Τραγικές οι συνθήκες στα νησιά των Δωδεκανήσων από το “τσουνάμι” μεταναστών -Γ.Χατζημάρκος: Μέσα στο Νοέμβριο χώρος σε ένα νησί

Στο Ανα­το­λικό Αιγαίο στοι­βά­ζο­νται σε μπαλ­κό­νια αστυ­νο­μι­κών τμη­μά­των και σε κρα­τη­τή­ρια, οι κάτοι­κοι αντι­δρούν, ενώ οι υπο­δο­μές υπο­δο­χής και φρο­ντί­δας είναι ανύ­παρ­κτες.

«Χαρα­κτη­ρι­στικά ανθρω­πι­στι­κής κρίσης» έχει λάβει η κατά­σταση στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, σύμφωνα με τον επι­κε­φα­λής του γρα­φείου της Υπατης Αρμο­στείας του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες στην Αθήνα κ. Γ. Τσαρ­μπό­πουλο, ο οποίος μιλώ­ντας στο «Βήμα της Κυρια­κής» επι­ση­μαί­νει ότι «άνθρω­ποι κοι­μού­νται στα λιμάνια κατά­χαμα ή στα μπαλ­κό­νια των αστυ­νο­μι­κών τμη­μά­των, ενώ σε κρα­τη­τή­ρια που χωρούν 10-15 άτομα στρι­μώ­χνο­νται 70».

«Από την αρχή του 2104 ως τις 30 Σεπτεμ­βρίου ο αριθμός όσων εισήλ­θαν στην Ελλάδα παρά­τυπα από την Τουρκία από τη θάλασσα έφθασε τους 29.894, που σημαί­νει αύξηση 271% σε σχέση με το αντί­στοιχο εννε­ά­μηνο πέρυσι. Τον Οκτώ­βριο, μέχρι στιγμής, οι αφίξεις προ­σφύ­γων εμφα­νί­ζο­νται αυξη­μέ­νες» λέει. Οι περισ­σό­τε­ροι είναι πρό­σφυ­γες από τη Συρία.

Τα νησιά αδυ­να­τούν να δια­χει­ρι­στούν την αυξη­μένη ροή των τελευ­ταίων μηνών. «Η δια­πί­στωση του προφίλ και των αναγκών των νεο­α­φι­χθέ­ντων (κατα­γραφή, ταυ­το­ποί­ηση, ιατρι­κός έλεγχος και παρα­πο­μπή στις κατάλ­λη­λες υπη­ρε­σίες) πρέπει να γίνεται στα σημεία εισόδου. Τα μικρά νησιά δεν έχουν καμία υποδομή. Το καλο­καίρι χρη­σι­μο­ποιού­σαν τις αυλές των σχο­λείων και των εκκλη­σιών. Τον χειμώνα όμως τι θα γίνει με το κρύο και τη βροχή; Στη Χίο, στη Σάμο και στη Μυτι­λήνη υπάρ­χουν κέντρα κρά­τη­σης, αλλά είναι γεμάτα τρεις και τέσ­σε­ρις φορές πάνω από τη δυνα­μι­κό­τητά τους – στη Σάμο το κέντρο αντί για 240 άτομα κατέ­ληξε να φιλο­ξε­νεί 900» τονίζει ο κ. Τσαρ­μπό­που­λος.

Τρα­γι­κές οι συν­θή­κες στην Τήλο

Μόνο στην Τήλο, «τις τελευ­ταίες τρεις ημέρες έφθασαν περισ­σό­τερα από 330 άτομα» εξηγεί η δήμαρ­χος του νησιού κυρία Μαρία Καμμά-Αλιφέρη. Αλλά στο νησί «δεν υπάρχει σκάφος του Λιμε­νι­κού. Είμαστε σε τρελή κατά­σταση. Δυστυ­χώς η Εκκλη­σία εμμένει στην απόφασή της να μην παρα­χω­ρή­σει ένα ακίνητο που κάποτε ήταν στρα­τό­πεδο αλλά εγκα­τα­λεί­φθηκε» λέει.

Το καλο­καίρι οι πρό­σφυ­γες έμεναν στο προ­αύ­λιο του δημο­τι­κού σχο­λείου, «τώρα τους πάμε στην αυλή ενός μονα­στη­ριού. Νερό δεν υπάρχει, το κου­βα­λάμε με βυτίο. Εχει μόνο τουα­λέτα, αλλά όχι ντους. Τα παιδιά τα παίρ­νουμε σπίτια μας και τα πλέ­νουμε. Χθες είχαμε ένα βρέφος 23 ημερών. Υπάρ­χουν δύο δωμάτια όπου κοι­μού­νται τα μικρά παιδιά και οι υπό­λοι­ποι στο ύπαιθρο με σλί­πινγκ μπαγκ από την Υπατη Αρμο­στεία. Εθε­λο­ντές μαγει­ρεύ­ουν στα μεγάλα καζάνια που χρη­σι­μο­ποιούμε στα πανη­γύ­ρια. Τηλε­φώ­νησα σε έναν στρα­τηγό στη Ρόδο παρα­κα­λώ­ντας για σκηνές. Ελαβε έγκριση από το ΓΕΣ να μας στείλει μία 50 ατόμων – χθες βράδυ είχαμε 184. Ζητάμε έναν οργα­νω­μένο χώρο, δυνα­μι­κό­τη­τας 100 ατόμων, στον οποίο θα ζουν για δύο-τρεις ημέρες αξιο­πρε­πώς, με κοντέι­νερ, τουα­λέ­τες, ντους, γιατρό και νοσο­κόμα» κατα­λή­γει η κυρία Καμμά.

Σύμφωνα με τον περι­φε­ρειάρχη Νότιου Αιγαίου κ. Γ. Χατζη­μάρκο «απ’ όλα τα νησιά, μόνο η Τήλος δέχεται να γίνει υποδομή για να δια­χει­ρι­ζό­μα­στε αξιο­πρε­πώς τους ανθρώ­πους αυτούς για 72 ώρες. Οι υπό­λοι­ποι αρνού­νται, λιγό­τερο ή περισ­σό­τερο έντονα. Δεσμεύ­θηκα όμως ότι όπου έχει περιου­σία η Περι­φέ­ρεια, θα προ­χω­ρή­σουμε. Πρέπει να δώσουμε τη δυνα­τό­τητα στο Λιμε­νικό και στην Αστυ­νο­μία να κάνουν τη δουλειά τους. Πρέπει να γίνεται ιατρι­κός έλεγχος. Είναι υπο­χρέ­ωση προς τον λαό μας να δια­χει­ρι­στούμε το θέμα υπεύ­θυνα».

Στόχος του κ. Χατζη­μάρ­κου είναι ως τα μέσα Νοεμ­βρίου να έχει ολο­κλη­ρω­θεί ένας αξιο­πρε­πής χώρος σε ένα νησί. Δεν απο­κα­λύ­πτει όμως σε ποιο διότι, όπως σημειώ­νει, «θέλουμε να ολο­κλη­ρω­θεί η προ­ε­τοι­μα­σία χωρίς περισ­σό­τερα προ­βλή­ματα απ’ όσα ήδη έχουμε».

Μπου­κά­λια νερού αντί τουα­λέ­τας

Στη Σύμη, όταν πρω­το­φθά­νουν οι του­ρί­στες στο λιμάνι έρχο­νται αντι­μέ­τω­ποι με τους πρό­σφυ­γες να κρέ­μο­νται σαν τσαμπιά από το μπαλ­κόνι του αστυ­νο­μι­κού τμή­μα­τος και με τα άδεια μπου­κά­λια από νερό που χρη­σι­μο­ποιούν για… τουα­λέτα και στη συνέ­χεια στοι­βά­ζουν στην εξω­τε­ρική σκάλα. Οπως πλη­ρο­φο­ρού­μα­στε, οι γυναί­κες προ­σπα­θούν να πιουν και να φάνε όσο το δυνατόν λιγό­τερο το τρι­ή­μερο που παρα­μέ­νουν εκεί από τον φόβο μήπως χρεια­στούν τουα­λέτα.

«Τον τελευ­ταίο χρόνο έφθασαν στη Σύμη 2.700 λαθρο­με­τα­νά­στες» τονίζει ο δήμαρ­χος κ. Λ. Παπα­κα­λο­δού­κας. «Υπάρχει όμως μόνο ένα πλωτό του Λιμε­νι­κού χωρίς ραντάρ και συχνά με χαλα­σμένη μηχανή. Το καλο­καίρι ήρθαν 14.000 σκάφη ανα­ψυ­χής και 500.000 του­ρί­στες. Οι οκτώ αστυ­νο­μι­κοί όμως δεν ασχο­λού­νται με αυτούς αλλά με τους λαθρο­με­τα­νά­στες. Το χει­ρό­τερο είναι ότι το νησί έχει μόνο έναν γιατρό». Η Σύμη είναι από τα νησιά στα οποία οι κάτοι­κοι αντι­δρούν στη δημιουρ­γία ενός χώρου πρώτης διεκ­πε­ραί­ω­σης των προ­σφύ­γων. «Οι κάτοι­κοι φοβού­νται ότι το προ­σω­ρινό κέντρο τρι­ή­με­ρης δια­χεί­ρι­σης θα γίνει μόνιμο» λέει ο δήμαρ­χος.

Οταν φθάνουν οι πρό­σφυ­γες σε απόμερο σημείο της Σύμης, «πηγαί­νει ο αγρο­φύ­λα­κας και τους παρα­λαμ­βά­νει. Δια­σχί­ζουν ως και 20 χλμ. με τα πόδια, γυναί­κες, παιδιά. Φαντα­στείτε να ανα­λά­βει ο Αβρα­μό­που­λος επί­τρο­πος για τη Μετα­νά­στευση τον Νοέμ­βριο και να κυκλο­φο­ρή­σει η φωτο­γρα­φία με τα μπου­κά­λια με τα ούρα» κατα­λή­γει ο κ. Παπα­κα­λο­δού­κας.

Υπατη Αρμο­στία
«Χρειά­ζο­νται υπο­δο­μές υπο­δο­χής»
Η Υπατη Αρμο­στία τονίζει την ανάγκη για ένα σχέδιο επεί­γου­σας δράσης εν όψει του χειμώνα. «Πρώτον, χρειά­ζο­νται χώροι για την ολι­γο­ή­μερη παρα­μονή των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών, όπως οικό­πεδα με κοντέι­νερ. Δεύ­τε­ρον, πρέπει να ενι­σχυ­θούν το Λιμε­νικό και η Αστυ­νο­μία ώστε να διεκ­πε­ραιώ­νουν γρήγορα τις δια­δι­κα­σίες για να φεύγουν οι πρό­σφυ­γες από τα νησιά. Τρίτον, πρέπει να εξα­σφα­λι­στούν ο πρώτος ιατρι­κός έλεγχος όλων και η φρο­ντίδα όσων πάσχουν, το οποίο είναι βασι­κό­τατο και απο­τε­λεί και επιταγή της κοι­νω­νίας. Και, τέταρ­τον, να δια­τί­θε­νται στους ανθρώ­πους αυτούς είδη πρώτης ανάγκης, όπως ατομικά είδη υγιει­νής, κου­βέρ­τες κ.τ.λ.» λέει ο κ. Τσαρ­μπό­που­λος.

Ολα αυτά είναι προς το συμ­φέ­ρον των τοπικών κοι­νω­νιών, γιατί οι πρό­σφυ­γες θα κατα­φθά­νουν έτσι κι αλλιώς, απλώς θα μένουν στα λιμάνια, στους δρόμους και στις πλα­τείες, χωρίς να έχουν ελεγ­χθεί ιατρικά. Μόλις περά­σουν τον πρώτο έλεγχο, όλοι παίρ­νουν τον δρόμο για Πειραιά με το πλοίο της γραμμής. Στα χέρια τους κρατούν «είτε ένα υπη­ρε­σιακό σημεί­ωμα απέ­λα­σης που τους προ­στά­ζει να εγκα­τα­λεί­ψουν τη χώρα εντός 30 ημερών είτε, αν είναι Σύροι, μια εξάμηνη ανα­στολή απέ­λα­σης που δεν τους παρέχει άλλο δικαί­ωμα εκτός από το να κινού­νται» προ­σθέ­τει ο επι­κε­φα­λής του ελλη­νι­κού τμή­μα­τος της ΥΑ. «Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα όμως, είτε έχουν εντολή απέ­λα­σης είτε εξάμηνη ανα­στολή, η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα μόλις φθάσει στην Αθήνα θα ανα­ζη­τή­σει κυκλώ­ματα για να φύγει από την Ελλάδα» σημειώ­νει.

Το ΒΗΜΑ