη­σης ακύ­ρω­σης της «Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε.» κατά του Δήμου Ρόδου και του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, η οποία είχε προσ­διο­ρι­στεί για τις 26 Σε­πτεμ­βρί­ου 2025, με­τα­τέ­θη­κε για τις 29 Μαΐου 2026.

Στη με­τα­βα­τι­κή έδρα Ρόδου του Γ’ Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς επρό­κει­το να συ­ζη­τη­θεί η δεύ­τε­ρη αί­τη­ση ακύ­ρω­σης της «Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε.». Το δι­κα­στή­ριο, ωστό­σο, απο­φά­σι­σε την ανα­βο­λή για τον Μάιο του 2026, πα­ρα­τεί­νο­ντας ένα δι­κα­στι­κό σί­ριαλ που ήδη αριθ­μεί χρό­νια ανα­μο­νής. Η ανα­βο­λή ση­μαί­νει ότι τα κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα –η ακύ­ρω­ση της από­φα­σης 151/2021 του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου, η νο­μι­μό­τη­τα της υπο­κα­τά­στα­σης του 2015 και η ευ­θύ­νη του Δη­μο­σί­ου για την απο­ζη­μί­ω­ση– θα πα­ρα­μεί­νουν ανοι­χτά για του­λά­χι­στον ακόμη οκτώ μήνες.

Η ιστο­ρία του «Παλαί ντε Σπορ» ξε­κί­νη­σε το 2006 με φι­λο­δο­ξί­ες για την κα­τα­σκευή ενός με­γά­λου κλει­στού γυ­μνα­στη­ρί­ου στη Ρόδο. Παρά τον δια­γω­νι­σμό, την ανά­δει­ξη ανα­δό­χου και την υπο­γρα­φή της σύμ­βα­σης, το ερ­γο­τά­ξιο δεν λει­τούρ­γη­σε ποτέ. Από το 2009 ξε­κί­νη­σαν οι πρώ­τες δια­δι­κα­σί­ες διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης, οι οποί­ες κο­ρυ­φώ­θη­καν το 2012 με την αξί­ω­ση της ανα­δό­χου για απο­ζη­μί­ω­ση λόγω υπε­ρη­με­ρί­ας. Το έργο έμει­νε ου­σια­στι­κά στα χαρ­τιά, με τον Δήμο να ανα­ζη­τά νέες χω­ρο­θε­τή­σεις χωρίς απο­τέ­λε­σμα και την υπό­θε­ση να βυ­θί­ζε­ται σε έναν λα­βύ­ριν­θο διοι­κη­τι­κών απο­φά­σε­ων και δι­κα­στι­κών προ­σφυ­γών.

Το 2015, με από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, εγκρί­θη­κε η υπο­κα­τά­στα­ση της αρ­χι­κής ανα­δό­χου από τη «Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε.». Η εται­ρεία προ­χώ­ρη­σε σε δια­δι­κα­σί­ες εκ­κα­θά­ρι­σης και απο­ζη­μί­ω­σης, οι οποί­ες εγκρί­θη­καν αρ­χι­κά από τον Δήμο. Ωστό­σο, το 2019 το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο έβαλε «φρένο», κρί­νο­ντας ότι η σύμ­βα­ση είχε ήδη δια­λυ­θεί από το 2012, άρα η υπο­κα­τά­στα­ση ήταν άκυρη. Η κρί­σι­μη καμπή ήρθε το 2021, όταν το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο ανα­κά­λε­σε τόσο την από­φα­ση υπο­κα­τά­στα­σης όσο και την έγκρι­ση του πρω­το­κόλ­λου πα­ρα­λα­βής, επι­κα­λού­με­νο λό­γους νο­μι­μό­τη­τας και προ­στα­σί­ας του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος.

Η από­φα­ση Α76/23.1.2023 του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς απέρ­ρι­ψε αγωγή της «Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε.» για κα­τα­βο­λή απο­ζη­μί­ω­σης άνω των 300.000 ευρώ, κρί­νο­ντας ότι μετά την ανά­κλη­ση του 2021 η εται­ρεία έχασε το νό­μι­μο έρει­σμα των αξιώ­σε­ών της. Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε πως μο­να­δι­κός δι­καιού­χος οποιασ­δή­πο­τε απο­ζη­μί­ω­σης πα­ρα­μέ­νει η αρ­χι­κή ανά­δο­χος κοι­νο­πρα­ξία. Ωστό­σο, η νέα αί­τη­ση ακύ­ρω­σης που ανα­μέ­νε­ται να κρι­θεί τον Μάιο του 2026 φέρ­νει εκ νέου στο προ­σκή­νιο το ερώ­τη­μα εάν η ανά­κλη­ση του 2021 ήταν σύν­νο­μη και εάν η διοί­κη­ση είχε το δι­καί­ω­μα να ανα­τρέ­ψει μια ήδη εγκρι­θεί­σα υπο­κα­τά­στα­ση.

Η δίκη του Μαΐου 2026 θα επι­κε­ντρω­θεί σε τρία βα­σι­κά ζη­τή­μα­τα:

Εάν η σύμ­βα­ση θε­ω­ρεί­ται ότι είχε δια­λυ­θεί ορι­στι­κά το 2012, άρα οποια­δή­πο­τε με­τα­γε­νέ­στε­ρη πράξη ήταν άκυρη.

Εάν η υπο­κα­τά­στα­ση του 2015 πα­ρή­γα­γε έν­νο­μα απο­τε­λέ­σμα­τα, κα­θι­στώ­ντας τη «Στή­ρι­ξις» νό­μι­μο εκ­δο­χέα των αξιώ­σε­ων.

Εάν η από­φα­ση του 2021 περί ανά­κλη­σης στη­ρί­χθη­κε σε επαρ­κή αι­τιο­λο­γία και σε­βα­σμό των αρχών της διοι­κη­τι­κής δρά­σης.

Από την πλευ­ρά του Δήμου Ρόδου προ­βάλ­λε­ται το επι­χεί­ρη­μα ότι η ανά­κλη­ση του 2021 ήταν πράξη απο­κα­τά­στα­σης της νο­μι­μό­τη­τας και προ­στα­σί­ας του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος. Αντί­θε­τα, η «Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε.» υπο­στη­ρί­ζει ότι η ίδια ακο­λού­θη­σε πλή­ρως τις νό­μι­μες δια­δι­κα­σί­ες, ότι ο Δήμος είχε εγκρί­νει την εκ­κα­θά­ρι­ση και είχε πα­ρα­λά­βει χωρίς επι­φυ­λά­ξεις, δη­μιουρ­γώ­ντας βά­σι­μη προσ­δο­κία για την κα­τα­βο­λή απο­ζη­μί­ω­σης.